مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم

این مقاله، راهنمایی برای درک ماهیت لایت کوین و اتریوم و تفاوت‌های این دو ارز رمز است. در این راهنما ابتدا به بررسی اتریوم، قراردادهای هوشمند اتریوم و کاربردهای متنوع آن نسبت به سایر ارزهای مبتنی بر بلاکچین می‌پردازیم. در بخش دوم نیز لایت کوین و تاریخچه آن را بررسی می‌کنیم. در بخش آخر، به مقایسه بین دو پرداخته و آن‌ها را از نظر زمان و هزینه تراکنش مقایسه خواهیم کرد.

0 116

این راهنما برای توضیح در مورد تفاوت بین اتریوم و لایت‌‌کوین تهیه شده است. در بخشی که به اتریوم پرداخته می‌‌شود، این موضوعات مورد بررسی قرار خواهند گرفت: اتریوم چیست، اتریوم چگونه از قراردادهای هوشمند استفاده می‌‌کند تا موارد استفاده بیشتری نسبت به سایر ارزهای مبتنی بر بلاکچین ایجاد کند، تاریخ اتریوم و بخش کوتاهی در مورد درباره اتحادیه سازمان اتریوم (Enterprise Ethereum Alliance).

بعد از بخشی که درباره اتریوم است به بررسی لایت‌‌کوین خواهیم پرداخت. درک لایت‌‌کوین کمی ساده‌‌تر است، یعنی موضوعات کمتری برای بررسی وجود دارد. ما به بررسی اینکه لایت‌‌کوین چیست، تاریخ لایت‌‌کوین و دلیل ساخت آن در وهله اول خواهیم پرداخت.

پس از هر توضیح، بخشی که به مقایسۀ لایت‌‌کوین و اتریوم می‌‌پردازد وجود خواهد داشت. در این بخش به فناوری‌‌های مختلفی که در پشت هر ارز رمزنگاری شده وجود دارد نگاهی خواهیم انداخت. یک جدول مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم نیز ارائه شده است.

در آخر، بخشی در مورد استفاده از هر تکنولوژی برای پرداخت وجود دارد. این بخش فقط از نقطه نظر ارزی به مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم می‌‌پردازد. این بخش زمان و هزینه تراکنش هر ارز دیجیتال را مقایسه می‌‌کند. این کار باید برای تصمیم‌‌گیری درباره مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم در هنگام انتخاب یک ارز برای پرداخت آنلاین برای کالاها یا خدمات به شما کمک کند.

در پایان این راهنما، شما موارد زیر را درک خواهید کرد:

  • تفاوت بین اتریوم و لایت‌‌کوین
  • مزایا و معایب هر یک
  • لایت‌‌کوین و اتریوم چگونه شروع کردند
  • چرا ایجاد شده‌‌اند
  • توضیح مختصری درباره استفاده همزمان از لایت‌‌کوین و اتریوم

سپس نتیجه‌‌گیری‌‌ کوتاهی در مورد لایت‌‌کوین و اتریوم انجام خواهیم داد.

فهرست مطالب

  1. مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: اتریوم چیست؟
    1. قراردادهای هوشمند
    2. سابقه اتریوم
    3. اتحادیه سازمانی اتریوم
  2. مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: لایت‌‌کوین چیست؟
    1. تاریخچه لایت‌‌کوین
  3. مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: مقایسه فناوری‌‌ها
    1. مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: حقایق
  4. مقایسه اتریوم و لایت‌‌کوین: قیمت‌‌ها؟
  5. مقایسه اتریوم و لایت‌‌کوین: برای پرداخت‌‌ها؟
  6. مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: نتیجه‌‌گیری

مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: اتریوم چیست؟

اتریوم یک بلاک ‌‌چین عمومی است که به توسعه‌‌دهندگان اجازه می‌‌دهد تا اپلیکیشن‌‌های غیر متمرکز (dApps) را روی آن بسازند. همانند بلاک‌‌ چین بیت‌‌کوین، اتریوم نیز کوین مخصوص خود را دارد. این کوین اتر (ETH) نامیده می‌‌شود. بسیاری از مردم، هم برای توصیف ارز و هم برای توصیف خود شبکه به اشتباه از واژه اتریوم استفاده می‌‌کنند.

در حال حاضر، امنیت شبکه اتریوم با استفاده از یک پروتکل PoW (اثبات کار، Proof-of-Work) تامین می‌‌شود. تامین امنیت آن شبیه بیت ‌‌کوین است. PoW برای حل مشکلات پیچیده ریاضی به کامپیوترهای پیشرفته نیاز دارد. این کامپیوترها به عنوان استراج‌‌کننده (ماینر) شناخته می‌‌شوند. اگر با رمزنگاری آشنا باشید، احتمالا قبلا اصطلاح استخراج کننده را شنیده‌اید!

استخراج کنندگان، تراکنش‌‌های بلاک‌‌ها را در بلاک‌‌چین اتریوم (با حل مشکلات ریاضی) بررسی می‌‌کنند و برای خدمات خود در اتر پاداش می‌‌گیرند. همچنین بررسی می‌‌کنند که ورودی‌‌های بلاک ‌‌چین قوانین شبکه را دنبال می‌‌کنند. این سیستم بسیار امن است، اما برق زیادی مصرف می‌‌کند، زیرا استخراج (ماینینگ) به برق بسیار، بسیار زیادی نیاز دارد.

اتر را می توان مانند بیت‌‌‌‌کوین به عنوان یک ارز قابل معامله استفاده کرد. همچنین می‌‌تواند برای پرداخت هزینه‌‌ها نیز مورد استفاده قرار بگیرد. با این حال، بر خلاف بیت‌‌کوین، اتر می‌‌تواند برای تقویت ویژگی‌‌های خاص در dApps استفاده شود. برای مثال، هنگام ایجاد یک توکن (token) روی بلاک‌‌ چین اتریوم یا استفاده از یک قرارداد هوشمند، توسعه دهنده یا کاربر باید پرداخت به شبکه را با اتر (ETH) انجام دهد.

قراردادهای هوشمند

شبکه اتریوم نیز با بیت‌‌ کوین تفاوت دارد، امکان ایجاد قراردادهای هوشمند با استفاده از آن وجود دارد. شما می‌‌توانید قراردادهای هوشمند را به عنوان پول قابل برنامه‌‌ریزی در نظر بگیرید. قراردادهای هوشمند برنامه‌‌هایی هستند که با استفاده از کد کامپیوتری ساخته می‌‌شوند. آنها به کاربران اجازه می‌‌دهند که بدون استفاده از واسطه، ارزش را بین یکدیگر انتقال دهند. قراردادهای هوشمند هنگام مهیا شدن شرایط قرارداد، به طور خودکار این دارایی را انتقال می‌‌دهند.

یک نمونه ساده از یک قرارداد هوشمند زمانی استفاده می‌‌شود که توسعه دهندگان عرضه اولیه کوین را در بلاکچین اتریوم انجام دهند. عرضه اولیه کوین (ICO) راهی برای استفاده از قراردادهای هوشمند و ارز رمزنگاری شده برای جمع آوری پول برای یک ایده جدید است.

شرکتی که پشت این ایده است، یک بیانیه تهیه می‌‌کند که در آن برنامه‌‌اش را توضیح می‌‌دهد و از هر کسی که علاقمند است می‌‌خواهد تا یک توکن را بخرد که در نهایت توسط اپلیکیشن مورد استفاده قرار می‌‌گیرد.

نکته: برخی از توکن‌‌ها در اپلیکیشن‌‌هایی که برای این ایده ایجاد شده استفاده نمی‌‌شوند و در عوض فقط برای سود مالی و غیره استفاده می‌شوند، اما برخی دیگر از توکن‌‌ها در این اپلیکیشن‌‌ها مورد استفاده قرار می‌‌گیرند. توکن‌‌هایی که هیچ کاربردی در اپلیکیشن ندارند، به عنوان «توکن‌‌های امنیتی» شناخته می‌‌شوند، در حالی که توکن‌‌های مورد استفاده در اپلیکیشن به عنوان توکن‌‌های ابزاری شناخته می‌‌شوند. با این وجود، هیچ خطی بین آنها وجود ندارد، زیرا برخی از توکن‌‌های ابزاری دارای ویژگی‌های یک توکن امنیتی نیز هستند.

توکن‌‌ها در یک قرارداد هوشمند که با استفاده از شبکه اتریوم ایجاد می‌‌شود، قرار می‌گیرند. قرارداد هوشمند تعیین می‌‌کنند که تعداد خاصی از توکن‌‌ها برای هر واحد اتری که دریافت می‌شود پرداخت شوند.

وقتی اتر دریافت می‌‌شود، توکن‌‌ها به طور خودکار به آدرس شرکت‌‌کننده ارسال می‌‌شوند. به هیچ واسطه‌‌ای برای گفتن این که توکن‌‌ها ارسال خواهد شد نیاز نیست. همه این کارها با استفاده از کد کامپیوتری انجام می‌‌شود!

قراردادهای هوشمند به گونه‌‌ای طراحی شده‌‌اند که پس از توافق طرفینی که از آنها استفاده می‌‌کنند، امکان ایجاد تغییر در آنها وجود نخواهد داشت. می‌‌توان از آنها برای حذف واسطه از انواع مختلف تراکنش‌‌ها استفاده کرد. یک مثال آن فروش یک خانه است.

معمولا هنگامی که اسناد مالکیت دست به دست می‌‌شود، دپارتمان‌‌های حقوقی گرانی لازم است تا از پیروی از قرارداد اطمینان حاصل شود. با استفاده از قراردادهای هوشمند، نیازی به درگیر کردن وکلا در این فرایند نیست.

سابقه اتریوم

ایده اتریوم به 2013 برمی‌‌گردد. یک متخصص و کدنویس جوان در حوزه ارز رمزنگاری شده به نام ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin) فکر می‌‌کرد که بیت‌‌ کوین به عملکردهای بیشتری از یک سیستم پول دیجیتال امن نیاز دارد. استدلال او این بود که افزودن یک زبان برنامه نویسی به بیت ‌‌کوین به اپلیکیشن ‌‌ها اجازه می‌‌دهد که روی آن ساخته شوند. جامعه بیت ‌‌کوین به شدت با این امر مخالف بود. این موضوع باعث شد که بوترین بلاک ‌‌چین‌‌های خودش را بسازد.

خبر پروژه اتریوم در اوایل سال 2014 منتشر شد. بوترین با میهای آلیسی (Mihai Alisie)، آنتونی دی یوریو (Anthony Di Iorio) و چارلز هاکینسون (Charles Hoskinson) ارتباط برقرار کرد. این نسخه اولیه تیم اتریوم کار کردن بر روی این ایده را در طول سال 2014، از طریق یک شرکت اتریوم به نام شرکت سویس اتریوم با مسئولیت محدود ( Switzerland GmbH) آغاز کرد. این تیم سازمان غیر انتفاعی، بنیاد اتریوم را نیز تاسیس کردند.

این پروژه در ماه جولای 2015 آغاز شد. این بنیاد 9/11 میلیون ETH استخراج نشده را برای فروش به سرمایه گذاران بالقوه گذاشت. این یکی از اولین نمونه‌‌های ICO بود که کسانی که می‌‌خواستند سرمایه‌‌گذاری کنند باید BTC را به بنیاد می‌‌فرستادند و در عوض مبلغی معادل کوین‌‌های جدید اتر دریافت می‌‌کردند.

در این مرحله، ارزش هر کوین ارزش کمتر از 1 دلار بود. اگر هر یک از مشارکت‌‌کنندگان اصلی تا امروز با آنها می‌‌ماندند، الان آنها هم می‌‌توانستند از سرمایه گذاری خود بسیار خوشحال باشند!

اتریوم یک پلتفرم نرم افزاری است که پیوسته تغییر می‌‌کند. نسخه‌‌های اولیه نرم افزار باگ (خطا) داشتند و ناپایدار بودند. اولین نسخه که به عنوان نسخه‌‌ای پایدار در نظر گرفته شد، در مارس 2016 به بازار عرضه شد! این نسخه “هومستید (Homestead)” نامیده شد.

پس از هومستید، نسخه فعلی پلتفرم نرم افزار اتریوم در اکتبر 2017 به بازار آمد. این نسخه متروپولیس (Metropolis) نام دارد.

نسخه نهایی با نام “سرنیتی (Serenity)” شناخته می‌‌شود. در سرنیتی تغییری در سیستم اثبات کار (PoW) وجود خواهد داشت که در حال حاضر تراکنش‌‌ها را با سیستمی بررسی می‌‌کند که اثبات سهام (PoS) نامیده می‌‌شود.

در سیستم اثبات سهام، به جای استفاده زیاد از نیرو و برق برای محاسبات در بررسی تراکنش‌‌ها، کاربرانی که صاحب مقادیر زیادی اتر می‌‌باشند تراکنش‌‌ها را بررسی می کنند.

کاربری که در حال افزایش سهام خود است، اگر به هر شکلی هر کدام از قوانین شبکه را نقض کند، مثلا اگر به کسی اجازه دهد که یک ETH را دو بار ارسال کند، اتر خود را از دست خواهد داد. این امر موجب حصول اطمینان از پیروی از قوانین می‌‌شود.

اتحادیه سازمانی اتریوم

در طول سال 2017، هیجان مردم برای اتریوم روز به روز بیشتر می‌‌شد. دلیل این امر انتشار خبر اتحادیه سازمانی اتریوم (EEA) بود. EEA از تعداد زیادی شرکت مختلف تشکیل شده است. بسیاری از این شرکت‌‌ها معروف و شناخته شده‌‌اند. دلیل حضور این شرکت‌‌ها در این اتحادیه این بود که آنها علاقه داشتند ببینند که پلتفرم نرم افزاری اتریوم چگونه به صنایعش سود و منفعت می‌‌رساند.

بدیهی است که توجه و علاقه شرکت‌‌هایی مثل تویوتا، سامسونگ، مایکروسافت، جی‌‌پی مورگان (JPMorgan)، اینتل (Intel) و دلویت (Deloitte) به این پروژه موجب افزایش تقاضا برای اتر شد.

در طول سال 2017، در اوایل ماه ژانویه قیمت هر اتر از حدود 8 دلار افزایش یافت و در اواخر دسامبر 2017 بالغ بر 800 دلار شد. سپس در ماه ژانویه 2018 قیمت هر اتر به 1400 دلار رسید!

همانطور که در تصاویر زیر می بینید، نام‌‌های بزرگی در وب سایت اتحادیه اتریوم وجود دارد. همه آنها هم از بخش مالی و تکنولوژی نیستند!

لایت‌‌کوین و اتریوم: لایت‌‌کوین چیست؟

لایت ‌‌کوین تفاوت زیادی با اتریوم دارد. وجه اشتراک لایت‌‌کوین با بیت ‌‌کوین خیلی بیشتر از اتریوم است.

لایت‌‌ کوین در واقع یک ارز دیجیتال است. بر خلاف پلتفرم نرم افزاری اتریوم، در لایت ‌‌کوین هیچ لایه دومی برای توسعه اپلیکیشن آن وجود ندارد. بنابراین، تنها هدف آن این است که به عنوان یک ارز استفاده شود.

لایت‌‌ کوین نیز مانند بیت‌‌ کوین و اتریوم همتا-به-همتا و کاملا متن باز است. یعنی هر کسی می‌تواند کد نرم افزار را دانلود کند، به شبکه متصل شود و لایت ‌‌کوین استخراج کند.

تاریخچه لایت ‌‌کوین

در این راهنمای مقایسه لایت ‌‌کوین و اتریوم، تاریخچه مختصری از لایت‌‌ کوین را ارائه می‌‌دهیم.

لایت‌‌ کوین در اکتبر 2011 توسط کارمند سابق گوگل، چارلی لی (Charlie Lee) راه‌‌اندازی شد. دلیل وجود شباهت‌‌هایی بین لایت ‌‌کوین و بیت کوین این است که لایت‌‌ کوین در واقع یک فورک (fork) بیت‌‌ کوین است.

یک فورک وقتی اتفاق می‌افتد که استخراج کنندگان یک بلاک‌‌ چین اثبات کار در مورد به روز رسانی اختلاف نظر دارند. هنگامی که هیچ مخالفتی وجود نداشته باشد، به روز رسانی تبدیل به یک فورک می‌‌شود. استخراج کنندگانی که نرم‌‌افزار را به روز کرده‌‌اند، اکنون این فورک را استخراج می‌‌کنند، استخراج کنندگانی که به روز رسانی نکرده باشند، همچنان به استخراج بلاک ‌‌چین اصلی می‌‌پردازند. یعنی بلاک‌‌ چین اکنون تقسیم شده است.

چارلی لی یک به روز رسانی بیت‌‌ کوین منتشر کرد، اما تعداد کافی و مناسبی از استخراج کنندگان این بروزرسانی را دانلود نکردند. بنابراین، بروزرسانی/فورک تبدیل به لایت ‌‌کوین شد.

لی درگیر آخرین نسخه آلتکوین (altcoin) به نام فیربریکس (Fairbrix) بود. فیربریکس طراحی شد تا نسخه‌‌ای عادلانه‌‌تر از نسخه اخیر آلتکوین به نام تنبریکس (Tenebrix) باشد. با این حال، بسیاری از افراد جامعه از این موضوع شکایت داشتند که موسسین ناشناس تنبریکس قبل از انتشار این نرم افزار، میلیون‌‌ها کوین را برای خود استخراج کردند!

فیربریکس لی برای این طراحی شده بود که استخراج در این شبکه را برای پردازنده‌‌ها (رایانه‌‌های معمولی) ممکن سازد. ایده‌‌ی پشت طرح این بود که این فیربریکس بیشتر از بیت ‌‌کوین موجب غیر متمرکز بودن می‌‌شود، زیرا هرکسی که صاحب یک کامپیوتر است، قاعدتا صاحب یک CPU نیز هست و بنابراین می‌‌تواند تبدیل به یک استخراج کننده ارز رمز شود.

فیربریکس دارای ویژگی‌‌هایی بود که می‌‌توانست آن را به پروژه بعدی لی، یعنی لایت‌‌ کوین، تبدیل کند. هرچند کد برنامه نویسی مشکلاتی داشت. این مسائل باعث نابودی کوین فیربریکس پیش از راه‌‌اندازی آن شد.

لی هنوز معتقد بود که می‌‌تواند یک نسخه نسبتا عادلانه‌‌تر و کاربردی‌‌تر از بیت‌‌ کوین بسازد. او بیشتر از تلاشی که برای فیربریکس کرده بود، برای این کار سعی و تلاش کرد و بخش‌‌های مختلفی از کد بیت ‌‌کوین را کپی کرد تا اشتباهاتی را که در هنگام برنامه نویسی کد فریبریکس انجام داده بود تصحیح کند.

لایت‌‌ کوین از همان اول برای این طراحی شده بود که یک نسخه عادلانه‌‌تر، سریع‌‌تر و ارزان‌‌تر از بیت‌‌ کوین باشد. استفاده از یک سیستم اثبات کار متفاوت یعنی اینکه استخراج لایت ‌‌کوین با استفاده از CPUها برای مدتی طولانی‌‌تر راحت‌‌تر از بیت کوین بود. اگرچه خیلی زود مشخص شد که سیستم های پیشرفته‌‌تر می‌توانند به استخراج ارز نیز بپردازند. در حال حاضر لایت ‌‌کوین هم مانند بیت کوین عمدتا بر روی سیستم‌‌های کامپیوتری تخصصی ASIC استخراج می‌‌شود.

در ماه می سال 2017، لایت ‌‌کوین یک ارتقاء نرم افزاری به نام Segregated Witness را اجرا کرد. این ارتقا برای بیت ‌‌کوین ساخته شد، اما جدال‌‌هایی که در انجمن BTC به وجود آمد به این معنی بود که امکان پذیرش آن با همان سرعتی که با لایت ‌‌کوین موافقت شد، وجود نداشت.

ایده‌‌ پشت Segregated Witness یا به اختصار سِگ‌‌ویت (SegWit) این بود که اطلاعات مربوط به تراکنش‌ها تقسیم‌‌بندی شوند و فقط اطلاعاتی که لازم است، در بلاک‌‌ چین ذخیره شوند. این باعث شد تا تراکنش‌‌های بیشتری در هر بلاک ‌‌چین انجام شوند و تعداد تراکنش‌‌هایی که شبکه می‌تواند در هر ثانیه انجام دهد، افزایش یابد.

عقیده عموم بر این بود که حتی تراکنش‌‌های سریعتر نیز موجب می‌‌شوند که لایت‌‌ کوین برای پرداخت‌‌های کوچکتر، از بیت ‌‌کوین که انجام تراکنش با آن گران شده است مناسب‌‌تر باشد. بعدا می‌‌توان سگ‌‌ویت را در بلاکچین بیت ‌‌کوین هم فعال کرد.

اولین تراکنش شبکه لایتنینگ (Lightning Network) و مبادله اتمی (atomic swap) نیز در لایت ‌‌کوین بود. لایتنیگ یک ارتقاء نرم افزاری است که امکان انجام تراکنش‌‌های کوچک از بلاک ‌‌چین را فراهم می‌‌کند. گرچه امنیت تراکنش‌‌های لایتنینگ کمتر از تراکنش‌‌هایی است که در زنجیره (chain) انجام می‌‌شوند، اما این تراکنش‌‌ها بلاک‌‌ چین را به یک فناوری مناسب برای پرداخت‌‌های کوچک مانند خرید یک فنجان قهوه مناسب تبدیل می‌‌کنند.

در هر صورت، مبادلات اتمی راه جدیدی برای مبادله یک ارز رمز با ارز رمز دیگری است که به مبادلات متمرکز متکی نیست. تصور عموم این است که مبادلات اتمی ضرورت استفاده از تراکنش‌‌هایی را که اغلب هک می‌‌شوند، کاهش می‌دهند و باعث می‌‌شوند کاربران ارز رمزنگاری شده خود را از دست بدهند.

این دو ارتقاء، قابلیت‌‌های بیشتری برای لایت‌‌کوین و در نهایت بیت کوین به ارمغان می‌‌آورند.

امروز لی بیت ‌‌کوین و لایت ‌‌کوین را به عنوان دو فناوری می‌بیند که در کنار یکدیگر کار می‌‌کنند، نه دو فناوری که در مقابل یکدیگر عمل می‌‌کنند. از آنجایی که کل ارزش بازار لایت‌‌کوین کمتر از بیت‌‌کوین است، هنگام تلاش برای ارتقاء نرم افزارهای جدید به لایت کوین ریسک کمتری وجود دارد. به این ترتیب، لایت ‌‌کوین به عنوان یک شبکه آزمایشی برای برادر بزرگترش عمل می‌‌کند.

مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: مقایسه فناوری‌‌ها

لایت‌‌کوین و اتریوم پروژه‌‌های بسیار متفاوت از بلاک‌‌ چین هستند. همانطور که قبلا گفتیم، لایت ‌‌کوین یک سیستم پرداخت بسیار شبیه به بیت کوین اما سریع‌‌تر و ارزان‌‌تر است.

در ضمن اتریوم یک سیستم کامپیوتری غیر متمرکز با زبان برنامه نویسی خودش است. این موضوع به توسعه دهندگان اجازه می‌‌دهد که با استفاده از قراردادهای هوشمند، اپلیکیشن‌‌های غیر متمرکز بسازند.

سرعت تراکنش‌‌ها هم در لایت‌‌کوین و هم در اتریوم بیشتر از بیت‌‌ کوین است. در شبکه لایت‌‌کوین، بلاک‌‌های جدید هر 5/2 دقیقه تشکیل می‌‌شود. اتریوم یک بلاک‌‌ چین بسیار سریع‌‌تر دارد و بلاک‌‌های جدید هر 10 تا 20 ثانیه تشکیل می‌‌شوند.

مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: حقایق

نمودار زیر دقیقا برای تاریخ 20 مارس 2018 است. بسیاری از مقادیر زیر در طول زمان تغییر می‌‌کنند.

اتریوم لایت‌‌کوین
مجموع عرضه کوین‌‌ها نامشخص 84000000
عرضه فعلی موجود 98310400 55714900
هزینه تراکنش متوسط 21/0 دلار 21/0 دلار
زمان بلاک متوسط 20-10 ثانیه 5/2 دقیقه
الگوریتم اثبات کار ایتاش اسکریپت
استفاده اولیه ساخت dAppها شبکه پرداخت و تست برای بیت‌‌کوین
موسس ویتالیک بوترین (Vitalic Buterin) چارلی لی (Charlie Lee)

مقایسه اتریوم و لایت‌‌کوین: قیمت‌‌ها

احتمالا متوجه تفاوت بین قیمت اتریوم و لایت‌‌ کوین شده‌‌اید. دلیل این تفاوت قیمت، تفاوت کل مبلغ سرمایه‌گذاری در آنهاست. همچنین تعداد واحدهای هر ارز نیز متفاوت است. قیمت‌‌ها با در نظر گرفتن کل پول در بازار (و یا سرمایه گذاری بازار) و تقسیم آن با تعداد واحدهایی که در حال حاضر در دسترس هستند، کار می‌‌کنند. این موضوع موجب بروز قیمت‌‌های متفاوت برای هر واحد می‌‌شود.

گرچه سرمایه بازار اتریوم در حال حاضر بیش از پنج برابر اندازه لایت‌‌ کوین است، این قیمت پنج برابر کمتر از قیمت اتر است. یعنی کوین‌‌های اتر موجود بیشتر از لایت ‌‌کوین‌‌ها است.

هنگامی که به کوین‌‌مارکت‌‌کپ (Coinmarketcap) یا هر وب سایت دیگری که به مقایسه‌‌ قیمت‌‌ها می‌‌پردازد نگاه می‌‌کنید، می‌‌توانید کل پول موجود در بازار را که با ستون “سرمایه بازار (market cap)” نشان داده شده است مشاهده کنید. سرمایه بازار اتریوم با رنگ سبز و سرمایه بازار لایت‌‌کوین با رنگ قرمز مشخص شده‌اند:

در تصویر بعدی، عرضه گردش فعلی نشان داده شده است. این ارقام در طول زمان تغییر می‌‌کنند، زیرا قفل کوین‌‌های جدید از طریق استخراج باز می‌‌شود.

باز هم اتریوم با سبز و لایت‌‌کوین با قرمز نشان داده شده است:

مقایسه اتریوم و لایت‌‌کوین: پرداخت‌‌ها

از آنجایی که زمان تولید بلاک در اتریوم بسیار سریع‌‌تر است، به نظر می‌‌رسد که اتریوم نسبت به بیت‌‌ کوین ابزار پرداخت سریع‌‌تری است. با این حال، سرعت همیشه مورد نظر نیست. از آنجایی که اتریوم یک سیستم پیچیده‌‌تر است و تراکنش‌‌های بیشتری در هر ثانیه رخ می‌‌دهد، شبکه می‌‌تواند راحت‌‌تر پر شود.

کریپتوکیتیز (CryptoKitties)، یک بازی تجاری محبوب اتریوم که در اواخر سال 2017 ظاهر شد، را در نظر بگیرد. کریپتوکیتیز انقدر محبوب بود که تراکنش‌‌های گربه‌‌های دیجیتال تمام فضای موجود در زنجیره را پر کرد. کریپتوکیتیز با وجود بامزه بودنش، برای پرداخت‌‌های واقعی و یا ساخت dApps در شبکه محبوبیت و عمومیت ندارد.

از آنجایی که بلاکچین لایت ‌‌کوین فقط اطلاعات مربوط به پرداخت را ذخیره می‌‌کند، احتمال کمتری وجود دارد که کاربران هنگام انجام تراکنش‌‌ها با تاخیر مواجه شوند. با این حال، اگر چه بلاک ‌‌چین هم در آن روز به شدت مورد استفاده قرار نگیرد، لایت‌‌کوین از اتریوم کندتر خواهد بود.

گفته می‌‌شود از آنجاییکه اتریوم برای توسعه بالقوه اپلیکشن‌‌هایی استفاه می‌‌شود که جهان را تغییر می‌‌دهند، استفاده از لایت‌‌کوین برای پرداخت‌‌ها منطقی به نظر می‌‌رسد. بدین ترتیب، آزاد نگه داشتن شبکه برای توسعه دهندگان برای کسب تجربه، ایده خوبی است.

مقایسه لایت‌‌کوین و اتریوم: نتیجه‌‌گیری

در حالت خوشبینانه حالا شما چیزهای بیشتری در مورد دو تا از برترین ارزهای رمزنگاری شده از نظر سرمایه بازار می‌دانید. تفاوت بین اتریوم و لایت‌‌کوین را درک می‌کنید و در مورد تاریخچه هر دوی آنها و اینکه چه کسی آنها را ساخته است اطلاعات دارید.

همچنین در مورد تفاوت‌‌های تکنولوژیکی بین دو ارز رمزنگاری شده اطلاعاتی به دست آورده‌اید. در نهایت می‌توانید بین لایت‌‌ کوین و اتریوم یکی را برای پرداخت انتخاب کنید.

اگر شما کل راهنما را مطالعه کرده باشید، احتمالا به این نتیجه رسیده‌اید که لایت ‌‌کوین و اتریوم واقعا در رقابت نیستند. در عوض این دو عملکردهای بسیار متفاوتی ارائه می‌دهند. به همین دلیل، بهتر است فکر نکنیم که لایت‌‌کوین و اتریوم در مقابل یکدیگر قرار دارند، زیرا می‌توانند در کنار یکدیگر به حیات خود ادامه دهند!

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.