چرا نباید نسبت به قانون‌‌گذاران حوزه بلاکچین‌‌ هراس داشته باشید

در سال ۲۰۱۵، نیویورک به یکی از اولین حوزه‌‌های قضایی جهان در ارتباط با قانون‌‌گذاری برای ارزهای رمزنگاری شده تبدیل شد. دپارتمان خدمات مالی به کسب و کارهای مبتنی بر ارز مجازی برای به دست آوردن BitLicense به منظور ارائه خدمات به مشتریان در سراسر کشور نیاز پیدا کرد. در همین راستا، این مقاله به بررسی این قوانین و سیر قانونگذاری‌ها برای صنعت کریپتو و بلاکچین و تاثیر این قوانین بر آینده این صنایع می‌پردازد.

0 87

Ben Lawsky، رئیس بخش خدمات مالی نیویورک، هنگام اعلام این قوانین گفت: ” ما می‌‌خواهیم از شرکت‌‌هایی که از فناوری‌‌های جدید و نوظهور برای ساخت شرکت های‌‌مالی بهتر استفاده می‌‌کنند، حمایت کنیم.”

همچنین ادامه داد:

تنظیم‌‌کنندگان قوانین همیشه به طور دقیق تعادل را به دست نمی‌‌آورند. اما ما باید از جایی شروع کنیم.

با این حال به نظر می‌‌رسد Lawsky مکان مناسبی را انتخاب‌‌ نکرده بود. او به سرعت به سمت رسمی کردن قوانین حاکم بر آنچه که هنوز در سال ۲۰۱۵، یک مقیاس کوچک از جامعه کریپتو بود، حرکت کرد.

کارفرمایان اقتصادی بیت کوین و کارشناس‌‌ها استدلال می‌‌کنند که تهدید مقررات و هزینه‌‌های تبعیت از قانون، فعالیت استارتاپ‌ها را با کندی روبه رو می‌‌کند. بیش از ۴۰۰۰ نفر در پیش‌‌نویس این قانون مطرح شده‌اند که اغلب آن‌‌ها منتقد هستند.

هنگامی که مقررات به اجرا درآمد، تعداد زیادی از استارتاپ های مرتبط با بیت کوین، از جمله مبادلات Kraken ، Shapeshift، Bitfinex و Poloniex نیویورک را ترک کردند.

مجله تجارت نیویورک اعلام کرد این خروج دسته جمعی به طور کامل اکوسیستم بیت کوین نیویورک را تغییر داده است.

سه سال پس از این خروج بزرگ، مبادلات کریپتوی بومی به استارتاپ نیویورک ملحق نشدند. اما سایر شرکت‌‌ها دوباره به آن پیوستند.

صنعت مالی دفتر کل را با بیش از ۱۰۰ میلیون دلار بودجه، به عنوان دفتر مرکزی در نیویورک قرار داد. همانطور که می‌توان انتظار داشت، تعدادی از منابع مالی متمرکز بر استارتاپ‌های بلاکچین‌‌ مانند هلدینگ‌های دارایی دیجیتال، symbiont و Axoni بودند. ستون هایی از وال استریت مانند Goldman Sachs، JPMorgan و شرکت اصلی بورس سهام نیویورک در حال وارد شدن به این اقدام هستند.

و این فعالیت محدود به خدمات مالی نمی شود Consensys .یک کارگاه توسعه سرمایه گذاری در ارتباط با فن آوری Ethereum، تعداد کارمندان خود را در دفاتر مرکزی Brooklyn در سال 2017 از 100 به 400 نفر افزایش داد و در حال کار بر روی ده‌ها پروژه نوآورانه در سراسر جهان است (اگرچه اخیرا اخراج تعدا قابل توجهی از کارکنان را اعلام کرده است) Blockstack، یک استارتاپ که به دنبال ایجاد “اینترنت جدید برای کاربردهای غیر متمرکز” بر مبنای بلاکچین‌‌ است، در نیویورک نیز قرار دارد. گروه های بیت کوین و Ethereum در نیویورک هرکدام بیش از 5 هزار عضو دارند.

BitLicense با تمام نقص‌‌هایش فعالیت‌‌های ارزهای رمزنگاری شده در نیویورک را از بین نبرد.

هیچ یک از این دو، مدلی را برای نوآوری قابل کنترل که سازندگان آن در نظر داشتند، ایجاد نکردند. حوزه‌‌های قضایی بعدی توسعه چارچوب‌‌های قانونی به صراحت سیاست‌‌های خود را از عوامل بسیار محدود کننده متمایز می‌‌کنند.

معضل تنظیم کنندگان
برگشتن به عقب، در مناطق در حال حرکت سریع، قانون‌‌گذاران را به ناچار با یک معضل مواجه کرد.

اگر آن‌‌ها خیلی زود حرکت کنند، و فناوری‌‌های جدید را بدون دلیل مناسب تحت تسلط قوانین قدیمی در آورند، ریسک از بین رفتن نوآوری یا ارجاع آن به دیگر حوزه‌‌های قضایی ایجاد می‌‌شود. اگر آن‌‌ها بیش از حد منتظر بمانند، مردم آسیب خواهند دید و هزینه های تحمیل الزامات روی صنایع اساسی حتی بیشتر خواهد شد.

در جایی که ناظران شواهد روشنی از آسیب های ایجاد شده می‌‌بینند، برای ممنوع کردن آن اقدام می‌‌کنند، الزامات مبهم مانند BitLicense، عدم قطعیت را ایجاد می‌‌کنند، اما به این ترتیب کمبود هرگونه بیانیۀ قانونی احساس می‌‌شود. قانون‌‌گذاران هوشمند می‌توانند نوآوری را حتی در برابر سو‌‌استفاده سودجویان تشویق کنند.

کمیسیون ارتباطات فدرال در سال ۱۹۹۴ درخواستی مبنی بر ممنوعیت ارائه خدمات مخابراتی از طریق اینترنت توسط نهادهای غیر تعرفه‌ای و غیر معتبر دریافت کرد که با چالشی مشابه مواجه نیویورک با بیت کوین در سال ۲۰۱۳ مواجه شد. براساس پروتکل اینترنت (voip)، شرکت‌های نوپا که به ارائه خدمات می‌پردازند مشمول قیمت گذاری، مشارکت خدمات جهانی، حفاظت از مصرف کننده، خدمات اورژانسی، و سایر الزاماتی هستند که شرکت‌های تلفن سنتی با آن مواجه هستند.

FCC که موفق به هدایت دوره‌ای بین ناامید کردن نوآوری و از دست دادن هدف آن شد، به تدریج خدمات voip را در مجموعه‌‌ای از تعهدات به وجود آورد. امروزه اکثر آمریکایی‌‌هایی که در خانه‌های خود تلفن ثابت دارند از تکنولوژی voip استفاده می‌‌کنند، بدون اینکه بدانند. در همان زمان، صدای زمان واقعی و پیام های ویدیویی بر روی سرویس هایی مانند Skype ، Facetime و WhatsApp به عنوان بستری از نوآوری و پذیرش، با خدماتی که بسیار متفاوت از خدمات تلفن سنتی هستند، بوده است.

اگر قانون‌‌گذاران بتوانند مدل FCC را دنبال کنند، از درک پتانسیل کامل ارزهای رمزنگاری شده پشتیبانی می‌کنند.

استارتاپ‌‌ها لزوماً نسبت به قوانین بی اعتنا نیستند. برای مثال، زمانی که مایکروسافت از قدرت انحصاری خود در اواخر دهه ۱۹۹۰ برای تهدید خدمات مبتنی بر وب استفاده کرد، دولت آمریکا از طریق ضد انحصار وارد عمل شد تا آن را مهار کند.

اگر بازار مستقلی برای مرورگرهای وب وجود نداشت، یا اگر مایکروسافت برنامه‌اش را برای اعمال هزینه اندک روی تمام تراکنش های تجارت الکترونیک اجرا می‌‌کرد و یا محدودیت های کنترلی روی کامپیوترهای رومیزی اعمال می‌‌کرد اینترنت ممکن بود امروزه بسیار متفاوت به نظر برسد.

دانشی که دولت‌‌ها با استفاده از شیوه‌‌های توهین آمیز به پلیس عمل می‌‌کردند به ترویج اعتماد به واژه نوین و ناآشنا معاملات مجازی کمک کرد (چه به شکل تراکنش هایی از PayPal، فروش آمازون، یا اشتراک نت فلیکس). به مرور زمان، طرفداران اینترنت شروع به درخواست مداخله دولت برای اجرای قوانین بی طرفی شبکه کردند، که از ارائه دهندگان دسترسی باند وسیع از طریق تبعیض بر علیه خدمات غیر وابسته و حفاظت از حریم خصوصی جلوگیری می‌‌شود.

اشاره به بلوغ
برای اطمینان، سوالات مهمی در مورد جایی وجود دارند که خطوط اطراف نظارت و استفاده مجاز از تکنولوژی را ترسیم می‌کنند.

جنایتکاران و تروریست‌ها سعی خواهند کرد از بلاکچین‌‌ بهره ‌‌برداری کنند، درست همان‌‌گونه که هر زمان که امکان پذیر باشد، از فناوری‌‌های دیگری بهره‌‌برداری می‌کنند. دولت‌‌ها نسبت به این قضیه واکنش نشان خواهند داد و قوانینی را با خسارت جانبی برای قانونی کردن عملیات پیشنهاد خواهند کرد.

نکته این است که این‌ها چالش‌‌های جدیدی نیستند. درخواست‌‌ها برای اعمال قوانین پایان نوآوری ارز رمزنگاری شده را نشان نمی دهند؛ آن‌ها به بلوغ مداوم بلاکچین‌‌ اشاره می‌‌کنند.

برخلاف آنچه برخی افراد ممکن است فکر کنند، Satoshi Nakamoto تکنولوژی بدون نیاز به اعتماد ایجاد نکرد. ارزهای رمزنگاری شده و دیگر سیستم‌های مبتنی بر بلاکچین‌‌ برخی روابط اعتمادسازی پرهزینه را حذف می‌کنند، اما آن‌‌ها این کار را برای قابل اعتمادتر کردن تراکنش‌‌ها انجام می‌‌دهند. صدها میلیارد دلار در سرمایه گذاری در بازار کریپتو براساس هیچ چیز غیر از عقیده جمعی شرکت کنندگان شبکه مستقل ممکن نشده است که در واقع ممکن است بزرگ‌‌ترین نسل اعتماد در تاریخ باشند.

این قانون و قوانین مشابه آن اغلب به عنوان یک مکانیزم اجرایی تلقی می‌‌شوند. با این حال، هدف این اعمال قانون، مجازات نیست. بلکه برای باز کردن آزادی عمل از طریق تنظیم قوانین بازی است.

داور یک کارت قرمز برای خطای هند در یک مسابقه فوتبال می‌‌دهد. اینکار برای متوقف کردن شکل نوآورانه‌‌ای از بازی نیست، بلکه برای حفظ تمامیت این بازی است. کلاهبرداری، دزدی، فعالیت جنایی، داوری نظارتی غیرقابل توجیه، شکست حکومتی، فساد و دستکاری موانع اصلی در رشد بازارهای بلاکچین‌‌ و کریپتو هستند.

اگر می‌خواهید دنیا را تغییر دهید و این کار را به شکلی پایدار انجام دهید، قانون و مقررات دوستان شما هستند.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.