مقدمه‌ای بر بانکداری باز و پیش‌نیازهای آن-بخش اول

بانک‌ها به طور سنتی و در ادامه روند تاریخی پیشرفت بانکداری، خود را مسئول نگهداری سرمایه، حفاظت اطلاعات مشتریان و ارائه خدمات مالی می‌دانند. به عبارتی بانک مبدا، مقصد و مرجع هر چیزی در شبکه اقتصادی است. اما دوران جدیدی فرا رسیده است که بانک‌ها علی رغم درک آن و تغییر شکل ظاهری خدمات هنوز با آن وفق پیدا نکرده‌اند و این موضوع یک خطر بالقوه بزرگ برای بانکداری است. بانک‌ها نیاز دارند تا خدمات نوینی ارائه کنند، خود را از قید و بندها و رشته‌های در هم پیچیده و دست و پاگیر رها کنند و خدمات خود را گسترش دهند. این خدمات ورای ارائه برنامه‌های موبایلی، دیدن مانده حساب یا انتقال وجه است. بانکداری باز یعنی ارائه دسترسی محدود شده و امن در چارچوب قوانین به مجموعه توسعه دهندگان خارج سازمانی تا به وسیله این ابزار بتوانند خدمات جدید دلخواه خود را گسترش دهند.

0 148

مقاله پیش رو، مقدمه‌ای بررسی مهم‌ترین مفاهیم پیش نیاز برای بانکداری باز ، یعنی اشتراک گذاری اطلاعات است. مدل‌ها و مثال‌های مختلف و متنوعی در این مقاله مورد کنکاش واقع شده و یکی از مترقی‌ترین اسناد بالادستی بانکداری باز یعنی PSD2 که توسط اتحادیه اروپا تدوین شده و مورد استفاده است را مرجع قرار داده‌ایم. (Europian Commision, 2015)

مقدمه:

از مزایای بالقوه‌ی بانکداری باز می‌توان به بهبود تجربه مشتری، جریان های درآمدی نو و ارائه یک مدل جدید سرویس پایدار برای بازارهایی که از خدمات و امکانات کمی بهره مندند اشاره کرد.

مهم‌ترین گام در دستیابی به تخمین‌ و پیش‌بینی‌های جدید در بازارها و سایر قسمت‌های دنیای امروز معمولا تجزیه و تحلیل اطلاعات[1] در نظر گرفته می‌شود اما واقعیت این است که در این راه در بازارهای مالی مشکل مهمی به نام دسترسی داده‌ها و به اشتراک‌گذاری اطلاعات وجود دارد که ناشی از دید سنتی مجموعه‌ها و بنگاه‌های مالی و همچنین ضعف و کهنگی قوانین بالادستی هستند. این موضوع باعث شده است که مساله دسترسی به داده‌ها تبدیل به موضوع داغ بسیاری از محافل تجاری و صنعتی شود که احتمالا داغ‌ترین این محافل بازار خدمات مالی است.

گروه کاری مبارزه با فساد گروه بیست، G20، اعلام کرده است که داده های باز یکی از اولویت های پیشبرد شفافیت و یکپارچگی بخش عمومی هستند. از دیدگاه تجاری، داده ها میتوانند به عنوان یک شتاب دهنده برای محصولات و مدل های کسب و کار جدید عمل کنند. اتحادیه اروپا در این زمینه قواعد تعامل را از طریق راهنمای خدمات پرداخت (PSD2) تنظیم کرده است که یکی از پیشروترین مجموعه‌های قوانین زیرساختی در این حوزه هستند. (Europian Commision, 2015)) (open Banking Europe, 2018)

به اشتراک گذاری داده ها اغلب از طریق یک رابط برنامه نویسی اپلیکیشن ([2]API)، یک کانال هوشمند که امکان گردش داده ها بین سیستم ها در یک حالت کنترل شده اما بدون درز اطلاعات را فراهم میکند، انجام میشود. چندین سال است که APIها در خدمات بانکی به کار گرفته میشوند (مراجعه کنید به قسمت “بانکداری باز و API-ها”). هرچند با کاوش در تحلیل های پیشرفته و کشش بازار شرکت های فینتک غیربانکی متعددی، میتوان دید که APIها به عنوان ابزاری برای ارتقای ارائه خدمات مالی به مصرف کنندگان خرده فروشی و مشتریان تجاری مورد توجه قرار گرفته است.

در حالیکه هدف بانکداری باز منفعت رساندن به کاربران نهایی و همچنین پرورش نوآوری ها و زمینه های جدید رقابت بین بانک ها و شرکت های غیر بانکی است، احتمالا این سیستم در اکوسیستم خدمات مالی، که در آن نقش بانک ها ممکن است بطور قابل توجهی تغییر کند کاملا جدید است. این سیستم موجب افزایش مسائل مربوط به تنظیم و حفظ حریم خصوصی داده ها شده و به توضیح اینکه چرا بازارهای جهانی از از روش های مختلفی برای حکومت داری استفاده میکند میپردازد و به سطوح مختلف پیشرفت کمک میکند. صرف نظر از کشورها و منطقه جغرافیایی، حرکت به سوی مدل های بانکداری باز لازم به نظر میرسد و نیاز به این دارد که بانک ها و شرکت های فینتک خود را برای موفقیت در یک محیط جدید و پیش بینی تاثیرات احتمالی مشتری آماده کنند.

بانکداری باز

بانکداری باز میتواند به عنوان یک مدل همکاری تعریف شود که در آن اطلاعات بانکی از طریق APIها بین دو یا چند طرف غیر وابسته برای ارائه قابلیتهای بیشتر به بازار به اشتراک گذاشته میشوند. چند ده سال است که APIها برای راه اندازی نرم افزار مدیریت مالی شخصی، ارائه جزئیات حسابداری در وب سایت بانک ها و برای اتصال توسعه دهندگان به شبکه های پرداخت، مانند ویزا و مستر کارت، در مناطق مختلفی علی الخصوص آمریکا، مورد استفاده قرار گرفته اند. هرچند تا به امروز این اتصالات به جای اینکه برای ساخت خدمات مالی مورد استفاده قرار گیرند، به طور عمده برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات دریافت و پرداخت به کار گرفته شدهاند.

بانکداری باز و API-ها

یک API در اصل یک مجموعه از نقاط اتصال[3] است که به یک اپلیکیشن اجازه می دهد تا با یک سیستم دیگر ارتباط برقرار کند. این مفهوم مربوط به روزهایی است که با کامپیوترهای مین‌فریم[4] سروکار داشتیم. شرکت های مدیریت سرمایه گذاری جزو کاربران اولیه این فناوری در حوزه مالی بودند که داده های نرخ ها، عملکرد صندوق، تسویه معاملات و داده‌های واسطه‌ها و طرف‌های ثالث را دریافت و وارد برنامه های کامپیوترهای شخصی میکردند.

ظهور اینترنت مصرف کننده محور در اوایل سال 2000 باعث ایجاد موارد استفاده با ارزش جدیدی برای API-ها شد. به طور مشخص، eBay در به اشتراک گذاشتن APIهای خود با شرکای تایید شده ای که میتوانستند یک اکوسیستم eBay محور را ایجاد کنند پیشرو بود. تقریبا در همان دوران، سلزفورس دات کام[5] API-های خود را به عنوان بخشی از یک استراتژی ابری، اینترنت به عنوان یک سرویس[6] منتشر کرد. در همین دهه، فیس بوک و گوگل مپ -APIها را گسترش دادند تا بتوانند دسترسی به خدمات خود را با ثبت نام توسعه دهندگانی که برای یافتن موارد استفاده نوآورانه انگیزه دارند، توسعه دهند.

یک عامل کلیدی که باید در نظر گرفت این است که -APIها می توانند باز یا اختصاصی باشند. یک شرکت در مقیاس اپل یا گوگل به احتمال زیاد میتواند مجموعهای از APIها را با یک مجموعه استاندارد از شرایط و ضوابط (که شرکا لازم است خود را با آن تطبیق دهند) منتشر کنند. برای شرکت های کوچک‌تر لازم است با چشم اندازی از مذاکرات مجزا و به شدت طاقت فرسا با لیستی از شرکای بالقوه مواجه شوند.

به همین دلیل است که APIهای بانکداری باز مورد توجه بیشتری قرار میگیرند. با وجود اینکه پتانسیل این نوآوری برای رها ساختن تیم های متعدد فینتک از قید و بندها برای مواجهه با پیچ و خم‌های خدمات مالی واضح است، نیاز به یک صنعت تحت نظارت برای نظارت و حفاظت در زمینه هایی مانند حفظ حریم خصوصی داده ها و مسئولیت اعتباری نیز به همان اندازه احساس می‌شود. با کمک یک سازمان نظارتی – چه عمومی چه صنعتی- APIهای باز با هدف کاهش اصطکاک در ارائه چنین راه حل هایی به صنعت پیش میروند.

شرکتهای نرم افزاری/مدیریتی API مانند پلید[7]، آپیجی[8]، یادلی[9] و ژیگنایت[10] نقش مهمی در اکوسیستم های بانکداری باز ایفا میکنند. در ضمن مشکل استخراج داده های نمایش داده شده و تبدیل آن به فرمت مورد نظر[11] – که با وجود پیشرفت قابل ملاحظه، همچنان برای بسیاری از بانک ها موجب ناراحتی و دردسر است- تا حد زیادی توسط قواعد ناظر بر ساختار داده و یا درخواست بازار از بین رفته اند.

مزایای بالقوه بانکداری باز قابل توجه است: تجربه بهبود یافته مشتری، جریانهای جدید درآمدی و یک مدل سرویس پایدار برای بازارهای سنتی محروم یا دور مانده از خدمات و امکانات.

علاوه بر بازیکنان شناخته شدهای مانند مینت[12]، نمونه هایی از قبیل لندینگ کلاب[13] در ایالات متحده گرفته، ام-شواری[14] در آفریقا، لنددو[15] در فیلیپین و شرکت‌های متهور حوزه پرداخت مانند استرایپ[16] و برینتری[17] نیز در این عرصه فعالیت میکنند.

طبیعتا چنین پیشرفت هایی به آن اندازه که در اینجا گفته شد، ساده نیست. در سالهای اخیر اکوسیستم های دیجیتال پیشرفت های زیادی کرده اند و تن‌سنت[18] (ویچت[19]) و علی بابا[20] در چین از نمونه های اصلی در این اکوسیستم ها هستند. این اکوسیستم ها در جریان رشد خود با یکدیگر برخورد میکنند و ناتوانی در به اشتراک گذاری داده ها میتواند موجب کاهش نوآوری در مدل های تجاری و عملیاتی شود. علاوه بر این، اکثر پیشرفت هایی که تا به امروز صورت گرفته از شرکت های خارج از حوزه خدمات مالی نشات میگیرد. در حالیکه متصدیان مالی هنوز هم کلید دسترسی به این حوزه را بر حسب داده های تراکنش غنی و روابط با مشتریان امن نگه میدارند، از نظر بانک ها باز ساختن جریان این داده ها بیشتر از آنکه موجب ارائه فرصت ها شود، موجب خطر است. با همه این ها، این شرکت‌های غیربانکی بوده اند که تا کنون فرصت‌های بازار را نشان داده اند و – با ارائه خدمات به صورت نوین- توانسته اند با مشتریان ارزشمند جدید که بانک‌ها تاکنون از ارتباط گرفتن با آنان عاجز بودند، ارتباط برقرار کنند.

با این وجود، خطراتی ذاتی در به اشتراک گذاری داده ها وجود دارد، به همین دلیل است که نظارت و مدیریت فنی بر روندها و نقاط اشتراک داده به اشتراک گذاری برای توسعه فرآیندها مقدم است. اگرچه ارزش اصلی پیشنهادی API، به تسهیل ادغام سیستم های مورد نیاز برای دسترسی به داده ها بستگی دارد، اما نیاز به محافظت برای حمایت از حریم خصوصی و امنیت اطلاعات شخصی موجب ایجاد چالش زیرساختی بزرگی میشود.

  1. Information
  2. Application Program Interface
  3. Connection point
  4. Mainframe
  5. Salesforce.com
  6. Internet as a service
  7. Plaid
  8. Apigee
  9. Yodlee
  10. Xignite
  11. screen scraping
  12. Mint
  13. Lending Club
  14. M-Shwari
  15. Lenddo
  16. Stripe
  17. Braintree
  18. Tencent
  19. WeChat
  20. Alibaba

برای مطالعه بخش بعدی مقاله اینجا کلیک کنید.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.