چرا ماینرها به استخراج بیت کوین ادامه می‌دهند

قیمت بیت کوین به صورت ناگهانی افت کرده است و درآمد استخراج حتی قبل از وقوع رویداد هاوینگ، نصف شده است. این وضعیت بدون شک بحث “مارپیچ مرگ استخراج” را در صدر اخبار رسانه‌‌ای بیت کوین قرار داده است. اما آیا واقعا مرگ صنعت استخراج ممکن خواهد بود یا ماینرها همچنان به استخراج بیت کوین ادامه خواهند داد؟

0 190

“مارپیچ مرگ استخراج” در دنیای واقعی رخ نمی‌دهد و در حقیقت بیشتر یک امر تئوریکال است که هیچ پیشینه تاریخی در دنیای واقعی نداشته است. هزینه استخراج بیشتر تابع سختی است، سختی یک معیار پویا و داینامیک است که توسط خود پروتکل تعیین می‌شود و می‌تواند با بالا و پایین رفتن شرایط را به گونه‌ای کند که زمان میانگین ایجاد بلاک‌ها 10 دقیقه بماند.

این قضیه یک چالش بزرگ برای استخراج‌کننده‌های پرهزینه خواهد بود و بسیار از آن‌ها جان سالم به در نخواهند برد. اگر قیمت‌ها صرف نکنند، نرخ هش سقوط خواهد کرد ( و هنگامی که هاوینگ رخ دهد، این نرخ باز هم سقوط خواهد کرد) ، این مشکلی برای بیت کوین ایجاد نمی‌کند و مشکل جدید و بی‌سابقه‌ای هم نیست.

واژه‌نامه:

بیت کوین (با B بزرگ) : پروتکل بیت کوین، شبکه و سیستم پولی بیت کوین

بیت کوین (با b کوچک) : واحد شمارش پولی بیت کوین

نرخ هش (Hashrate) : تعداد کلی هش‌هایی که در هر ثانیه توسط شبکه استخراج انجام می‌شود.

سختی استخراج : یک محدودکننده که به صورت اتوماتیک قابل تنظیم است و می‌تواند هزینه استخراج را مدیریت کند.

برای ماینرها، این حرکت قیمت را باید نصف میزان واقعی در نظر گرفت

بعد از آنکه قیمت بیت کوین در فوریه 2020 به یک قله قیمتی در حدود 10500 دلار رسید، قیمت بیت کوین و به همراه آن پاداش استخراج بیش از نصف کاهش یافتند. در چنین وضعیتی، این قضیه برای کسانی که نگران هاوینگ هستند یک مقدمه عالی است، چرا که اثر نهایی بر استخراج‌کنندگان نیز همین وضعیت خواهد بود. بنابراین شاهد حرکت نرخ هش خواهیم بود، شاید این اتفاق در هفته‌های پیش رو رخ دهد و همچنین ممکن است بعد از هاوینگ ماه می نیز شاهد آن باشیم.

بنابراین ما شاهد چه اتفاقی خواهیم بود؟ نرخ هش کاهش می‌یابد و این به طور کلی خوب است.

در اینجا چگونگی و چرایی آن را بررسی می‌کنیم:

تنظیمات سختی استخراج، تناوب ساخت بلاک‌های بیت کوین را ثابت نگه می‌دارد و این قضیه به میزان نرخ هش کلی شبکه ارتباطی ندارد. ماینرها برای پوشش هزینه‌های برق خود به پاداش استخراج متکی هستند. پاداش استخراج از دو بخش: 1. کارمزدهای استخراج و 2. بیت کوین‌های تازه ایجاد شده، تشکیل شده است. استخراج‌کنندگان هزینه‌ها را با ارز محلی خود پرداخت می‌کنند، بنابراین هزینه‌های برق آن‌ها برای درآمد بیت کوینی آن‌ها، به نرخ تبدیل بیت کوین به ارز محلی آن‌ها وابستگی دارد.

هنگامی که قیمت بیت کوین سقوط کند، درآمد بیت کوینی استخراج‌کنندگان قسمت کمتری از هزینه برق مصرفی را پوشش می‌دهد. در نتیجه، استخراج‌کنندگانی که بالاترین هزینه تولید را دارند، صرفه اقتصادی را از دست داده و مجبور به توقف استخراج می‌شوند. این تقریباً دقیقاً شبیه به منحنی های هزینه تولید معمولی کالاها است. نرخ هش کلی شبکه افت خواهد کرد، و اگر بخواهیم مصداقی از کالاهای عادی بیاوریم، باید بگوییم که در اینصورت تولید متوقف خواهد شد. به عنوان مثال ، هزینه های تولید آهن مستقل از قیمت آهن است (با افزایش یا کاهش قیمت آهن، هزینه تولید آن تغییر نمی‌کند)، و این در حالی است که هزینه تولید بیت کوین، متفاوت و پویاست.

پروتکل بیت کوین، هر 2016 بلاک (تقریبا حدود 14 روز) سختی را با توجه به میانگین نرخ هش در آن دوره، تنظیم می‌کند. این قانون ساده است : تولید بلاک‌های بیت کوین باید به صورت میانگین ده دقیقه طول بکشد. اگر این 2016 بلاک به جای زمان میانگین 10 دقیقه‌ای، در 9 دقیقه تولید شده باشند، سختی استخراج افزایش می‌یابد و اگر این بلاک‌ها در زمان میانگین 11 دقیقه تولید شوند، سختی استخراج کاهش می‌یابد.

بنابراین مهم نیست که نرخ هش ترکیبی شبکه استخراج چقدر و چگونه است، پروتکل بیت کوین به صورت خودکار سختی را به گونه‌ای تنظیم می‌کند تا بلاک‌های جدید به صورت میانگین هر 10 دقیقه یکبار یافت شوند.

به یاد داشته باشید که بیت کوین‌های جدید با استخراج بلاک های جدید یافت می‌شوند و تنظیمات سختی این مساله را تضمین می‌کند که افزایش نرخ هش باعث سریع تولید شدن بیت کوین‌های جدید نشود. برعکس این مساله هم درست است.

یکی از نتایج مهم این قضیه این است که هزینه استخراج همیشه به سمت قیمت بازاری بیت کوین تمایل دارد. اگر قیمت بیت کوین افزایش یابد، قدرت هش بیشتری در شبکه آنلاین خواهد شد. این مساله باعث افزایش سختی شده و این افزایش تا زمانی که هزینه استخراج به قیمت بازار برسد، ادامه خواهد یافت. اگر قیمت بیت کوین کاهش یابد، قدرت‌های هش از شبکه خارج خواهند شد. این مساله باعث کاهش سختی شده و این کاهش تا زمانی که هزینه استخراج به قیمت بازار برسد، ادامه خواهد یافت.

اگر قیمت‌ها به سرعت بازیابی شوند، نرخ هش سقوط خواهد کرد و بعد از آن سختی وارد عمل می‌شود

در حال حاضر قیمت 50 درصد از بیشینه 2020 پایین‌تر است. این به آن معناست که ماینرها بیش از 50 درصد از هزینه‌های مربوط به استخراج را از دست داده‌اند. استخراج برای تولیدکنندگان با هزینه بالا، صرفه نخواهد داشت و جریان مالی آن‌ها منفی خواهد شد. هنگامی که این وضعیت پیش آید، استخراج‌کننده دستگاه‌های خود را خاموش می‌کند و نرخ هش سقوط خواهد کرد. این مساله باعث تولید کند‌تر بلاک‌ها می‌شود، به این معنی که در مرحله بعد سختی تنظیم می‌شود و از میزان آن کاسته خواهد شد. نرخ هش باقیمانده می‌تواند با کاهش میزان سختی، بلاک‌ها را مانند همان تناوب پیشین پیدا کند.

این باعث خواهد شد که استخراج‌کنندگان در مدت این گذار در جریان پولی مثبت باقی بمانند و در نهایت هزینه استخراج آنان کاهش خواهد یافت. بعد از آنکه سختی به سمت پایین تنظیم شد، استخراج‌کنندگان باقی‌مانده در شبکه، درصد بیشتر از بلاک‌های شبکه را پیدا خواهند کرد. (به این معنی که درآمد بیت کوینی آنان افرایش می‌یابد و باعث کم شدن ضرر آنان از کاهش قیمت بیت کوین می‌شود. )

بنابراین سلطه درآمد بیت کوین از تولیدکنندگان پرهزینه به سمت تولیدکنندگان با هزینه کمتر جاری خواهد شد، سیستم بیت کوین انرژی کمتری نسبت به قبل مصرف خواهد کرد و میانگین قیمت انرژی مصرف شده آن نسبت به قبل کاهش خواهد یافت. اثر کلی و اصلی قضیه این است که هزینه نوشتن (و دوباره نوشتن) بر روی زنجیره شبکه کاهش می‌یابد.

“مارپیچ مرگ استخراج” فقط در تئوری وجود دارد و در عمل ممکن نیست

در چنین شرایط قیمتی، شما به صورت مکرر از افراد بی اطلاع کلمات “مارپیچ مرگ استخراج” را خواهید شنید. شکل ضعیفی از این بحث اینچنین است :

اگر قیمت بیت کوین افت کند، استخراج به صرفه نخواهد بود و نرخ هش افت می‎‌کند. این باعث از بین رفتن شبکه می‌شود، چرا که هیچ بلاک جدیدی استخراج نخواهد شد. این قضیه موجب کاهش بیشتر قیمت و خروج بیشتر ماینرها می‌شود، تا زمانی که هیچ استخراجی باقی نمانده و قیمت صفر خواهد شد.

اما در حال حاضر با خواندن این مقاله می‌دانید که چرا اینگونه صحبت‌ها کاملا نادرست است ( و همچنین دلیل دیگر این است که با اینکه دو رویداد هاوینگ بیت کوین را پشت سر‌گذاشته و چند بار در وضعیت افت بیشتر از 50 درصد قیمت بوده‌ایم، هیچگاه مارپیچ مرگ در عمل رخ نداده است) و میزان سختی استخراج تنظیم می‌شود.

اما یک مورد استثنا وجود دارد و ممکن است در برخی موارد رخ دادن مارپیچ مرگ استخراج قابل تصور باشد. شکل قوی از بحث مارپیچ مرگ اینگونه است:

اگر در بدترین شرایط ممکن (که دقیقا بعد از یک تنظیم سختی است) قیمت بیت کوین در حداکثر مقدار ممکن افت کند (تصور کنید در حد 99 درصد) و تعداد بسیار کم یا هیچ کدام از ماینرها به بازگشت شبکه امید نداشته و قادر باشند تا تقریبا بی‌درنگ (این را هم 99 درصد تصور کنید) دستگاه‌های خود را خاموش کنند. نتیجه این‌ها باعث خواهد شد که یافتن 2016 بلاک و تنظیم بعدی سختی، صدها برابر بیشتر از حالت عادی طول بکشد (ممکن است 200 هفته باشد یا حتی 4 سال طول بکشد). علاوه بر این حداکثر تنظیم سختی 4X (چهار برابر) در هر جهت خواهد بود، بنابراین تنظیم سختی بعدی ممکن است 50 هفته بعد باشد، بعدی 12.5 هفته بعد، بعدی 4 هفته بعد و انقدر اینگونه ادامه می‌یابد که زمان بلاک‌ها به حالت طبیعی بازگردد.

در چنین سناریویی می‌توانید تصور کنید که قیمت پایین‌تر می‌رود و آینده سیستم زیر سوال خواهد رفت.

ولی در دنیای واقعی بازارها اینگونه حرکت نمی‎کنند و اگر اینگونه عمل کنند یک افت قیمت دائمی 99 درصد (یا چیزی شبیه این) نشانه چیز دیگری، همچون اختلالات بنیادی سیستم است.

مهم‌تر از آن، نگرانی های عملیاتی از طرف ماینرها وجود دارد که از خاموش شدن دستگاه‌هایشان در چنین برنامه‌های زمانی سریعی جلوگیری می کنند. کاهش انرژی چندصد مگاواتی استخراج، مساله‌ای نیست که شما بتوانید به راحتیِ کشیدن دوشاخه از پریز آن را انجام دهید و شما باید به این منظور ریسک آسیب زدن به شبکه محلی برق را به جان بخرید. علاوه بر این بسیاری از استخراج‌کنندگان قراردادهایی بسته‌اند که حتی در زمانی که قادر به پرداخت قبض‌های برق نباشند، می‌توانند عملیات خود را ادامه دهند.

نتیجه اینکه : حتی اگر قیمت بیت کوین به طرز چشم‌گیری افت کند ( چیزی که تقریبا هرساله رخ می‌دهد) یا اینکه پاداش استخراج نصف شود (چیزی که در دوره‌های زمانی تعیین شده رخ می‌دهد)، روابط فیزیکی و عملیاتی شبکه استخراج، باعث می‌شود خروج نرخ هش از شبکه، عملیاتی زمان‌بر باشد.

در عمل، کاهش نرخ هش به آرامی رخ داده و تکانه آن توسط تنظیمات پویای سختی گرفته می‌شود و تناوب ایجاد بلاک‌ها هیچگاه به حد بحرانی نزدیک نمی‌شود. (البته اگر چنین حدی وجود داشته باشد. )

شبکه به گونه‌ای طراحی شده است که چنین شرایطی را مدیریت کند

اگر شما نگران هستید که افت قیمت یا هاوینگ در دراز مدت بر روی کارکرد شبکه بیت کوین تاثیر داشته باشد، مسائل زیر را در نظر بگیرید:

این 21 امین باری است که قیمت بیت کوین دچار چنین عقب‌نشینی دراماتیکی شده است ( این قضیه تقریبا هر سال رخ می‌دهد) و این سومین باری است که پاداش بلاک‌ها نصف می‌شود.

به دلیل گزینه‌های طراحی شده‌ای که در بالا توضیح دادیم، شبکه استخراج هیچگاه از تولید بلاک‌ها باز نخواهد ماند. سختی دفعات زیادی به سمت پایین تنظیم شده است و این نتیجه دراماتیکی از عقب نشینی قیمت بوده است. (نوامبر/دسامبر 2018 مثالی عالی از این قضیه است) ، اما هیچگاه شبکه به سمت نابودی و یا حتی نزدیک آن نرفته است.

بیت کوین یک سیستم پولی بسیار قوی است. مهم نیست که قیمت‌ها به چه سمتی برود، زمان تولید بلاک‌ها به صورت سرد و بی احساس توسط کامپیوترها ثابت خواهد ماند و به انسان‌ها واگذار نخواهد شد. هیچ سطح قیمتی وجود ندارد که باعث افزایش نرخ تولید بیت کوین شود. هنگامی که گرد و خاک این بحران‌های مالی بنشیند، سیستم پولی بیت کوین دقیقا همان مقدار بیت کوین تولید می‌کند که از ابتدا برای آن برنامه‌ریزی شده بود؛ ولی این مساله برای دولت‌های رقیب بیت کوین صادق نخواهد بود.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.