کریپتوپیا در بحران: برنامه آزمایش اتریوم جو لوبین اوضاع آشفته‌ای دارد

در اینجا با گذشته و تاریخچه جو لوبین (Joe Lubin)، یکی از موسسین بلاکچین اتریوم، و داستان گرایشش به بلاکچین و کریپتو و تبدیل شدنش به یکی از ثروتمندان این عرصه آشنا خواهیم شد. در سال 2014 چند ماه پس از اینکه اتر از طریق فروش عمومی 30 درصد از توکن‌‌هایش به اجرا در آمد، لوبین ConsenSys را ساخت که یک شرکت ساخت اپلیکیشن و زیرساخت برای دنیای غیرمتمرکز است. این در واقع اولین شرکت خوشه‌‌ای کریپتو بود که از شبکه‌‌ای از شرکت‌‌های غیرانتفاعی تشکیل می‌‌شد که حامی رقیب بیت کوین‌‌ یعنی اتریوم بودند. لوبین هنوز از این برنامه‌‌ریزی بزرگ با وجود خلل‌‌های بسیاری که در بنیان آن وجود داشت، تغییر مسیر نداده بود. در ادامه به بررسی بیشتر چالش‌ها، مشکلات و سرگردانی‌های این پروژه بزرگ از جو لوبین پرداخته خواهد شد.

0 88

جو لوبین (Joe Lubin) یک سال پیش یکی از افراد پیشگو در جهان به نظر می‌‌رسید. رمز ارزهایی مثل اتر در میانه‌‌ی راه صعود خود بودند و لوبین که یکی از موسسین بلاکچین اتریوم و یکی از افراد سخنور در این عرصه بود، قرار بود در رویدادی از Davos تا SXSW صحبت کند. در نشست‌‌های اتری شرکت او اصلا جا برای نشستن نبود و مردم به همه‌‌ حرف‌‌های او هرچند عجیب دقت می‌‌کردند.

او در رویداد سانفرانسیسکو در اکتبر 2017 حضار را به خاطر ضربه زدن به تلویزیون‌‌هایشان و بی‌‌ادبی به Siri، دستیار دیجیتالی اپل سرزنش کرد. لوبین با یک حالت استوار و در حالی که نظراتی درباره تمرکز زدایی، خودحاکمیتی و جامعه جهانی دموکرات داشت، گفت

ما اتریوم را طراحی کردیم تا دستگاه‌‌ها و ربات‌‌ها به شهروندان درجه یک تبدیل شوند. پس با دستگاه‌‌های این عصر خوب رفتار کنید، شاید بعضی از هوش مصنوعی‌‌های آینده که احساس کنند با پدرانشان با احترام رفتار نکرده‌‌اید، تصمیم بگیرند کربن بدنتان را به چیزی تبدیل کنند که برای آینده اقتصاد ماشین‌‌ها مفید باشد

کنایه‌‌ لوبین باعث خنده همه شد، اما در پاییز 2017 این ایده که بلاکچین (تکنولوژی پایگاه داده غیرمتمرکز که زیرساخت همه رمز ارزهاست) در جهانی دیگری نمود پیدا کرد که اصلا دور از انتظار نبود. قیمت یک توکن اتر که نمود دیجیتالی پولی شبیه به بیت کوین بود، از 10 دلار در اوایل 2017 به 300 دلار رسید. و این آغاز راهی بود که برای رسیدن به قیمت 1389 طی سه ماه پیمود. مجله فوربز خیلی زود لوبین را به عنوان دومین فرد ثروتمند در کریپتو نام‌‌گذاری کرد که دارایی 5 میلیارد دلاری دارد و مبنای این گفته هم آن بود که لوبین مالک 5 تا 10 درصد از کل اترهای در گردش است که در اوایل 2018 ارزش بازاری بیش از 100 میلیارد دلار داشتند.

لوبین در مصاحبه‌‌ای به فوربز گفت: «پتانسیل این تکنولوژی بسیار عظیم است. بزرگی آن بسیار ارزشمندتر از آنچه امروز می‌‌بینید (توکن‌‌ها) است، چون قرار است همه ابعاد جامعه را در بر بگیرد. می‌‌خواهیم همه چیزمان را بر این تکنولوژی بنا کنیم».

در سال 2014 چند ماه پس از اینکه اتر از طریق فروش عمومی 30 درصد از توکن‌‌هایش به اجرا در آمد، لوبین ConsenSys را ساخت که یک شرکت ساخت اپلیکیشن و زیرساخت برای دنیای غیرمتمرکز است. این در واقع اولین شرکت خوشه‌‌ای کریپتو بود که از شبکه‌‌ای از شرکت‌‌های غیرانتفاعی تشکیل می‌‌شد که حامی رقیب بیت کوین‌‌ یعنی اتریوم بودند. بیش از 50 شرکت به سرعت از مقر آن در بروکلین ایجاد شدند که از سایت پوکر گرفته تا یک شرکت زنجیره تامین و بازار پیش‌‌بینی، فیلم‌‌های سلامتی و مشاور‌‌ه امنیت سایبری تشکیل شده بودند.

اما هیچ‌‌گونه تامین مالی یا پیشنهاد قرضی وجود نداشت. در آینده‌‌ی که لوبین برای فضای غیرمتمرکز متصور بود، او معمار، مدیرعامل و بانکدار مرکزی بود و همه‌‌ی شرکت‌‌های ConsenSys را تامین مالی می‌‌کرد.

لوبین هنوز از این برنامه‌‌ریزی بزرگ با وجود خلل‌‌های بسیاری که در بنیان آن وجود داشت، تغییر مسیر نداده بود. بلاکچین اتریوم به یک دلیل با سرگردانی بزرگی مواجه است. اتریوم به لطف برتری فناوری آن (به دلیل امکان وجود اپلیکیشن‌‌ها در بلاکچین)، به سکوی پرتاب صدها ICO تبدیل شد که بسیاری از آنان جمعا باعث وارد شدن زیان میلیاردها دلاری به حامیان آنان شدند. عرصه‌‌ی کریپتو پر است از لاشه ICOهای نافرجام مبتنی بر اتریوم و حالا سازمان بورس و اوراق بهادار و دیگر قانون‌‌گذاران، قصد اجرای قوانینی را درباره این‌‌ها دارند. سازمان بورس در ماه نوامبر اقداماتی علیه دو استارت‌‌آپ مبتنی بر اتریوم، یعنی ایرفاکس و پاراگون که 27 میلیون دلار اوراق ثبت‌‌نشده در زمان ICO خود در سال 2017 به فروش رسانده بودند انجام داد. هر دو وکن در حال حاضر کاملا بی‌‌ارزش هستند. در همین حال، بلاکچین‌‌های رقیب اتریوم مانند EOS که آنان هم از اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز پشتیبانی می‌‌کنند و تا ده برابر تراکنش روزانه را پشتیبانی می‌‌کند، یا مانند Dfinity که 102 میلیون دلار از سرمایه‌‌گذاران خود پول جمع کرد در حال به چالش کشیدن اتریوم هستند. اما تقریبا همه فناوری‌‌های بلاکچین بسیار کند باقی مانده‌‌اند. اتریوم می‌‌تواند حدود 20 تراکنش بر ثانیه را پردازش کند. در عوض ویزا می‌‌‌‌تواند 24 هزار تراکنش پردازش کند.

با این حال این ارگانیسم لوبین به رشد خود ادامه می‌‌دهد. ConsenSys 1200 کارمند دارد و 200 شغل باز هم در Consensys.net وجود دارد. اگرچه ConsenSys تا کنون نظری در این باره نداده اما مجله فوربز تخمین زده ه تقریبا همه‌‌ کسب‌‌وکارهای آن در حالت قرمز قرار دارند و امید اندکی به سودآوری‌‌شان وجود دارد. ارگانیسم جهانی لوبین به نظر می‌‌رسد که سالانه 100 میلیون دلار پول آتش می‌‌زند.

کارولین رکو (Carolyn Reckhow) مدیر پیشین عملیات‌‌های جهانی که ConsenSys را در ماه مه ترک کرد می‌‌گوید وقتی کارکنان نگران از لوبین درباره تداوم ConsenSys سوال پرسید‌‌ه‌‌اند، همیشه یک پاسخ داده است: «این چیزی نیست ه نگران آن باشید. می‌‌توانیم مدت زیادی با همین سرعت پیش برویم.

با سقوط آزاد اتر از 1389 دلار به 100 دلار در حال حاضر، احتمالا ثروت لوبین هم به 1 میلیارد دلار کاهش پیدا کرده است این سوال پیش آمده که تا کی می‌‌تواند رویای خود را تامین مالی کند. همه چیز به این بستگی دارد که چه وقت چه میزان اتر فروخته باشد.

لوبین مثل موسسان دیگر اتریوم یعنی ویتالیک بوترین و آنتونی دی اوریو (Anthony Di Iorio) در کانادا بزرگ شده است. او یک خوره‌‌ کامپیوتر بود که پدرش دندان‌‌پزشک و مادرش بنگاه معاملات ملکی داشت، در میانه دهه 1980 میلادی به دانشگاه پرینستون رفت و اسکواش بازی می‌‌کرد و با مایک نووگراتز (Mike Novogratz) میلیارد هم‌‌اتاقی بود که او هم مثل لوبین به سمت بلاکچین و کریپتو رفت. لوبین پس از فارغ‌‌التحصیلی از دانشگاه با مدرک مهندسی برق و علوم کامپیوتر، در آزمایشگاه رباتیک پرینستون در بخش فناوری شروع به کار کرد اما در نهایت راه خود را به سمت حوزه مالی کج کرد و نرم‌‌افزاری برای شرکت Goldman Sachs ساخت و بعدا یک صندوق حفظ ارزش را راه‌‌اندازی کرد.

دفتر لوبین در حملات 11 سپامبر از نقطه انفجار دور نبود و این تجربه وحشتناک برایش مشکلات روانی به وجود آورد. در دهه‌‌ی بعد از آن به شدت درباره وضعیت جهان دچار افسردگی شده بود.

لوبین در نشست اترال ConsenSys در می 2017 گفت: «اعتماد به ساختارهایی که احساس می‌‌کردیم منافع ما در آن‌‌هاست بسیار اشتباه بود. من احساس می‌‌کردم در جامعه و اقتصادی جهانی زندگی می‌‌کنیم که همه چیز ورشکسته شده است. مطمئن بودم که اقتصاد و جامعه ما به آرامی در حال نابودی هستند». لوبین دو نتیجه‌‌ی بحرانی را هم پیش‌‌بینی کرده بود: بانک‌‌های مرکزی در نهایت برای بازپرداخت بدهی‌‌ها، ارزها را بی‌‌ارزش کرده و ده‌‌ها سال رشد را متوقف می‌‌کنند یا رویدادی رخ می‌‌دهد که باعث بروز دشواری شده و جهان را به بدترین رکود اقتصادی تاریخ فرو می‌‌برد. لوبین آنچنان شوریده و ناراحت بود که به پرو و اکورادور رفت تا زمینی پیدا و به آنجا فرار کند.

سپس لوبین در اوایل سال 2011 وایت پیپر بیت کوین را خواند و تجلی جدیدی در آن دید: «تمرکز زدایی بازی را تغییر می‌‌دهد».

به نظر می‌‌رسد ارگانیسم جهانی لوبین سالانه 100 میلیون دلار زیان می‌‌دهد، با این حال ConsenSys در حال گسترش است.

لوبین همه مطالعات خود درمورد بیت کوین‌‌ را انجام داد و در نهایت توسط دی اوریو و ویتالیک بوترین که در آن زمان یکی 19 ساله و یکی نابغه‌‌ پیر کریپتو بودند، به این عرصه معرفی شد. لوبین که وایت پیپر نوامبر 2013 اتریوم بوترین را خوانده بود، به پروژه اتریوم وارد شد و به نشست این گروه در میامی در ژانویه 2014 پیوست. او از طریق ICO 18 میلیون دلاری ماه ژوییه 2014 اتریوم به عنوان بخشی از گروه اصلی باقی ماند و گفته می‌‌شد که یکی از بزرگ‌‌ترین خریداران در طول دوره تامین مالی بوده است که اتریوم را با قیمتی کمتر از یک دلار خریده بودند. در نهایت تیم موسس اتریوم از هم پاشید. بوترین به تمرکز بر این تکنولوژی ادامه داد، در حالی که لوبین برنامه خود برای ایجاد محیطی کسب‌‌وکاری پیرامون اتریوم را اجرا کرد.

لوبین برای محل‌‌ دفتر ConsenSys محله‌‌ی بوشویک بروکلین را انتخاب کرد. خیابان بوگارت 49 از دور خسته‌‌کننده به نظر می‌‌رسد: در آن با نوعی استیکر که در دستشویی مشروب‌‌فروشی می‌‌بینید پوشیده شده است و پر از گرافیتی ا‌‌ست. فضای داخلی آن هم تفاوتی ندارد. ConsenSys اتاق‌‌های زیادی در آپارتمان‌‌های مسکونی را اشغال کرده است.

وقتی به ساختار سازمانی هم نگاه می‌‌کنیم، می‌‌بینیم که لوبین سلسه‌‌مراتب شرکتی خاصی ندارد. شرکت او یک هولوکراسی است (نه مدیر و نه ساختار گزارشی وجود دارد). تصمیم‌‌گیری غیرمتمرکز است و کارکنان عناوین خود را انتخاب می‌‌کند. تعدادی کمی از آنان میزهای دائمی دارند.

جف اسکات وارد (Jeff Scott Ward) که در سال 2015 به ConsensSys پیوست و در اوایل 2018 آن را رها کرد می‌‌گوید «همه چیز آنقدر شل و ول بود که گاهی وقتی وارد می‌‌شدم، نمی‌‌دانستم آیا صندلی هست بنشینم یا نه». یک توالت برای 30 نفر در آن طبقه وجود داشت. شرکت به مدت یک سال و نیم یک مدیر منابع انسانی استخدام نکرد. پروژه‌‌های اول ConsenSys شامل نرم‌‌افزارهای حسابداری برای تراکنش‌‌های رمز ارز و یک پلتفرم حقوق دیجیتال مبتنی بر بلاکچین برای موسیقی‌‌دانان بود. بیشتر ایده‌‌ها متعلق به کارکنان بود و به محض اینکه پروژه تایید می‌‌شد لوبین به استارت‌‌آپ مبغلی بین 250 تا 500 هزار دلار می‌‌داد تا بتواند شروع به کار کند.

هدف پروژه‌‌ها این بود که به کسب‌‌وکارهایی خودبسنده تبدیل شوند و به همین منظور گاهی نهادهای قانونی‌‌شان را دور می‌‌زدند. هدف بزرگ‌‌تر لوبین برگرداندن اکوسیستم اتریوم به حالت شبکه‌‌ای خود بود که توان خود را از اتصال پروژه‌‌ها به هم دریافت می‌‌کند.

تنها چند پروژه مورد توجه قرار گرفتند. Balanc3، پروژه حسابداری می‌‌گوید که 25 مشتری تجاری دارد که هر کدام سالانه 25 هزار دلار می‌‌پردازند. کالیدو (Kaleido) هم به شرکت‌‌ها در اجرای تکنولوژی بلاکچین کمک می‌‌کند. او 1900 کاربر دارد و می‌‌گوید که شروع به دریافت هزینه به ازای خدمات خود کرده است. خدمات وب آمازون به تازگی اعلام کرده است که پلتفرم میزبانی آن با پیشنهادات بلاکچینی کالیدو سازگار است. ConsenSys ابزارهای فنی‌‌ برای اتریوم ساخته است که برنامه‌‌نویسان میلیون‌‌ها با آنان را دانلود کرده‌‌اند، اما شرکت هزینه‌‌ای بابت آن دریافت نکرده است.

CONSENSYS WOBBLY WHEEL

لوبین نسبت به سرمایه‌‌داران خطرپذیر در تایید پروژه‌‌ها موشکافی و سخت‌‌گیری کمتری داشته است. رکو که مدیر خدمات مشتریان و عملیات‌‌ها در شرکت کیف پول کاسا است می‌‌گوید «جو آدمی است که دوست دارند گزینه‌‌هایش را باز نگه دارد و بگوید آره چرا که نه. او خوش‌‌شانس است که در موقعیتی قرار دارد که به خوبی کار می‌‌کند؛ اما در اولویت‌‌بندی چندان خوب عمل نمی‌‌کند. او به هیچ چیز نه نمی‌‌گوید».

وقتی پول دیجیتال در سطح بالایی مورد معامله قرار می‌‌گیرد خوب است ک ددی وارباکس یا پدر پولدار بلاکچین اتریوم باشی، اما با ورد بازار به دوره نزولی، لوبین که معمولا برای تامین مالی عملیات‌‌ها دست به فروش کریپتو می‌‌زد شاید نیاز داشته باشد بعضی از این عملیات‌‌ها را تعطیل کند.

مارک بیلین (Mark Beylin) که دانشجوی دانشگاه واترلو در کانادا بود در سال 2017 با ایده‌‌ی شبکه‌‌ی پاداش، بازار برای مشاغل آزاد (فریلنسر) که شاباهت زیادی به سایت Upwork دارد اما از تکنولوژی قراردادهای هوشمند اتریوم استفاده می‌‌کند، پیش لوبین آمد. این شبکه پس از یک سال فعالیت هفت نفر پرسنل داشت و جمعا 400 هزار دلار پاداش یا شغل برای ارائه داشت که از 171 دلار برای یک مطلب 800 کلمه‌‌ای درباره‌‌ی آینده‌‌ کار گرفته تا 67 دلار برای ترجمه‌‌ی یک وایت پیپر به زبان پرتغالی در آن وجود داشت. شبکه پاداش‌‌ تا کنون تنها 50 هزار دلار درآمد داشته است.

جرد پریرا (Jared Pereira)، یک نوجوان دبیرستانی که در دبی زندگی می‌‌کرد، لوبین را با پروژه‌‌ی فاتون (Fathom) تحت تاثیر قرار داد. هدف این پروژه به نوعی مختل کردن کسب‌‌وکار آموزش عالی توسط جمع‌‌سپاری ارزشیابی و نمره‌‌دهی آکادمیک بود. لوبین امکان ادامه کار را فراهم کرد اما این پروژه بعد از دو سال تنها شش نفر فعال داشت و هیچ نمونه قابل‌‌اجرایی در کارنامه خود نداشت. وب‌‌سایت آن چیزی نیست جز چند صفحه‌‌ درباره‌‌ی ایده‌‌های پر زرق و برق مانند این که «اگر افراد می‌‌توانستند تجارت خود را آزادانه با اهداف خود هماهنگ کنند و قادر بودند آن تجارب را با هر واحدی در جهان در میان بگذارند، تغییر بزرگی در درجه تاثیر اجتماعی در همه ابعاد به وجود می‌‌آمد».

پروژه‌‌های دیگری هم که توسط لوبین حمایت شدند، خیلی راحت از هم پاشیدند. سلاریوس (Cellarius)، پروژه‌‌ای که لوبین گاهی با پوشیدن یک تی‌‌شرت آن را تبیلغ می‌‌کند، یک “انحصار سایبرپانک چندرسانه‌‌ای” است که هدف آن داستان‌‌گویی جمعی در بلاکچین است. داستان‌‌گویی جمعی دقیقا چیست و چرا بلاکچین می‌‌تواند آن را بهتر و سودآورتر کند؟ توضیحاتی که در وب‌‌سایت آن است اصلا واضح نیست.

لوبین تاکید دارد که ConsenSys در انتخاب پروژه‌‌هایش دارد گزینشی‌‌تر عمل می‌‌کند. اما عادت‌‌های بد دیر ترک می‌‌شوند. او در ماه اکتبر یک شرکت استخراج 9ساله به نام Planetary Resources را خریداری کرد. لوبین می‌‌گوید: «ما این شرکت را به عنوان گروهی از افراد بسیار توانا می‌‌بینیم که به کشف توانایی بلاکچین در انجام عملیات‌‌های فضایی دارد علاقه‌‌مند هستند. سیویل (Civil) هم پروژه‌‌ای است که قصد دارد روزنامه‌‌نگاری را به بلاکچین وارد کند و قرار است سطح اعتماد به روزنامه‌‌ها را بالا ببرد، اما اخیرا ICO خود را لغو کرده است چون نتوانست هدف اولیه 8 میلیون دلاری خود را تامین کند. برخی از روزنامه‌‌نگاران سویل می‌‌گویند که هنوز هیچ دستمزدی که وعده داده شده بود را به شکل توکن دریافت نکرده‌‌اند (خبر فاش شده: مجله فوربز به تازگی با سیویل اعلام شراکت کرده است).

ConsesnSys خدمات مشاوره‌‌ای ارائه و به شرکت‌‌ها در آشنا شدن با بلاکچین کمک می‌‌کند. این تا به امروز بهترین کاری است که ConsenSys انجام داده است. در کوتاه‌‌مدت، این خدمات موفقیت‌‌آمیز هستند، تا اینکه شرکت‌‌ها بیدار شوند و متوجه شوند که بلاکچین ضرورتا برای همه‌‌چیز بهتر نیست و گاهی از تکنولوژی‌‌های دیگر بدتر است. ConsenSys با مشاوره به ساخت Komgo کمک کرد که کنسرسیومی از 15 بانک بزرگ از جمله City، BNP Paribas و ABN است. Komgo قصد دارد از بلاکچین برای ایجاد بهره‌‌وری در تامین مالی اجناس ارسالی به سراسر جهان، مانند نفت استفاده کند. مشاوران ConsenSys با بانک UnionBank فیلیپین برای سرعت بخشیدن به عملیات انتقال پول کار می‌‌کنند.

بخش مشاوره‌‌ای ConsenSys در سال گذشته از 30 کارمند به بیش از 250 کارمند رشد کرده است و طبق گفته‌‌ی لوبین، ده‌‌ها میلیون دلار به شکل پول نقد و سهام درآمد دارد. فوربز برآورد کرده که پروژه‌‌های ConsenSys که بیشتر آنان اپلیکیشن و ابزارهای توسعه نرم‌‌افزار هستند، جمعا در سال 2018 بیشتر از 10 میلیون دلار درآمد نداشته‌‌اند.

بزرگ‌‌ترین موفقیت غیرمشاوره‌‌ای ConsenSys تاکنون، ابزار آن برای برنامه‌‌نویسان اتریوم بوده است. محصول متاماسک (MetaMask) آن که به کاربران اجزاه می‌‌دهد تا از طریق مرورگر وب به اتریوم وارد شوند، بیش از 1 میلیون دانلود داشته است. ترافل (Truffle) که به توسعه‌‌دهندگان در مدیریت و آزمایش بخش‌‌های کدهایشان برای ساخت اپلیکیشن‌‌های اتریوم کمک می‌‌‌‌کند، یک میلیون دانلود رایگان داشته است. شاید به دلیل ماهیت جمعی و نیمه آنارشیستی جامعه توسعه‌‌دهندگان بلاکچین، پول گرفتن در قبال این ابزارها دشوار باشد. ConsenSys ادعا می‌‌کند که به زودی ابزار اینفیورا (Infura) که ابزاری برای تسهیل دسترسی به اتریوم است را پولی می‌‌کند.

ملتم دمیرورز (Meltem Demirors) مدیر راهبردی شرکت Coinshares می‌‌گوید که ConsenSys در پنج سال اول توسعه‌‌ی اتریوم بیش از هر شرکت دیگری برای آن کار انجام داده است.

ConsenSys در مجله Business Review دانشگاه هاروارد به عنوان مطالعه‌‌ی موردی از تغیر مداوم ساختار یا به عنوان یک فاجعه پایان می‌‌پذیرد.

به نظر نمی‌‌رسد که هیچ‌‌کدام از این‌‌ها لوبین را آشفته کند و به نظر می‌‌رسد که او پروژه‌‌ها را برای سودآوری شروع نمی‌‌کند. او می‌‌گوید: «هدف ما ساخت شرکت‌‌ها و فرستادنشان برای پول درآوردن نیست هدف ما ساخت یک اکوسیستم است. کار ما خیلی شبیه به یک خانواد است». با این حال لوبین می‌‌پذیرد که تغییرات در دستور کار قرار دارد و به تازگی یادداشتی برای کارکنانش فرستاده و گفته که باید با تمرکز بیشتری کار کنند. لوبین می‌‌گوید که در ConsenSys 2.0 توجه بیشتری به موانع مبتنی بر بازار می‌‌کنیم که استارت‌‌آپ‌‌های سنتی باید آنان را بردارند. و او حتی در کسب‌‌وکار مشاوره‌‌ای خود هم دست به اخراج کارکنان نمی‌‌زند.

بزرگ‌‌ترین مسئله‌‌ای که شاید ConsenSys کمتر با آن سر و کار داشت باشد بالا و پایین رفتن قیمت کریپتو و ثروت کاهش‌‌یافته‌‌ی لوبین است و نه ساختار عملیاتی عجیب و خوشه‌‌ای که شرکت دارد.

ConsenSys دوس دارد باور کند که دارد آینده‌‌ی کار و کسب‌‌وکار را دوباره می‌‌سازد. وقتی به مقر ConsenSys در بروکلین وارد می‌‌شوید پر از ردپاهای ساختارشکنانه است، از جمله بنر بزرگی که روی دیوار است و روی آن نوشته‌‌اند «به آیند‌‌ه‌‌ی غیرمتمرکز خوش آمدید».

لوبین درواقع تلاش می‌‌کند به مردم نگوید که چکار کنند. او می‌‌خواهد بر خلاف یک مدیر عامل یا موسس کار کند.

اما داشتن یک آقای خوب در راس کار عواقب نه‌‌چندان خوبی هم دارد. در ConsenSys انگیزه‌‌ی کمی برای رعایت ضرب‌‌الاجل‌‌ها و پیشرفت سریع وجود دارد. گریفین اندرسون (Griffin Anderson) مدیر پروژه Balan3 می‌‌گوید «هیچ فشاری برای تولید درآمد یا رسیدن به اهداف خاصی که بیشتر کسب‌‌وکارهای سیلیکون والی به دنبال آنان هستد وجود ندارد. یکی از کاربران Glassdor در نظرات خوب ConsenSys را به عنوان جایی توصیف می‌‌کند که سرمایه‌‌ی نامحدود و عدم فشار برای تولید هیچ چیز در آن غالب است.

نبود ساختار سنتی باعث بروز سیاست‌‌های زشتی شده است. لوکاس کولن یکی از کارکنان سابق ConsenSys می‌‌گوید «این شرکت بیشتر شبیه یک بازمانده است». کارکنان ConsenSys که به لوبین نزدیک‌‌ترند دسترسی سریع‌‌تری به منابع پیدا می‌‌کنند و مسولیت هم در تیمی متفاوت است.

ConsenSys یک کمیته‌‌ی تخصیص منابع دارد که تصمیم می‌‌گیرد کدام پروژه به دریافت خدمات مهندسی یا سرمایه ادامه دهد. اما این کمیته در حالتی جاری قرار دارد. توماس هیل، موسس روژه‌‌ی تراست (Trust) که پلتفرم داده‌‌ی کسب‌‌وکار جمع‌‌سپاری می‌‌سازد می‌‌گوید «همیشه یک نفر از بخش مالی حضور دارد، اما عموما از کسانی تشکیل شده‌‌اند که به حوزه کاری شما علاقه دارند. همه می‌‌توانند در کمیته تخصیص منابع حضور ثبت نام کنند».

UPort، ابزاری که هدف آن ارائه امکان ورود کاربران به اپلیکیشن‌‌های اتریوم است، سه مدیر پروژه داشت که نمی‌‌توانستند بر یک دید واحد توافق کنند. امروزه 15 اپلیکیشن هستند که از UPort استفاده می‌‌کنند و پروژه به دو نصف تبدیل شده است.

خیلی‌‌ها فرهنگ ConsenSys را پرهرج‌‌ورج می‌‌بینند و شرکت به نظر می‌‌رسد که در نگهداری پروژه‌‌هایش مشکل دارد. صفحه اصلی سایت ConsenSys می‌‌گوید بیش از 50 پروژه دارد، اما در طول گزارشات این مقاله فهمیدیم که حدود 30 تا 42 پروژه دارد. یکی از سخنگوهای شرکت می‌‌گوید که این یک عدد سیال است.

لوبین برخی از این دشواری‌‌ها را می‌‌پذیرد. او می‌‌گوید مسئولیت‌‌پذیری در ConsenSys به یک مسئله تبدیل شده است. ما برای ایجاد مکانیزم‌‌هایی جهت شفاف کردن مسئولیت‌‌ها کار می‌‌کنیم». اما او از منافع این معماری شلوغ هم نام می‌‌برد. پروژه‌‌ها همکارانه و جمعی هستند و سیلوها به راحتی مورد نفوذ قرار می‌‌گیرند. کارکنان گزارش می‌‌کنند که زیرسوال بردن فرضیات دیگران چندان ایرادی ندارد. برخی از خودی‌‌های شرکت هم قدرتی که از احساس استقلال به دست می‌‌آورند را گزارش کرده‌‌اند، به ویژه فرصتی که برای تغییر مکان بین پروژه‌‌ها دارند.

Crypto matchmaker and fellow Canadian Anthony Di Iorio was Lubin’s entre into Ethereum’s inner circle.

آنتونی دی اوریو کانادایی، دروازه ورود لوین به حلقه داخلی اتریوم بود

طبقه گفته‌‌ هیل، موسس تراست، ConsenSys در پایان در مجله اقتصادی هاروارد یا به عنوان درسی برای تغییر ساختار سازمانی، یا به عنوان یک فاجعه جمع‌‌بندی خواهد شد.

اگر تناقضی در راه لوبین برای ابداع کسب‌‌وکار برای عصر آینده‌‌ی تمرکززدایی وجود داشته باشد، این است که ConsenSys بیش از آنچه لوبین فکر می‌‌کند متمرکز است.

وقتی پروژه‌‌های ConsenSys منتشر شدند و هر کدام به کسب‌‌وکار جداگانه‌‌ای تبدیل شدند، لوبین مالک 50 درصد یا بیشتر آنان بود. بنابراین لوبین درست مثل جان پیرپون مورگان و اندرو کارنیژ در طول عصر طلایی آمریکا و قطب‌‌های تکنولوژی مانند جف بزوس و مارک زاکربرگ در عصر اینترنت، در حال تبدیل کردن خود به یکی از غول‌‌هایی است که عصر بلاکچین را کنترل می‌‌کنند. در اینجاست که کل قضیه تمرکز زدایی او از بین می‌‌رود. هیچ‌‌وقت مشخص نبود که چه کسی چه چیزی در اختیار دارد. در مورد گرید پلاس (Grid+)، یکی ا پرژه‌‌هایی که ConsenSys از طریق ICO راه‌‌اندازی کرد، مجله فوربز برآورد کرده است که لوبین حداقل 20 درصد از توکن‌‌ها به اضافه‌‌ی نیمی از سهام را برای خود برداشته است

دمیرورز مدیر عامل کوین‌‌شیرز می‌‌گوید «به نظرم کوچک‌‌ترین بینشی درباره تمرکز زدایی ندارند».

مسئله‌‌ تقسیم سهام ConsenSys بین 1200 کارمند آن هم به یک جک تبدیل شده است. کارکنان سابق آن گزراش می‌‌کنند که لوبین مدت‌‌هاست حرف این را می‌‌زند و هر وقت از او بپرسید می‌‌گوید 6 هفته دیگر اجرا می‌‌شود. در واقع اولین مجموعه‌‌ 100 نفری کارمندان در سال 2017 سهام خود را دریافت کردند و حدود دو سال بعد ConsenSys گفت که در حال کار بر برنامه‌‌ای برای دادن سهام به بخش بیشتری از کارکنان شرکت است.

به نظر لوبین ساختار ConsenSys هیچ تناقضی ندارد. او در پاسخ به گفته‌‌ای از مارک زاکربرگ می‌‌گوید «اگر شما بتوانید سیستمی بسازید که افراد زیادی خدمات برساند و همه از وجود آن خوشحال باشند، نیازی نیست که ساختار اصلی آن بین افراد زیادی تقسیم شود».

ConsenSys در سال 2017 توانست از ICOهایی به عنوان راهی آسان و سودآور برای شروع شرکت‌‌ها و پاداش دادن به کارکنان داخلی آن استفاده کرد. اما حالا که سازمان بورس در حال تعطیلی ICOهاست این روزنه برای ConsenSys کوچک‌‌تر شده است. ران گرت (Ron Garrett) رییس آزمایشگاه‌‌های ConsenSys که مسئول تصمیم‌‌گیری درباره پروژه‌‌هاست می‌‌گوید «هرچه به دنبال سرمایه‌‌گذاری خارجی بیشتر می‌‌گردیم، معاملات بیشتری سر راهمان قرار دارد که باید به شکل سنتی سرمایه خطرپذیر انجام دهیم. در این معاملات سهام کمتری دریافت می‌‌کنیم». او اضافه می‌‌کند که پرورش‌‌دهندگان دیگر استارت‌‌آپ‌‌ها از جمله Betaworks مشهوراند که بخش زیادی از سهام شرکتی که راه می‌‌اندازند را خودشان برمی‌‌دارند. این با دموکراتیزه کردن و تمرکز زدایی خیلی فاصله دارد.

در حال حاضر آزمایش بزرگ جو لوبین برای آینده‌‌‌‌ی کسب‌‌وکار، بر خلاف عقربه‌‌های ساعت حرکت می‌‌کند: آیا اپلیکیشن‌‌های بلاکچین پیش از اینکه ثروت لوبین تمام شود به موفقیت عمده دست خواهند یافت؟

حتی موفق‌‌ترین اپلیکیشن‌‌ها در اتریوم هم پایگاه کاربری کوچکی دارند. پراستفاده‌‌ترین اپلیکیشن یک صرافی غیرمتمرکز برای تبادل کریپتو است که IDEX نام دارد و به ConsenSys ارتباطی ندارد. این اپلیکیشن‌‌ پس از یک سال فعالیت، روزانه 1000 نفر کاربر دارد که بسیار کم است. لوبین می‌‌گوید «ما می‌‌دانستیم پیش از اینکه بتوانیم انقلاب بزرگی به وجود بیاوریم به کار و زمان بسیار زیادی نیاز خواهیم داشت».

اگر لوبین هنوز یک میلیاردر باشد، شاید بتواند ConsenSys را سال‌‌ها ادامه دهد (حتی با وجود خرج 100 میلیون دلار سالانه آن). او تاکید دارد که ConsenSys باثبات و سالم است.

لوبین کِی دست از تلاش خواهد کشید؟ او از دفتر ConsenSys در سانفرانسیسکو که در آن روزی را برای 16 استارت‌‌آپی که قصد پیوستن به او را دارند اختصاص داد، می‌‌گوید «من هیچ برنامه‌‌ای برای خروج ندارم و هیچوقت برای کارهایی که انجام داده‌‌ام راهبرد خروجی نداشته‌‌ام. من هنوز هستم».

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.