۱۰ نکته مهم در مورد توکن‌های بهادار

توکن‌های بهادار (Security Tokens)، نسبت به توکن‌های عادی و کاربردی (Utility)، مزایایی از جمله ثبات بالاتر، در دسترس بودن برای سرمایه‌گذاران غیر حرفه‌ای و نقد بودن دارند و می‌توانند سرمایه‌گذاران خطرپذیر را جذب کرده، قدرت بیشتری به سرمایه‌گذاران خرد بخشیده و در نهایت جایگزین IPOهای سنتی شوند.

0 92

برای کسانی که نمی‌دانند اوراق بهادار (Security) یا توکن‌های اوراق بهادار (Security Tokens) چه هستند: اوراق بهادار ابزارهای مالی قابل معامله، از جمله اوراق قرضه، سهام و اختیارات معامله هستند. آن‌ها ارزش پولی را به شکل سود سهام، تشریک سود و یا سایر سازوکارها ارائه می‌دهند. یک توکن بهادار معادل مالکیت ورق بهادار متصل شده به توکن رمز ارز است.

سال گذشته عرضه‌های اولیه سکه یا ICOها، محبوبیت زیادی پیدا کردند. توانایی فروش ابزار بستر به عنوان یک سازوکار سرمایه‌گذاری جمعی، هم کارآفرینان و هم سرمایه‌گذاران را جذب کرد که به دلیل عدم وجود مانع ورود «سرمایه‌گذار معتبر» موجود در سرمایه‌گذاری خطرپذیر معمول به سمت آن آمده بودند.

امروزه بیشتر مباحثات بر برادر کوچکتر و هیجان‌انگیزتر ICO ، یعنی عرضه توکن اوراق بهادار یا STO متمرکز شده است. در ادامه به بررسی ۱۰ نکته پیرامون «توکن اوراق بهادار» می‌پردازیم.

۱. صدور یک توکن اوراق بهادار دارای پشتوانه سهام که می‌تواند جایگزین IPOهای سنتی گردد.

IPOهای سنتی می‌توانند تا ۱ میلیون دلار هزینه داشته باشند و زمان زیادی را نیز طلب کنند. با عرضه یک توکن اوراق بهادار دارای پشتوانه سهام، شرکت‌ها نه تنها قادر خواهند بود تا تنها با بخشی از آن هزینه با موفقیت سرمایه جمع‌آوری کنند، بلکه همچنین می‌توانند در زمان بسیار کوتاه‌تری به این هدف دست پیدا کنند.

STOها این قابلیت را دارند که پس از این که قوانین و مقررات آن‌ها به صورت شفاف‌تری تدوین شدند، به صورت انبوه به‌کار گرفته شوند، که این امر می‌تواند به دلیل وجود جایگزینی مناسب‌تر، منجر به منسوخ شدن IPOها (آنطور که امروز می‌شناسیم) شود.

۲. توکن‌های اوراق بهادار سرمایه‌گذاری تقسیم شده را برای سرمایه‌گذاران غیر حرفه‌ای ممکن می‌کنند.

سرمایه گذاری در غول‌هایی مانند فیس‌بوک یا گوگل در مرحله IPO آن‌ها، برای کسی که تنها می‌تواند یا می‌خواهد که مقدار کمی سرمایه‌گذاری انجام دهد غیر ممکن بوده است. به لطف قابلیت معامله تقریبا همتا به همتای توکن‌های اوراق بهادار کاملا قابل تقسیم، این مانع کنار خواهد رفت.

۳. پروژه‌های بزرگ می‌توانند عمومی‌تر شده و بیشتر بر جامعه متمرکز شوند.

تصور کنید که اپل مایل باشد به جای هیئت مدیره عموما کوچک خود، هزاران سهام‌دار خود را خشنود سازد. اطلاعات بیشتری باید به صورت عمومی منتشر شود و تصمیم‌گیری که عموما به پشت درهای بسته محدود بوده، می‌تواند به رای تمام سهام/توکن‌داران گذاشته شود.

برای استارتاپ‌ها و شرکت‌هایی که تصمیم به جمع‌آوری سرمایه از طریق یک STO می‌گیرند، تمرکز از «خشنودسازی اقلیت به ضرر اکثریت» به رویکردی شفاف‌تر و جامعه‌محورتر تغییر خواهد کرد.

۴. منافع صادرکننده سرمایه‌گذار/توکن‌دار هم‌راستاتر خواهند شد.

همانطور که سال گذشته نشان داد، صادرکنندگان توکن‌های کاربردی همیشه تصمیماتی نمی‌گیرند که به سود ارزش توکن‌هایشان باشد. اما این امر به عنوان یک ابزار «غیر سرمایه‌گذاری» در واقع در ذات آن‌ها است: اولویت همیشه با تجارت است. این امر ممکن است منجر به از دست رفتن ارزش یک توکن کاربردی شود.

از آنجاییکه ارزش توکن‌های اوراق بهادار به جای یک دارایی ارزشمند به طور مستقیم به موفقیت شرکت متصل است، خریداران سهام نیازی به نگرانی در مورد تناقض منافع بین طرفین ندارند.

۵. با افزایش روزافزون STOها مشتقات جدید و جذابی ظهور خواهند کرد.

پورتفو‌های شخصی‌سازی شده با طیف وسیعی از سرمایه‌گذاری‌های گوناگون در دسترس افرادی خواهند گرفت که قبلا تنها با صندوق‌های سرمایه‌گذاری سروکار داشتند. هرکس می‌تواند پورتفویی داشته باشد که شامل طیف گسترده‌ای از شرکت‌های بین المللی نوظهور است و استراتژی‌های جمع‌آوری سرمایه کسب‌وکارها تغییر خواهند کرد تا با این شکل جدید سازگار شوند.

۶. توکن‌های اوراق بهادار نقد هستند.

سرمایه‌گذاری سنتی اغلب به دلیل مشکلاتی که در یافتن خریدار برای یک دارایی مواجه است، «غیر نقد» نامیده می‌شود. یک نمونه از این موضوع نیاز به یافتن خریدار برای خانه‌ای است که قبلا در آن سرمایه‌گذاری کرده‌اید؛ برای نقدسازی آنی دارایی خود با مشکل مواجه خواهید بود.

توکن‌های اوراق بهادار از قابلیت معامله شدن در حداقل زمان (به طور بالقوه حتی از طریق صرافی‌های غیر متمرکز) برخوردار بوده و در مقایسه با سرمایه‌گذاری‌های سنتی بسیار کوچک‌تر هستند.

۷. ارزش توکن‌های اوراق بهادار بسیار پایدارتر خواهد بود.

ارزش یک توکن کاربردی تا حد زیادی تحت تاثیر نیروهای بازار قرار دارد؛ در چند سال گذشته توکن‌هایی را شاهد بوده‌ایم که ارزش آن‌ها ۱۰ برابر شده است ولی همینطور توکن‌هایی بوده‌اند که بلافاصله بی‌ارزش شده‌اند. از آنجایی که توکن‌های اوراق بهادار به یک دارایی زیربنایی وابسته هستند، ارزش آن‌ها نوسان بسیار کمتری دارد.

با توجه به افزایش نقدینگی بیشتر توکن‌های اوراق بهادار، نیروهای بازار در مقیاس بسیار کوچک‌تر، همچنان تاثیرگذار خواهند بود. مقاومت‌ها و حمایت‌های قیمتی قوی وجود خواهند داشت و بین آن‌ها تغییراتی رخ خواهد داد.

۸. توکنی‌سازی محدود به دارایی‌ها نیست.

توکنی‌سازی (Tokenize) بدهی‌ها پس از استقرار یک اقتصاد مبتنی بر توکن‌های اوراق بهادار کاملا ممکن است. در حالیکه قبلا سرمایه‌گذاری در بدهی‌ها عمدتا از طرف نهادها انجام می‌شد، شاید این امر عمومی‌تر گردد. علاوه بر این، توکن‌های بدهی قابل معامله، (مثلا) وام‌ها یا اوراق قرضه شرکتی، می‌توانند موضوع یک بررسی قیمت بازار بر اساس ریسک و سود سهام باشند.

۹. توکن‌های اوراق بهادار کمک می‌کنند تا خلا بین VCهای سنتی و رمز ارزها پر شود.

با نظارت قانونی و چندین STO موفق، فضای رمز ارز، سرمایه‌گذاری بسیار بیشتری را شاهد خواهد بود. توانایی خرید یک توکن اوراق بهادار دارای پشتوانه دارایی به جای یک توکن کاربردی بی‌ثبات، منجر به حضور VC‌های بسیاری در STOها می‌شود که پیش از این نسبت به ICOها روی خوشی نشان نداده بودند. همچنین ممکن است رشد بیشتری در فضای (هنوز) نوظهور رمز ارزها را شاهد باشیم.

۱۰. مقررات توکن‌های اوراق بهادار در راه هستند.

SEC یک نهاد آمریکایی است که پس از سقوط بازار سهام در سال ۱۹۲۹ جهت حمایت از منافع سرمایه‌گذاران ایجاد شده و تا‌کنون اطلاعات واضحی در مورد مقررات دسته دارایی جدید توکن‌های کاربردی و بهادار ارائه نکرده است. اما در مورد ICOها و فروش توکن به صورت نیمه منظم بیانیه‌هایی صادر می‌شود.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.