استخر استخراج یا استخر ماینینگ (Mining Pool) چیست؟

کاربران بسیار زیادی در فضای رمز ارزها به استخراج یا همان ماینینگ مشغول هستند و این عدد به شکلی چشم‌‌گیر در حال افزایش است. اگر شما هم جزو این افراد هستید باید این سوال را از خودتان بپرسید که آیا استخراج به صورت جداگانه برای شما سودمندتر خواهد بود یا اینکه باید به یک استخر استخراج ملحق شوید. مطمئنا آشنایی با انواع استخرهای استخراج و پروتکل‌‌های به کار رفته در آنها می‌‌تواند در تصمیم‌‌گیری بهتر به شما کمک کند. مقاله پیش رو به توضیح انواع استخرها پرداخته و سعی دارد سیستم‌‌های کارمزد مختلف را بررسی کند.

0 1,291

استخر استخراج یا استخر ماینینگ به گروهی مشترک از استخراج‌‌کنندگان (Miner) رمز ارز گفته‌‌ می‌‌شود که منابع رایانشی خود را بر روی یک شبکه با یکدیگر ادغام می‌‌کنند.

جزئیات استخر استخراج

پس از موفقیت‌‌آمیز بودن فرآیند استخراج رمز ارزها، پاداش‌‌ها معمولا بر اساس شرایط تعیین‌‌شده و همچنین بر اساس میزان مشارکت در فعالیت استخراج از طریق پروتکل اثبات کار (Proof of Work) در میان استخراج‌‌کنندگان تقسیم می‌‌شوند.

هرکس که می‌‌خواهد از استخراج رمز ارز سودآوری داشته باشد این انتخاب را دارد که با استفاده از دستگاه شخصی خود این کار را انجام دهد، یا اینکه به یک استخر ماینینگ ملحق شود و از توان ترکیبی دستگاه‌‌ها برای بهبود خروجی هشینگ (Hashing) استفاده کند.

برای مثال، متصل کردن شش دستگاه استخراج به یکدیگر که توان هر کدام برابر با 335 مگاهش در ثانیه (MH/s) است، می‌‌تواند حدود 2 گیگاهش قدرت استخراج در اختیار ما قرار دهد و بدین صورت سرعت پردازش هش را بیشتر کند.

اگرچه موفقیت در استخراج فردی می‌‌تواند تمامی پاداش‌‌ها را برای شخص در پی داشته باشد، اما احتمال دستیابی به موفقیت به دلیل بالا بودن نیاز به قدرت و منابع، بسیار پایین است. از آنجا که قدرت هش مشترک می‌‌تواند احتمال پیدا کردن بلاک‌‌های جدید را افزایش دهد، استخرهای استخراج نرخ موفقیت را بیشتر می‌‌کنند، اما پاداش‌‌ها در نهایت باید تقسیم شوند.

کاهش نوسان درآمدها با استفاده از استخر ماینینگ

این مسئله در مورد استخراج بیت کوین و رمز ارزهای دیگر صادق است.

اگر یک ماشین استخراج 1 تراهشی در اختیار داشته باشید و قدرت هش کلی شبکه برابر با 1 پتاهش باشد، بنابراین شانس حل کردن بلاک‌‌ها در هر ده دقیقه برابر با 0.001 خواهد بود. بدین صورت ممکن است برای مدت‌‌ها هیچ بلاکی را حل نکنید، اما اگر به استخراج‌‌کنندگان دیگر در یک استخر ماینینگ ملحق شوید، قادر خواهید بود از قدرت هش مشترک برای حل بلاک‌‌ها استفاده کنید – و در نهایت پاداش‌‌ها را بر اساس درصد قدرت هشی که برای استخر فراهم آورده‌‌اید تقسیم کنید. بنابراین اگر 10 تراهش از مجموع 100 تراهش یک استخر را فراهم آورید و پاداش بلاک 12.5 بیت کوین باشد، 10% یا 1.25 بیت کوین از بیت کوین‌‌ها را دریافت خواهید کرد.

استخرهای استخراج روشی مناسب برای هموار کردن درآمدها هستند، اما هزینه‌‌هایی نیز به همراه دارند (معمولا 1-2% از سود). به جای وصل کردن ماینری که به تازگی خریده‌‌اید، می‌‌توانید یک قرارداد استخراج را خریداری کنید که حق بکارگیری میزان مشخصی از قدرت هش را برای دوره‌‌ای مشخص در اختیار شما قرار می‌‌دهد و بدین ترتیب منابع خود را افزایش دهید. این کار استخراج ابری (Cloud Mining) نامیده می‌‌شود.

نحوه انتخاب و اتصال به یک استخر استخراج بیت کوین

اگرچه استخراج رمز ارز به صورت فردی می‌‌تواند سود بیشتری به ارمغان آورد، اما معمولا انتخابی درست برای بیشتر استخراج‌‌کنندگان نیست. زمانی که به صورت فردی استخراج می‌‌کنید، تمامی کارها را به تنهایی انجام می‌‌دهید و بدین ترتیب تمامی پاداش بلاک را دریافت خواهید کرد. مشکل اینجاست که استخراج تاحدودی بر پایه شانس است، بدین معنی که اگر قدرت هش شما به اندازه کافی بالا نباشد، ممکن است هرگز با پاداشی روبرو نشوید. با این وجود، در هنگام استفاده از استخرهای استخراج این متغیر از بین می‌‌رود و پاداشی متناسب با میزان قدرت هش خود دریافت خواهید کرد.

اگر می‌‌خواهید در مورد ملحق شدن به یک استخر استخراج بیت کوین یا آلتکوین تصمیم‌‌گیری کنید، باید ابتدا چندین نکته، عمدتا روش‌‌های توزیع پاداش بلاک و کارمزدهای مورد نیاز برای مدیریت استخر، را از نظر بگذرانید. همچنین استخرها مانع تقلب استخراج‌‌کنندگان می‌‌شوند. به عبارت دیگر، اجازه نمی‌‌دهند استخراج‌‌کنندگان در میان استخرهای مختلف جابجا شوند.

اکنون می‌‌خواهیم به بررسی جنبه‌‌های مختلف استخر های ماینینگ بپردازیم، با این امید که استخری را انتخاب کنید که تناسب بیشتری با نیازهای‌‌تان دارد.

کارمزد استخر ماینینگ

کارمزدهای دریافتی موضوع اصلی در هنگام بررسی استخرها هستند که بر اساس مدل‌‌های توزیع پرداخت تغییر می‌‌یابند و طرف قبول‌‌کننده ریسک – استخراج‌‌کنندگان یا گرداننده استخر – را نیز مشخص می‌‌کنند. اگر گرداننده استخر ریسک را بر عهده بگیرد، کارمزدها بالاتر خواهند بود و اگر استخراج‌‌کنندگان ریسک را قبول کنند، کارمزدها کاهش خواهند یافت.

کارمزدها معمولا از 0% تا 4% متفاوت می‌‌باشند. کارمزد استاندارد برای استخر های ماینینگ معمولا 1% است، بنابراین اگر استخری را با کارمزد بالاتر پیدا کردید، روش‌‌ پرداختی و ویژگی‌‌های دیگر آن را به خوبی بررسی کنید. اگر استخر دیگری با ویژگی‌‌ها و روش پرداخت مشابه و در همان حال کارمزد پایین‌‌تر وجود داشته باشد، مطمئنا باید مورد دوم را انتخاب کنید.

گاهی اوقات استخرها دارای کارمزد 0% هستند. چنین چیزی بسیار نادر است و اغلب به این معنی است که استخر مورد نظر جدید بوده و چنین کارمزدی برای جذب مشتری تعیین شده است. با این وجود، بعضی از استخرها با استفاده از کمک‌‌های مالی کاربران و روش‌‌های دیگر تامین می‌‌شوند، بنابراین اگر استخری را با کارمزد 0% پیدا کردید، بهتر است که هزینه‌‌های کارمزد را به خوبی تحت نظر داشته باشید.

سیستم پرداخت

زمانی که گردانندگان استخر به ازای هر اثبات کار – یا حل احتمالی هش‌‌ها – یک پرداخت را تضمین می‌‌کنند، تمامی ریسک را به عهده می‌‌گیرند. برای مثال، اگر مجموع شبکه برابر با 100 گیگاهش (GH) باشد، استخری که از روش پرداخت به ازای سهم (PPS) استفاده می‌‌کند دارای نرخ هش 10 GH و پاداش بلاک نیز 25 بیت کوین باشد، درآمد مورد انتظار برابر با 2.5 بیت کوین به ازای هر بلاک خواهد بود.

این استخر حتی در صورت موفقیت‌‌آمیز نبودن روند استخراج نیز به استخراج‌‌کنندگان پول خواهد داد، به این معنی که ریسک پرداخت‌‌ها کاملا بر عهده گرداننده هستند و به همین دلیل است که کارمزدهای نهایی ممکن است تا 10% باشند. استخراج‌‌کنندگان در این حالت 2.25 بیت کوین به ازای هر بلاک دریافت خواهند کرد که بر اساس میزان قدرت هش ارائه شده در بلاک توزیع خواهد شد.

زمانی که استخراج‌‌کنندگان ریسک را به عهده می‌‌گیرند، کارمزدها کاهش چشمگیری خواهند داشت، چرا که این ریسک را قبول می‌‌کنند که ممکن است بلاک‌‌ها تا مدت‌‌ها حل نشوند و هیچ پرداختی را به صورت بیت کوین دریافت نکنند.

روش‌‌های متفاوتی برای انجام این کار وجود دارد و هدف تمامی آنها این است که قدرت هش استخر به صورت ثابت باقی بماند.

  • نسبی (Proportional): ساده‌‌ترین روش که در آن پاداش‌‌های هر بلاک بر اساس قدرت هش ارائه‌‌شده توسط استخراج‌‌کنندگان تقسیم می‌‌شوند.
  • پرداخت به ازای آخرین سهم PPLNS) N): این روش به جای آخرین بلاک، آخرین سهم N را در نظر می‌‌گیرد. حتی اگر ریگ‌‌های استخراج (Mining Rig) به درستی به یکدیگر متصل نشده باشند، این سیستم باز هم درآمدها را لحاظ خواهد کرد. اگر ریگ‌‌ها در بلاک‌‌های بیت کوین 1 تا 6 حضور داشته باشند و بلاک 7 دارای پاداش باشد و ریگ‌‌ها به هر دلیلی اتصال خود به یکدیگر را از دست دهند، باز هم بر اساس مدت زمان N مشمول دریافت پاداش خواهند بود.

در این میان می‌‌توان به نوآوری و تغییرات دیگری اشاره کرد که به کار گرفته شده‌‌اند. برای مثال، در روش DGM (روش هندسی دوگانه)، گرداننده استخر پرداخت‌‌ها را در دوره‌‌های کوتاه‌‌مدت دریافت و آنها را در دوره‌‌های طولانی‌‌تر توزیع می‌‌کند. همچنین روش‌‌های دیگری وجود دارند که در آنها فرآیندهای اثبات کار جدیدتر از سهم بیشتری برخوردار خواهند بود.

بعضی از استخرها دارای کارمزدهای دیگری در کنار PPS (پرداخت به ازای سهم) هستند، اما کارمزدها به صورت کلی از 0% برای روش‌‌های نسبی (Proportional) و PPLNS تا 10% برای روش‌‌های PPS متفاوت می‌‌باشند. همچنین استخرهایی وجود دارند که قابلیت استخراج ترکیبی کوین‌‌های SHA-256 را با استخرهای Scrypt دیگر فراهم می‌‌آورند که به شما اجازه می‌‌دهند رمز ارزهای محبوب دیگر مانند دوج کوین (Dogecoin) و لایت کوین (Litecoin) را استخراج کنید.

با گذر زمان سیستم‌‌های پرداختی بیشتری توسعه یافته‌‌اند. بیشتر استخرهای آلتکوین از سیستم پرداختی نسبی یا PPLNS استفاده می‌‌کنند. با این حال، چندین روش دیگر نیز وجود دارند:

  • CPPRSB – پرداخت ارزش به ازای سهم بر اساس مطالبات معوقه.
  • DGM – روش هندسی دوگانه: ترکیبی از روش‌‌های PPLNS و هندسی که گرداننده استخر را قادر می‌‌سازد ریسک متغیرها (Variance Risk) را تا حدودی کاهش دهد. گرداننده بخشی از درآمد‌‌ را در دوره‌‌های کوتاه‌‌مدت دریافت می‌‌کند و آن را در دوره‌‌های بلندمدت بازمی‌‌گرداند تا پرداخت‌‌ها به حالت عادی درآیند.
  • ESMPPS – پرداخت حداکثری و هم‌‌تراز شده به ازای سهم: این روش شباهت زیادی با SMPPS دارد و تنها پرداخت‌‌ها را به شیوه‌‌ای منصفانه در میان افراد تقسیم می‌‌کند.
  • POT – پرداخت برنامه‌‌ریزی‌‌شده: یکی از متغیرهای PPS که به جای سختی (Difficulty) استخراج، به سختی کار پاداش می‌‌دهد.
  • PPLNS – پرداخت به ازای آخرین سهم N: این روش شباهت زیادی با روش نسبی (Proportional) دارد، اما به جای تعداد سهام در بلاک فعلی، آخرین سهام N را در نظر می‌‌گیرد، بدون اینکه به محدودیت‌‌های بلاک توجه کند.
  • PPLNSG – پرداخت به ازای آخرین گروه‌‌های (دوره‌‌های) N: این روش شباهت زیادی با PPLNS دارد، اما سهام به چندین “دوره” تقسیم و به صورت کلی پرداخت می‌‌شوند.
  • PPS – پرداخت به ازای سهم: میزان مشخصی بیت کوین به هر کدام از سهام ثبت‌‌شده تعلق می‌‌گیرد. از آنجا که پیدا کردن یک بلاک جدید نیازمند <میزان سختی کنونی> سهم به صورت میانگین است، روش PPS به همراه 0% کارمزد برابر با 12.5 بیت کوین است که بر <میزان سختی کنونی> تقسیم می‌‌شود.
  • Prop. – روش نسبی: زمانی که یک بلاک جدید پیدا می‌‌شود، پاداش به صورت متناسب و بر اساس سهام پیدا‌‌شده در میان تمامی کاربران تقسیم می‌‌شود.
  • RSMPPS – پرداخت حداکثری به ازای سهام جدید: این روش شباهت زیادی به روش SMPPS دارد، اما پروتکل آن استخراج‌‌کنندگان جدید را در اولویت قرار می‌‌دهد.
  • Score – سیستم مبتنی بر امتیاز: این سیستم از پاداش‌‌های نسبی و مبتنی بر زمان استفاده می‌‌کند. هر سهم ثبت‌‌شده در تابع زمان ارزش بیشتری پیدا می‌‌کند. همچنین امتیاز سهام بر اساس این فرمول بروزرسانی می‌‌شود: score += exp(t/C). این مسئله باعث می‌‌شود که سهام جدید ارزش بیشتری نسبت به سهام اولیه داشته باشند، بنابراین امتیاز استخراج‌‌کننده به محض توقف فعالیت‌‌ در استخر از بین می‌‌رود. پاداش‌‌ها به شیوه‌‌ای متناسب با امتیازات محاسبه می‌‌شوند.
  • SMPPS – پرداخت حداکثری به ازای سهام: این سیستم شباهت زیادی با روش پرداخت به ازای سهام (PPS) دارد، اما هیچگاه چیزی بیش از درآمدهای استخر به استخراج‌‌کنندگان پرداخت نمی‌‌کند.

همچنین می‌‌توان به روش حداقل پرداخت (Minimum Payout) اشاره کرد. این روش حداقل کوین‌‌هایی را به شما پرداخت می‌‌کند که مجاز به دریافت آنها هستید. بعضی از استخرها به شما اجازه می‌‌دهند میزان حداقل را بالاتر ببرید تا از لحاظ کارمزدهای تراکنش‌‌ صرفه‌‌جویی کنید. زمانی که یک استخر ماینینگ انتخاب می‌‌کنید، باید حداقل پرداخت و دوره پرداخت را در نظر بگیرید و همچنین این نکته را بررسی کنید که آیا خود استخر یا کاربران آن کارمزدهای تراکنش‌‌ را به محض برداشت پول پرداخت می‌‌کنند یا خیر.

انتخاب رمز ارز

مطمئنا اولین چیزی که باید در نظر بگیرید این است که کدام رمز ارز را می‌‌خواهید استخراج کنید. (شما می‌‌توانید سودهای به دست آمده از استخراج رمز ارزهای مختلف را با استفاده از ماشین حساب ماینینگ فینمگ مقایسه کنید.) البته این اعداد در صورت جابجایی قیمت، سختی استخراج و هش ریت (HashRate) شبکه تغییر خواهند یافت. بنابراین توصیه می‌‌شود که این موارد را در نظر بگیرید و به صورت مداوم آنها را بررسی کنید.

بعضی از استخرها قابلیت استخراج ترکیبی را فراهم می‌‌آورند، بدین معنی که می‌‌توانید دو رمز ارز را به صورت همزمان استخراج کنید، بدون اینکه راندمان کار کاهش یابد. با این وجود، چنین کاری را تنها می‌‌توان با استفاده از الگوریتم‌‌های خاص انجام داد.

استخر چندگانه (Multi-pool) نوع دیگری است که باید با آن آشنا شوید. این استخرها به شما اجازه می‌‌دهند در میان چندین رمز ارز یکی را برای استخراج انتخاب کنید و سود شما در نهایت به صورت خودکار به بیت کوین تبدیل خواهد شد. اگر در نظر دارید یک آلتکوین را استخراج کنید و سپس آن را به بیت کوین برگردانید، چنین استخری می‌‌تواند برای شما بسیار مفید باشد.

موقعیت جغرافیایی

اگر ساکن اروپا هستید و از یک سرور چینی استخراج می‌‌کنید، احتمالا بهترین نتایج را به دست نخواهید آورد. این نکته را بررسی کنید که آیا استخر مورد نظر هیچ سروری در کشور/قاره خودتان دارد و اگر چنین باشد، URL مختص به سرور را نیز بررسی کنید. این کار به شما اجازه خواهد داد با راندمان بیشتری به استخراج بپردازید.

Vardiff

Vardiff به معنی سختی متغیر (Variable Difficulty) است و برای تنظیم میزان سختی سهام دریافتی به کار می‌‌رود. این کار برای استخراج‌‌کنندگان دارای هش ریت پایین و همچنین هش ریت بالا سودمند است، چرا که سختی شبکه خود را به بهترین شیوه با هش ریت شما سازگار خواهد کرد. برخی از استخرهای استخراج دارای Vardiff هستند، اما برخی دیگر از چندین پورت برای سختی‌‌های متفاوت استفاده می‌‌کنند. اگر استخر شما دارای Vardiff نیست، باید از پورت‌‌های مختلف برای سختی‌‌های متفاوت استفاده کنید.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.