Gas چیست، مروری کوتاه بر رمزارز NeoGas

ارز رمزها و فناوری‌های مرتبط با آن به دلیل آنکه به تازگی ایجاد شده‌اند، برای بسیاری از افراد و حتی متخصصان این امر دارای مفاهیم و واژگان مبهم و دشواری هستند. در این مقاله توضیحات مفید و ارزشمندی در خصوص Gas و ارز رمزگذاری‌ شده نئو، شرکت‌های آنت‌شیر و آن‌چین، توکن‌های نئو و کاربرد فناوری بلاکچین در دارایی و هویت دیجیتال ارائه شده‌است.

0 154

مقدمه ای بر ارز رمزگذاری‌شده NeoGas و آنچه در نئو رخ می‌دهد

Gas یک توکن اجرایی است که قراردادهای هوشمند و توکن‌ها را بر روی بلاکچین نئو (NEO) می‌سازد. اگر شما درباره ارز رمزهای محبوب مطالبی را خوانده باشید، احتمالا درباره اتریوم شنیده‌اید. این احتمال وجود دارد که شما نیز از رقبای اتریوم یعنی نئو که به آن اتریوم چینی می‌گویند، چیزی شنیده باشید. در پلتفرم اتریوم، Gas هزینه‌هایی است که توسعه‌دهندگان هنگام اجرای قراردادهای هوشمند پرداخت می‌کنند. این هزینه‌ها بوسیله ETH قابل پرداخت است. در پلتفرم نئو، یک توکن اجرایی جداگانه برای توسعه دهندگان ایجاد شده و آن را Gas نام‌گذاری کرده‌اند.

در ماه‌های اخیر، محبوبیت نئو در حال افزایش بوده‌است. پس از اینکه در سال 2017  برند جدید برای آن انتخاب شد، پلتفرم قراردادهای هوشمند بر قابلیت اجرایی‌شدن این مساله متمرکز شد. ساختار نئو کدنویسی قراردادهای هوشمند را آسان می‌کند، با دارایی‌های دیجیتال و هویت‌ها مرتبط است و همچنین با دولت نیز سازگاری دارد.

نئو توانسته رشد کند، چراکه قیمت سهم خود را به شکل سکه‌های نئو منتشر می‌کند. سرمایه گذاران تازه وارد نئو نیز ممکن است معتقد باشند که سکه نئو توکن اجرایی است که قراردادهای هوشمند را در شبکه اعمال می‌کند. Gas چیزی است که توسعه دهندگان برای قراردادهای هوشمند خود در نئو استفاده می‌کنند.

قیمت Gas در چند ماه گذشته افزایش یافته است، زیرا سرمایه‌گذاران بیشتری برای استفاده از آن در اکوسیستم نئو ترغیب شده‌اند. محبوبیت آن به عنوان یک انتقال دهنده سرمایه نیز با معرفی آن در صرافی باینانس افزایش یافت. در حال حاضر، شما فقط می توانید Gas را در صرافی باینانس داد و ستد کنید. در غیر این صورت، اگر Gas می خواهید، باید آن را به دست آورید. در این مقاله Gas را به صورت کامل بررسی خواهیم کرد و همچنین به این موضوع خواهیم پرداخت که چگونه می‌توان Gas را بدست آورد.

تاریخچه نئو: آنت‌شیر و شرکت چینی

نئو در اصل به نام Antshares به وجود آمد. انت‌شیر نخستین پروژه متن‌باز بلاکچین در چین محسوب می‌شود. بنیانگذاران آنت‌شیر را دا هونگ‌فی (DA Hongfei) و اریک ژانگ (erik zhang) می‌دانند. آنها بلاکچین را یک ابزار قدرتمند می‌دانستند . آنان اقتصادی را تصور کردند که در آن دارایی‌های دیجیتال می‌تواند بر روی بلاکچین داد و ستد و محافظت شود. شما حتی می‌توانید هویت خود را برای ایجاد امضای دیجیتالی با افراد واقعی هماهنگ کنید. فناوری هویتی مشابهی که امکان ردیابی اشیاء را در زندگی واقعی فراهم می‌کند.

ایده آنت‌شیر در پاسخ به مشکلات ناشی از قانون امضا دیجیتال چین در سال 2005 بود که به مردم اجازه داد تا امضاهای دیجیتالی معتبر و قانونی داشته باشند، ولی با این وجود، الزامات سختگیرانه‌ای برای نحوه تأیید این امضاها در همان قانون تعیین شده بود. دا هونگ‌فی و اریک ژانگ، بوسیله بلاکچین یک راه‌حل ایده‌آل برای این حل مشکل تایید هویت ارائه کردند. آنها می‌خواستند یک بلاکچین ایجاد کنند که سازگار با خواسته‌های دولت باشد. در نهایت، آنها امیدوار بودند که شرکتها از آنت‌شیر برای ایجاد قراردادهای سازگار و زنجیره‌های تامین استفاده کنند.

Gas چیست، مروری کوتاه بر رمزارز NeoGas
Gas چیست، مروری کوتاه بر رمزارز NeoGas

پروژه آنت‌شیر تا سال 2017 ادامه یافت، اما برند خود را به نئو تغییر داد. نام و تصویر جدید به شرکت اعتبار بیشتری بخشید. تمام توکن‌های آنت‌شیر نیز به توکن‌های نئو تبدیل شدند. با این حال، پروژه آنت‌کوین (AntCoins) نیز وجود داشت که برای اجرای قراردادها در شبکه آنت‌شیر سوخت فراهم می‌کرد و در نتیجه آنت‌کوین نیز، به Gas تغییر نام داد.

آن‌چین (Onchain)

Gas چیست، مروری کوتاه بر رمزارز NeoGasهیچ بحثی از نئو و آنت‌شیر بدون بررسی اجمالی Onchain کامل نیست. آن‌چین یک شرکت خواهر است که توسط همان بنیانگذاران نئو تاسیس شده است. این شرکت کاملا مستقل از نئو می‌باشد، اما دو شرکت با هم همکاری‌هایی دارند.

Onchain طراحی و ساخت بلاکچین به منظور استفاده در کسب و کارها را انجام می‌دهد. بسیاری از شرکت‌ها علاقه‌مند به راه‌هایی هستند که بتوانند از حساب‌های توزیع شده خصوصی استفاده کنند. ساختار شبکه‌های توزیع شده آن‌چین به کسب و کارها کمک می‌کند تا بهره‌وری دارایی‌های دیجیتالی بلاکچین را در شیوه‌های کسب و کار فعلی خود ارزیابی کنند. آن‌چین به طور گسترده با مایکروسافت چین و دیگر شرکت‌های بزرگ همکار می‌کند تا بلاکچین را در کسب و کارها توسعه دهند.

شناسایی Onchain به دو دلیل برای فهم Gas مهم است. اول، بنیانگذاران نئو به دنبال کسب و کارهای متمرکز هستند، آنها به طور فعال در ایجاد برنامه‌های خصوصی نقش دارند. این بدان معنی است که آنها به درک عمیق‌تری از شرایط مورد نیاز کسب و کارها در خصوص پلتفرم قراردادهای هوشمند، احتیاج دارند.

آنها همچنین برنامه‌های آینده نئو را با نام نئواکس (NeoX) برنامه ریزی می کنند. نئواکس برای انجام تراکنش‌های متقابل بلاکچین شکل گرفته است. این بدان معنی است که شرکت‌های بزرگ می‌توانند بلاکچین خود را به بلاکچین نئو متصل سازند تا هر دو شرکت بهترین عملکرد ممکن را داشته باشند.

شرکت‌هایی که قراردادهای مربوط به نئو را اجرا می‌کنند، به Gas نیاز خواهند داشت تا این تراکنش‌ها را انجام دهند.

شبکه کنونی

نئو به جای اثبات کار یا اثبات سهام، براساس مکانیسم خاص خود به طور منحصر به فرد کار می‌کند. نئو از dBFT  استفاده می‌کند. در dBFT، مالکان سهام در نئو به یک گروه از دفترداران برای هر بلوک رای می‌دهند. گره‌های دفتر، بلوک‌ها را ایجاد می‌کنند و سپس شبکه باید برای ایجاد بلوک جدید توافق کند. این سیستم نیاز به منابع کمتری نسبت به دیگر توافقات دارد و همچنین توانایی بیشتری دارد.

با استفاده از این سیستم رای‌دهی، قدرت مقیاس‌دهی نئو به 1000 تراکنش در ثانیه می‌رسد و می تواند با بهینه سازی مناسب به لحاظ نظری به 10،000 تراکنش در ثانیه نیز دست یابد. نئو در مقایسه با اتریوم که ظرفیت شبکه‌اش 15 تراکنش در ثانیه است، مزیت قابل توجهی دارد. این امر مخصوصا برای استفاده در مقیاس بزرگ قرارداد‌های هوشمند، بسیار مناسب است.

dBFT نیز تکنولوژی هویت دیجیتال را ترکیب می‌کند. دفترداران می‌توانند افراد و مؤسسات واقعی باشند که به نام شبکه شناخته شده‌اند. این موضوع مهم است، زیرا نئو می‌خواهد با مقررات حاکمیت سازگار باشد. این امر برای مجریان قانون، قانون‌گذاران و قوه قضاییه به منظور ثبت و نظارت بر دارایی‌های مالی سازگار در شبکه نئو، موثر خواهد بود. به دلیل اینکه این سازگاری همیشه برای نئو ضروری نخواهد بود، شبکه نئو قصد دارد در صورت لزوم این کار را انجام دهد.

نئو دو توکن جداگانه را استفاده می‌کند

پس از آنکه که dBFT و دفترداران نئو شرح داده‌شد، می‌توانیم تفاوت بین دو توکن پلت فرم نئو را درک کنیم: نئو و Gas

نئو: مدیریت توکن

نئو یک ارز یا دارایی نیست و بلکه فقط به عنوان حق رای در چگونگی مدیریت و اداره نئو می‌باشد. این بدان معنی است که داشتن یک نئو امکان رای دهی به دفتردار بعدی را خواهد داد. مالکان نئو همچنین بر تغییرات شبکه رای می‌دهند. در کل 100 میلیون نئو وجود دارد که تمامی آن در ابتدای تشکیل شبکه ایجاد شده است. توکن‌های نئو را نمی‌توان به واحدهای کوچک‌تر از یک تقسیم کرد.

شرط مالکیت نئو نیز در داشتن Gas است. داشتن یک نئو، در حدود 3000.0005 Gas در هر روز به شما خواهد داد.

NeoGas: توکن اجرایی

طبق بیانیه نئو، نام کامل Gas،  NeoGasمی‌باشد. Gas توکن اجرایی است که قراردادهای هوشمند و توکن‌های نئو را تأمین می‌کند. نئو از یک توکن جداگانه مانند Gas استفاده می‌کند و به همین دلیل مالکیت و مدیریت نئو مستقیما به استفاده از پلتفرم وابسته نیست.

عرضه Gas با آهنگ تولید 8 عدد به ازای ایجاد هر بلوک (با زمان ایجاد 15-25 ثانیه)  پیش می‌رود.

در هر دو میلیون بلوک، مقدار Gas که در نئو به دارندگان پاداش داده می‌شود به اندازه یک واحد کاهش پیدا خواهد کرد.

دارندگان نئو باید به منظور دریافت Gas، کوین نئو خود را در کیف‌ پول خصوصی خود نگه دارند. اگر نئو را بخرید و آن را در کیف پول صرافی قرار دهید، Gas جمع آوری نخواهید کرد. مطالب متفاوتی در سایت ردیت (Reddit) وجود دارد که دارای دستورالعمل‌هایی به منظور راه اندازی کیف پول شخصی و دریافت Gas است.

دارایی‌های دیجیتال

از زمان تاسیس آنت‌شیر، دارایی‌های دیجیتال جزء اصلی توسعه این پروژه بوده است. هدف نئو ایجاد دارایی‌های دیجیتال است که امن، شفاف و غیرقابل کپی، جعل و یا دزدی باشند.

دو نوع دارایی در نئو وجود دارد:

اول، دارایی‌های جهانی هستند که هر کسی می‌تواند آن‌ها را شناسایی کند. آنها در بلاکچین موجود هستند و می‌توانند در قراردادها و پروژه‌ها به اشتراک گذاشته شوند. این نوع دارایی‌ها برای شفافیت، کارایی و استانداردسازی اهمیت دارد. آنها می‌توانند با سطوح دسترسی متنوع ذخیره شوند.

از سوی دیگر، دارایی‌های قراردادی در حوزه اطلاعات خصوصی قرارداد باقی می‌ماند. هنگامی که دو طرف باید اطلاعات محرمانه را از طریق یک قرارداد هوشمندانه مبادله کنند، از دارایی‌های قراردادی استفاده می‌کنند. این دارایی‌ها برای کاربران با اجازه‌هایی که از طریق قرارداد می‌گیرند، محدود خواهد شد.

هویت دیجیتال

دارایی‌های دیجیتال با هویت دیجیتال همراه است. این موضوع به مشکل اعتبار امضا در قانون کشور چین، که شرکت‌های آنت‌شیر و آن‌چین با آن مواجه هستند، باز می گردد.

هنگامی که این مسئله به طور کامل اجرا ‌شود، هویت دیجیتال به شما امکان شناسایی ویژگی‌های صورت، اثر انگشت، تشخیص صدا، اعتبار پیام کوتاه و سایر موارد دیگر برای تایید شخصیت و هویت را می‌دهد. تایید هویت بلاکچین پس از آن می‌تواند به قراردادهای هوشمند و امضاهای دیجیتال منجر شود.

ما همچنین می‌توانیم به دارایی‌هایمان هویت بدهیم به این معنی که اشیاء فیزیکی با داده‌های بلاکچین به طور اساسی مرتبط شوند. این ویژگی به آسانی می تواند به عنوان ثبت فهرست دارایی‌ها با استفاده از کدهای QR همراه باشد. همچنین می‌تواند به روش‌های پیچیده‌تری از تأیید کالاها یا آزمایش‌های کیفی وارد شود. هنگامی که یک جسم فیزیکی دارای هویتی مبتنی بر فناوری بلاکچین است، تقریبا غیرممکن خواهدبود که سوابق تاریخ آن دستکاری شود، و بدین صورت از هرگونه جعلی و تقلبی جلوگیری می‌گردد.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.