توکنیزه کردن تامین مالی : تحولی در صنعت فیلم‌‌

روش‌‌های سنتی تامین مالی در زمان حال چندان کاربردی نیستند و به همین دلیل است که شاهد ظهور روش‌‌های نوین مانند تامین مالی جمعی بوده‌‌ایم. اما این روش نیز در حال جایگزین شدن با فرآیندی نوین با نام توکنیزه کردن (Tokenization) است که مبتنی بر فناوری بلاک چین‌‌ بوده و قادر است توزیع سرمایه بهتری را برای تولید محصول فراهم آورد. صنعت فیلم سازی در میان حوزه‌‌هایی قرار دارد که در آن نیاز شدیدی به روش‌‌های جدید تامین سرمایه احساس می‌‌شود و به نظر می‌‌رسد که توکن کردن سرمایه‌‌ها بتواند راه‌‌حلی مناسب برای حل مشکلات باشد.

0 95

از آنجا که دنیای اقتصاد در حال وفق دادن خود با نوآوری‌‌های جدید است، مطمئنا ناگزیر باعث تاثیرگذاری بر صنایع دیگر نیز خواهد شد. صنعت فیلم یکی از این بخش‌‌ها است که در حال حاضر انقلابی آرام را سپری می‌‌کند و شاهد یک فروپاشی اساسی در مدل‌‌های سنتی تامین مالی خود است. این امر تا حدودی به دلیل ظهور فناوری‌‌های توزیع شده مانند بلاک چین‌‌ است و به مفهومی نوین ختم شده است: توکنیزه کردن (Tokenization) همه چیز.

به عبارت بسیار ساده، توکنیزه کردن به فرآیند اضافه کردن نقدینگی به دارایی‌‌های واقعی گفته می‌‌شود. یک مقایسه خوب – و شاید نه چندان دقیق –اوراق بهادار و سهام هستند که مالکیت نسبی یک شرکت را نشان می‌‌دهند. توکنیزه کردن تاحدودی به این سرمایه گذاری‌‌ها شباهت دارد، مدل‌‌های سنتی را دربر می‌‌گیرد، آنها را گسترش و سپس بر روی زنجیره (Chain) قرار می‌‌دهد. از لحاظ تئوری، هر چیزی را می‌‌توان به صورت توکن درآورد و طبق گفته‌‌های عده‌‌ای، همه‌‌ چیز به زودی به صورت توکن درخواهد آمد.

توکنیزه کردن صندوق مالی

وسلی اسنایپس (Wesley Snipes)، بازیگر، کارگردان، تهیه‌‌کننده و رزمی‌‌کار هالیوودی در تلاش است تا بر روی انقلاب توکنیزه کردن سرمایه گذاری کند. در اوایل ماه جاری گزارش شد که اسنایپس قصد دارد به همراه صرافی دارایی‌‌های رمز ارز لیختن‌‌اشتاین (LCX) یک صندوق مالی 25 میلیون دلاری را به صورت توکن درآورد. این برنامه که با نام “DMF)  “Daywalker Movie Fund) شناخته می‌‌شود تنها بر روی کارهای هنری اسنایپس و استودیوی تولید محتوای وی یعنی Maandi House Studios سرمایه گذاری خواهد کرد که به سرمایه‌‌گذاران از سراسر جهان اجازه می‌‌دهد در محصولات این صندوق سهم داشته باشند. مونتی متزگر (Monty Metzger)، بنیان‌‌گذار و مدیرعامل LCX، در گفتگو با کوین‌‌تلگراف در مورد مزایای این برنامه برای سرمایه‌‌گذاران صحبت کرد:

DMF به عنوان یک صندوق مالی شکل خواهد گرفت و دسترسی کاملی به محصولات مختلف شامل چین‌‌های ارزشمند را در اختیار خریداران توکن قرار خواهد داد که در میان آنها می‌‌توان به فیلم‌‌های واقعی، بازی، داد و ستد و همچنین حقوق معنوی اشاره کرد.

 

پلتفرم LCX یک رویداد عرضه توکن های بهادار (STO) را به همراه DMF راه‌‌اندازی خواهد کرد – با استفاده از توکن های بهادار (Security Token) شرکت DMF – و بدین صورت زمینه همکاری میان سرمایه‌‌گذاران کوچک و سرمایه‌‌گذاران هالیوودی را فراهم خواهد آورد.

قوانین توکن های بهادار

STOها – مانند رویدادهای عرضه اولیه کوین (ICO) که اکنون از رده خارج شده‌‌اند – ارزش واقعی را از طریق توکن های دیجیتالی نشان می‌‌دهند. با این حال، برخلاف ICOها، توکن های بهادار بر اساس مقررات سفت و سخت بنیان نهاده شده‌‌اند. به علاوه، ICOها توکنی را ارائه می‌‌دهند که تنها از طریق زیرساخت‌‌های خاص قابل استفاده می‌‌باشد. از سوی دیگر، توکن های بهادار دارایی‌‌های مشهود بیشتری را دربر می‌‌گیرند، مانند سهام یک شرکت یا حتی دارایی‌‌های خالص در بخش املاک.

فاکتوری که عملا توکن های بهادار را قانونی می‌‌کند ارتباط آنها با مدیریت مبتنی بر مقررات است. ساختار قانونی فرآیند توکنیزه کردن بر اساس حوزه‌‌های قضایی مختلف متفاوت است. در کشور لیختن‌‌اشتاین که میزبان صرافی LCX نیز می‌‌باشد، دولت اخیرا قوانینی تحت عنوان لایحه بلاک چین‌‌ (Blockchain Act) را به تصویب رساند. لایحه مذکور علاوه بر قوانین سفت و سخت در مورد مبارزه با پول‌‌شویی (AML) و تایید هویت مشتری (KYC)، چارچوب قانونی مشخصی را برای مالکیت، انتقال و ذخیره ایمن توکن های بهادار فراهم می‌‌آورد. متزگر (Metzger ) نکاتی را در مورد چشم‌‌انداز قانونی لیختن‌‌اشتاین و تاثیر آن بر DMF روشن ساخته است:

DMF بخشی از اکوسیستم LCX است و بنابراین توسط اداره کنترل بازارهای مالی لیختن‌‌اشتاین نظارت می‌‌شود. یکی از مزایای کلیدی لیختن‌‌اشتاین دسترسی بازار به تمامی منطقه اقتصادی اروپا (EEA) و سوئیس می‌‌باشد.

همچنین صرافی LCX نقش فعالی را در ایجاد شفافیت قوانین جهانی برای صنعت بلاک چین‌‌ به عهده گرفته است و امید می‌‌رود که مقیاس سرمایه گذاری در جوامع بیشتری گسترش پیدا کند:

LCX در مجمع اقتصاد جهانی فعال می‌‌باشد تا قانون‌‌گذاری و آینده صنعت بلاک چین‌‌ شکل یابد. با توجه به شبکه رسیدگی و مشارکت‌‌های بین‌‌المللی که در این پروژه مورد استفاده قرار گرفته‌‌اند، LCX به دنبال تایید قانونی در حوزه‌‌های قضایی دیگر و همچنین ارائه توکن های بهادار خود به مخاطبین بیشتری است. اما این فرآیند هنوز هم در حال انجام است.

در ایالات متحده آمریکا، قوانین قضایی در مورد توکنیزه کردن به همین اندازه سفت و سخت هستند. توکن های بهادار بر اساس لایحه اوراق بهادار ایالات متحده آمریکا در سال 1933 مدیریت می‌‌شوند و به سه دسته تقسیم می‌‌شوند: D، A+ و S.

مقررات D ثبت رسمی آنها را به کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) واگذار می‌‌کند، مشروط بر اینکه یک فرم مخصوص بعد از عرضه توکن های بهادار ارائه شود. این قانون همچنین امکان ارائه توکن‌‌ها را در اختیار سرمایه‌‌گذاران بیشتری قرار می‌‌دهد، با این فرض که دارای امتیاز چنین کاری باشند – به عبارت دیگر، افراد، بانک‌‌ها و صندوق‌‌های مالی دارای ثروت خالص بالا. قانون A+ به سرمایه‌‌گذاران فاقد امتیازنامه اجازه می‌‌دهد به این جریان بپیوندند. با این وجود، این کار تنها در مورد اوراق بهادار ثبت‌‌شده در SEC ممکن است که می‌‌تواند یک فرآیند بسیار طولانی باشد. در نهایت، قانون S رویدادهای عرضه توکن بهاداری را هدف قرار می‌‌دهد که در خارج از حوزه قضایی ایالات متحده برگزار می‌‌شوند و بنابراین جزو اختیارات کمیسیون SEC نمی‌‌باشند.

علاقه روز افزون به توکنیزه کردن

اسنایپس اولین شخصی نیست که در زمینه توکنیزه کردن فیلم‌‌ها فعالیت می‌‌کند. شرکت tZERO متعلق به ابرشرکت خرده‌‌فروشی آمریکایی Overstock.com ادعای پیشگامی در این زمینه را دارد.

این شرکت در ماه ژوئیه توکنیزه کردن “Atari: Fistful of Quarters” – فیلم زندگینامه نولان باشنل (Nolan Bushnell)، بنیان‌‌گذار شرکت بازیسازی Atari – را اعلام کرد. پلتفرم tZERO قصد دارد به همراه تهیه‌‌کنندگان این فیلم توکن‌‌ بهاداری با نام “Bushnell” را طراحی کند و اعلام داشته است که این توکن “سهم متناسبی از درآمدهای خالص این فیلم” به همراه چندین مزیت دیگر را دربر خواهد داشت.

مقامات tZERO در گفتگو با کوین‌‌تلگراف در مورد مسائل قانونی توکن های بهادار صحبت کرده و اذعان داشتند که STO ها با چندین مشکل اولیه روبرو هستند:

هرگاه که یک شرکت، اوراق بهاداری را عرضه می‌‌کند، ملاحظات قانونی خاصی وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند. اگرچه توکن های بهادار هنوز هم تا حدودی جدید می‌‌باشند، هدف پروتکل ما این است که بدون توجه به بخش ارائه‌‌دهنده شرکت عرضه‌‌کننده با تمامی قوانین و مقررات فعلی اوراق بهادار سازگار باشیم.

بدیهی است که اکنون نیاز بیشتری به تامین مالی توکن شده وجود دارد – و علاوه بر این، صنعت فیلم سازی نیاز شدیدی به ابزار جدید برای نقدینگی دارد. تامین مالی صنعت فیلم‌‌ از گذشته تاکنون به شیوه‌‌‌‌ای بهم ریخته و از راه جمع‌‌آوری درآمدهای مختلف صورت گرفته است که از صندوق‌‌های سرمایه گذاری تامینی تا سرمایه گذاری‌‌های فردی متفاوت هستند. اینها البته هزینه‌‌هایی هم دربر دارند که معمولا خود را به صورت مالکیت نسبی محصول نهایی نشان می‌‌دهند.

کاهش ریسک از طریق تامین مالی مشترک

یکی از راه‌‌های مطلوب برای تامین مالی با نام تامین مالی مشترک (Co-funding) شناخته می‌‌شود که در آن چندین طرف هزینه‌‌های یک محصول را بر عهده می‌‌گیرند. تامین مالی مشترک در سال 1995 به اوج خود رسید و در 35% از فیلم‌‌های ساخته‌‌شده توسط استودیوهای فیلم سازی بزرگ مانند Fox، Miramax و Paramount به کار گرفته شد. این روش همکارانه برای تامین مالی اغلب به منظور کاهش ریسک مورد استفاده قرار می‌‌گیرد و باید توجه داشت که ریسک مالی در صنعت فیلم سازی بسیار زیاد است. هرچه باشد، این صنعت یکی از بخش‌‌هایی است که نمی‌‌توان ارزش محصول را تا قبل از ارزیابی تقاضا محاسبه کرد و از سوی دیگر تا زمان عرضه شدن فیلم نمی‌‌توان تقاضا را ارزیابی کرد یا اینکه هزینه‌‌های فرآیند را به دست آورد. به علت ریسک‌‌هایی که در صنعت فیلم سازی مشاهده می‌‌شود، سرمایه‌‌گذاران اغلب از آن اجتناب می‌‌کنند.

صرفه‌‌جویی در هزینه‌‌ها به طور ویژه در سال‌‌های گذشته چشم‌‌گیر بوده است که توسط اینترنت بدتر نیز شده و به اختلالی گسترده در مدل‌‌های توزیع سنتی این صنعت ختم شده است.

نیاز به سرمایه‌‌های جدید را می‌‌توان به طور محسوس در فرآیند ساخت‌‌ فیلم‌‌های مستقل مشاهده کرد، جایی که فیلم‌‌سازان سعی دارند بودجه مناسب را به دست آورند. نیکولاس اریکسون (Nicholas Eriksson)، فیلم‌‌بردار، در گفتگو با کوین‌‌تلگراف سخنانی را در مورد مشکلات فیلم‌‌سازان مستقل به زبان راند:

از بسیاری جهات، Netflix و سرویس‌‌های پخش ویدیو سهم بزرگی از بازار فیلم‌‌های مستقل را به دلیل ریسک مالی کمتر و هزینه‌‌های توزیع‌‌ پایین‌‌تر به خود اختصاص داده‌‌اند. به صورت کلی، امروزه تامین مالی پروژه‌‌های مستقل به سه گزینه محدود می‌‌شود. 1. تامین مالی شخصی 2. تامین مالی جمعی 3. یارانه‌‌های دولتی از طریق سازمان‌‌های خیریه.

گسترش تامین مالی جمعی

تامین مالی جمعی (Crowdfunding) روشی است که اکنون عده بسیار بیشتری از فیلم‌‌سازان از آن استفاده می‌‌کنند. گسترش تامین مالی جمعی توانسته خود را به عنوان پایانی بر تامین مالی سنتی مطرح کند و پلتفرم‌‌هایی مانند GoFundMe، Kickstarter و شرکت‌‌های دیگر توانسته‌‌اند جایگاهی مستحکم در زمینه تامین مالی به دست آورند.

این پلتفرم‌‌ها اغلب با استفاده از سهام خالص یا مشوق‌‌های دیگر مانند دسترسی زودهنگام به محصول به حمایت‌‌کنندگان پاداش می‌‌دهند. با این وجود، تامین مالی جمعی فاقد مشکل هم نیست. پلتفرم‌‌های تامین مالی جمعی پس از آغاز کار خود اکنون مملو از درخواست تامین مالی می‌‌باشند و به نظر می‌‌رسد که نوین بودن آنها نیز رو به اتمام گذاشته است.

طبق آمارهای Kickstarter، از زمان راه‌‌اندازی این پلتفرم حدود 37% از پروژه‌‌های فیلم و ویدیو با موفقیت تامین مالی شده‌‌اند و این نرخ در حال کاهش بوده و از سال 2015 تاکنون 6% کاهش داشته است. اکنون به نظر می‌‌رسد که حتی کوچک‌‌ترین پروژه ها نیز با مشکل تامین مالی مواجه هستند. اریکسون به اندازه کافی خوش‌‌شانس بود که توانست فیلم کوتاه خود را از طریق این روش تامین مالی کند. در هر حال، وی به یکی از جنبه‌‌هایی اشاره کرد که در آن تامین مالی جمعی نمی‌‌تواند راه‌‌گشا باشد:

“تامین مالی جمعی مطمئنا جایگزینی مناسب برای روش‌‌های سنتی است، مخصوصا اینکه به من کمک کرد پروژه کوچک‌‌ام را به مرحله اجراء برسانم. با این وجود، چنین روشی به تلاش بسیار زیاد نیاز دارد و دست کم گرفتن این نکته می‌‌تواند اشتباهی بزرگ باشد.”

مقایسه تامین مالی جمعی و توکنیزه کردن

تامین مالی جمعی به روشی نوین اما کم‌‌بازده در جمع‌‌آوری سرمایه تبدیل شده است که به وقت و تلاش بسیار زیادی تنها برای شروع کمپین نیاز دارد. با این وجود، درست به همان شیوه که تامین مالی جمعی باعث منسوخ شدن روش‌‌های تامین مالی سنتی شد، توکنیزه کردن نیز اکنون به دنبال مهجور کردن این روش تامین سرمایه است.

متزگر (Metzger)، یکی از مروجین‌‌ نام‌‌آشنای توکنیزه کردن، اذعان داشت که اگرچه این روش شباهت‌‌هایی با تامین مالی جمعی دارد، اما بلاک چین‌‌ مفهوم توکنیزه کردن را به سطحی کاملا جدید می‌‌رساند:

می‌‌توانید مسئله را به این شیوه در نظر بگیرید: تامین مالی جمعی یک فرآیند علی‌‌الحساب است که کاربران در آن حقوق مربوط به محصول یا سرویس آینده را همانند فروشگاه‌‌های تجارت الکترونیک خریداری می‌‌کنند، اما تمامی کارها را باید به صورت دستی انجام دهند. چنین فرآیندی می‌‌تواند پیچیده باشد. با استفاده از فناوری بلاک چین‌‌، نه تنها فرآیند تامین مالی به صورت خودکار درمی‌‌آید، بلکه تمامی کار به صورت دیجیتالی انجام می‌‌پذیرد، قراردادهای هوشمند به محض نوشتن دستور اجراء می‌‌شوند و محصول نهایی می‌‌تواند یک دارایی دیجیتالی مانند توکن بهادار باشد.

در واقع، بعضی از ویژگی‌‌های اصلی توکنیزه کردن از مزایای فراهم‌‌آمده توسط فناوری بنیادین آن یعنی بلاک چین‌‌ نشات می‌‌گیرند. با استفاده از بلاک چین‌‌، چارچوبی قابل تایید برای تامین سرمایه می‌‌تواند وجود داشته باشد و به راحتی اجراء شود. کاغذبازی‌‌های موجود در روش‌‌های سنتی تامین مالی به کلی از میان برداشته می‌‌شود، چرا که قراردادهای هوشمند راه‌‌حلی کلی را برای تمامی سرمایه‌‌گذاران ارائه می‌‌دهند و کار انجام‌‌شده توسط وکلاء پرهزینه‌‌ را به صورت خودکار درمی‌‌آورند. به علاوه، توکنیزه کردن مقیاس سرمایه گذاری را به تمامی افراد متصل به اینترنت گسترش می‌‌دهد و مسائل مربوط به پیدا کردن تامین‌‌کنندگان ویژه را آسان‌‌تر می‌‌کند.

در این میان تنها فیلم‌‌سازان سود نمی‌‌کنند – سرمایه‌‌گذاران نیز از سازگاری‌‌های صورت گرفته در مورد مدیریت ریسک و همچنین توانایی سرمایه گذاری در چندین فیلم به جای یک فیلم سود خواهند کرد. شاید مهم‌‌ترین سود این روش نقدینگی سریعی باشد که در اختیار سرمایه‌‌گذاران قرار می‌‌گیرد و به آنها اجازه می‌‌دهد توکن‌‌ها را در زمان دلخواه به فروش برسانند.

علی وطن‌‌سور (Ali Vatansever)، کارگردان و بنیان‌‌گذار Indiewonder – پلتفرم تامین مالی مبتنی بر بلاک چین‌‌ – نکاتی را در مورد تاثیر توکنیزه کردن بر مشارکت مخاطبین عنوان کرد:

فرآیند توکنیزه کردن امکان تامین مالی فیلم‌‌ها را در اختیار عموم قرار می‌‌دهد. این روش پتانسیل لازم برای ایجاد یک اکوسیستم دمکراتیک و شفاف را در اختیار دارد. توکنیزه کردن به همراه تامین مالی جمعی سنتی ابزاری قدرتمند برای ارتباط با مخاطبین و تبدیل کردن آنها به طرفدار یا کاربر فراهم می‌‌آورد.

البته توکنیزه کردن ضرورتا یک معدن طلای ناب نیست. این روش نیز مانند هر چیز دیگر معایب مخصوص به خود را دارد. برای مثال، ریسک‌‌های اصلی مربوط به صنعت فیلم سازی هنوز هم در آن مشهود هستند: اگر یک فیلم عملکرد خوبی نداشته باشد، سود سرمایه‌‌گذاران نیز همان روند را خواهد داشت. به علاوه، مزایای ذکرشده در مورد نبود واسطه گاهی اوقات می‌‌توانند توسط معایب این روش خنثی شوند. قراردادهای هوشمند به جای وکلایی ارائه می‌‌شوند که معمولا مسئولیت انجام توافقات، تعریف حقوق موکلین و سرمایه‌‌گذاران، مذاکره در مورد نرخ درآمد از سرمایه گذاری و اطمینان حاصل کردن از سازگاری با مقررات را بر عهده دارند. در صورت انجام توکنیزه کردن، تمامی اینها بر عهده توزیع‌‌کننده توکن خواهند بود که دارای خطرات مخصوص به خود بوده و ممکن است حتی باعث جدایی بعضی از سرمایه‌‌گذاران شود.

علاوه بر این، محدودیت‌‌های اعمال‌‌شده توسط بعضی از حوزه‌‌های قضایی می‌‌تواند یکی از مزایای اصلی توکنیزه کردن را تحت‌‌الشعاع قرار دهد و سرمایه‌‌گذاران دسته‌‌ای از مناطق خاص را از این فرآیند کنار بگذارد.

بر اساس گفته‌‌های وطن‌‌سور، باید توجه داشت که ظرفیت و قابلیت دسترسی در نهایت موفقیت توکنیزه کردن را رقم خواهند زد:

اگر عموم مردم را در فرآیندهای تصمیم‌‌گیری دخیل نکنیم، توکنیزه کردن نیز به یک روش کارآمد دیگر برای جمع‌‌آوری و توزیع سرمایه و خوشحال (یا ناراحت) کردن سهام‌‌داران تبدیل خواهد شد. اما این کار باز هم یک قدم تا ایجاد یک صنعت سرگرمی جامع و کامل فاصله دارد. نباید تنها به پول طرفداران اتکاء کنیم و باید سلیقه آنها را نیز در نظر بگیریم. از طریق ایجاد یک کانال جایگزین به منظور تعامل با فیلم‌‌ها، می‌‌توانیم مخاطبین را به نمایندگان محلی تغییر در این صنعت تبدیل کنیم.

هر چیز که قابلیت توکن شدن داشته باشد، به صورت توکن درخواهد آمد

علی‌‌رغم فرصت‌‌ها و موانع موجود، توکنیزه کردن در حال تبدیل شدن به یک ابزار‌‌ گسترده برای سرمایه گذاری است. طبق آمارهای شرکت تحلیلی Inwara، رویدادهای STO تنها در سه‌‌ماهه اول 2019 حدود 130% رشد داشتند. از آنجا که انتظار می‌‌رود این رشد ادامه داشته باشد، متزگر تاکید کرد که فرصت‌‌های فراهم‌‌آمده تنها به فیلم‌‌ها محدود نیستند:

“صنعت فیلم در حال حاضر تنها فیلم‌‌هایی را تولید می‌‌کند که متخصصین و تصمیم‌‌گیران اصلی فرآیند تامین مالی را از لحاظ سودآوری خشنود می‌‌کنند. آنها به تحقیقات بازاری، موفقیت‌‌های گذشته یا صرفا شم درونی خود اتکاء می‌‌کنند.

“از طریق توکنیزه کردن صنعت فیلم، مخاطبین توانایی بیشتری خواهند داشت و در نهایت در مورد فیلم‌‌های تولیدشده تصمیم‌‌گیری می‌‌کنند. صنعت سرگرمی، استودیوهای هالیوود و فرهنگ طرفداران به کلی تغییر خواهند یافت. اغلب می‌‌گویم: هر چیزی که قابلیت توکن شدن داشته باشد، به صورت توکن درخواهد آمد.”

از آنجایی که اکنون بکارگیری این شیوه نوین جمع‌‌آوری سرمایه بیشتر مورد تاکید قرار می‌‌گیرد، به نظر می‌‌رسد که به زودی شاهد ویرانی گوشه دنج سرمایه‌‌داران خطرپذیر و سرمایه‌‌گذاران اولیه خواهیم بود و به نظر می‌‌رسد که صنعت فیلم سازی یکی از آن بخش‌‌ها خواهد بود که می‌‌توان انتظار تغییر و تحول زیادی را در آن داشت.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.