چگونه اتریوم می‌تواند به صنعت شیلات کمک کند؟

فناوری بلاکچین کارکردهای مختلفی دارد و می‌توانیم در حوزه‌های گوناگون از آن استفاده کنیم. یکی از این حوزه‌ها شیلات است که از مشکلات زیادی رنج می‌برد و این فناوری می‌تواند به حل مشکلات این حوزه کمک زیادی کند. به تازگی پروژه‌ای با همین هدف طراحی و توسعه داده شده است که در این مطلب می‌خواهیم با آن آشنا شویم.

0 85

پروژه‌ی جدیدی که بر اساس بلاکچین ساخته شده و Fishare نام دارد می‌خواهد وضع مدیریت شیلات را بهبود ببخشد.

بلاکچین در حوزه‌ خوراک کاربردهای زیادی دارد، اما به تازگی این فناوری را به حوزه‌ی آب‌های آزاد هم آورده‌اند. شیلات و روش‌های مدیریت آن یکی از حوزه‌هایی است که می‌تواند به‌خوبی از بلاکچین بهره‌مند شود. اما پیش از هر چیز بگذارید مقدمه‌ای داشته باشیم.

درسی کوتاه درباره‌ شیلات

در صنعت ماهی‌گیری، چیزی تحت عنوان شیلات داریم که به فرآیندهای پرورش و استفاده از ماهی می‌پردازد. در نگاه کلی‌تر، شیلات یعنی همان ماهی‌هایی که در یک منطقه زندگی می‌کنند و ماهی‌گیرانی که آن‌ها را صید می‌نمایند.

صنعت شیلات در مجموع در سراسر دنیا میلیون‌ها کارگر دارد و سالانه میلیون‌ها تن ماهی تولید می‌کند. بنابراین این حوزه هم مثل همه‌ی حوزه‌هایی که دارای چنین حجم گسترده‌ای است باید به درستی مدیریت شود.

مدیریت شیلات فیلدی اختصاصی برای محافظت از منابع شیلات، مثلا با تدوین قوانین و مقررات لازم برای حفظ پایداری این منابع، است. البته ناکارآمدی‌هایی وجود دارد که در نهایت امکان صید بیش از اندازه را فراهم می‌کند. برای نمونه، برخی مناطق قوانین سفت و محکمی ندارند، یا ماهی‌گیران از مشاوره‌های علمی پیروی نمی‌کنند، و البته در اغلب موارد شفافیت کافی در مورد نحوه‌ صید وجود ندارد.

ورود Fishare

درن زَلِ توسعه‌دهنده با اطلاع از این مشکلات تصمیم گرفت Fishare را بسازد. این سیستم پلتفرمی مبتنی بر بلاکچین اتریوم است که به مدیریت شیلات کمک می‌کند. او در گفتگو با ETHNews درباره‌ی مزیت‌های فناوری بلاکچین در حوزه‌ی مدیریت شیلات با اشاره به شفافیت گفت:

می‌توان از بلاکچین هم برای شفافیت و هم عدم شفافیت استفاده کرد. هر دوی این راهکارها برای مدیریت شیلات مهم و کاربردی است، اما به نظر من بزرگ‌ترین مزیت بلاکچین شفافیت آن است. ماهی‌گیران می‌خواهند بدانند با چه کسی کار می‌کنند. قانون‌گذاران می‌خواهند مطمئن شوند که از قانون تبعیت می‌شود. خریداران هم در چرخه‌ی تامین می‌خواهند بدانند که مشغول خرید چه چیزی هستند. حتی مصرف‌کنندگان هم دوست دارند بدانند چه چیزی می‌خورند یا آن خوراکی از کجا آمده است

شفافیت موضوع گسترده‌ای است، ولی خیلی از مشکلاتی که در حال حاضر در سیستم‌های مدیریت شیلات وجود دارد را در بر می‌گیرد. برای مثال، تغییرناپذیری بلاکچین کمک می‌کند مطمئن شویم که ماهی‌گیران نه بیش از اندازه بلکه به اندازه‌ی سهمیه‌ خودشان صید می‌کنند.

Fishare بر اساس سهمیه‌بندی صید تک تک افراد عمل می‌کند، یعنی ابتدا مقدار کل صید (TAC) تعریف شده، سپس این مقدار کل به صورت سهمیه میان ماهی‌گیران مختلف توزیع می‌شود. به عبارت دیگر، هر ماهی‌گیر در هر فصل فقط می‌تواند به اندازه‌ی سهمیه‌ای که از TAC دارد صید کند. البته امکان خرید سهم بیشتر از سایر ماهی‌گیران (یا کارگزاری‌های نامرتبط با ماهی‌گیری) هم وجود خواهد داشت.

این روش مختص فناوری بلاکچین نبوده و دهه‌هاست که از این مدل برای حفظ پایداری صید، مثلا برای کاهش صید جانبی، تشویق همکاری میان ماهی‌گیران و فراهم‌سازی مشاغل تمام وقت به جای مشاغل فصلی، در سیستم‌های مدیریت شیلات استفاده می‌شود. اگر ماهی‌گیران وارد رقابت نشده و سعی نکنند تا جایی که امکان دارند صید کنند، صنعت ماهی‌گیری و محیط‌زیست به اتفاق هم از این شرایط بهره‌مند خواهند شد.

با این وجود، استفاده از روش سهمیه‌بندیِ صید همه‌ی مشکلات را حل نمی‌کند. زل به بخشی از نگرانی‌هایی که در این زمینه وجود دارد، از جمله پتانسیل متمرکز شدن و انحصارگرایی در حوزه‌ی حقوق ماهی‌گیری، اشاره می‌کند.

کارگزاری‌ها در بازار سهمیه‌بندی صید ممکن است هزینه‌ی زیادی بابت تراکنش یا لیزینگ از ماهی‌گیرانی که به دنبال سهمیه‌های بیشتر هستند بگیرند، اما همه‌ی ماهی‌گیران سرمایه‌ی کافی برای استفاده از این سهمیه‌های مازاد را ندارند. از این رو، ممکن است سهمیه‌ها به افراد یا گروه‌های ثروتمند محدود شود.

زل معتقد است که فناوری بلاکچین می‌تواند این مشکل را حل کند. او می‌گوید:

بلاکچین‌هایی مثل اتریوم به روش‌های مختلف می‌توانند برای کسب و کارهای کوچک جذب سرمایه داشته باشند و به آن‌ها اجازه دهند تا از دارایی‌هایی مثل قایق به عنوان وثیقه‌ی وام استفاده شود

علی‌رغم پتانسیل‌های Fishare، این پلتفرم بیشتر شبیه مقدمه‌ای است که قابلیت‌های بلاکچین در حوزه‌ی مدیریت شیلات را نشان می‌دهد. برای نمونه، زل درباره‌ی همان راهکار وام گرفتن به پروتکلی مثل MakerDAO اشاره می‌کند که از طریق آن می‌توان با پشتوانه‌ی دارایی وام دریافت کرد. از طرفی، استیبل‌کوینِ DAI هم می‌تواند ریسک نوسانات را کاهش دهد، چون این رمز ارز با دلار آمریکا پیوند دارد.

علاوه بر این با استفاده از روش اثبات دانایی صفر می‌توان در پلتفرم Fishare کاری کرد که تراکنش‌ها میان ماهی‌گیران، کارگزاری‌ها و سایر سهامداران خصوصی بماند (با این حال همه همچنان می‌توانند ببینند که تراکنش رخ داده است). البته مدیریت شیلات هم مستلزم قانون‌گذاری است، بنابراین این پروتکل اثبات را می‌توان به گونه‌ای طراحی کرد که نهادهای قانونی (در شرایط خاص) صرفاً بتوانند امکان مشاهده‌ی اطلاعات تراکنش‌ها را داشته باشند.

زل می‌گوید اگرچه این سیستم حوزه‌ ماهی‌گیری را هدف قرار داده، ولی می‌توان از آن در سایر حوزه‌ها هم استفاده کرد. او می‌گوید: «برای مثال، سهمیه‌بندی صید اساسا همان سیستمی است که برای مدیریت نفت و گاز در برخی از مناطق به کار گرفته می‌شود.» این پروژه پتانسیل‌های بسیاری دارد که می‌توان در آینده از آن استفاده کرد.

ایجاد بلاکچین

Fishare با اتکا بر سهمیه‌بندی صید، سیستم موجود را با استفاده از فناوری بلاکچین اصلاح می‌کند. این پلتفرم دو عنصر شفافیت و اهرم مالی را به مدل فعلی اضافه می‌کند تا به هدفی که از ابتدا برای توسعه‌ برنامه‌ی سهمیه‌بندی صید وجود داشت دست یابد. بدین ترتیب، سیستمی مثل Fishare می‌تواند به وضعیت فعلی ماهی‌گیران سراسر دنیا کمک شایانی بکند.

بلاکچین شیلات را نجات نمی‌دهد، ولی فناوری می‌تواند راه‌های متفاوتی برای رویارویی با مشکلات موجود ارائه کند.

 

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.