مقایسه بیت کوین و آلتکوین ها: چرا وجود اغلب رمز ارزها بی‌فایده است؟!

پس از تولد اولین رمز ارز جهان یعنی بیت کوین، تعداد بی شماری از رمز ارزها یا همان آلتکوین‌ها به وجود آمدند تا کمبودها و نقایص بیت کوین را برطرف و ویژگی‌های جدیدی را به آن اضافه کنند. اما آیا این آلتکوین‌ها با وجود تمام خدماتی که ارائه می‌کنند، مانند بیت کوین امن هستند؟ آیا می‌توانند محصول و کاربرد واقعی داشته باشند؟ اگر بیت کوین بتواند تمامی مشکلات شبکه خود را برطرف کند، چه دلیلی برای وجود این تعداد بی شمار از آلتکوین‌ها خواهد بود؟ در این مطلب به بررسی این موضوع و به مقایسه بیت کوین و آلتکوین‌ها می‌پردازیم.

0 99

مقایسه بیت کوین و آلتکوین ها

هیچ چیز به اندازه انجام اثربخش کاری که اصلا نباید انجام شود، بی‌فایده نیست!

پیتر دراکر (Peter Drucker)

همه ما بحران وجودی را تجربه کرده‌ایم؛ من که هستم؟ اینجا چه می‌کنم؟ آیا واقعا فقط عمرم را هدر می‌دهم؟

اغلب ما زندگی خود را صرف پیدا کردن علت وجودی‌مان می‌کنیم. این موضوع قطعا برایمان بسیار جذاب خواهد بود اما تمرکز این مقاله بر روی دلیل موجودیت اکثر آلتکوین ها است (نه همه آن‌ها، بلکه اکثریت آن‌ها!). ابتدا دلیل اصلی برای موجودیت آلتکوین ها را توضیح خواهیم داد، سپس بیت کوین و توسعه‌های فعلی و آتی آن را معرفی خواهیم کرد و در نهایت خواهیم گفت که چرا اغلب آلتکوین ها دلیلی برای وجود ندارند!

به این منظور، فرض می‌کنیم که با ICOها، پروتکل‌ها و دیگر واژه‌های فنی آشنایی دارید.

سکه‌های بی‌شمار!

طبق آمار کوین‌مارکت‌کپ، در حال حاضر 2186 رمز ارز وجود دارد.

همانطور که در تصویر زیر هم مشخص است، تعداد رمز ارزها طی سه سال گذشته به طور ثابت افزایش یافته است. امروزه برای همه چیز یک رمز ارز وجود دارد؛ از واپرکوین (Whoppercoin) روسی تا UET) Ethereum Useless Token) (لوگوی آن را ببینید!) و سکه Trump.

مقایسه بیت کوین و آلتکوین ها: چرا وجود اغلب رمز ارزها بی‌فایده است؟!

تعداد رمز ارزها

ارزش پیشنهادی اولیه آلتکوین ها انجام کارهایی بود که تنها رمز ارز موجود آن زمان (بیت کوین) قادر به انجامش نبود یا عملکرد خوبی در آن نداشت. اغلب آن‌ها برای حل مشکلات بیت کوین به وجود آمدند و با پروژه‌های جاه‌طلبانه خود، پول‌های خوبی جمع‌آوری کردند.

در حقیقت، به منظور افزایش پول، آلتکوین ها ICOهای (عرضه اولیه کوین) معروفی داشتند. تقریبا مطمئنم که با این واژه آشنایی دارید و به همین خاطر آن را توضیح نخواهم داد. بیشترین پولی که از ICO به دست آمد مربوط به پروژه Block.one بود (شرکت پشتیبان EOS). بعد از آن‌ها، 10 ICO پر درآمد دیگر هم انجام شدند که در لیست زیر آن‌ها را فهرست کرده‌ایم:

  • شبکه باز تلگرام (Telegram Open Network)؛ 1.7 میلیارد دلار
  • دراگون کوین؛ 320 میلیون دلار
  • هوبی (Huobi)؛ 300 میلیون دلار
  • اچ‌داک (HDac)؛ 258 میلیون دلار
  • فایل‌کوین؛ 257 میلیون دلار
  • تزوس؛ 232 میلیون دلار
  • سیرین لبز (Sirin Labs)؛ 157.9 میلیون دلار
  • بانکور؛ 152 میلیون دلار

تمام این سکه‌ها قرار است محصول یا خدمات خود را با هزینه‌ای که جمع آوری کرده‌اند، ارائه کنند.

دلایل مختلف وجود آلتکوین ها

مقایسه بیت کوین و آلتکوین ها: چرا وجود اغلب رمز ارزها بی‌فایده است؟!

کاملا مشابه، اما متفاوت؟!

آلتکوین های مختلف، خدمات پیشنهادی مختلفی دارند. همانطور که قبلا گفته ‌شد، اغلب آن‌ها برای حل مشکلات قدیمی بیت کوین به وجود آمدند.

1- سرعت و تعداد تراکنش‌ها

برخی از آلتکوین ها برای رفع مشکل تعداد پایین تراکنش در ثانیه بیت کوین (ca 7) توسعه یافتند. این عدد در قیاس با قدرت ویزا که حدود 30 هزار تراکنش در ثانیه را انجام می‌دهد، شدیدا کوچک است. در نتیجه، آلتکوین ها بلاک چین های خود را با ویژگی‌هایی ساختند که امکان هزاران تراکنش در ثانیه را مهیا کنند. برخی از سریع‌ترین بلاک چین های موجود در فهرست زیر آمده‌اند:

1- Futurepia (فیوچرپیا): 300 هزار تراکنش در ثانیه (نام آن به گوشتان خورده؟!)

2- EOS: 3 هزار تراکنش در ثانیه

3- ریپل: 1700 تراکنش در ثانیه

2- هزینه‌ها و کارمزدها

تراکنش‌های بیت کوین کند و نسبتا گران هستند و سیستم پاداش آن از کارمزد برای استخراج‌کنندگان استفاده می‌کند تا اجرای بلاک چین بیت کوین را ادامه دهند. برخی از آلتکوین‌ ها به منظور حذف کارمزدهای تراکنش و دیگر هزینه‌ها توسعه یافتند و برخی از آن‌ها را اینجا با هم مرور می‌کنیم:

  • EOS: به لطف پروتکل آن‌ها، هیچ کارمزد تراکنشی وجود ندارد. حساب‌ها باید توکن‌ها را برای منابع شبکه، سپرده (فریز) کنند و در عوض بخشی از استفاده خود (تراکنش‌ها) را دریافت نمایند. توکن‌های سپرده شده (Staked) از بین نمی‌روند یا خرج نمی‌شوند و می‌توان با آزاد کردن (unstaking)، آن‌ها را بازیابی کرد.
  • IOTA: در IOTA هم هیچ کارمزد تراکنشی وجود ندارد، تمام کاربرانی که می‌خواهند در شبکه تراکنشی انجام دهند باید 2 تراکنش دیگر را تایید کنند و یک مشکل اثبات کار را حل نمایند. این مسئله شبکه را از اسپم‌ها محافظت می‌کند و CPU باید پیش از مشاهده تراکنش به کار گرفته‌شود.

3- حریم خصوصی

برخی از آلتکوین ها مثل مونرو و زی‌کش و Verge که به سکه‌های خصوصی معروف هستند، به منظور بهبود امنیت و حریم خصوصی از ویژگی‌های خاصی در بلاک چین‌های خود استفاده می‌کنند. این سکه‌ها چند لایه اضافی امنیتی ارائه می‌کنند تا تشخیص اطلاعات شخصی شما سخت‌تر شود.

4- مشکلات پروتکل

مورد مهم آخر این است که دیگر آلتکوین ها، الگوریتم اثبات کار پشت بیت کوین را تغییر داده‌اند و مواردی مثل اثبات سهام (DASH، ARK، NEO)، اثبات سهام محول‌شده (EOS) و گراف‌های جهت‌دار غیر مدور (IOTA) را ایجاد کرده‌اند.

این موارد تنها گزینه‌های استفاده آلتکوین ها نیست اما فکر می‌کنم موارد اصلی را بررسی کردیم.

بیت کوین و توسعه‌های آتی

مقایسه بیت کوین و آلتکوین ها: چرا وجود اغلب رمز ارزها بی‌فایده است؟!

کسی هست که این تصویر را نشناسد؟ من که عاشق آن هستم! هر جا که بتوانم از آن استفاده می‌کنم.

با دنبال کردن دلایلی که در این مقاله ارائه کردم، می‌توان استدلال کرد که دلیل اصلی برای موجودیت آلتکوین ها این بود که کاربردهای بیت کوین در حال حاضر محدود است و این نکته به عنوان نقطه‌ضعف آن شناخته می‌شود و در نهایت باید این مشکل را حل کرد.

چیزی که اغلب افراد به آن توجه نمی‌کنند این است که بیت کوین به این شکل ساخته شد، زیرا قرار بود به این شکل باشد! زبان برنامه‌نویسی آن به عمد تورینگ کامل نبود و هیچ لوپی در آن وجود نداشت. این مسئله انعطاف‌پذیری و تعداد عملیاتی که شبکه میتواند انجام دهد را محدود می‌کند اما امنیت شبکه را در اولویت اول قرار می‌دهد.

به علاوه، این ادعا که بیت کوین ویژگی‌های مشخصی را در اختیار ندارد، فقط هنگامی درست است که به آن به شکل یک شبکه استاتیک نگاه کنیم. هرچند اجتماع پویای توسعه‌دهندگان بیت کوین همیشه بر روی راه‌حل‌های جدید کار کرده ‌است. توسعه‌های اصلی در محصول فعلی چنین هستند:

1- شبکه لایتنینگ

لایتنینگ یک شبکه غیر متمرکز است که برای عملی کردن پرداخت‌های فوری در شبکه‌ای از شرکت‌کنندگان از قراردادهای هوشمند استفاده می‌کنند.

این شبکه یک راه‌حل لایه دوم است که بدون نگرانی از زمان تایید، امکان پرداخت و ریزپرداخت‌ها را فراهم می‌کند. لایتنینگ می‌تواند در شبکه، مقادیر بالایی از تراکنش در ثانیه را هدایت کند. به علاوه با تبادل و انجام قرارداد خارج‌زنجیره، شبکه کارمزدهای بسیار پایینی خواهد داشت.

2- امضاهای Schnorr

امضاهای شنور یا Schnorr signatures) Schnorr) بیانگر بهبودی در طرح امضای فعلی مورد استفاده در شبکه بیت کوین است. طرح امضا، مجموعه‌ای از قوانین محاسباتی برای ارتباط بین کلیدهای عمومی، خصوصی و امضاها است. امضاهای Schnorr، سطح قدرتمندی از صحت ارائه می‌کنند، دچار سازش‌پذیری منفی نمی‌شوند، تایید سریع‌تری دارند و از چند امضایی پشتیبانی می‌کنند. در حقیقت، این امضاها، تجمع چند امضا در یک امضا را ممکن می‌کنند. این ویژگی‌ها، دو نوع مزیت به همراه دارند. اول از همه این‌که ظرفیت تراکنش‌ها بهبود یافته‌است؛ به لطف تجمع چند امضایی، تمام ورودی‌ها فقط نیازمند یک امضا هستند و فضا برای تراکنش‌ها باز می‌شود. دوم این که امضاهای Schnorr باعث افزایش حریم خصوصی می‌شوند. در حال حاضر، خدمات تقویتی حریم خصوصی مثل کوین‌جوین (CoinJoin) هستند که می‌توانند در بیت کوین به کار روند. این خدمات به کاربران مختلف امکان ترکیب تمام تراکنش‌ها به یک تراکنش را می‌دهد و روش فوق‌العاده‌ای برای بهبود حریم خصوصی را برایشان مهیا می‌کند، زیرا مشخص نیست کدام ورودی‌ها باعث پرداخت کدام خروجی ها شده و کدام فرد به کدام فرد مبلغی پرداخت کرده ‌است. امضاهای Schnorr همچنین به شرکت‌کنندگان اجازه خواهد داد تا تراکنش‌ها و البته امضاهای خود را ترکیب کنند تا تراکنش‌های کوچک‌تری داشته ‌باشند.

3- Taproot

پروتکل Taproot ، امکان گسترش قرارداد هوشمند فعلی در بلاک چین بیت کوین را ممکن می‌سازد. به لطف انعطاف‌پذیری اضافه‌شده، انجام چند عملیات پیچیده‌تر ممکن خواهد بود. به علاوه Taproot حریم خصوصی شبکه بیت کوین را هم افزایش می‌دهد و تفریق تراکنش‌های عادی یا بسیار پیچیده قرارداد هوشمند غیر ممکن خواهد بود. Taproot انقلابی در پروتکل M.A.S.T به وجود آورده ‌است. نکته آخر اما مهم این که باید گفت Taproot به امضاهای Schnorr بستگی دارد و متعاقب به کار گیری آن عملی می‌شود.

معرفی این توسعه‌ها به این معنا خواهد بود که خروجی شبکه بیت کوین شدیدا بهبود خواهد یافت، چراکه تراکنش‌ها کوچک خواهند شد و فضای کمتری اشغال می‌کنند. در نتیجه، هزینه ارسال تراکنش‌ها هم پایین‌تر خواهد بود. حریم خصوصی شبکه هم حفظ خواهد شد و تمام این‌ها بدون فدا کردن امنیت شبکه یا متمرکز شدن آن رخ می‌دهد.

نتیجه‌گیری؛ چرا وجود اغلب رمز ارزها بی معنی است؟!

https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*qot26BMcyVxiJUDu.jpg

آلتکوین ها شاید ویژگی‌های لوکس‌تری نسبت به بیت کوین داشته باشند اما:

اولین و مهمترین نکته این است که اغلب آن‌ها محصول یا خدمات واقعی ندارند! آن‌ها هنوز بر روی این موضوع کار می‌کنند یا این‌که تعویق‌های غیرمنتظره داشته‌اند. برخی از آن‌ها مشتریان خود را فریب دادند و با پول متواری شدند، دیگران توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا جریمه پرداخت کردند یا به دادگاه رفتند و تیتر اول رسانه ها شدند. در تصویر زیر می‌توانید نقشه راه جالبی از ICOها را ببینید؛ متاسفانه اکثر اوقات این نقشه واقعیت پیدا می‌کند!

https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*VShSJpjUpKKHoPc3

با تشکر از گروه فیسبوکی تاجران پیشرفته کریپتو

امنیت پایین‌تر: هیچکدام از آلتکوین ها نمی‌توانند سطح امنیت بیت کوین را ارائه کنند. اغلب آلتکوین ها نسبت به حملات آسیب‌پذیر هستند، زیرا ویژگی‌های آن‌ها نهایتا باعث به خطر انداختن امنیت شبکه می‌شود. به علاوه اغلب بلاک چین‌های این آلتکوین ها را می‌توان با پول نسبتا پایینی سرنگون کرد.

ویژگی‌های اصلی بیت کوین، ماهیت غیر متمرکز و تاثیر شبکه آن است. شبکه بیت کوین غیر متمرکز است، یعنی هیچ اختلال و ضعفی در نقطه مسدود بسته آن وجود ندارد. هیچ سرور مرکزی وجود ندارد که هکرها بتوانند آن را به خطر بیاندازند. هیچ شرکت یا فردی مالکیت کل شبکه را به عهده ندارد. تمام رمز ارزهای دیگر به جز بیت کوین (مخصوصا مواردی که از ICOها می‌آیند) به دلایل مشخص، غیر متمرکز نیستند.

تاثیر شبکه (The network effect) تاثیری است که یک کاربر جدید کالا یا خدمات، در رابطه با ارزش محصول به دیگران دارد. اگر یک تاثیر شبکه وجود داشته باشد، ارزش محصول به واسطه تعداد کاربرانی که از آن استفاده می‌کنند، افزایش می‌یابد.

با ارزشمندتر شدن شبکه، افراد بیشتری به آن ملحق می‌شوند و این مسئله سبب یک چرخه فیدبکی مثبت می‌شود. هر کاربر جدید بیت کوین باعث ارزشمندتر شدن شبکه می‌شود؛ تنها دلیلی که می‌توان بیت کوین خرید به این خاطر است که دیگر افراد و معامله گران آن را به عنوان شکلی از پرداخت پذیرفته‌اند. هر چقدر افراد بیشتری از این شبکه استفاده کنند، معامله گران بیشتری آن را می‌پذیرند و این چرخه تداوم می‌یابد.

به‌کارگیری ویژگی‌های جدید به قیمت به خطر انداختن تاثیر شبکه و غیر متمرکز بودن آن، مبادله خوبی نخواهد بود. با این‌که آلتکوین ها شاید ویژگی‌های دیگری داشته‌ باشند که آن‌ها را نسبت به بیت کوین بهتر جلوه دهد، اما ترکیب آن‌ها (غیر متمرکزسازی + تاثیر شبکه + امنیت + هزینه‌ها) باز هم بهتر از بیت کوین نخواهد شد. من به شخصه ترجیح می‌دهم کارمزدهای بالاتری پرداخت کنم تا اینکه ببینم پولم به واسطه کنترل یک هکر بر روی شبکه هک می‌شود. ترجیح می‌دهم تراکنش‌های کندتری داشته باشم تا اینکه موسس شرکت با پول من فرار کند!

دقت کنید که این مطلب، نقد آلتکوین ها نیست. من باور دارم که تعداد کمی از آلتکوین ها دلیل خوبی برای موجودیت دارند، مخصوصا آن‌هایی که مثل BAT محصول واقعی دارند (مثل مرورگر Brave). سکه‌های BNB که در صرافی بایننس مورد استفاده قرار می‌گیرند هم چنین وضعیتی دارند، اما قصد داشتم تا در این مقاله، واقعیت پشت هیاهوی بازار را به شما نشان دهم. فرض کنید که بیت کوین در آینده تمام توسعه‌های برنامه‌ریزی‌شده خود را عملی کند، در این حالت اکثر این آلتکوین ها واقعا دلیلی برای موجودیت نخواهند داشت!

نظر شما چیست؟ نظرات خود را در بخش دیدگاه‌ها برایمان بنویسید. اگر بین بیت کوین یا دیگر آلتکوین ها (با قابلیت‌های یکسان) حق انتخاب داشتید، از کدام گزینه استفاده می‌کردید؟

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.