پروتکل ترون: پهنای باند، توان و انرژی خود را بشناسید

برای انجام تراکنش‌ها در پروتکل ترون باید هزینه‌ی خاصی بپردازید. این هزینه از طریق سه واحد به نام‌های پهنای باند، توان و انرژی پرداخت می‌شود و از طریق فریز کردن توکن‌ها به دست می‌آید. در این مطلب با ما همراه باشید تا شما را با این سه واحد آشنا کنیم.

0 129

با فعال شدن ماشین مجازی ترون (TVM)، در شبکه‌ی اصلی این پروژه و ورود رسمی ترون به عصر قراردادهای هوشمند، روی Tronscan و کیف پول‌های ترون، واحد جدیدی به نام انرژی معرفی شده است. حالا وقتی توکن‌های TRX خود را فریز می‌کنید با دو گزینه مواجه می‌شوید؛ یا TRX را فریز کنید تا پهنای باند به دست آورید یا TRX را فریز کنید تا انرژی به دست آورید. اما پهنای باند و انرژی چیست؟ و چطور می‌توان از آن‌ها استفاده کرد؟

فریز کنید؛ توان و پهنای باند در اختیار شماست

به عنوان عضوی از جامعه‌ی ترون شاید همین حالا هم بدانید که با فریز کردن TRX می‌توانید توان و پهنای باند به دست آورید. توان صدای شماست؛ رأیی که می‌توانید آن را به ابرنماینده (SR) یا ابرنمایندگان مورد نظر خود بدهید. توان با نسبت ۱:۱ ساخته می‌شود، این یعنی با هر توکنی که می‌سازید فقط یک واحد توان به دست می‌آورید. در ابتدا، پیش از آن که قراردادهای هوشمند وارد شبکه‌ی ترون شوند، فقط می‌توانستید پهنای باند فریز کنید. از پهنای باند برای تأمین سوخت تراکنش‌ها در شبکه‌ی ترون استفاده می‌شود. هر تراکنش در شبکه‌ی ترون به شکل آرایه‌های بایتی منتقل و ذخیره می‌گردد. این شبکه برای هر آرایه‌ی بایتی بسته به طول آرایه، پهنای باند مصرف می‌کند. بنابراین اگر در حال انتقال تراکنشی با آرایه‌ای به طول ۲۰۰ بایت باشید، باید ۲۰۰ واحد پهنای باند داشته باشید. این سازوکار از بروز تراکنش‌های اسپمی که شبکه را مختل کرده و در فرآیند تایید تراکنش‌ها تأخیر به وجود می‌آورد جلوگیری می‌کند. برخلاف سایر شبکه‌های بلاکچینی که در آن‌ها به ازای هر تراکنش باید هزینه‌ای بپردازید، در شبکه‌ی ترون در هر ۲۴ ساعت به هر اکانت ۵۰۰۰ واحد پهنای باند رایگان اهدا می‌شود. این پهنای باند به شما اجازه می‌دهد تقریبا ۲۵ تراکنش رایگان داشته باشید. هر تراکنش در بلاکچین ترون حدود ۲۰۰ پهنای باند هزینه دارد.

Tron

اگر می‌خواهید تراکنش‌های بیشتری انجام دهید باید پهنای باند بیشتری تهیه کنید. برای دریافت پهنای باند اضافه می‌توانید توکن‌های TRX خود را فریز کنید. شبکه‌ی ترون در هر لحظه فقط می‌تواند مقدار مشخصی پهنای باند را مدیریت کند. این مقدار از مجموع تعداد توکن‌های فریزشده به دست می‌آید.

اگر به اندازه‌ی کافی توکن فریزشده ندارید، برای انجام تراکنش‌ها باید هزینه‌ی آن‌ها را بپردازید. اگر می‌خواهید این هزینه را محاسبه کنید، می‌توانید از راهنمایی که در ادامه آماده کرده‌ام کمک بگیرید.

  1. اگر تراکنش به منظور انتقال توکن نیست، به مرحله‌ی ۲ بروید. اگر تراکنش به منظور انتقال توکن است، ترون سعی می‌کند هزینه‌ی پهنای باند را از عرضه‌کننده‌ی توکن بگیرد. اگر عرضه‌کننده، پهنای باند کافی ندارد یا هزینه‌ی تراکنش فراتر از حداکثر موجودی عرضه‌کننده است، به مرحله‌ی ۲ بروید.

2. هزینه‌ی پهنای باند را از طرف مقابل بگیرید. اگر پهنای باند کافی ندارید: ۱) چنان‌چه تراکنش حساب جدیدی می‌سازد به مرحله‌ی ۴ بروید. ۲) اگر تراکنش حساب جدیدی نمی‌سازد به مرحله‌ی ۳ بروید.

  1. هزینه‌ی پهنای باند را از طرف مقابل بگیرید. اگر پهنای باند کافی ندارید به مرحله‌ی ۴ بروید.
  2. TRX از طرف مقابل گرفته و سوزانده می‌شود. ۱) هزینه‌ی تراکنش در انتقالات عادی 0.002 TRX است. ۲) اگر تراکنش حساب جدیدی می‌سازد، هزینه‌ی آن 0.1 TRX می‌شود. وقتی تراز حساب از حالت فریز درآمد، پهنای باند تسویه می‌گردد، چرا که دیگر توکن فریزشده‌ای وجود ندارد.

نکته: یک استثناء دیگر وجود دارد. اگر حساب هدف در پروسه‌ی انتقال توکن وجود نداشته باشد، حساب جدیدی ساخته شده و انتقال تکمیل می‎گردد. در این صورت، فقط همان پهنای باندی که در فرآیند تولید حساب مصرف شده، کسر می‌گردد و هزینه‌ی اضافه‌ای دریافت نمی‌شود.

اگر می‌خواهید در مباحث ترون عمیق‌تر شوید، مثلا محاسبات ریاضی آن را ببینید، باید به مستندات و وایت پیپر این پروژه مراجعه کنید.

tron

انرژی چیست؟

پروتکل ترون حالا با استفاده از قراردادهای هوشمند به پلتفرمی برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز تبدیل شده است. یک قرارداد هوشمند می‌تواند یک یا چند قرارداد هوشمند دیگر را فرا بخواند. شما می‌توانید این قراردادها را با زبان‌های برنامه‌نویسی مختلفی مثل سالیدیتی (Solidity)، جاوا (JAVA) یا گو(GO) بنویسید. بعد از این که کدنویسی را تمام کردید، کد را کامپایل کنید. هر قرارداد هوشمندی که اجرا می‌شود بخشی از منابع CPU را مصرف می‌کند. علاوه بر این، اجرای هر قرارداد هوشمند زمان خاصی می‌طلبد. این زمان به عنوان انرژی در نظر گرفته می‌شود. هر ۱ واحد از انرژی معادل ۱ میکروثانیه از زمان پردازشی کامپیوتر است. همین جاست که انرژی وارد کار می‌شود. اگر قرارداد هوشمند پیچیده‌ای را اجرا کنید که زمان بیشتری نیاز داشته باشد، انرژی بیشتری لازم است.

برای دریافت انرژی می‌توانید توکن‌های TRX خود را فریز و بعد به جای پهنای باند آن را دریافت کنید. اگر نمی‌خواهید قراردادهای هوشمند را اجرا نمایید، دلیلی ندارد که از فریز شدن توکن‌ها انرژی بگیرید. کسانی که به تازگی به سرمایه‌گذاری روی ترون روی آورده و کاربر این شبکه شده‌اند باید همیشه پهنای باند را انتخاب کنند.

آینده ترون

آن‌هایی که به توسعه‌دهندگی مشغول‌اند و قرارداد هوشمند اجرا می‌کنند به انرژی نیاز دارند. همه‌ی منابع CPU در شبکه‌ی ترون اجازه می‌دهد در ۲۴ ساعت شبانه‌روز ۵۰ میلیارد انرژی وجود داشته باشد. در مستندات ترون آمده است:

انرژی فقط از طریق فریز کردن توکن‌های TRX به‎دست می‌آید. انرژی به‎دست آمده = (توکن‌های TRX فریزشده برای دریافت انرژی، تقسیم بر مجموع توکن‌هایی که برای دریافت انرژی در کل شبکه فریز شده است) * ۵۰٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰

پس اگر یکی از توسعه‌دهندگان اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز برای دریافت انرژی ۵ هزار توکن فریز کند و مجموعاً ۵ میلیون توکن برای دریافت انرژی در شبکه فریز شده باشد، قرارداد هوشمندی که اجرای آن ۵۰۰ میکروثانیه طول بکشد می‌تواند ۱۰۰ هزار بار اجرا شود. این مثال صرفاً نمونه‌ی ساده‌ای از سازوکار شبکه‌ی ترون است تا کمی با این مبحث آشنا شوید. اگر توسعه‌دهنده هستید بهتر است خودتان مستندات پروژه را بخوانید.

انتخابی آسان برای حفظ TRX

اگر صرفاً می‌خواهید TRX ارسال و دریافت کنید، باید در هنگام فریز کردن توکن‌ها، پهنای باند را انتخاب نمایید. اگر توسعه‌دهنده‌ی اپلیکیشن غیرمتمرکز هستید، باید انرژی را انتخاب کنید. بهتر است برای انجام تراکنش‌های عادی توکن‌های با ارزش خود را خرج نکرده و صرفاً با فریز کردن آن‌ها کارتان را انجام دهید.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.