سگویت (SegWit) چیست؟

توسعه‌‌‌دهندگان شبکه بیت کوین‌‌‌ از همان ابتدای گسترش این رمز ارز به فکر افزایش مقیاس پذیری آن بوده‌‌‌ و راه‌‌‌های زیادی را امتحان کرده‌‌‌اند. SegWit نیز در سال 2017 معرفی شد و استراتژی ذخیره داده در این روش مخالفت برخی را برانگیخت. مقاله پیش رو به اختصار به بررسی این فناوری نوین پرداخته و نقش آن را در افزایش سرعت شبکه بیت کوین‌‌‌ توضیح می‌دهد.

0 155

سگویت (SegWit) ، یا همان Segregated Witness (امضاءهای جداسازی‌‌‌شده)، به یکی از ارتقاء‌‌‌های پروتکل بیت کوین گفته می‌‌‌شود. سگویت (SegWit) فرآیندی است که با حذف اطلاعات امضا از تراکنش های بیت کوین، اندازه بلاک در بلاک چین را افزایش می‌دهد. هنگامی که بخش های خاصی از تراکنش حذف می‌شوند، ظرفیت خالی شده تراکنش های بیشتری را به چین (زنجیره) اضافه می‌کند.سگویت در 23 آگوست 2017 راه‌‌‌اندازی شد.

درست مانند هر بلاک چین غیرمتمرکز دیگری، اگر الگوریتم بیت کوین‌‌‌ به ارتقاء نیاز داشته باشد، توسعه‌‌‌دهندگان و شرکت‌‌‌کنندگان شبکه باید بر روی نحوه و زمان تغییرات با یکدیگر توافق کنند. بدین صورت، ارتقاء پروتکل سگویت طراحی شد تا به بیت کوین‌‌‌ کمک کند مقیاس پذیری بهتری داشته باشد و تعدادی از مشکلات را برطرف سازد که خطراتی را برای ماهیت غیرمتمرکز شبکه به وجود آورده بودند. سگویت بیش از هر چیزی به دلیل شیوه ذخیره داده‌‌‌ها بر روی بلاک چین بیت کوین‌‌‌ شناخته می‌‌‌شود.

سگویت (SegWit) چیست؟

بروزرسانی‌‌‌های پروتکل مانند سگویت یک تحول موقتی برای پروژه‌‌‌های غیرمتمرکز مانند بیت کوین‌‌‌ هستند و به عنوان پدیده‌‌‌ای جدید در فضای بلاک چین قلمداد می‌‌‌شوند. برای یک محصول مالی متمرکز، اگر محاسبات ریاضی به دستکاری نیاز داشته باشند، مدیر یا مسئول شبکه می‌‌‌تواند تغییرات دلخواهی را به وجود آورد. بیت کوین‌‌‌ به دلیل پشتیبانی از راه دور مردم در سراسر جهان موجودیت پیدا کرده است و زمانی که تعداد کافی از کاربران توافق می‌‌‌کنند که نرم‌‌‌افزار خود را به شیوه‌‌‌ای خاص بروزرسانی کنند، باید از گزینه فورک (Fork) استفاده شود.

فورک چیست و فورک سگویت چه کاری انجام داد؟

سافت فورک (Soft Fork) یک بروزرسانی بلاک چینی است که بدون تقسیم کردن زنجیره (chain) انجام می‌‌‌شود. در مورد بیت کوین، فورک سگویت باعث افزایش تراکنش‌‌‌های بیت کوین‌‌‌ در هر بلاک (Block) شده است.

فورک‌‌‌ها اساسا تغییرات خاصی هستند که در یک کد منبع‌‌‌باز اجراء می‌‌‌شوند. آنها تغییراتی را در شیوه فعالیت پروژه بنیادین ایجاد می‌‌‌کنند و به دو دسته سافت فورک و هارد فورک (Hard Fork) تقسیم می‌‌‌شوند. هارد فورک‌‌‌ها شرکت‌‌‌کنندگان را ملزم می‌‌‌سازند بلاک‌‌‌های پذیرفته‌‌‌نشده که با نرم‌‌‌افزار جدید سازگار نیستند را رها کنند و بدین صورت باعث تقسیم شدن بلاک چین می‌‌‌شوند: زنجیره جدید از زنجیره قدیمی جدا می‌‌‌شود. سگویت بر اساس سافت فورک انجام شد، بدین معنی که کاربرانی که بروزرسانی سگویت را در نرم‌‌‌افزار خود فعال نکرده‌‌‌اند، هنوز هم از همان بلاک چین قبلی برای پذیرش بلاک استفاده می‌کنند.

سگویت مشکلی را برطرف کرد که با نام انعطاف پذیری یا چکش‌‌‌خواری تراکنش (Transaction Malleability) شناخته می‌‌‌شد و تغییر داده‌‌‌های تراکنش‌‌‌های بیت کوین‌‌‌ را قبل از پردازش تراکنش‌‌‌ها توسط شبکه ممکن می‌‌‌ساخت. چنین چیزی باعث به وجود آمدن یک کابوس در ثبت اطلاعات شده بود. بروزرسانی سگویت ، ذخیره کردن اطلاعات مربوط به امضاءها در خارج از بلاک چین و تایید آنها به صورت همزمان را ممکن می‌‌‌سازد و به این صورت به شبکه بیت کوین‌‌‌ اجازه می‌‌‌دهد یکپارچگی تراکنش‌‌‌ها را حفظ کند و در همان حال تعداد بیشتری از آنها را در یک بلاک 1 مگابایتی جا دهد. در نتیجه این کار، بیت کوین‌‌‌ سریع‌‌‌تر و ایمن‌‌‌تر خواهد شد.

چرا بکارگیری سگویت هنوز فراگیر نشده است؟

سگویت یک بروز رسانی است که همه ملزم به اجرای آن نیستند و در نتیجه توسط تمامی کاربران شبکه بیت کوین‌‌‌ راه‌‌‌اندازی نشده است، اما انگیزه‌‌‌های متفاوت کاربران این اکوسیستم نیز می‌‌‌تواند یکی از دلایل مهم عدم بکارگیری سراسری آن باشد.

علی‌‌‌رغم مزایای سگویت، تمامی کاربران در شبکه بیت کوین آن را به کار نگرفته‌‌‌اند. به منظور فهمیدن دلیل چنین اتفاقی باید آشنایی بیشتری با نقش‌‌‌های زیادی داشته باشیم که کاربران در اکوسیستم بیت کوین‌‌‌ به عهده دارند و اینکه انگیزه آنها گاها با یکدیگر متناقض هستند.

برای مثال، مسئله بدین صورت نیست که بیت کوین‌‌‌ صرفا “ارتقاء” پیدا کند. این شبکه به تعداد زیادی کیف پول، صرافی رمز ارز و شرکت‌‌‌ وابسته است که آن را برای بهبود خود بکار می‌‌‌گیرند و مطابق با فعالیت‌‌‌های خود تغییرات را اعمال می‌‌‌کنند. اکنون که بروزرسانی سگویت اجباری نشده است، تیم‌‌‌های مهندسی وظیفه هدایت سازمان‌‌‌ها در جهت درست را بر عهده دارند و چنین کاری همیشه مطابق با انتظارات پیش نمی‌‌‌رود.

تعداد بسیار زیادی کاربر پیش از پیدایش سگویت در شبکه بیت کوین‌‌‌ حضور داشتند و تنها بخشی کوچک از این شرکت‌‌‌ها واکنشی سریع داشتند. تصمیم نهایی در مورد اجرایی کردن بروزرسانی‌‌‌های نرم‌‌‌افزاری جدید یا نگه داشتن وضعیت فعلی در دست مدیران اجرایی قرار دارد که تا حدودی بی‌‌‌میل هستند و طرفداران نقش چندان زیادی در این مورد ندارند. انگیزه متفاوت استخراج‌‌‌کنندگان نیز یکی از دلایل اصلی است که ترجیح می‌‌‌دهند از سخت افزار AsicBoost استفاده کنند. این سخت‌‌‌افزار با سگویت ناسازگار است، اما به آنها کمک می‌‌‌کند تراکنش‌‌‌ها را تا 20% سریع‌‌‌تر تایید کنند.

آیا سگویت موفق خواهد شد؟

با افزایش قیمت بیت کوین‌‌‌ و شلوغ‌‌‌تر شدن فضای این رمز ارز ، کاربران اکنون تمایل بیشتری به راه‌‌‌حل‌‌‌های کارآمدتر و مبتنی بر سگویت دارند و شرکت‌‌‌ها را ناچار کرده‌‌‌اند از آن استفاده کنند.

اکنون که بیت کوین‌‌‌ به آرامی روزهای سخت 2018-2019 را پشت سر می‌‌‌گذارد، کارمزدهای پرداخت‌‌‌شده توسط کاربران نیز در حال افزایش‌‌‌ است. استفاده از کیف پول‌‌‌های دارای سگویت توصیه می‌‌‌شود، چرا که بلاک‌‌‌های حاوی تراکنش در این حالت حجم (به عبارت دیگر، فشردگی تراکنش‌‌‌) بیشتری دارند، که به سرعت و صرفه‌‌‌جویی بیشتر در هزینه‌‌‌ها ختم می‌‌‌شود. مهاجرت کاربران به کیف پول‌‌‌ها و ابزار مبتنی بر سگویت سرعت بسیار بیشتری به خود گرفته است. از سال گذشته تاکنون، بکارگیری سگویت از 39% به بیش از 50.5% رسیده است.

سگویت (SegWit) چیست؟

هیچکس مطمئنا نمی‌‌‌خواهد 5 دلار بابت انتقالی هزینه کند که تنها 6 ماه قبل برای آن 0.40 دلار پرداخت می‌‌‌کرد. بنابراین استفاده از سگویت می‌‌‌تواند در میان طیف گسترده کیف پول‌‌‌ها و صرافی‌‌‌های رمز ارز فعلی گزینه‌‌‌ای بسیار ارزشمند باشد. با توجه به اینکه تعداد تراکنش‌‌‌های مبتنی بر سگویت در شبکه بیت کوین‌‌‌ در حال افزایش است، بکارگیری سخت‌‌‌افزار AsicBoost یا فیلتر کردن این تراکنش‌‌‌ها دیگر برای استخراج‌‌‌کنندگان یک استراتژی سودآور نیست.

معایب سگویت

سگویت بر اساس بیت کوین‌‌‌ و اصول بنیادین آن به وجود آمده است و به همین دلیل مزایا و معایب آن بسته به کاربری که از آن استفاده می‌کند تغییر می‌‌‌کند.

توانایی سگویت در افزایش حجم بلاک‌‌‌ها یا فشردگی تراکنش‌‌‌ها به این ایده بستگی دارد که مقداری از داده‌‌‌های بلاک چین خارج از زنجیره اصلی نگه داشته شده و در نهایت به عنوان مرجع یا شاخص مورد استفاده قرار گیرد. عده‌‌‌ای معتقدند که خارج کردن داده‌‌‌ها از بلاک چین به معنی شکست است، گویی اعتراف کرده‌‌‌ایم که خود بلاک چین نمی‌‌‌تواند چنین کاری را انجام دهد.

از این دیدگاه، می‌‌‌توان سگویت را به عنوان یکی از ضعف‌‌‌های آلوده‌‌‌کننده شبکه بیت کوین‌‌‌ به شمار آورد و به همین خاطر است که عده‌‌‌ای از انجمن بیت کوین‌‌‌ در سال 2017 از بکارگیری سگویت سر باز زدند و بلاک چین جدیدی با نام بیت کوین‌‌‌ کش (Bitcoin Cash) را به وجود آوردند.

بیت کوین‌‌‌ کش اساسا همان بیت کوین‌‌‌ قبل از ظهور سگویت بوده و استراتژی مقیاس پذیری آن مبتنی بر افزایش اندازه بلاک و نگهداری تمامی داده‌‌‌ها بر روی زنجیره است. این استراتژی تمرکز زدایی در تضاد با استراتژی تیم بیت کوین اصلی است که سگویت را به عنوان اولین گزینه در یک بلاک چین چندلایه در نظر می‌‌‌گیرند.

سگویت صرفا یک گام در همان مسیری است که بزرگ‌‌‌ترین گروه توسعه‌‌‌دهنده گسترده‌‌‌ترین رمز ارز جهان به عنوان مسیر درست قلمداد می‌‌‌کند.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.