مقایسه سوئیفت و ریپل : اهمیت سرعت در پرداخت‌های فرامرزی

سیستم‌های پرداخت بلاک چینی اگرچه مشکل واسطه را در پرداخت‌های بین‌المللی برطرف کرده‌اند، اما به لحاظ مقیاس‌پذیری همچنان محدود هستند. از آن سو، سیستم‌های پرداخت سنتی مثل سوئیفت (SWIFT) سعی دارند با پیشرفت و تطابق با تکنولوژی‌های روز از این رقابت پرتنش عقب نمانند. با این همه، سرعت یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌ها در بحث پرداخت و تسویه پول است.

0 87

مقایسه سوئیفت و ریپل

ظهور فناوری بلاک چین بدون شک تحولات زیادی را در توسعه سرویس‌های پرداخت دیجیتال جهانی به وجود آورده است. با توجه به پروژه‌هایی مثل ریپل و لیبرای فیسبوک که انحصار بانک‌ها و سایر موسسات مالی را به چالش کشیده‌اند، بازیگران جریان اصلی این صنعت از جمله سوئیفت ، ویزا و مسترکارت مجبور شده‌اند که بهینه‌سازی‌های قابل توجهی در سیستم‌های سنتی خود ایجاد کنند.

هدف اصلی سیستم‌های بلاک چینی جایگزین کردن زیرساختی ایمن‌تر و کارآمدتر با سیستم‌های پرداختی سنتی است. در نتیجه بازیگران جریان اصلی در شرایطی قرار گرفته‌اند که یا باید خودشان را با این تغییرات وفق دهند یا باید غزل خداحافظی را بخوانند.

در این‌جا هم مثل همه‌ی رقابت‌های تکنولوژیک، رقبا باید دریابند که چه پارامترهایی باعث برتری آن‌ها نسبت به سایرین می‌شود. سرعت تراکنش‌ها، امنیت و مقرون به صرفگی بخشی از نقاط ضعف سیستم‌های موجود پرداخت است که باید به هر طریق برطرف شود.

سریع‌تر، ارزان‌تر و حتی سریع‌تر

سریع، ارزان و خوب سه مؤلفه‌ای هستند که شرکت‌ها برای رسیدن به بهترین خروجی باید آن‌ها را رعایت کنند. به گزارش کوین‌تلگراف، جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی یا به اختصار سوئیفت اخیرا دست به آزمایش روی سیستم پرداختی فرامرزی زده که از نظر زمان خروجی، پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای دارد.

این تصمیم بخشی از طرح سوئیفت برای ایجاد بستر قابلیت‌های تسویه آنی از طریق سیستمGPI است که با توجه به نمونه‌های مشابه رقیب در پروژه‌هایی مثل ریپل اهمیت زیادی پیدا کرده است. سوئیفت همچنین وعده داده که این سیستم جدید برای موسساتی که از فریم‌ورک آن‌ها استفاده می‌کنند هزینه کمتری به دنبال خواهد داشت.

اقدام متعادل‌ساز برای اکثر پروژه‌ها معمولا این است که چگونه به حداقل دو مورد از پارامترهایی که گفته شد دست پیدا کنیم. نوآوری‌های تکنولوژیک به حواله‌های فرامرزی اجازه داده تا با سرعت بالاتر و هزینه‌ی کمتری عملکردهای خود را انجام دهند. شرکت‌های بلاک چینی از جمله ریپل می‌گویند انجام تراکنش‌ها را در ظرف چهار ثانیه انجام می‌دهند، و فقط در حد چند سنت از کاربر پول می‌گیرند تا پول مورد نظر او را از یک گوشه‌ دنیا به گوشه‌ دیگر آن منتقل کنند.

خبرگزاری کوین‌تلگراف اخیرا با مدیرعامل شرکت Worthyt و تحلیل‌گر تکنولوژی بلاک چین، کنی لی، درباره اهمیت کلی سرعت تراکنش‌ها در حوزه‌ توسعه‌ حواله‌های فرامرزی صحبت کرده است. لی می‌گوید:

فکر می‌کنم مردم به سرعت اهمیت زیادی می‌دهند. سرعت و سهولت در حوزه‌ بلاک چین حتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. به همین دلیل است که مردم حاضرند امنیت غیرمتمرکز بودن و مالکیت را با سرعت بالای صرافی‌های متمرکز عوض کنند. سرعت باید به اندازه‌ کافی بالا باشد. ویزا می‌تواند در هر ثانیه ۱ تا ۲ هزار تراکنش انجام دهد. البته بلاک چین‌هایی هستند که همین کار را با کمک پروتکل اثبات سهم وکالتی (DPoS) انجام می‌دهند (EOS اصلی‌ترین مثال این پروژه‌هاست و مطمئنم که لیبرا هم مشکلی از این بابت نخواهد داشت چون ظاهرا از DPoS استفاده می‌کند).

با این حال، لی متذکر می‌شود که توان تراکنش‌ها به خودی خود برای سیستم پرداختی که حواله‌های جهانی انجام می‌دهد کافی نیست. او توضیح می‌دهد:

وقتی به یک آستانه رسیدید، باقی کار صرفا به مبالغه درباره‌ حقوق محدود می‌شود. فکر می‌کنم این آستانه ۳ تا ۵ هزار تراکنش بر ثانیه باشد.

برای مثال ریپل را در نظر بگیرید: این شرکت می‌گوید XRP می‌تواند ۱۵۰۰ تراکنش در هر ثانیه انجام دهد و قادر است مقیاس‌پذیری خود را به ۵۰ هزار تراکنش بر ثانیه برساند. در مقیاس جهانی، انجام ۵۰ هزار تراکنش بر ثانیه شاید حتی بیشتر از حد نیاز باشد. ولی آیا این بستر به اندازه‌ی کافی سریع و ارزان است که بتواند جایگزین نمونه‌های مشابه آن در سیستم‌های بانکی شود؟

ریپل و بانک‌داری

مدیرعامل ریپل، برد گارلینگ‌هاوس، دائماً به یکی از جنبه‌های به‌خصوص سیستم‌های مالی سنتی اشاره می‌کند که باعث ایجاد ناکارآمدی‌های مختلفی در پرداخت‌های بین‌المللی می‌شود: نیاز به روابط بانکی متقابل.

بانک‌های تجاری در سراسر دنیا تمایل دارند حساب‌هایی را حفظ کنند که در خارج از کشور بانک متناظر دارند و معمولا از طریق ارتباط سیمیِ شبکه سوئیفت امکان نقل و انتقالات فرامرزی برای آن‌ها میسر است. طرفداران پرداخت‌های بلاک چینی مثل گارلینگ‌هاوس می‌گویند مکانیزم Nostro/Vostro باعث ایجاد تاخیر و ناکارآمدی در این سیستم می‌شود.

برای نقل و انتقالات سیمی از طریق سیستم‌هایی مثل سوئیفت ، بانک‌های مشارکت‌کننده لازم است روابط متقابلی در سطح برون‌مرزی داشته باشند. بانک‌های متناظر از طریق یک موسسه مالی که در یک کشور دیگر قرار دارد پرداخت‌ها را دریافت یا ارسال می‌کند.

برای مثال، اگر بانک الف در کشور ۱ بخواهد انتقالی سیمی به بانک ب در کشور ۲ داشته باشد، بانک الف با بانک متناظر خود در کشور ۲ تماس می‌گیرد تا پرداخت را راحت‌تر انجام دهد. معمولاً بانک الف حسابی مشترک با بانک متناظر خود دارد.

در این مثال، نام این حساب برای بانک متناظر نوسترو (Nostro) است، در حالی که نام همین حساب برای بانک الف ووسترو (Vostro) خواهد بود.

طبق اعلام بانک تسویه حساب‌های بین‌المللی (BIS) روابط بانکی متقابل در سطح جهان سال به سال در حال کمتر شدن است. صرف‌نظر از ماهیت رو به تقلیل شبکه، BIS می‌گوید این سازوکار در حال متمرکز شدن است، در نتیجه شرایط دسترسی به پرداخت‌های بین‌المللی برای کشورهای محروم بدتر می‌شود.

لزوم استفاده از متدهای جدید پرداخت بین‌المللی یکی از دلایلی است که به باور BIS در کاهش اقبال نسبت به شبکه بانک‌داری متقابل تاثیر داشته است. در بخشی از گزارش این مرجع آمده است:

نزول پیوسته‌ شمار روابط بانکی متقابل در بسیاری از کشورهای جهان مایه‌ی نگرانی است. در مناطق محروم، این اتفاق می‌تواند بر قابلیت ارسال و دریافت بین‌المللی پول تاثیر بگذارد و مردم را به سمت استفاده از پرداخت‌های بی‌قانون و احتمالا غیرایمن سوق دهد و در نهایت مشکلات بیشتری برای معاملات بین‌المللی به وجود بیاورد

بنابراین، اگرچه سوئیفت می‌تواند برای رسیدن به سرعت ریپل تلاش کند، اما از نظر روابط بانکی متقابل، این روش صرفا گونه‌ای سریع‌تر از سیستم موجود است. علاوه بر این، با توجه به این که در برخی کشورها همچنان برای استفاده از سیستم‌های سنتی مالی مشکل وجود دارد و خدمت‌رسانی به درستی انجام نمی‌شود، پرتال‌های جدید پرداخت می‌توانند بستر بهتری فراهم کنند.

در ریپل، بانک ها لازم نیست روابط متقابل فرامرزی داشته باشند تا بتوانند نقل و انتقالات بین‌المللی انجام دهند. موسسات مالی از نرم‌افزار xRapid ریپل استفاده می‌کنند تا بتوانند XRP را به پلی برای حواله‌های بین‌المللی خود تبدیل نمایند.

با این حال، شرکت‌های بلاک چینی باید نگران پیچیدگی‌های قانونی مدل‌های کسب و کار خود باشند، چون در حال حاضر سوئیفت می‌تواند به عنوان یک سیستم پرداخت قانونی فعالیت کند، اما ریپل و امثالهم ابتدا باید رضایت قانون‌گذاران را جلب کنند.

ظهور پروژه‌ی لیبرای فیسبوک هم با خود احتمال افزایش سخت‌گیری‌های قانونی برای تمام پروژه‌های رمز ارزی و بلاک چینی را به همراه آورده است. حتی مدیرعامل ریپل هم نگران است که شرکت آن‌ها در طوفانی که پیرامون لیبرا به وجود آمده گرفتار شود.

تماما بلاک چینی یا ترکیبی از DLT و سیستم‌های متمرکز؟

پروژه‌ها در تکاپو برای یافتن کارآمدترین چارچوب ممکن برای پرداخت‌های فرامرزی احتمالا نقاط ضعف و قوت استفاده از معماری‌های متمرکز و غیرمتمرکز را در نظر می‌گیرند. با این حال، به نظر می‌رسد که ترند رو به رشدی در زمینه استفاده ترکیبی از مزایای این دو روش در حال شکل‌گیری است.

در ماه ژوئن ۲۰۱۹ اعلام شد که سوئیفت می‌خواهد به شرکت‌هایی که از فناوری DLT استفاده می‌کنند اجازه دهد تا آن‌ها بتوانند از پلتفرم GPI بهره بگیرند. ویزا هم از شبکه پرداخت متمرکز جدیدی برای تراکنش‌های تجاری رونمایی کرده که از عناصر تکنولوژی‌های غیرمتمرکز استفاده می‌کند.

در کنار این‌ها کنسرسیوم Fnality وجود دارد که می‌خواهد برای تسهیل فرآیند انجام تراکنش‌های فرامرزی از کوین‌های کاربردیِ تسویه استفاده کند. بانک‌های بزرگ آمریکا، اروپا و آسیا از همین حالا بخشی از این پروژه هستند. Fnality مثل برنامه‌ B2B Connect ویزا در مرکز ماتریس بانک بینابینی قرار می‌گیرد و پیچیدگی‌های ناشی از گام‌های میانجی را در پرداخت‌های بین‌المللی برطرف می‌کند. اگرچه حوزه‌های مدنظر این پروژه‌ها متفاوت به نظر می‌رسد، اما فلسفه‌ی اجرایی آن‌ها شباهت‌های قابل توجه‌ای دارد.

با روشن شدن اتفاقاتی که در محیط در حال توسعه‌ی پرداخت رخ می‌دهد، تمایلی رو به افزایش از سوی سیستم‌های سنتی و نوآوری‌های تازه دیده می‌شود که سعی دارند از جنبه‌های مختلف عملیاتیِ یکدیگر کپی‌برداری کنند. بازیگران جریان اصلی مثل سوئیفت و ویزا مشغول توسعه‌ی پروتکل‌هایی هستند که با سیستم‌های DLT در تعامل است، در حالی که ریپل می‌خواهد از اعتبار موسسات مالی به عنوان گذرگاهی استفاده کند که زمینه‌ی تبدیل شبکه‌ی آن‌ها را به کانالی برای حواله‌ی پول در سطح جهانی میان کشورهای مختلف تضمین می‌کند.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.