نرخ‌‌‌‌ سود و چگونگی کار آن

هر کس که پولی را در بانک می‌گذارد انتظار دارد که در ازای اینکار به او سود تعلق گیرد. در این مقاله در مورد مفهوم نرخ سود و چگونگی عملکرد آن و همچنین نحوه بازپس‌گیری آن نیز توضیح داده شده و مفاهیم مرتبط با آن از جمله APR هم مورد معرفی و تشریح قرار گرفته‌اند.

0 139

نرخ بهره به درصدی از سرمایه اصلی گفته می‌شود که وام‌‌‌‌دهنده به‌‌‌‌خاطر استفاده از دارایی‌‌‌‌اش از فرد مقابل درخواست می‌‌‌‌کند. سرمایه‌‌‌‌اصلی به مبلغ اصلی قرض داده‌‌‌‌شده گفته می‌‌‌‌شود و از آن‌‌‌‌جایی که بانک‌ها در حال قرض گرفتن این پول از شما هستند در نتیجه، مبلغی را به عنوان سود سپرده‌‌‌‌ به شما می‌‌‌‌پردازند.

همه می‌‌‌‌توانند پول خود را قرض بدهند و سودی در مقابل آن طلب کنند، اما معمولا بانک‌‌‌‌ها این‌‌‌‌کار را انجام می‌دهند. آن‌‌‌‌ها با پول‌‌‌‌ بدست آمده از سپرده‌‌‌‌گذاری‌‌‌‌ها و یا حساب‌‌‌‌های جاری، وام‌‌‌‌هایی می‌‌‌‌دهند. همچنین با دادن سود به تشویق مردم برای سپرده‌‌‌‌گذاری می‌‌‌‌پردازند.

بانک‌‌‌‌ها به جهت سود کردن خود، نسبت به سودی که به سپرده‌‌‌‌گذاران می‌‌‌‌دهند، سود بیشتری را از گیرندگان وام طلب می‌‌‌‌کنند. در همین حال، بانک‌‌‌‌ها در مقادیر سود داده شده و گرفته‌‌‌‌شده با‌‌‌‌هم رقابت می‌‌‌‌کنند و نتیجه این رقابت، نرخ‌‌‌‌های بهره را در دامنه خیلی کوچک با تفاوت کمی از یک‌‌‌‌دیگر قرار می‌‌‌‌دهد.

نحوه کار نرخ‌‌‌‌های بهره

بانک، نرخ سود را به مقدار کلی پرداخت نشده‌‌‌‌ی وام یا کارت اعتباری شما اضافه می‌‌‌‌کند. بسیار مهم است که بدانید که نرخ سود شما چقدر است. این تنها راه فهمیدن مقدار اضافه شده به بدهی باقی‌‌‌‌مانده شماست. شما باید حداقل مقدار بهره هر ماه را پرداخت کنید. اگر این کار را انجام ندهید، حتی اگر در حال پرداخت هم باشید بدهی شما افزایش می‌‌‌‌یابد.

با این‌‌‌‌که این نرخ‌‌‌‌ها بسیار رقابتی هستند، ولی کاملا یکسان نیستند. یک بانک در صورتی که ببیند امکان پس‌ داده‌شدن وام کم است، نرخ بهره بیشتری برای آن درخواست خواهد کرد. به همین دلیل، بانک‌‌‌‌ها همیشه دارای نرخ‌‌‌‌های بهره بیشتری برای وام‌‌‌‌های گردان مثل کارت‌های اعتباری هستند.

بازپرداخت و مدیریت این نوع وام‌‌‌‌ها کاری مشکل است. بانک‌‌‌‌ها همچنین برای افرادی که به نظر ریسکی و غیرقابل اعتماد می‌‌‌‌آیند، نرخ سود بالاتری در نظر می‌‌‌‌گیرند. مهم است که بدانید نمره اعتبار شما چقدر است و چگونه می‌‌‌‌توان آن را بهتر کرد. هر چقدر این مقدار بالاتر باشد، نرخ بهره برای شما کمتر خواهد بود.

بانک‌‌‌‌ها مقادیر ثابت یا متغیری برای این پرداخت‌‌‌‌ها دارند. این به نوع وام شما بستگی دارد که آیا از نوع رهن، کارت اعتباری و یا صورت‌‌‌‌حساب پرداخت‌‌‌‌نشده است. نرخ دقیق بهره توسط یادداشت ۱۰ ساله خزانه‌‌‌‌داری (۱۰-Year Treasury Note) و یا میزان بودجه فدرال (Fed funds rate) خواهد بود.

مقادیر ثابت سود در طول وام ثابت خواهند بود. اولین پرداخت‌‌‌‌های شما اکثرا شامل نرخ‌‌‌‌های بهره هستند. با گذر زمان، شما مقادیر و درصدهای بیشتری از بدهی اصلی خود را پرداخت خواهید کرد. اگر شما پرداخت اضافه‌‌‌‌ای انجام دهید، آن پول به جهت پرداخت بدهی اصلی شما استفاده خواهد شد و شما این‌‌‌‌گونه می‌‌‌‌توانید بدهی‌‌‌‌تان را زودتر تسویه کنید. مرسوم‌ترین نوع رهن‌‌‌‌ها، وام‌‌‌‌های نرخ ثابت هستند.

مقادیر متغیر به همراه نرخ اصلی پرداخت تغییر می‌‌‌‌کنند و با‌‌‌‌هم بالا می‌‌‌‌روند. در این وام‌‌‌‌ها شما باید به نرخ اصلی، که بر اساس میزان بودجه فدرال می‌‌‌‌باشند، توجه داشته باشید. اگر خرج اضافه‌‌‌‌ای انجام دهید، آن مبلغ نیز به جهت پرداخت بدهی اصلی شما استفاده خواهد شد. (مثل حالت قبل)

درک عبارت ای‌‌‌‌پی‌‌‌‌آر APR

عبارت ای‌‌‌‌پی‌‌‌‌آر مخفف نرخ درصدی سالانه (Annual Percentage Rate) می‌‌‌‌باشد که به شما اجازه مقایسه هزینه‌‌‌‌ی انواع قرض‌‌‌‌ها و وام‌‌‌‌ها را می‌‌‌‌دهد. ای‌‌‌‌پی‌‌‌‌آر همه کارمزد‌‌‌‌هایی که یک بانک می‌‌‌‌تواند بگیرد را لحاظ می‌‌‌‌کند. این کارمزد‌‌‌‌های یک‌‌‌‌باره‌‌‌‌، پوینت یا امتیاز نام‌‌‌‌ دارند و این موضوع به این دلیل است که بانک آن‌‌‌‌ها را به عنوان درصدی از کل مبلغ حساب خواهد کرد. ای‌‌‌‌پی‌‌‌‌آر می‌‌‌‌تواند به شما در مقایسه کردن وامی که فقط نرخ بهره حساب می‌‌‌‌کند با وامی که نرخ‌‌‌‌بهره کمتری به همراه اضافه کردن پوینت‌‌‌‌ها می‌‌‌‌کند، به شما کمک کند.

نرخ‌‌‌‌های بهره باعث رشد اقتصادی می‌شود

بانک مرکزی هر کشور، نرخ‌‌‌‌های بهره را اعلام می‌‌‌‌کنند. در ایالات متحده، نرخ بودجه فدرال، تعیین کننده آن مقادیر است و در حکم وام‌‌‌‌هاییست که بانک‌‌‌‌ها به‌طور یک‌‌‌‌شبه به یکدیگر می‌‌‌‌دهند. بانک مرکزی (Federal Reserve) از بانک‌‌‌‌ها می‌‌‌‌خواهد که ۱۰ درصد از کله سپرده‌‌‌‌گذاری‌‌‌‌های انجام شده‌‌‌‌شان را شب‌‌‌‌ها ذخیره کنند. که اگر در غیر‌این‌‌‌‌صورت عمل کنند و همه پول‌‌‌‌هایشان را وام‌‌‌‌دهند، پول زیادی برای درخواست‌‌‌‌های برداشت روز بعد نخواهند داشت. نرخ بودجه فدرال روی ذخایر مالی کشور آمریکا و به همین ترتیب به اقتصاد آن اثر می‌گذارد.

نرخ‌‌‌‌های بهره باعث گران‌‌‌‌تر شدن وام‌‌‌‌ها می‌‌‌‌شوند. اگر نرخ‌‌‌‌های بهره گران باشند، افراد و حرفه‌‌‌‌های کمتری توانایی قرض گرفتن آن‌‌‌‌ها را دارند و این توان خرید و در نتیجه میزان تقاضای مشتریان را کاهش می‌‌‌‌دهد. در همین حال، مردم را با نرخ‌‌‌‌های سپرده پس‌‌‌‌انداز، تشویق به ذخیره دارایی‌‌‌‌های خود می‌‌‌‌کند.

نرخ‌‌‌‌های با بهره‌‌‌‌ بالا همچنین سرمایه موجود برای گسترش دادن تجارت‌‌‌‌ها را کاهش می‌‌‌‌دهند، ذخایر را سرکوب و خفه می‌‌‌‌کند و این کاهش نقدینگی، رشد اقتصادی را آهسته می‌‌‌‌کند.

نرخ‌‌‌‌های با بهره کم اثر برعکسی بر اقتصاد دارند. رهن‌‌‌‌‌‌‌‌های کم نرخ اثری شبیه کمتر بودن قیمت مسکن می‌‌‌‌گذارند که باعث تحریک و بالارفتن تقاضا برای خریدن املاک می‌‌‌‌شود. نرخ‌‌‌‌های سپرده پس‌‌‌‌انداز کم می‌‌‌‌شوند و وقتی سرمایه‌‌‌‌گذاران می‌‌‌‌بینند با سپرده‌‌‌‌گذاری سود کمی می‌‌‌‌برند، تصمیم به خرج بیشتر می‌‌‌‌کنند. آن‌‌‌‌ها ممکن است پول‌‌‌‌خود را در سرمایه‌‌‌‌گذاری‌‌‌‌های ریسکی‌‌‌‌تر، اما سودزا‌‌‌‌تر بکنند و این باعث بالا رفتن قیمت سهام می‌‌‌‌شود. نرخ‌‌‌‌های کم سود، وام‌‌‌‌های تجارتی را مقرون به صرفه‌‌‌‌تر خواهند کرد که این به گسترش بازرگانی و شغل‌‌‌‌های جدید می‌‌‌‌انجامد.

اگر از این‌‌‌‌کار این همه نفع می‌‌‌‌برند، چرا مقادیر سود را همیشه کم نگه نمی‌‌‌‌دارند؟ اکثرا دولت‌‌‌‌ و فدرال، به نرخ‌های کمتر راضی‌‌‌‌ترند. اما این کمی نرخ می‌‌‌‌تواند باعث تورم اقتصاری شود. اگر مقدار نقدینگی بسیار زیاد باشد، آن‌‌‌‌گاه تقاضا از ذخایر موجود بالاتر رفته و قیمت‌‌‌‌ها افزایش می‌‌‌‌یابند. و این فقط یکی از دو دلیل ایجاد تورم است.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.