یک بازار آرام کریپتو تغییری را که لازم داریم برایمان به ارمغان می‌آورد

با فروکش کردن تب بازار کریپتو و از میان رفتن ایده‌های غیر تخصصی، بالاخره جا برای پرداختن به قابلیت‌های بالقوه‌ی جذاب این تکنولوژی باز شده است. شفافیت‌بخشی بلاکچین به فرآیندها یک شمشیر دولبه است و به همان اندازه که می‌تواند به ایمنی افراد کمک کند، فرصتی برای بازیگران فاسد می‌باشد. در این مقاله، یک آزمایش با استفاده از تکنولوژی بلاکچین در کشور کلمبیا مورد بررسی قرار گرفته است.

0 77

بعد از تحولات یک ساله‌ بازار، چند موضوع، واضح به نظر می‌رسند: تکنولوژی بلاکچین همچنان برای موارد استفاده‌ اصلی مانند نیازهایی چون مقاومت در برابر سانسور حرف اول را می‌زند و بسیاری از موارد بی‌فایده بازار را ترک کردند (هر چند پول را هم همراه خود بردند).

همچنان، بسیاری از ذهن‌های فوق‌العاده سخت پای کار ایستادند تا برخی از چالش‌های تکنیکی این تکنولوژی را برطرف نمایند. سر و کله‌ی راهکارهای مختلف سطح دو هم که هدف آن‌ها افزایش توان عملیاتی و قابلیت استفاده‌ی بلاکچین‌ها بود، احتمالاً طی سال 2019 پیدا می‌شود. اما آنچه که به شدت نامشخص است، پتانسیلی است، که در صورت وجود، تکنولوژی بلاکچین به واقع برای دست‌یابی به تأثیرگذاری اجتماعی مثبت دارد.

در این زمینه، ما هنوز منتظر موارد کاربردی‌ بی‌نظیری هستیم که واقعاً بتوانند آنچه را که این تکنولوژی برای ارائه دارد، به کار بگیرند.

خبر خوب این است که، در این بازار آرام، تبی که پیرامون تکنولوژی بلاکچین شکل گرفته بود و آن را « مادر تمامی راه‌حل‌ها » می‌دانست، بالاخره شروع به فرونشستن کرده و ما شروع به دیدن تمرکزی مجدد بر روی توانمندسازی هستیم. تمرکز زدایی و دموکراتیزه‌کردن مسلماً دو تا از اصول اصلی در ریشه‌ توسعه‌ این تکنولوژی هستند.

از نظر تئوری با فراهم‌کردن دسترسی بیشتر به سرمایه برای گستره‌ وسیع‌تری از افراد جامعه، ما قادر هستیم تا صداهای بیشتری از جامعه را در بر بگیریم و نابرابری مالی را کاهش دهیم. افزایش ظرفیت شمول افراد در سیستم‌های سنتی، چه طی توسعه‌ی آن سیستم‌ها و چه طی آشفتگی آن‌ها، همچنان یکی از هیجان‌انگیزترین احتمالاتی که این تکنولوژی می‌تواند همراه خود بیاورد، باقی مانده است.

دسترسی و قدرت

خیلی از افراد از لغت « قدرت » طفره می‌روند (یا آن را با « ثروت » جابه‌جا می‌کنند)، اما تکنولوژی بلاکچین این قابلیت را داشت تا به بازیگران زیرمجموعه‌ی خود سرمایه‌ای بهتر یا قابلیت تأثیرگذاری بر سیستم‌هایی را بدهد که حالا آن‌ها را به دام انداخته‌اند یا به آن‌ها اجازه دهد که این سیستم‌ها را به کلی محروم کنند. بهره‌برداری از این ظرفیت نیازمند درنظرگرفتن عمیق سیاست‌هایی است که با گسترش هر بلاکچینی همراه هستند، از جمله در نظرگرفتن یکی از موضوعات محبوب همگان: حاکمیت.

یکی از روندهایی که در حال مشاهده‌ی آن هستیم، افزایش گمانه‌زنی نسبت به « راهکارهای » مبتنی بر بلاکچینی است که در طبیعت خود یک طرفه یا دو طرفه هستند. داستان‌های شکست در این زمینه فراوان بوده و در بسیاری از موارد بی‌ارتباط به این هستند که آیا راهکارهای ارائه‌شده عمومی و یا مجاز بودند یا خیر.

در نتیجه، ما شاهد توجه بیشتر و بیشتری به مدل‌های کنسرسیومی هستیم که بازیگران متعددی را کنار هم می‌آورند تا راهکارهایی را در گستره‌ی اکوسیستم تعبیه کنند (MOBI یکی از چندین نمونه است). ما همچنین شاهد قبول تازه‌ی این مسئله هستیم که یک سیستم نمی‌تواند به شیوه‌ای موثر تغییرشکل دهد مگر آن که نیاز بخش وسیعی از سرمایه‌گذاران آن در نظر گرفته شده باشد.

این بخشی از دلیل آن است که چرا دنیای ارزهای رمزنگاری شده، با چنین سرعتی شروع به شبیه‌شدن به زیرساخت مالی سنتی کرده است.

علاوه بر یک رویکرد مبتنی بر حضور چند سرمایه‌گذار، که به کندی در حال محبوب‌شدن است، یک چهارچوب انعطاف‌پذیر و معقول لازم است تا تضمین کند که خصوصیات « خنثی » در این تکنولوژی به راحتی مشکلات سیستم‌های موجود را تکثیر نمی‌کنند؛ همانطور که پیش از این در خصوص ارزهای رمزنگاری شده اتفاق افتاد که واسطه‌های متمرکز غالباً غیرشفاف، دستکاری بازار (هم عامدانه و هم از روز غفلت) و میزهای سرمایه گذاری خارج از بورس، همگی مشکلات موجود در سیستم مالی را تقلید یا تکثیر کردند.

به عنوان یک نمونه، از آنجایی که مدیریت کلید خصوصی برای کاربران غیرمتخصص چالش‌برانگیز مانده است، واگذاری بخش‌های حفاظتی به خدمات‌دهندگان خارجی شدت گرفته است. در بسیاری از موارد، این خدمات‌دهندگان در واقع از روش‌هایی مشابه سیستم مالی کهنه شامل خزانه‌های بانکی و جعبه‌های سپرده‌ی ایمن استفاده می‌کنند.

توجه تازه، وعده‌ تازه

خوشبختانه، اخلاق‌شناسان، جامعه‌ی مدنی و دیگر گروه‌های نگهبان، شروع به توجه‌کردن و برشمردن مواردی کردند که ممکن است انحراف‌هایی در آن‌ها به وجود بیاید یا مواردی که یک پیش‌فرض سریع نسبت به واسطه‌گران مشابه گذشته دارند که مسئول تزریق همان تعصبات مشابه قدیمی به سیستم هستند.

در رأس انقلاب صنعتی چهارم، ما بر روی آزمایش سیاست‌هایی تمرکز کرده‌ایم که بعضی از صفات کلیدی بلاکچین از جمله دسترسی بیشتر به اطلاعات را به کار می‌گرفتند. به عنوان مثال، ما آزمایشی را در کلمبیا پیش می‌بریم که بر روی کاهش فساد متمرکز شده است، با استقرار یک سیستم مبتنی بر بلاکچین که شفافیت را بهبود می‌بخشد.

البته، به هیچ عنوان مشخص نیست که افزایش شفافیت اطلاعات یا جریان‌های فرآیند بتواند به سمت مسئولیت‌پذیری بیشتر در سیستم هدایت شود؛ برعکس این اتفاق، مثال‌هایی متعدد از مواردی وجود دارند که بهبود شفافیت به راحتی به افزایش سوء استفاده‌ی بازیگران فاسد منجر شده است. به همین خاطر، پروژه‌ی ما بر روی ایجاد یک چهارچوب سیاست‌گذاری رسمی متمرکز شده است که تا حد زیادی بر روی تصمیم‌های طراحی تأثیر می‌گذارد.

ما گروهی متنوع از سرمایه‌گذاران را جذب کردیم که شامل مسئولین دولتی، جامعه‌ی مدنی، رسانه و دیگر گروه‌های نگهبان، کسب و کارها، دانشگاهیان و سرمایه‌گذاران به‌خصوصی می‌شود که تحت تأثیر فساد در فرآیند تدارکات عمومی قرار گرفتند. آزمایش اولیه‌ی ما بر روی تهیه‌ی خوراکی برای مدارس تمرکز دارد و به عنوان بخشی از گروه سرمایه‌گذاران متأثر، ما در حال تعامل با مدارس، انجمن‌های اولیا، انجمن‌های معلمان و خود دانش‌آموزان هستیم.

اگر چه این رویکرد به هر آزمایشی زمان و پیچیدگی اضافه می‌کند، مسئولیت‌پذیری ساخته‌شده با این روش به از بین بردن خطر پیشامدهای ناخواسته کمک کرده و تضمین می‌کند که وعده‌های تکنولوژی بلاکچین می‌توانند در این پیش‌زمینه‌ی به‌خصوص تحقق پیدا کنند. به طور خلاصه، ما به دنبال واردکردن روش تکنولوژی برخاسته از جامعه در سیاست و ساخت فنی خود هستیم.

هدف ما ایجاد سیاستی است که دسترسی چند طرفه‌ی معناداری را به اطلاعات قابل‌اطمینان (از طریق یک بلاکچین) فراهم می‌کند که به مشخص‌شدن نمونه‌های بالقوه یا فساد واقعی با پیشامدهای تعریف‌شده (احتمالاً از طریق قراردادهای هوشمند) کمک خواهد کرد. چه کسی در کجا و با چه هدفی به اطلاعات دسترسی خواهد داشت؟ چگونه به شکل معناداری هویت افرادی را که قصد گزارش موارد بالقوه یا فساد واقعی را دارند، ناشناس کنیم؟

تمامی این سوالات هم در سیاست‌ها و هم در ساخت فنی مورد خطاب قرار می‌گیرند. هر چند آزمایش ما لزوماً مختص زمینه‌ی کاری به خصوصی خواهد بود، اما ما همچنان نگاهی به ظرفیت مقیاس‌پذیری آن داریم تا در نتیجه سیاست‌هایی که ایجاد می‌کنیم بتوانند برای مبارزه با فساد در جغرافیایی دیگر و تحت شرایطی مختلف هم به کار گرفته شوند.

البته که ما مسیر درازی تا یک حرکت انقلابی داریم، اما همین مسئله در خصوص هر دگرگونی عمده‌ی دیگری در طول تاریخ هم صادق است.

ایجاد تغییر، بالا و پایین‌های زیادی دارد. حالا که ما کمی از این درهم‌ریختگی کم کرده‌ایم، می‌توانیم به چیزهایی بازگردیم که این تکنولوژی را در وهله‌ اول از دید اجتماعی جذاب کرده بودند، اما این بار با توجه کمتر به محدودیت‌ها و چالش‌هایی که در گذشته داشتیم.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.