چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

این مقاله با کاهش یا حذف نیاز به اعتمادسازی، حذف عوامل عمده ریسک، از طریق یک ذخیره دارایی غیرمتمرکز، اصلاحاتی در مفهوم استیبل کوین ها و بهبود آن ها ارائه می‌‌دهد.

0 114

اصلاحات ارائه شده برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها شامل موارد زیر است:

1- عدم التزام به وابستگی به یک ارز

2- عدم وجود یک قدرت متمرکز مورد اعتماد برای مدیریت اندوخته

3- عدم نیاز به یک محافظ مورد اعتماد برای حفظ اندوخته

4- عدم نیاز به حسابرسی مورد اعتماد برای تایید اندوخته

5- عدم نیاز به اتکا به یک پیاده‌‌سازیِ بلاک چین مشخص

6- استفاده از معماری توکن سه‌‌گانه: دارایی، سهام، ارز

7- توسعه‌‌ی دارایی اندوخته به یک بازار کالای نقدینه

1- ریشه استیبل کوین

یک ارز چیست؟

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

یک ارز، فیات یا دیجیتال، باید بتواند 3 عملیات را انجام دهد: فضایی برای انجام معاملات باشد، منبع قابل اعتمادی برای ارزش باشد و مثل یک واحد محاسبه رفتار کند. منبع ارزش بودن یک چالش است. دلار آمریکا یک منبع ارزش است زیرا قدرت خرید آن در سطح بین‌‌المللی به اثبات رسیده است. تنها ارز قابل قبول برای مالیات‌‌های ایالات متحده است و در بسیاری از اقتصادهای جهانی پذیرفته شده است. برای ساخت پایه‌‌های این منفعت، از دهه‌‌ی 1790 تا 1970 طلا، پشتوانه‌‌ی دلار آمریکا بود. بانک جهانی پیشنهاد کرد که اقتصادهای پیشرو باید دوباره طلا را به عنوان معیار انتخاب کنند.

یک رمز ارز‌‌ چیست؟

در سال 2018، توضیح جدیدی به فرهنگ لغت مرین-وبستر اضافه شد:

رمز ارز‌‌: هر نوعی از ارز که فقط به صورت دیجیتال وجود داشته باشد، هیچ تامین‌‌کننده‌‌ی مرکزی و قدرت تنظیم‌‌کننده‌‌ای نداشته باشد، از یک سیستم غیر متمرکز برای ثبت و مدیریت واحدهای جدید استفاده کند، و برای جلوگیری از کلاهبرداری و تقلب در تراکنش‌‌ها، آن‌‌ها را رمزنگاری می‌‌کند.

یک رمز ارز‌‌ فقط یک ارز نیست

تا وقتی که قدرت خرید رمز ارز‌‌ها برای چند دهه به اثبات نرسد، هیچ رمز ارز‌‌ی نمی‌‌تواند به درستی ادعا کند که منبع ارزش است. با فرض اینکه بتوان بعضی از آن‌‌ها را در یک سرویس ارزشمند آتی به کار برد، رمز ارز‌‌ها منبعی برای سود خواهند بود. ولی واقعیت این است که بیشتر رمز ارز‌‌ها صرفا منبعی برای امید هستند؛ زیرا قیمت توکن‌‌ها روزبه‌‌روز زیاد می‌‌شود. آن‌‌ها فعلا نمی‌‌توانند نقش ارز را بازی کنند.

اگر رمز ارز‌‌ها منبع ارزش نباشند، به طور ذاتی بی‌‌ثبات و پر نوسان می‌‌شوند و عمر کوتاهی خواهند داشت. پر نوسان بودن و خطر مهجور ماندن، پذیرش آن‌‌ها را با محدودیت مواجه می‌‌کند. تعداد کمی از مصرف‌‌کنندگان ریسک بالایی که در پرداخت با رمز ارز‌‌ی که ممکن است در عرض 1 ماه 30% از ارزش خود را از دست بدهد یا در سال بعد کاملا بی‌‌ارزش شود را می‌‌پذیرند.

استیبل کوین

هدف استیبل کوین ساخت یک منبع ارزش با ارائه‌‌ی یک دارایی جدید است؛ دارایی‌‌ که واقعا یک منبع ارزش است. استیبل کوین باید یک ارز باثبات باشد و در عین حال، از مزیت دفتر کل توزیع شده بهره‌‌مند شود. اگر واقعا چنین جایگزینی وجود داشته باشد، اثرات مثبت اجتماعی و اقتصادی به جا می‌‌گذارد و کاربران سریع‌‌تر آن را می‌‌پذیرند.

استیبل‌‌هایی که با ضمانت فیات تولید شده اند، به دنبال تولید یک منبع ارزش از ارزهای فیات هستند و ثبات بیشتر آن‌‌ها را به ارث می‌‌برند. ولی مشکلی که وجود دارد این است که خطرات فیات نیز به این توکن‌‌ها به ارث می‌‌رسد؛ خطراتی مثل سیاست‌‌های تجاری و خطر بی‌‌ارزش شدن احتمالی.

وابستگی به ارز

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

برای تعیین کردن ارزش یک رمز ارز نسبت به یک ارز فیات، یک قدرت مرکزی باید نسبت (peg) ارزش بین این دو ارز را تعیین کند. مثالی که در دوران معاصر وجود دارد، دلار هنگ کنگ است. این دلار توسط مقام تجاری هنگ کنگ، HKMA، مدیریت می‌‌شود و هر 80/7 دلار هنگ کنگ برابر است با 1/00 دلار آمریکا. با فرض در دسترس بودن ذخایر سرمایه، HKMA هر دلار آمریکا را با قیمت 7/75 دلار هنگ کنگ می‌‌خرد و هر دلار را با قیمت 7/85 دلار به فروش می‌‌رساند. این کار را برای حفظ نسبت انجام می‌‌دهد.

به دلیل عدم توازن در تجارت بین‌‌المللی، متفاوت بودن تورم‌‌ها و رشدهای اقتصادی در هر کشور و در هر زمان، ارزها طبیعتا ارزش خود را از دست می‌‌دهند. هنگ کنگ از سال 1939 که به پوند استرلینگ وابسته بود تا کنون، توانسته این توازن را حفظ کند. ولی در سال 1967، دولت بریتانیا ارزش پوند را کاهش داد. HKMA تلاش کرد که این نسبت را نگه دارد ولی در نهایت پوند را رها کرد و در سال 1972 به دلار آمریکا وابسته شد. این نسبت نیز 3 مرتبه در 1974، 1983 و نهایتا در 2005 تغییر کرد. برای حفظ این نسبت، HKMA اندوخته‌‌ای به بزرگی 361 میلیارد دلار تا مارس 2016 داشته است.

بدون یک اندوخته‌‌ی کافی، نسبت بین ارزها موفق نمی‌‌شود. سهام‌‌داران سعی می‌‌کنند بانک‌‌ها را بشکنند و با تطبیق نسبت دلخواهشان، سود بیشتری ببرند. از نظر آن‌‌ها، بانک که همان قدرت مرکزی است، نمی‌‌تواند نسبت را ثابت نگه دارد و فقط از ذخایر کم می‌‌کند. آن‌‌ها می‌‌خواهند قدرت‌‌های مرکزی را به تنظیم مجدد این نسبت وادار کنند.

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

در 1990، بریتانیا به مکانیزم نرخ معاملات اروپا (ERM) وارد شد و توافق کرد که هر پوند را برابر با 2/95 مارک آلمان (DM) نگه دارد و تعداد نامحدودی پوند استرلینگ به قیمت 2/773 مارک آلمان خرید. ولی آلمان دچار تورم شد و در مسیر اتحاد قرار داشت، به همین دلیل ارزش پولش نسبت به پوند بریتانیا سقوط کرد. قدرت مرکزی به دست جورج سوروس (George Soros) و چند احتکارگر دیگر محدود شد؛ این افراد ارزش پوند را به شدت پایین آوردند.

اندوخته و حفظ نسبت ارز

برای وابسته کردن یک رمز ارز‌‌ به یک ارز فیات مثل دلار آمریکا، قدرت مرکزی (یا تامین‌‌کننده‌‌ی استیبل کوین) اندوخته‌‌ای از ارز فیات را نگه می‌‌دارد. وقتی لازم شد، از این اندوخته استفاده می‌‌کند تا به همان قیمت تعیین‌‌شده، ارز خودش را بخرد و نسبت قیمت را ثابت نگه دارد. پس از ظهور جهانی‌‌سازی در دهه‌‌ی 1800، ارزها دارایی‌‌هایی بودند که به وسیله‌‌ی طلا حمایت می‌‌شدند. آن زمان به هیچ اندوخته‌‌ای نیاز نبود زیرا هر ارز نسبت به یک دارایی رایج جهانی، شناور می‌‌شد.

در سده‌‌ی اخیر، کشورها نسبتی بین ارز خود و طلا تعیین کرده اند و این نسبت را به کمک اندوخته‌‌ی کسری خود، حفظ کرده اند. پرکاربردترین معیار برای بسندگیِ اندوخته، برای کشورهای “دسترسی به بازار” قانون “Greenspan-Guidotti” است که به موجب آن 100 درصد از وام‌‌های کوتاه‌‌مدت که باید در عرض 12 ماه برگردانده شوند، در اندوخته نگه‌‌داری می‌‌شوند.

2- عوامل خطر: فیات، استیبل کوین ها را پشتیبانی می‌‌کند

علاوه بر خطراتی که به طور ذاتی در رمز ارز‌‌ها وجود دارد، مثل از دست رفتن کلیدهای رمزنگاری، دزدیده شدن توسط هکرها، بی‌‌ثباتی، و منسوخ شدن، استیبل‌‌هایی که توسط فیات پشتیبانی شده‌اند، خطرات ذاتی فیات مثل دستکاری‌‌های دولت، توقیف، و تغییر سیاست‌‌ها را هم به ارث می‌‌برد. این استیبل کوین ها همچنین خطرات جدیدتری را هم ایجاد می‌‌کنند. در ادامه به این خطرات اشاره می‌‌کنیم.

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

در حال آماده‌‌سازی استیبل کوین شما هستم!

قدرت مرکزی (تامین‌‌کننده‌‌ استیبل کوین)

تعریفی که مرین وبستر از رمز ارز‌‌ ارائه داده بود را به یاد بیاورید: “آن‌‌ها هیچ تامین‌‌کننده‌‌ی مرکزی یا قدرت تنظیم‌‌گری ندارند.” اگر استیبل کوین ها را با فیات پشتیبانی کنیم، هر دوی این ویژگی‌‌ها را خواهیم داشت. به جای این که کنترل دولت را کم کنیم، این ارزهای فیات دولتی به عنوان ارزش واقعی به کار می‌‌روند. یک شرکت جدید خصوصی که برای دستکاری اندوخته و نسبت معین مورد اعتماد است، تامین‌‌کننده‌‌ و تنظیم‌‌گر این ارز می‌‌شود.

این وظیفه‌‌ی تامین‌‌کنندگان توکن، همان قدرت مرکزیِ استیبل کوین است که در مواقع لزوم، از اندوخته استفاده کند. برای جلب اعتماد کاربران، توزیع‌‌کننده‌‌ی قبلی استیبل کوین ادعا کرد که به اندازه‌‌ی ارزهایی که در دسترس مردم است، ذخیره دارند. اگر وضعیت این چنین است، اینکه آن‌‌ها چگونه سود به دست می‌‌آورند و یک سیستم بادوام می‌‌سازند، سوالی بدیهی است.

تامین‌‌کنندگان استیبل کوین تلاش می‌‌کنند نسبت و اندوخته‌‌ی کشورهایی مثل هنگ کنگ را تقلید کنند. آن‌‌ها حتی ایده‌‌ی اندوخته‌‌ی کسری را نیز به کار برده اند و از این طریق سود کسب کرده اند.

این شرکت که فقط به دنبال تولید سود است و باید زیر بار تنظیم مقررات برود، نمی‌‌تواند مثل یک دولت سازمان‌‌یافته کار کند. هنگ کنگ یک اقتصاد بزرگ دارد، در IMF عضو است و درآمد بسیار زیادی دارد (74 میلیارد دلار آمریکا در سال 2017). HKMA بخشی از یک سیستم قانونی و قضایی است که وظیفه‌‌ی تنظیم مقررات، پایش و اجرای قوانین را بر عهده دارد.

با توجه به خطراتی که وجود دارد، احتمالا هیچ مقدار اندوخته‌‌ای نمی‌‌تواند خطر متمرکز بودن استیبل کوین ها را کاهش دهد.

خطرات قدرت متمرکز

قدرت متمرکز می‌‌تواند:

1- نسبت را به اشتباه تعیین کند

2- اندوخته‌‌ای ناکافی بسازد

3- تلاش‌‌ها برای “حذف بانک‌‌ها” را بی‌‌نتیجه بگذارد

4- دارایی‌‌های اندوخته را به اشتباه گزارش دهد، یا اصلا گزارش ندهد

5- در فرایند فروش توکن‌‌ها، اختلاس کند

6- در دارایی‌‌های اندوخته، اختلاس کند

7- توکن‌‌هایی که منتشر می‌‌کند از دارایی اندوخته بیشتر باشد

8- ورشکسته شود یا اکتسابی باشد

9- از هک‌‌های داخلی یا خارجی آسیب ببیند

10- در دعاوی دادگاهی، تنظیم مقررات یا اجرا متهم شوند

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

محافظ اندوخته

برای حفظ یک اندوخته، یک قدرت متمرکز باید محافظی برای حفاظت از اندوخته تعیین کند. این محافظ می‌‌تواند یک بانک برای نگهداری از سرمایه‌‌ها، یا یک سپرده‌‌گذاری برای حفاظت از دارایی‌‌هایی مثل طلا باشد.

خطرات محافظ

محافظ اندوخته می‌‌تواند:

1- در دارایی‌‌های اندوخته اختلاس کند

2- رشوه بگیرد و در نگهداری از اندوخته خیانت کند

3- در تنظیم مقررات محلی، قانون‌‌گذاری و اجرا، مورد اتهام قرار بگیرد

5- ورشکسته شود و یا اکتسابی باشد

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

برای اینکه کاربران مطمئن شوند که اندوخته حاضر است و حفاظت شده است، قدرت مرکزی باید یک حسابرس استخدام کند (و اگر فلز گرانبهایی دارد، باید یک سنجنده هم به کار بگیرد) تا به طور منظم، اندوخته را ارزیابی، حسابرسی و تصدیق کند.

خطرات حسابرس

یک حسابرس می‌‌تواند

1- رشوه بگیرد و در نگهداری از اندوخته خیانت کند

2- مورد هک یا حمله قرار بگیرد

3- در تنظیم مقررات محلی و فنی، مورد اتهام قرار بگیرد

4- در قانون‌‌گذاری و اجرا مورد اتهام قرار بگیرد

5- ورشکسته شود و یا اکتسابی باشد

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

خلاصه‌‌ای از خطرات: هر نسبت ارزی، قدرت مرکزی، محافظ و حسابرس، نقاط ضعف سیستم احتمال شکست و حمله‌‌های خرابکارانه را بالا می‌‌برند. این خطرات غیر قابل رفع هستند.

3- ارائه‌‌ یک اندوخته‌‌ غیر متمرکز برای استیبل کوین

داشتن یک اندوخته‌‌ی غیر متمرکز از دارایی‌‌هایی که استیبل کوین را حمایت می‌‌کنند، راه حلی است که به نظر می‌‌رسد مشکلاتی که در بالا ذکر شد را رفع خواهد کرد. یک اندوخته‌‌ غیر متمرکز عوامل اطمینان را حذف می‌‌کند و منابع مهم خطا را از بین می‌‌برد، زیرا در این روش، یک قدرت غیر متمرکز مسئول اندوخته و نسبت است. اندوخته‌‌ی غیر متمرکز لزوما بین کاربران و پروکسی‌‌ها توزیع شده است و با ثبات بالا، رشد مقید و یک منبع ارزش جهانی، یک کالای طبیعی فیزیکی را به شکل یک دارایی می‌‌نگرد. این پیشنهاد می‌‌خواهد با حذف خطرات و نواقص ارز فیات، نسخه‌‌ی مدرنی از معیار طلا ارائه دهد. برای نشان دادن قدرت غیر متمرکزسازی، توکن‌‌ها توسط کاربران خریداری می‌‌شوند و کالای واقعی (که به شکل دارایی اندوخته شده است) به صاحبانش ارسال می‌‌گردد. این شبکه به محافظ و حسابرس نیاز دارد.

با استفاده از تکنولوژی بی‌‌سیم و بسته‌‌بندی‌‌های مدرن، این دارایی باید دارای ویژگی‌‌های اعتباردهی گسترده، حسابرس بی‌‌سیم و مزایای بلاک چین باشد. با این فناوری، دارایی‌‌های فیزیکی همیشه حسابرسی می‌‌شوند و مالکان، توکن‌‌ها را کنترل می‌‌کنند، ارزش دارایی را به قراردادهای هوشمند الصاق می‌‌کنند و یا از تراکنش‌‌های بلاک چینی استفاده می‌‌کنند.

اقتصاد دارایی اندوخته

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

هر کالای طبیعی، به شکل یک دارایی در اندوخته ذخیره می‌‌شود و هر توکن، آن دارایی‌‌ها را با قیمت فعلی، قابل خریدوفروش می‌‌کند. منحنی عرضه‌‌ی اقتصادی کالا، که به ما می‌‌گوید که افزایش تقاضا منجر به افزایش قیمت می‌‌شود، و افزایش قیمت منجر به افزایش عرضه می‌‌شود، تعادلی بین عرضه و تقاضای استیبل کوین ایجاد می‌‌کند.

به جای اینکه یک قدرت مرکزی نسبت را تعیین کند، ارزش فعلی کالا و سودمندی توکن را خودِ ارز تعیین می‌‌کند و قیمت به راحتی جابه‌‌جا می‌‌شود. بازار پویا نقدینگی ایجاد می‌‌کند. کالاها خریداران طبیعی دارند: مصرف‌‌کنندگان کالا، و سرمایه‌‌گذاران در آن کالا، چه دارندگان مستقیم چه آن‌‌هایی که از طریف قراردادها و معاملات آینده به خریدارانِ این صنعت می‌‌پیوندند. و در حال حاضر، یک خریدار جدید اضافه شده است: کاربران دارایی‌‌های کریپتویی.

در نتیجه، مالکان استیبل کوین 3 منبع تقاضا دارند که می‌‌توانند استیبل کوین ها یا کالای فیزیکی‌‌ای که استیبل کوین ارائه می‌‌دهد را به این 3 منبع بفروشند: کاربران دیگرِ استیبل کوین، کاربران کالا، و سرمایه‌‌گذاران کالا.

ساختار توکن سه‌‌گانه‌‌

برای حمایت از این اندوخته‌‌ غیر متمرکز از استیبل کوین ها، یک ساختار توکن سه‌‌گانه به نظر ایده‌‌آل می‌‌رسد:

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

محکم بنشینید تا این اصول را فرا بگیرید:

  • توکن‌‌های دارایی: این توکن‌‌ها نشان‌‌دهنده‌‌ی مالکیت اند، تراکنش‌‌های کریپتو را امکان‌‌پذیر می‌‌کنند و مدام کالاهای فیزیک را حاسبرسی می‌‌کنند.
  • توکن‌‌های سهام: این توکن‌‌ها برای سرمایه‌‌گذاری و حکمرانی بر کالاها و توکن‌‌ها، و دریافت سود سهام به کار می‌‌روند.
  • توکن‌‌های کاربردی: این توکن‌‌ها در اکوسیستم ارز به کار می‌‌روند، هزینه‌‌ها و تولید ارزش را ثبت می‌‌کنند.

توزیع توکن‌‌ها (open api)

به جای راه‌‌اندازی یک توکن جدید در یکی از پلتفرم‌‌های بلاک چینی موجود (که از منسوخ‌‌شدگی فنی رنج می‌‌برند)، توکن‌‌های دارایی بین مالکان توزیع می‌‌شوند و آن‌‌ها این توکن‌‌ها را به هر پلتفرمی که بخواهند متصل می‌‌کنند.

یک دفتر کل بلاک چینی ساده، تولید و انتشار هر توکن دارایی را در پلتفرم‌‌های بلاک چینی مختلفی ثبت می‌‌کند. پیشنهاد ما یک Open API است زیرا به توسعه‌‌دهندگان اجازه می‌‌دهد که توکن دارایی خود را به پلتفرم‌‌ها و اپلیکیشن‌‌های جدید متصل کنند. مالکان می‌‌توانند به دلخواه خود، پلتفرم توکن دارایی خود را تغییر دهند.

کاستدی غیر متمرکز

برای این که توکن دارایی بتواند به یک قرارداد هوشمند متصل شود، باید یک میانجی قابل اعتماد وجود داشته باشد. برای اطمینان از این که اندوخته‌‌ی دارایی‌‌ها غیر متمرکز باقی بماند، کاستدی‌ها یا محافظان و توانایی معامله کردن دارایی‌‌ها، هر دو غیر متمرکز می‌‌مانند. محافظان دارایی‌‌ها را نگه می‌‌دارند ولی نمی‌‌توانند توکن دیجیتالی که در دست مالکان است را معامله کنند. حسابرسی گسترده دارایی، جلوی تقلب محافظان را می‌‌گیرد و در نتیجه، دیگر نیازی به حسابرس نیست.

وقتی یک توکن کالای جدید ساخته می‌‌شود، کالا از بازار کالا قابل خریداری می‌‌شود. مالک توکن دو گزینه دارد: دریافت توکن و دارایی فیزیکی‌‌اش، و یا ارسال دارایی فیزیکی (نه توکن) به محافظ دلخواهش. محافظان دارایی را در یک کابینت هوشمند نگه‌‌داری می‌‌کنند. کابینت هوشمند به طور بی‌‌سیم با چیپ‌‌های رمزنگاری‌‌شده‌‌ای که در بسته‌‌بندی کالا تعبیه شده است، ارتباط برقرار می‌‌کند. شبکه خودش حسابرس است و هزاران محافظ از سرتاسر دنیا، در شبکه به رای گذاشته می‌‌شوند و بهترینشان انتخاب می‌‌شوند. این محافظان یک کارمزد کم در ازای نگه‌‌داری از دارایی‌‌ها دریافت می‌‌کنند.

حسابرسی و تراکنش‌‌های توکن

با این که دارایی فیزیکی و توکن در اختیار افراد قرار دارد (بر خلاف سیستم قبلی که در دست محافظان است)، دارایی آفلاین است. از آن جایی که دارایی ارسال می‌‌شود، مالک می‌‌تواند به طور مستقل اعتبار کالا را تایید کند.

مالک می‌‌تواند توکن و دارایی‌‌اش را به صورت رودررو به یک خریدار بفروشد. هر طرف، دارایی را با یک گوشی هوشمند که با چیپ‌‌های اعتباردهی توسعه یافته است، تایید می‌‌کند. آن‌‌ها می‌‌توانند یک تراکنش ارزی آنلاین از توکن‌‌های دارایی و دارایی‌‌های فیزیکی صورت بدهند. به جز این تراکنش، توکن دارایی برای همه‌‌ی تراکنش‌‌های دیگر مسدود خواهد بود، زیرا شبکه نمی‌‌تواند با دارایی‌‌ها تعامل کند و میانجی‌‌های مورد اعتماد نیز نمی‌‌توانند آن را دریافت کنند.

برای دارایی‌‌های فیزیکی‌‌ که به وسیله‌‌ی قراردادهای هوشمند در دست محافظان است، مالک کنترل توکن را باز می‌‌یابد و اندوخته‌‌ی دارایی آنلاین هرروز مورد حسابرسی قرار می‌‌گیرد. شبکه هر دارایی را با یک مسئله‌‌ی رمزنگاری روبه‌‌رو می‌‌کند. دارایی‌‌هایی که آنلاین هستند (و می‌‌توانند توسط شبکه اعتباردهی شوند) در دست توکن‌‌داران هستند و فقط در تراکنش‌‌های آنلاین به کار می‌‌روند. این تراکنش‌‌ها شامل فروش دارایی و توکن، اتصال توکن به یک قرارداد هوشمند یا فراهم ساختن امکان وجود یک پشتوانه دارایی برای توکن (و دارایی فیزیکی).

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

کاستدی ها پذیرفته می‌‌شوند

از آن جایی که یک بازار تجاری، دارایی‌‌های دیجیتال را به محافظ می‌‌فروشد، پتانسیل بسیار بالایی برای مورد اعتمادها (بانک‌‌ها، دلال‌‌ها، مدیران دارایی، سرمایه‌‌گذاری‌‌ها) وجود دارد و آن‌‌ها می‌‌توانند مشتریانی که می‌‌خواهند از استیبل کوین‌‌های با اندوخته‌‌ی متمرکز استفاده کنند را حمایت کنند. مورد اعتمادها خدمات کاستدی را ارائه می‌‌دهند و دارایی فیزیکی را برای مشتریان خود نگاه می‌‌دارند.

حقوق و مزایای ملک

دارایی فیزیکی‌‌ که استیبل کوین را حمایت می‌‌کند یک مایملک فیزیکی است و به همین دلیل، می‌‌تواند از همه‌‌ی حمایت‌‌هایی که برای مشتریان در دادگاه‌‌های محلی وجود دارد بهره‌‌مند شود. این مزایا شامل قضاوت در مناقشات و فراِیندهای وراثت. اگر توکن دزدیده شود، دارایی فیزیکی هنوز قابل بازیابی است. اگر دارایی فیزیکی دزدیده شود، سارق نمی‌‌تواند از دارایی دیجیتال بهره‌‌مند شود.

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

4- نتیجه‌‌گیری

می‌‌توانیم با یک ساختار غیر متمرکز از دفتر کل بلاک چین، و به کار گیری یک سرور غیر متمرکز، یک استیبل کوین بهتر بسازیم. سرور، مانند یک کالای فیزیکی و با استفاده از یک حسابرسی و تایید (authentication) گسترده، بین مالکان یا محافظان توزیع می‌‌شود. فناوری بلاک چین یک توکن رمز ارز‌‌ی به ما می‌‌دهد.

نیاز به یک ارز برای تثبیت، با به‌‌کارگیری استیبل کوین در یک کالای مقید و فیزیکی، حذف می‌‌شود. یک کالای جهانی در برابر خطرهای ناشی از ارز فیات نفوذناپذیر است. به این ترتیب، ارزهای جهانی اولیه توسط این کالاها امن شده اند؛ کالاهایی مثل طلا.

بسته‌‌بندی ضد دستکاری کالا را پوشش می‌‌دهد، کالایی که در آن یک چیپ رمزنگاری‌‌شده و خصوصیات امنیتی تعبیه شده است. این کار تایید دیجیتال و فیزیکی و همچنین حسابرسی دیجیتال را آسان می‌‌کند. با کلیدی که مالک دارد، نیمی از توکن بلاک چین در اختیار چیپ است.

با سرور غیر متمرکز و تحویل کالای فیزیکی و توکن به مالکان، اعتماد صفر امکان‌‌پذیر می‌‌شود. مالکان می‌‌توانند از بین هزاران محافظ جهانی انتخاب کنند تا با آن کلید توکن یا کالای خود را امن نگه دارند.

چند روش برای بهبود اکوسیستم استیبل کوین ها

دارایی‌‌ها به طور روزانه توسط شبکه حسابرسی می‌‌شوند. این کار با چیپ‌‌های رمزنگاری‌‌شده امکان‌‌پذیر می‌‌شود. محافظان نمی‌‌توانند بدون اجازه‌‌ی مالکان، به کالاها یا توکن‌‌ها خیانت کنند.

وقتی یک محافظ به طور آنلاین کالاها را در اختیار دارد، مالکان ارزش‌‌های اقتصادی دارایی‌‌ها را از راه دور تراکنش می‌‌کنند. این تراکنش می‌‌تواند با یک ارز، از طریق یک قرارداد هوشمند یا یک لاین صورت بگیرد. توکن‌‌ها به دارایی‌‌های آفلاین وابسته اند و نمی‌‌توانند به طور دیجیتال معامله شوند (با لاین یا در یک فروش آنلاین). ولی با کمک یک گوشی هوشمند می‌‌توان یک دارایی را به شبکه متصل کرد و افراد می‌‌توانند بر فروش حضوری تاثیر بگذارند.

بدون هیچ نسبت ارزی یا هیچ اندوخته‌‌ای، به یک مسئول یا سپرده‌‌ی مرکزی خطرپذیر نیازی نیست. از آن جایی که دارایی به مالکان واگذار می‌‌شود و آن‌‌ها هم مستقیما آن را تایید می‌‌کنند، تولیدکننده‌‌ی دارایی باید مورد اعتماد باشد. سرور توزیع‌‌یافته است و شبکه محافظت‌‌شده و حسابرسی‌‌شده است.

در نهایت، به جای انتشار یک ارز دیگر که از یک کالا حمایت می‌‌گیرد، در هر پلتفرم کریپتویی، توکن‌‌های دارایی را به وسیله‌‌ی یک توکن منتشر می‌‌کنیم.

سیستم مورد نظر از یک ساختار توکن سه‌‌گانه استفاده می‌‌کند: یک توکن دارایی که می‌‌تواند بین بلاک چین‌‌ها جابه‌‌جا ‌‌شود، یک توکن سهام که وظیفه‌‌ی تامین هزینه و مدیریت و کسب سهام را در اکوسیستم دارایی بر عهده دارد و یک توکن ارز که در اکوسیستم مورد استفاده قرار می‌‌گیرد.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.