مجموعه درس های فرار از شفافیت در راهکارهای بلاک چینی

رضا باقری اصل، دبیر شورای اجرایی فناوری اطلاعات کشور، درحساب توییتر خود به بررسی روش هایی برای فرار از شفاف سازی در سیستم های اداری ایران پرداخت که خواندن و مرور آن‌ها خالی از لطف نیست. راهکارهای فوق که به شیوه‌ای کنایه آمیز بیان شده را می‌توان به عنوان موانع و چالش‌های پیش رو در بلاک چین های سازمانی دانست.

0 127

تکنیک‌های فرار از شفافیت در سیستم اداری ایران :

درس1 : محرمانه است. خیلی‌ها یکی از بهترین راهکارهای مقابله با شفافیت را اعلام محرمانگی بدون رعایت ضوابط طبقه بندی میدانند.

درس۲ : لزوم اخذ مجوز شفاف سازی ‌و انتشار از یک مقام بالاتر، شورا، کارگروه یا یک نهاد ثالث.

درس۳: یکی از بهترین راهکارهای مقابله با شفافیت تصویب مقرراتی است که دسترسی و آزادسازی داده را یا به کلی ممنوع کند یا منوط به تصویب در یک مرجع بالادستی کند. یادتان باشد حتما در جلسه مرجع مذکور کسی پیدا میشود که با دلیلی موجه! جلوی دسترسی را بگیرد.

درس۴ : اما راهکار منحصر بفردی هم برای مواقع ضرور داریم انتشار ناقص! مثلا از یک مجموعه داده آنهایی که انتشار آنها ضد منافع برخی! است را حذف کنیم مطمئن باشید کم کم داده های منتشر نشده بر منتشر شده ها غلبه خواهد کرد. بالاخره استثنائات زیاد است.

درس۵: در جداول مالی راهکار ساده ای وجود دارد تحت عنوان رد گم کنی! کافی است سرجمع های جداول داده نباشد یا بهتر از آن از ده قلم داده بخش بی اثر را منتشر کنید! مثلا برای حقوق ‌و دستمزد فقط حکم کافیست.

درس۶: قاطی پاتی سازی؛ یکی از بهترین روش‌هایی که بارها استفاده شده و ‌جواب داده، تغییر مداوم متادیتا ها، ساختار جداول و ساختار داده ها است. در این روش که در گزارشات دوره ای کاربرد دارد هیچ گزارشی با قبلی قابل تطبیق و پیگیری نیست.

درس۷: غیر قابل خواندنی کردن اطلاعات و مستندات از روش‌های معمول مقابله با شفافیت است. مثل نامه ها انتشار در قالب تصویر و فایلای غیر قابل پردازش نظیر جداول بودجه. اینطوری زحمت دسترسی و هزینه آن افزایش پیدا کرده و در جستجوها جواب می‌دهد.

درس۸: از مهم‌ترین روش‌های مقابله با شفافیت، کارگروه درمانی است. در این روش می‌توان برای شفاف سازی، یک کارگروه ویژه ایجاد کرد و برای هر موضوع یک کمیته، در نتیجه فعالیت ما برای شفافیت ارتقا پیدا کرده و حتما راهکاری برای چالش شفافیت در دل کمیته پیدا می‌شود.

درس۹: توزیع منطقی فرآیند انجام کارها باید به گونه ای تنظیم شود که کل اطلاعات یک موضوع نزد واحد نباشد. و در این فرآیند تنوع مسئولیت‌ها رسمی شده، اما هیچ کس به عنوان پاسخگوی فرآیند معرفی نشود. در این روش اصولا هیچ شفافیتی قدرت بیرون آمدن ندارد.

درس۱۰ : چند دست سازی؛ روش انجام هر فعالیتی باید قابلیت توزیع آبشاری داشته باشد. برای مثال قرارداد با سطح یک بسته شود اما کار در دو سطح پایینتر پیگیری شود. هر شفاف سازی در سطح یک قطعا متوجه سطح بعدی نشده و رضایت مخاطبین و ‌ذینفعان! را در پی دارد.

درس۱۱ : انتشار اشتباهی اسم چند نفر؛ کافی است در فرآیند شفاف سازی چند اطلاع غیر موثق یا حتی انتشار مشخصات گیرنده یک امتیاز به صورت اشتباه درج شود. با این روش زیرآب کل شفاف سازی به سادگی خورده ومدیران شفاف خسته و زخمی از شفافیت ، عطای آنرا به لقایش می‌بخشند.

درس۱۲: یکی از روش‌های کارآمد محرمانه‌سازی چیزی که محرمانه نیست، گنجاندن بندی در قراردادها است که بر اساس آن «کلیه مفاد این قراداد و مستندات و هرآنچه حاصل قرارداد است محرمانه است و طرفین حق افشا ندارند.» این بند تا زمان تصویبی قانون شفافیت کار است.

تمامی موارد برشمرده، مثال‌های روشن و استفاده شده دارد و بیان درس گونه، چیزی ‌از ‌ارزش‌های مدیران خلاقی که نوآورانه این روش‌ها را به کاربسته اند کم نمی‌کند.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.