طبقه‌‌بندی رمز ارزها : اوراق بهادار یا کالا

اگر بخواهیم از دیدگاهی که SEC به جهان نگاه می‌‌کند، دارایی‌‌های رمز ارزی را بنگریم، آن‌‌ها را شبیه به هم نمی‌‌بینیم. بعضی از آن‌‌ها در دسته‌‌ی اوراق بهادار قرار می‌‌گیرند و بعضی کالا هستند. قوانین ناظر بر هر یک از این دو دسته نیز با هم تفاوت دارد. اما چگونه می‌‌شود این تفاوت را دریافت؟ این مقاله اولین چیزی است که قبل از خرید هر گونه دارایی رمز ارز باید آن را بخوانید!

0 80

در بازارهای کریپتو بحث بسیار داغی در مورد نحوه‌‌ طبقه‌‌بندی رمز ارزها و تنظیم مقررات دارایی‌‌های رمز ارز، وجود دارد. اگر دارایی‌‌های رمز ارز، اوراق بهادار باشند باید تحت نظارت SEC باشند، و اگر کالا باشند باید توسط CFTC تنظیم شوند. در سال 2017، بسیاری از افراد ایده‌‌ توکن‌‌های کاربردی‌‌ (utility token) را مطرح کردند و آن را از توکن بهادار (security token) جدا کردند. توکن بهادار، یک نسخه‌‌ توکنیزه‌‌شده از اوراق بهادار مالی است. مثلا فکر کنید املاک یا سهام را توکنیزه کنند و به توکن بهادار تبدیل کنند. در نتیجه، توکن کاربردی‌‌ نیز توکنی است که برای قدرت بخشیدن به شبکه‌‌ بلاک چین به کار می‌‌رود. بسیاری از کوین‌‌ها و توکن‌‌های پروتکلی، از یک توکن کاربردی‌‌ برای تراکنش در شبکه استفاده می‌‌کنند، مثلا توکن  Basic Attention Token) BAT) ، که در مرورگر وب Brave به کار می‌‌رود و توجه افراد را به شکل پول در می‌‌آورد.

طبقه‌‌بندی رمز ارزها: اوراق بهادار یا کالا

آزمون Howey

برای اینکه طبقه‌‌بندی رمز ارزها را درک کنیم و بفهمیم چیزی بهادار هست یا خیر، از یک چارچوب اصلی به نام آزمون Howey استفاده می‌‌کنیم. آزمون Howey به یک مورد قضایی بین SEC و شرکت W.J. Howey اشاره می‌‌کند که شامل این 3 سوال است:

  1. آیا سپرده‌‌ای با انتظار گرفتن سود در آینده وجود دارد؟
  2. آیا سپرده در یک شرکت مشترک (common enterprise) سرمایه‌‌گذاری شده است؟
  3. آیا از تلاش‌‌های یک حامی یا یک واسطه نیز سودی به دست می‌‌آید؟

اوراق بهادار، بهره‌‌ای برای یک شرکت مشترک که فکر می‌‌کنم می‌‌تواند یک سازمان مرکزی باشد، تولید می‌‌کند. متن قانون می‌‌گوید: “من در ازای درصدی از سود احتمالی‌‌ که شرکت تولید می‌‌کند، به شما پولی می‌‌دهم.” چه سهام باشد چه اوراق قرضه، سودی که به دست می‌‌آید تحت مالکیت ساختار سرمایه‌‌ شرکت است.

این اتفاقی است که در بسیاری از توکن‌‌های کاربردی‌‌ می‌‌افتد. قرار نیست توکن‌‌های کریپتو سودی تولید کنند و مالکان آن‌‌ها را به شکل سود سهام بین خود تقسیم کنند. با این حال، بعضی توکن‌‌ها بهره‌‌های حاصل از کارمزد را تقسیم می‌‌کنند. بیشتر سودهای مورد انتظار در آینده، حاصل کمبود عرضه و تقاضا است.

طبقه‌‌بندی رمز ارزها: اوراق بهادار یا کالا

ملاحظات-دارایی‌‌های آنالوگ مشابه

مردم بعضی از دارایی‌‌ها را با انتظار گرفتن بهره خریداری می‌‌کنند. بسیاری از آن‌‌ها به دلیل نایابی دارایی‌‌ها در عرضه و تقاضای بازار، به سمت آن‌‌ها می‌‌روند. اتفاقا دارایی‌‌های دیجیتال نیز همین وضعیت را دارند و به همین دلیل مردم از آن‌‌ها انتظار سود دارند. مانند:

  • بلیط‌‌های کنسرت
  • سکه‌‌های مدالی (Numismatic Coins)
  • فلزات گرانبها
  • عتیقه‌‌ها
  • آثار هنری کمیاب

هیچ یک از این دارایی‌‌ها یا مایملک، به عنوان اوراق بهادار شناخته نمی‌‌شوند.

کالاها: نگاهی به “چیستی”

کالاها، دارایی‌‌ها یا مایملکی هستند که قابل خرید و فروشند. آن‌‌ها مواد خام یا محصولات کشاورزی هستند. کالاها بهره‌‌ای از یک شرکت مشترک تولید نمی‌‌کنند، بلکه قابل استخراج یا رشد کردن هستند که ارزش ذاتی آن‌‌ها بر اساس عرضه و تقاضای بازار تعیین می‌‌شود. این نکته، کالاها را از اوراق بهادار جدا می‌‌کند.

طبقه‌‌بندی رمز ارزها: اوراق بهادار یا کالا

دارایی‌‌های رمز ارز: “چیستی” و “چگونگی”

اگر تنها یک دارایی رمز ارز فعال، مثل یک رمز ارز یا یک توکن کاربردی‌‌ را ارزیابی کنید، متوجه می‌‌شوید که آن‌‌ رمز ارزها در طبقه‌‌بندی کالا قرار می‌‌گیرند. این حقیقت زمانی مشکل‌‌ساز می‌‌شود که بخواهیم بدانیم یک دارایی رمز ارز چگونه به وجود می‌‌آید. در نتیجه بیشتر با “چیستی” و “چگونگی” آن سروکار داریم.

اگر یک دارایی رمز ارز از طریق یک عرضه‌‌ کوین اولیه (ICO) یا یک رویداد حاصل از توکن (TGE) متولد شود، مشکل پیش می‌‌آید. در TGEها قبل از اینکه شبکه راه‌‌اندازی و حتی تولید شود، توکن‌‌های آن در ازای پول به فروش می‌‌رسد و در سرمایه‌‌گذاران انتظار دریافت سود ایجاد می‌‌کند. هر چیزی که در این دسته قرار بگیرد می‌‌تواند یک اوراق بهادار باشد و باید تحت قوانین اوراق بهادار عمل کند.

من فکر می‌‌کنم ریسک، یک زنجیره‌‌ دنباله‌‌دار است. به عنوان یک کارآفرین یا یک سرمایه‌‌گذار، لازم است بدانید در کجای این زنجیره قرار دارید. من تعدادی از عوامل را به عنوان ملاحظات در نظر می‌‌گیرم.

طبقه‌‌بندی رمز ارزها: اوراق بهادار یا کالا

7 عامل که باید در نظر گرفته شوند

این‌‌ها 7 عامل هستند که در هنگام ارزیابی خطرهای تنظیم مقررات برای هر نوع دارایی رمز ارز باید در نظر گرفت:

  1. این یک توکن است یا یک کوین؟
  2. اگر کوین است، آیا قابل استخراج است؟
  3. اگر کوین است، آیا غیر متمرکز است؟
  4. آیا محصولی فعال است؟
  5. یک ICO یا یک TGE اجرا شده است؟
  6. در ایالات متحده در یک فروش عمومی پیشنهاد شده یا در یک فروش خصوصی؟
  7. اگر در یک فروش عمومی در ایالات متحده پیشنهاد شده، آیا KYC یا AML آن تکمیل شده است؟

خیلی خب، حالا بیایید جواب این سوالات را ارزیابی کنیم و بدانیم در کجای این زنجیره‌‌ی خطر تنظیم مقررات قرار داریم. کم‌‌خطرترین دارایی کریپتو یک کوین قابل استخراج است که در یک شبکه‌‌ بلاک چین غیر متمرکز فعال کار می‌‌کند. در کل، یک کوین کم‌‌خطرتر از یک توکن است.

این موضوع به این دلیل است که کوین، شبکه و بلاک چین مخصوص خودش را دارد. از آنجا که کوین قابل استخراج است، منابع درآمد آن فقط محدود به ICO نیست؛ زیرا در این مورد، ماینرها در ازای کار خود کوین دریافت می‌‌کنند و درآمد کسب می‌‌کنند. این ادعا وقتی علنی شد که SEC اعلام کرد که بیت کوین یک اوراق بهادار نیست. این نوع کوین‌‌ها کم‌‌خطرتر از کوین‌‌های از قبل استخراج‌‌شده هستند. اگر پروژه غیر متمرکز باشد، خطر تقریبا به صفر می‌‌رسد، زیرا ممکن است بگویند این اصلا یک شرکت مشترک نیست.

اگر یک کوین از قبل استخراج‌‌شده و متمرکز باشد، یک نوعِ خطرساز از کوین‌‌ها است. احتمال اینکه این نوع کوین در طبقه‌‌بندی اوراق بهادار قرار بگیرد بسیار بالا است.

خب، اگر توکن باشد، سوال اول ایجاد می‌‌شود: آیا شبکه‌‌اش فعال است؟ توکنی که شبکه، پروتکل، کاربرد‌‌ و یا محصولی فعال دارد، کم‌‌خطرتر است. این بینش وقتی علنی شد که SEC اعلام کرد که اتریوم یک اوراق بهادار نیست. حالا اگر فعال نباشد، خطرات تنظیم مقررات بیشتری را باید تحمل کند.

آخرین دسته از سوالات در مورد این است که دارایی‌‌های رمز ارز چگونه متولد شده اند. اگر با ICO متولد شده باشد، خطر بیشتر است. اگر ایر دراپ شده باشد یا به هر طریق دیگری تولید شده باشد، خطر کمتر است. اگر در یک فروش عمومی در ایالات متحده ارائه شده باشد، خطر بیشتری نسبت به یک فروش خصوصی دارد. اگر آن فروش عمومی KYC/AML را انجام نداده باشد، خطر بیشتری نسبت به حالتی دارد که این کار را انجام داده است. اگر یک توکن دارید که با ICO متولد شده و اکنون فعال نیست و در ICO عمومی در ایالات متحده و بدون انجام AML/KYC به فروش رسیده است، دارایی شما بیشترین خطر تنظیم مقررات را تجربه خواهد کرد و احتمالا در آینده با SEC سروکار خواهید داشت.

امیدوارم این مقاله به شما، چه کارآفرین هستید چه سرمایه‌‌گذار، در ارزیابی خطرات تنظیم مقررات دارایی‌‌های رمز ارز‌‌تان کمک کند. SEC به دنبال عاملان خرابکار است، نه افرادی که می‌‌خواهند کار درست انجام دهند. اگر در کم‌‌خطرترین سمت این طیف قرار گرفته اید، نگران نباشید. ولی اگر در پرخطرترین سمت این طیف ایستاده اید، باید کارهای بیشتری انجام بدهید.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.