مکتب پولی رمز ارز

فناوری بلاک چین و DLTها پس از بحران مالی سال ۲۰۰۸ ظهور کردند. بحرانی که نظام کنونی بانکی و مالی نتوانست از آن جلوگیری کند. این مکتب پولی جدید منتقد سیاست‌های کنترل عرضه پول از طریق دستکاری نرخ بهره بوده و معتقد است شهروندان باید از حق تولید رمز ارز در کنار ارزهای فیات برخوردار باشند و فرآیندهای غیر متمرکزی باید برای تولید پول و اعتبار به کارگرفته شوند. در این بینش جدید، نقش بانک‌ها و مراجع پولی باید مجددا تعریف شود.

0 109

مکتب پولی رمز ارز

در حال حاضر بانک‌های تجاری در حال آغاز مشروعیت بخشیدن به رمز ارز‌ها هستند و به طور استراتژیک مدل‌های کسب‌وکار خود را جهت رسیدن به یک موقعیت متمرکز در آینده صنعت بانکداری به سکه‌های مجازی مجازی دیجیتال منتقل می‌کنند. در چهاردهم فوریه، JP Morgan Chase اعلام کرد که جهت ایجاد تحول در کسب‌وکار پرداخت خود، نخستین رمز ارز پشتیبانی شده از سوی یک بانک آمریکایی را عرضه می‌کند و من همین دلیل فکر می‌کنم گفت‌وگوها در مورد رمز ارز‌ها، نقش پول اقتصاد، سنجش براساس پول، پیشنهاد بر اساس پول، و فرآیند ایجاد پول و اعتبار، بیشتر و بیشتر خواهد شد.

JP Morgan Chase عرضه یک رمز ارز جدید را اعلام کرد: «JPM Coin»، که یک دارایی رمز ارزی پایدار است و برای تسویه آنی تراکنش‌‌ها بین مشتریان پرداخت‌های فروش عمده کسب‌وکار JP Morgan Chase استفاده خواهد شد. اگرچه سایر بانک‌های تجاری نیز قبلا راه‌اندازی پروژه‌های متمرکز و خصوصی در فضای بلاک چین را آغاز کرده‌اند، اما JPM اولین سکه خواهد بود. اما از یک چیز می‌توان مطمئن بود: بانک‌ها موضع خود را تغییر داده و رویکرد جدیدی در برابر آینده پول و فناوری بلاک چین اتخاذ کرده‌اند. این رمز ارز جدید امکان انتقال لحظه‌ای بین حساب‌های بانک را ممکن می‌سازد. سکه JPM به صورت یک به یک با پول فیات نگهداری شده توسط JP Morgan قابل معاوضه خواهد بود (۱ دلار).

مکتب پولی رمز ارز

سکه JPM چطور کار می‌کند؟

با توجه به اطلاعات ارائه شده در وب سایت بانک، می‌توان این فرآیند را در سه مرحله نشان داد:

مرحله ۱: یک مشتری JP Morgan مبلغی را در یک حساب مشخص سپرده کرده و معادل آن به سکه JPM را دریافت می‌کند؛

مرحله ۲: از سکه‌های JPM برای انجام تراکنش با دیگر مشتریان JP Morgan در یک شبکه بلاک چینی استفاده می‌شود (به عنوان مثال، انتقال پول، پرداخت در معاملات اوراق بهادار)؛

مرحله ۳: دارندگان سکه JPM می‌توانند در JPM Morgan آن را با دلار آمریکا معاوضه کنند.

این بانک باور دارد که این دارایی جدید کریپتو مزایای قابل توجهی را به وسیله کاهش ریسک طرف مقابل و ریسک وصول برای مشتریان، کاهش نیاز به سرمایه و فراهم کردن امکان انتقال آنی ارزش به همراه خواهد آورد.

مکتب پولی رمز ارز

استیبل کوین

پس از J.P. Morgan، گروه مالی Mizuho نیز اعلام کرد که با ایجاد استیبل کوین خود برای خدمات پرداخت و انتقال، به سوی فناوری بلاک چین می‌رود. بانک آمریکا و سایرین نیز پیش از این تقاضاهای ثبت حق امتیاز بسیاری را در رابطه با کریپتو، بلاک چین و سایر فناوری‌های مربوطه ارسال نموده‌اند.

بنابراین می‌توانیم پیش‌بینی کنیم که بانک‌های مرکزی آزمودن انواع جدیدی از رمز ارزها بر مبنای فناوری بلاک چین را آغاز خواهند کرد.

البته همه این دارایی‌های کریپتو نسبت به ایده اصلی خالص رمز ارز‌ متفاوت هستند چرا که فقط می‌توان آن‌ها را دارایی‌‌های کریپتوی «متمرکز» در نظر گرفت و نه رمز ارز، چرا که به عنوان مثال، «JPM Coin» برای جریان‌های انتقال پول بنگاه به بنگاه تنها به مشتریان نهادی JP Morgan خدمت‌رسانی کرده و در دسترس سایر افراد در صرافی‌های کریپتو نخواهد بود. بنابراین، علی‌رغم همه مطالبی که در مطبوعات سراسر جهان نوشته شد، «سکه JPM» توسط معامله‌گران خرده‌فروش قابل خرید نبوده و بلکه فقط به عنوان واسطه‌ای برای وصول پرداخت‌ها در سیستم بانکی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

«سکه JPM» یک استیبل کوین است که در برابر دلار ثابت نگاه داشته شده و مشتریان می‌توانند آن را منحصرا از طریق سپرده‌سازی در بانک خریداری کنند. پس از خرید این سکه، پرداخت‌ها فورا ارسال می‌شوند و پس از دریافت مبلغ، سکه از بین می‌رود و JP Morgan مبلغ متناظر آن به دلار را در حساب مشتری سپرده می‌کند. تمام داده‌های ارسالی در دفتر کل بلاک چین خصوصی بانک ثبت می‌شوند.

«سکه JPM» کاملا با ریپل (XRP) متفاوت است

پروتکل ریپل در سال ۲۰۱۲ با استفاده از یک دفتر کل اجماع توزیع شده متن باز و یک ارز بومی به نام XRP کار خود را آغاز کرد. ایده اصلی ریپل حذف زمان صرف شده جهت تسویه از طریق پول دیجیتالی است که برای تراکنش‌های مالی ساخته شده است. xVia ریپل یک API است که می‌تواند به راحتی با هر دستگاهی یکپارچه شود. هدف XRP ، فراهم کردن امکان پرداخت‌های برون‌مرزی سریع، مقرون به صرفه و قابل اعتماد است.

این بستر به کاربران امکان می‌دهد تا بدون واسطه از هر ارزی به هر ارز دیگری در هر نقطه از جهان پول انتقال دهند.

مکتب پولی رمز ارز

به نظر من شکل فعلی اقتصاد پولی در برابر «اقتصاد مبادله‌ای واقعی» توضیح داده شده توسط کینز، نمایانگر نتیجه نوآوری‌ها و به‌روزرسانی‌های مداوم در طول تاریخی است که در آن اقتصادهای پولی مختلف به صورت دوره‌ای رشد کرده و از میان رفته‌اند. باید به خاطر داشته باشیم که سیستم پول فیات فقط «تخیلی» است، چرا که ارزش آن پول از دارایی فیزیکی یا کالایی نشات نمی‌گیرد و به چیزی متکی نیست، بلکه به طور نظری در برابر سایر ارزها در بازارهای ارز به شکل «آزادانه» نوسان می‌کند. پول فیات به عنوان پول رایج، طبق تعریف «به طور قانونی» به عنوان واسطه تبادل برای پرداخت بدهی مورد پذیرش است، اما به خودی خود فاقد ارزش ذاتی است. پیش‌بینی می‌شود که این رویکرد جدید بر تفکر اقتصادی معاصر و آینده و آن دسته از سیاست‌های پولی اثر بگذارد که مستقیما با عملکردها و نقش‌های مولد مکاتب معاصر و جدید پول‌گرایی مرتبط هستند. بنابراین، چیزی که در حال کمک به آن هستیم رشد تفکر اقتصادی جدیدی مبتنی بر دفاتر کل توزیع‌شده غیر متمرکز و فناوری‌های بلاک چینی و قابلیت تمرکز زدایی از تولید پول و اعتبار است.

هر کس که از این رویکرد نسبت به اقتصاد حمایت می‌کند را می‌توان در چیزی دخیل کرد که ما آن را «مکتب پولی رمز ارز» می‌نامیم. باورمندان به این تفکر پولی معاصر به چند اصل اساسی اعتقاد دارند که در ادامه توضیح داده خواهند شد و نماینده منتقدان اصلی سیاست‌های پول‌گرایی و نئولیبرالیسم هستند. در حقیقت همه این سیاست‌ها به این اعتقاد دارند که عرضه و تقاضای پول بر سطح قیمت تاثیرگذار بوده و از طریق کنترل نرخ بهره، عرضه پول، اعتبار و فرآیند تولید آن‌ها تقاضا را افزایش می‌دهند.

جنبش فرهنگی پشتیبان این تفکر جدید اقتصادی، همچنین مفاهیم اجتماعی و رقابتی را شامل می‌شود که این تفکر مدرن در آن ظهور می‌کند. آنچه که می‌توانیم امروز آن را پیش‌بینی کنیم این است که ظهور موارد استفاده جدید بلاک چین و اپلیکیشن‌ها ادامه پیدا می‌کنند تا از فناوری DLTها ارزش بیشتری استخراج کنند. بسیاری از بخش‌های اقتصادی، تولید و به‌اشتراک‌گذاری ارزش را آغاز کرده یا به زودی آغاز خواهند کرد.

اما برای درک تفکر جدید اقتصادی و فناوری پشتیبان آن، نیاز به تجزیه و تحلیل دسته‌ای از عوامل اجتماعی و سیاسی داریم که من آن‌ها را زیربنایی می‌دانم که مکتب جدید پولی در آن رشد می‌کند.

همانطور که می‌دانیم، مشخصه دهه گذشته مجموعه‌ای از بحران‌های اقتصادی و فجایع مالی بود که در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ با بحران مالی مشهور جهانی آغاز شد. اما این روند در سال‌های آینده نیز با بحران بدهی اروپا در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ ادامه یافت و با اصلاح جهانی قیمت کالاها در سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ پایان یافت. اما بیت کوین به ناگهان پس از بحران مالی سال ۲۰۰۸ ظهور کرد که همانطور که می‌دانیم، عمدتا به دلیل صدور اوراق قرضه با پشتوانه رهنی آغاز شده و موجب فروپاشی یا فروپاشی تقریبی بانک‌های تجاری بزرگ شد. بنابراین، این رویکرد را می‌توان به عنوان تکامل جامعه جهانی و تفکر اقتصادی جهت حل بحران اخیر بازار مالی و مسائل سیاسی یا اخلاقی به وجود آمده در جهان در نظر گرفت که نه تنها به مسائل مالی، بلکه به سایر نیازها نیز مربوط هستند. بنابراین این تفکر جدید پولی را می‌توان آینه طبیعی پیشرفت جامعه به سوی یک مفهوم جدید «دموکراسی غیر متمرکز» در نظر گرفت. این تحول اساسی به دنبال بحران کارکرد نهادهای لیبرال و طبقات سیاسی ظهور کرده است که نتوانستند تقاضای اجتماعی را به سیاست تبدیل کرده یا منافع را به حقوق همه شهروندان تبدیل کنند. از آنجاییکه طبقه سیاسی و سیاست‌های پولی قادر به اتخاذ تصمیماتی نبودند که با «نیازهای اقتصادی مردم» منطبق باشند، ما اکنون دچار بحران دموکراسی لیبرال سنتی و سیاست‌های نئولیبرالیسم هستیم. این موج موجب جدایی شدید طبقات سیاسی و جامعه مدنی شد و تاثیر زیادی بر زندگی واقعی میلیون‌ها شهروند گذاشت. امتناع‌گرایی انتخاباتی (electoral abstentionism)، ضد سیاست (anti-politics) و ظهور احزاب جدید عوام‌گرا، برخی از واضح‌ترین نشانه‌های این روند به رادیکال‌ترین شکل هستند.

پول‌گرایی معاصر: نقش پول در اقتصاد واقعی

پول‌گرایی معاصر، با تفکر اقتصادی نقش عرضه پول در اقتصاد و اثرات ایجاد پول و اعتبار بر اقتصاد واقعی و تقاضای کل هم‌نظر است. استدلال اصلی مکتب قدیمی این است که سیاست‌های پولی می‌توانند از طریق نرخ بهره اقتصاد را به سوی رشد یا انقباض اقتصاد واقعی هدایت کنند. با توجه به این تفکر که عموما پذیرفته شده است، تمام مراجع پولی، عرضه پول را کنترل می‌کنند چرا که کنترل عرضه پول به این معنی است که قیمت‌های واقعی تثبیت شده‌اند.

مکتب پولی رمز ارز

اما علیرغم مشکلات موجود بر سر راه دستکاری مستقیم اقتصاد از طریق نرخ بهره، به ویژه در دوران رکود اقتصادی، عموما این کار برای مراجع از کنترل عرضه پول راحت‌تر و موثرتر است. امروزه این نسخه قدیمی پول‌گرایی بر جریان اصلی سیاست‌های اقتصادی مستولی شده و نظریه کمیت پول از قرن شانزدهم ستون نظریه‌های سیاست پولی جهانی بوده است. با این حال، نظریه کینزی در رابطه با این بینش که «عرضه و تقاضای پول» نرخ بهره را تعیین می‌کند، هنوز یکی از مهم‌ترین ستون‌های پول‌گرایی معاصر است. این فرمول همچنان بدون در نظر گرفتن سایر ایده‌های کینزی و اهداف حقیقی پولی قاعده اساسی سیاست‌های اقتصادی معاصر هر کشور و هر بانک مرکزی است.

به طور خاص، فرمول پولی کینزی بیان می‌کند که در یک اقتصاد، تقاضا و عرضه پول در برابر سطح تولید و اشتغال بی‌تفاوت نیست، چرا که این دو تاثیری مستقیم بر نرخ بهره دارند و نرخ بهره بر تقاضای سرمایه‌گذاری و در نهایت بر تولید انبوه و مشاغل واقعی اثرگذار است. کینز اما باور داشت که حتی اگر او به موزانه‌ای بین تورم و بیکاری می‌رسید، باز هم بانک‌های مرکزی اشتغال کامل را رهبری می‌کردند.

آنچه که پول‌گرایی را از کینز متفاوت می‌سازد، عمدتا کارکرد کلی اقتصاد واقعی و سازوکارها و اهدافی است که اقتصاد واقعی و نظام پولی از طریق آن تعامل دارند و باید به آن‌ها توجه شوند.

به نظر من، از آنجاییکه رمز ارز‌ها و بلاک چین گسترش اثرات و قابلیت‌های خود را آغاز کرده‌اند، ما به زودی به افزایش بحث و گفت‌وگو در خصوص نقش پول در اقتصاد واقعی، اندازه‌گیری بر اساس پول، پیشنهاد بر اساس پول و تولید آن کمک خواهیم کرد. کشورها و بانک‌های مرکزی و تجاری در این بحث شرکت کرده و باید موضع صحیح خود در یک سیستم پولی مدرن را درک و تبیین و کارکرد خود در ایجاد و تخصیص پول در اقتصاد واقعی جهت مقابله با بحران اقتصادی و پاسخ به نیازهای جامعه را مجددا تعریف کنند.

آنچه که امروز می‌توانیم تایید کنیم این است که یک تفکر اقتصادی جدید با اصولی مشخص آغاز شده و سریعا رشد می‌کند. مدل‌های جدید اقتصادی بیشتر و بیشتر بر فناوری‌های DLT و بلاک چین بنا خواهند شد، تمرکز زدایی و تولید پول از طریق ارزهای رمز‌نگاری شده و پول فیات به واقعیت تبدیل شده و رمز ارز‌هایی با کارکردهای واقعی در کنار پول فیات حضور داشته و به عنوان واسطه تبادل یا ذخیره ارزش عمل خواهند کرد.

می‌توانیم این پول‌گرایی معاصر و تفکر اقتصادی را در «مکتب پولی رمز ارز (CMS)» شناسایی کنیم. اعضای این تفکر خلاقانه ابتکار به ده اصل اساسی باور دارند که به توضیح آن‌ها می‌پردازیم.

بزرگترین انتقاد از سیاست‌های پول‌گرایی و نئولیبرالیسم به تاثیر پول بر سطح قیمت و تقاضای کل از طریق کنترل عرضه پول، تولید پول یا اعتبار و فرآیند تخصیصی مربوط است که منحصرا از طریق سیاست‌های پولی نرخ بهره انجام می‌شود.

تکامل تفکر پولی: از نظریه کینز تا مکتب پولی رمز ارز

مکتب پولی رمز ارز

اعضای این تفکر اقتصادی جدید به ده اصل پولی زیر معتقد هستند:

۱. انتقاد از پول‌گرایی در خصوص عدم رسیدگی به نیازهای اقتصادی جوامع مدرن. بازارها نه کارآمد و نه خنثی هستند؛

۲. انتقاد از سیستم بانکی و مالی فعلی که عدم کفایت خود در پیشگیری از بحران اقتصادی و مالی و در تحریک اقتصاد پس از دوران بحران را نشان داده‌اند؛

۳. انتقاد از پول‌گرایی در خصوص توضیح تأثیر پول بر سطح قیمت از طریق کنترل عرضه پول؛

۴. انتقاد از آن دسته از سیاست‌های پولی که برای رسیدن به اهداف پول مصنوعی و عرضه و تقاضا بسیار منقبض هستند؛

۵. انتقاد از تفکر اقتصادی در این خصوص که سیاست‌های پولی از اهرمی منحصر به فرد مانند نرخ بهره برخوردارند؛

۶. انتقاد از این عقیده که کمیت‌های کلی پولی برای پیش‌بینی گرایش‌های اقتصادی بهترین گزینه نیستند، غافل از ارزش واقعی تخصیص اعتبار از طریق روند ایجاد پول؛

۷. انتقاد از پول‌گرایی برای نپذیرفتن ارزش پول و عدم در نظر گرفتن تاثیر مستقیم بالقوه بر تقاضای کل واقعی تخصیص مناسب اعتبار و سرمایه‌گذاری؛

۸. انواع مختلف پول می‌توانند وجود داشته باشند: پول بانک مرکزی، پول بانک تجاری، رمز ارز‌ها، پول دیجیتال، پول قانونی. جوامع مدرن نیازمند فرایند جدید و غیر متمرکزتری برای تولید پول و اعتبار هستند؛

۹. رمز ارز‌هایی با کارکردهای واقعی و پول فیات می‌توانند در اقتصاد واقعی در کنار یکدیگر وجود داشته باشند (نظریه اقتصاد مبادله‌ای حقیقی): مردم حق دارند پول فیات را به رمز ارز‌ تبدیل کنند و بالعکس؛

۱۰. تمام کشورهای جهان باید حق تولید و مبادله ارزهای رمز‌نگاری شده و استفاده از آن‌ها به عنوان واسطه تبادل یا ذخیره ارزش را به شهروندان خود اعطا کند.

سهم من در این تفکر معاصر اقتصادی، معرفی «منحنی کارکرد تقاضای رمز ارز» و نظریه «اقتصاد صرافی رمز ارز» در سال گذشته بود. هدف این نظریه تلاش جهت توضیح عواملی بود که می‌توانند برای هر نوع رمز ارز تقاضای بالقوه ایجاد کنند. بنابراین این نظریه موازنه‌های جایگزین ممکن در تقاضا و عرضه پول را از طریق این بینش بررسی می‌کند که رمز ارز‌ها و ارزهای فیات ملی می‌توانند از طریق یک فرآیند درون‌زاد درکنار یکدیگر وجود داشته باشند که از نوآوری فناورانه نیرو می‌گیرد.

استدلال اساسی این نظریه این است که تقاضای برای هر نوع رمز ارزی با افزایش کارکردهای واقعی آن و سایر متغیرهایی در اقتصاد رشد می‌کند. آن متغیرها، درآمد خرج شده و آن دسته از هزینه‌های واقعی هستند که خانوارها باید به فروشندگان بپردازند تا دو یا چند ارز بیشتر را بپذیرند (پول فیات و رمز ارز). این نظریه اقتصادی بیان می‌کند که انتخاب، به طور انحصاری به یک فرآیند درون‌زاد بستگی دارد که از چند متغیر مرتبط در بازار نیرو می‌گیرد که در آن‌ها کالا و خدمات با انتظارات منطقی مبادله می‌شوند. تصمیم به مهاجرت به هر رمز ارزی نمایان‌گر شکل جدیدی از «ترجیح نقدینگی» است که نه تنها بر هزینه تراکنش‌ها، از جمله قیمت یک رمز ارز بر اساس پول ملی یا هزینه تراکنش‌ها، و یا درآمد خرج شده از طریق یک جدید سکه مجازی جدید، بلکه همچنین به ویژگی‌های واقعی آن بستگی دارد. من به بلاک چین و ارتباط آن با AI و IoT اشاره می‌کنم. نمونه واقعی بسیار خوبی از این موضوع ریپل (RPX) است که پیش‌تر مورد بحث قرار گرفت.

بنابراین من تحلیل می‌کنم که چگونه تقاضا برای هر ارز مجازی می‌تواند در یک اقتصاد مدرن بلاک چین‌گرا با ارزهای ملی تعامل داشته باشد و عامل فناوری را دخیل کرده و «منحنی کارکرد تقاضای رمز ارز» را هدایت کند.

نتیجه گیری

عواقب این روند جدید ایجاد پول و اعتبار، تاثیر مستقیمی بر تقاضای کل اسمی دارد، چرا که رمز ارز‌هایی با کارکردهای واقعی پول و اعتبار را به سوی بهترین بنگاه‌ها و کاربردهایی هدایت می‌کنند که ارزش را با کاربران و شرکت‌ها به اشتراک گذاشته و اثر نهایی خود را خود در مصرف و مشاغل واقعی نشان می‌دهند. البته، تاثیر واقعی بر بانک‌های تجاری باید مورد بررسی قرار گیرد و مدل‌های فعلی کسب‌وکار و فرآیند تولید پول و اعتبار نیز باید بر این اساس مجددا تعریف گردند.

هدف «مکتب پولی رمز ارز» این است که بخشی از یک «پول‌گرایی» باشد که تلاش می‌کند تا اشتباهات پول‌گرایی قدیمی و لیبرالیسم را از طریق به‌کارگیری فناوری‌های جدید جهت بازتولید و بهبود پول و ایجاد اعتبار، تصحیح کرده و از طریق تخصیص مجدد و به‌اشتراک‌گذاری ارزش با کاربران، تاثیری واقعی بر اقتصاد داشته باشد.

بنابراین، مهمترین نقد وارد بر پول‌گرایی قدیمی این است که بانک‌های مرکزی و بانک‌های تجاری می‌توانند عرضه پول را محدود کرده و بی‌ثباتی اقتصادی، وابستگی به بدهی، رکود اقتصادی و بیکاری ایجاد کنند.

این موارد همواره به عنوان عوامل اصلی بحران‌های مالی اخیر و معاصر شمرده می‌شدند. فناوری‌ها و شکل جدید پول به تحریک اقتصاد کمک می‌کنند و از طریق اعمال بهترین فرآیندهای ایجاد پول و اعتبار تأثیری مستقیم بر تقاضای کل داشته و ارزش واقعی نوآوری‌های فناوری را با کاربران نیز به‌اشتراک می‌گذارند. ارزهای رمز‌نگاری شده و پول فیات جایگزینی برای پول بانکی فراهم کرده و فرصت‌هایی جهت اعمال سیاست‌های جدید پولی برای تحریک رشد ناخالص داخلی اسمی، از طریق کنترل بهتر افزایش متناظر بدهی ارائه می‌کنند.

در نهایت، این سیاست‌های جدید پولی، بحران چرخه‌ای را که همیشه باعث ایجاد اقتصادهای حبابی و به همراه آن‌ها مطالبات مشکوک‌الوصول می‌شود، کاهش داده و اقتصاد را در دوره‌های ضد چرخه‌ای تحریک می‌کنند. ماموریت، ایجاد جهانی بهتر برای کل جامعه است.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.