معرفی استیبل کوین Dai شرکت Maker

چیزی که در مورد Stablecoin ها کمتر درک می‌شود این است که چگونه به وجود می‌آیند. چه کسی عرضه Tether، USDC یا Dai که می‌توانید در صرافی مورد علاقه خود خریداری کنید را ایجاد می‌کند؟ ما نگاهی خواهیم داشت که چگونه سهام‌بازان حرفه‌ای عرضه یک استیبل‌کوین را بر اساس تقاضای فعلی بازار منبسط و منقبض می‌کنند، مدل Dai چرا متفاوت است و چرا عدم وجود یک مدل آربیتراژ حرفه‌ای باعث می‌شود Dai اساسا غیر قابل مقیاس باشد.

0 146

تقاضا برای استیبل‌کوین‌ها، قیمت ‍Dai را از یک دلار فراتر برده است، که باعث می‌شود سفته‌بازان ETH (یا سایر دارایی‌ها) را در CDPها نگه‌داشته و Dai بیشتری ایجاد کنند؛ در عین حال یک تصور غلط رایج وجود دارد که Dai می‌تواند به هر اندازه مقیاس شود. این منطق معمولا برای حمایت از این روایت استفاده می‌شود که تقاضای بالاتر Dai منجر به تقاضای بالاتر اتر می‌شود، اما هر دو اظهارنظر اشتباه هستند.

استیبل‌کوین‌ها چگونه مقیاس می‌شوند

بیایید یک استیبل کوین را این‌گونه تعریف کنیم که اگر عرضه آن بتواند برای حفظ آن همگام با تقاضا پیش رود مقیاس‌پذیر است. برای انجام این کار، یک استیبل‌کوین به وجود سهام‌بازان حرفه‌ای نیاز دارد که به سیگنال‌های بازار واکنش نشان داده و عرضه و تقاضا را در تعادل ثابت نگه می‌دارند.

Stablecoin

آربیتراژ حرفه‌ای نیازمند یک چرخه بسته است. هرچقدر چرخه بتواند سریع‌تر و کارآمدتر تکرار شود، تقاضا را در هر دو جهت بهتر دنبال خواهد کرد. برای مثال، بیایید نگاهی به یک فیات‌کوین تضمین‌شده یعنی تتر (USDT) داشت باشیم.

هنگامی که تقاضای بازار قیمت USDT در برابر دلار را به ۱٫۰۲ دلار افزایش می‌دهد، بازار به سفته‌بازان سیگنال شروع به کار می‌دهد. او ۱٫۰۰ دلار به Tether Inc ارسال کرده و در عوض ۱ USDT دریافت می‌کند. از آنجایی که بازار در حال حاضر ۱٫۰۲ دلار برای USDT ارزش قائل است، او ۱٫۰۲ دلار USD به دست آورده و فورا ۰٫۰۲ دلار سود می‌کند. این موضوع در جهت دیگر و زمانی که قیمت USDT به ۰٫۹۸ دلار می‌رسد نیز صادق است. سفته‌بازان USDT را ۰٫۹۸ دلار خریداری می‌کند، آن را به Tether Inc ارسال کرده و آن را ۱٫۰۰ دلار بازخرید می‌کند، و دوباره چرخه با سود بسته می‌شود.

آربیتراژ حرفه‌ای برای Dai غیر ممکن است

راهی برای اجرای یک چرخه بسته برای Dai وجود ندارد، بنابراین آربیتراژ آن بسیار سخت‌تر است.
ما این موضوع را با گذر از یک چرخه فرضی Dai نشان خواهیم داد.

هنگامی که تقاضای بازار قیمت DAI را به ۱٫۰۲ دلار می‌برد، می‌توانید از ۱٫۰۰ دلار استفاده کرده و ۱٫۰۰ دلار ETH (یا هر دارایی دیگری که می‌تواند به عنوان وثیقه استفاده شود) را خریداری کنید و آن را در CDP نگه دارید. اما مشکل این است که به ازای هر۱٫۰۰ دلار ETH نگهداری شده، Maker زیر ۱٫۰۰ دلار Dai به شما می‌دهد. این به دلیل الزام اضافه وثیقه است. نسبت فعلی وثیقه‌گذاری ۱۵۰٪ است، بنابراین ETH یک دلاری در یک CDP می‌تواند تا ۰٫۶۶ Dai تولید کند (این نسبت می‌تواند تغییر کند، اما هرگز نزدیک به ۱۰۰٪ نخواهد بود).

حال شما می‌توانید ۰٫۶۶ Dai را با همان صرف ۲٪ به فروش برسانید، اما هنوز ETH اصلی نگه‌داشته شده است. تفاوت اساسی بین آربیتراژ تتر و آربیتراژ Dai این است که با Dai شما همچنین باید به دنبال راهی سودآور برای خروج از موقعیت بدهی وثیقه شده در آینده باشد و این تنها زمانی سودآور خواهد بود که شما موفق به خرید Dai با کمتر از قیمتی شوید که آن را فروخته‌اید.

در حالی که منتظر افت قیمت Dai هستید، در موقعیتی نامناسب گرفتار شده‌اید:

  1. شما نمی دانید چه زمانی قیمت Dai دوباره سقوط می‌کند و شاید اصلا چنین اتفاقی نیفتد.
  2. از آنجا که شما نمی‌توانید تمام مراحل چرخه را به طور همزمان تکمیل کنید، در مدتی که منتظر مانده‌اید در مقابل تغییرات ETH آسیب‌پذیر هستید. شما می خواهید فروش استقراضی ETH از خود در مقابل ریسک محافظت کنید، اما این کار هزینه اضافی استقراض را نیز به شما تحمیل خواهد کرد.
  3. شما هزینه اضافی سرمایه برای قفل کردن بخشی از اتر خنثی شده‌ای را متحمل می‌شوید که در ازای آن Dai دریافت نکرده‌اید، که حداقل ۳۳٪ است (از آنجا که می‌توانید ۰٫۶۶ دلار Dai برای هر ۱ دلار ETH برداشت کنید). هزینه آن نرخ بدون ریسک USD است.
  4. هزینه‌ای اضافی برای بستن CDP وجود دارد.

USDT و دیگر فیات‌کوین‌های تضمین شده دوره های بسته آربیتراژ را ممکن می‌سازند، چرا که نسبت وثیقه‌گذاری ۱۰۰٪‌ است و نه بیشتر. سهام‌بازان می تواند ۱دلار USDT را با ۱ USD ایجاد کنند، سپس USDT را به فروش برساند و دیگر با آن کاری نداشته باشند؛ آنها دیگر نباید نگران دلاری باشند که در حساب بانکی Tether Inc قفل شده است. این دلارها دیگر مشکل آن‌ها نیستند. وجود سهام‌بازان متعهد، به USDT امکان می‌دهد که عرضه را پا به پای تقاضا پیش ببرد.

گفتیم که آربیتراژ Dai بسیار پرهزینه است، اما آیا در جایی سودآور می‌شود؟ نسبت تأمین ETH و Dai در ۱:۱٫۵ ثابت است، بنابراین ۱ ETH در حال حاضر ۰٫۶۶ Dai ایجاد می‌کند. اگر قیمت Dai مقدار ۱٫۵ دلار یا بالاتر بود، ۱ دلار ETH به میزان ۱ دلار Dai ایجاد می‌کرد. در این مرحله می‌توانید Dai را به فروش برسانید و CDP خود را فراموش کنید (همان کاری که با USDT می‌کنید) با این تفاوت که بعد از خرید ETH خود گزینه‌ای رایگان را نیز در اختیار دارید. بنابراین به صورت قطعی، آربیتراژ خالص در ۱٫۵۰ دلار سودآور است. به طور احتمالی نیز، زیر۱٫۵۰ دلار سودآور است، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که چرخه در یک باز زمانی قابل پیش‌بینی بسته شود.

البته، این صرفا فرضیه است؛ مردم روی Dai تا ۱٫۵۰ دلار و یا حتی ۱٫۱۰ دلار ریسک نمی‌کنند. استفاده از یک استیبل‌کوین دیگر، و یا در صورت عدم وجود آن (مثلا به دلایل مقرراتی) خنثی‌سازی یک دارایی بی‌ثبات مانند اتر یا بیت‌کوین با فروش استقراضی آن ارزان‌تر است. بنابراین قیمت Dai، حتی در سناریوی تقاضای بالا، دارای سقفی نسبتا کم است که اطمینان می‌دهد فرصت آربیتراژ حرفه‌ای هرگز وجود نخواهد داشت.

بدون آربیتراژ، مقیاس‌گذاری وجود نخواهد داشت

اکنون می‌توان ادعا کرد که همان صرف به تقاضای طبیعی بیشتر برای CDP‌ها و در نتیجه مقداری آربیتراژ منجر خواهد شد، و این قطعا درست است. سازندگان طبیعی CDP برای آربیتراژ قیمت در حاشیه انگیزه پیدا خواهند کرد، به ویژه کسانی که CDP دارند و می‌توانند با کمترین تلاش Dai بیشتری تولید کنند. اما در هر سطح قیمت، هنوز سقفی طبیعی برای تقاضای CDP وجود دارد که زمانی که چرخه‌های بسته ممکن باشند وجود ندارد.

چرا آربیتراژ طبیعی توسط سازندگان CDP برای مقیاس Dai کافی نیست؟ به یاد داشته باشید، هر چه یک استیبل‌کوین سریع‌نر یک چرخه را تکرار کند، عرضه آن تقاضا را دقیق‌تر تعقیب می‌کند. بخش مهم ثبات، رساندن قیمت سکه تا ۱ دلار است. اما بخش مهم مقیاس‌پذیری این است که قیمت به ۱ دلار بازگردد. هرگاه قیمت بیش از ۱ دلار باشد، تقاضا برای خرید Dai بسیار پایین است، زیرا یک خریدار بالقوه باید انتظار داشته باشد که قیمت در نهایت عادی شود. بنابراین، هرچه سهام‌بازان بتوانند سریعتر قیمت را به ۱ دلار کاهش دهد، زودتر تقاضا دوباره افزایش می‌یابد، و منجر به افزایش بیشتر تقاضا (تا سقف طبیعی) می‌شود.

یک سهام‌باز حرفه‌ای به دنبال به دست آوردن سود بدون ریسک در یک ترازنامه محدود است که با دلار آمریکا تنظیم شده است. پس Dai او هیچ فرصتی به او ارائه نمی‌کند. این تفاوت زمانی روشن می‌شود که یک سفارش خرید برای ۲۵ میلیون سکه با صرفی کوچک به بازار می‌رسد. برای Dai، هیچ کدام از این افراد برای تولید Dai بیشتر CDP باز نمی‌کنند. در مقابل، سفارش خرید مشابه در دیگر استیبل‌کوین‌ها مانند USDT باعث افزایش فوری عرضه خواهد شد و سهام‌بازان عرضه جدید را به سفارش خرید می‌فروشند.

از آنجا که Dai اجازه آربیتراژ حرفه‌ای را نمی‌‌دهد، این چرخه اگر حرکت کند نیز بسیار کند خواهد بود. در حالی که برای USDC یا USDT، تولید جدید عرضه زمانی اتفاق می‌افتد که خریداری بیش از ۱ دلار هزینه می‌کند، تولید بیشتر Dai مبتنی بر تقاضای مبهم برای بدهی‌های بیشتر در سمت CDP است. این برای Maker چه معنایی دارد؟

اما … Maker فقط بر استیبل‌کوین متمرکز نیست

ناتوانی Dai در مقیاس شدن هیچ تأثیری بر Maker ندارد، زیرا هیچ‌گاه هدف اول نبوده است. Maker نسخه‌ای غیر متمرکز و بسیار کارآمد از خدمات وام متمرکز مانند BlockFi است که مورد استفاده اصلی آن، آربیتراژ مالیاتی است:

یک وام از BlockFi شما را قادر می‌سازد تا از دارایی‌های کریپتو به عنوان وثیقه استفاده کرده و در حساب بانکی خود دلار دریافت کنید. وام گرفتن در ازای دارایی‌های کریپتو به شما امکان می‌دهد تا نقدینگی دریافت کنید، اما منجر به مالیات افزیش سرمایه نمی‌شود بسته به به استفاده از وجوه، ممکن است سود را در برابر افزایش سرمایه و سایر درآمدهای سرمایه‌گذاری قابل کسر باشد. (منبع: https://blockfi.com/faq)

دو مورد استفاده برجسته دیگر، لوریج طولانی و مدیریت خزانه/حقوق و دستمزد برای ICOها است. ایده اصلی این است که همیشه نقدینگی «پیش از یک رویداد نقدینگی آتی» تولید شود (پولی که انتظار دارید بعدا دریافت کنید؛ چه از فروش ETH پس از مهلت مالیاتی و چه از فروش آن با قیمت بالاتر در آینده.

ما معتقدیم Maker یک سرویس عالی با ویژگی‌های برجسته است. نقطات قوت آن این است که اصطکاک کمتر، هزینه‌های پایین‌تر و ریسک طرف مقابل کمتری را نسبت به رقبای متمرکز ارائه می‌دهد و نقاط ضعف آن فقدان درخواست نهایی (margin call) و جریمه سنگین‌تر انحلال خودکار است. این تقاضا برای محصول پایه Maker (وام) است که عرضه Dai موجود را تعیین می‌کند و نه برعکس.

اگر قیمت Dai به بیش از ۱ دلار برسد، این به طور کلی به مردم و به خصوص کسانی که CDP مفتوح دارند انگیزه می‌دهد کمی بدهی بیشتری بپذیرند . اما به کسی انگیزه نمی‌دهد که برای آربیتراژ مابه‌التفاوت CDP بسازند،‌ مگر در صورتی که وی از قبل نسبت به پذیرش بدهی بی‌تفاوت باشد. از آنجایی که تمام پول‌های در CDPها قفل شده باید از یک تقاضای طبیعی برای بدهی نشات گیرند، سقفی طبیعی برای میزان بدهی‌های پذیرفته شده از طرف مردم و بنابراین میزان Dai موجود وجود دارد.

درنظر ما، سه نکته اساسی را می‌توان آموخت. اول، از آن جایی که آربیتراژ حرفه‌ای برای Dai سودآور نیست، عرضه تقاضا را مانند سایر استیبل‌کوین‌ها تعقیب نخواهد کرد. به این ترتیب، تقاضای بیشتری برای Dai سبب افزایش معنی‌دار تقاضای اتر به عنوان وثیقه نیز نخواهد شد. هرچه باشد، تقاضا برای اتر به عنوان وثیقه ممکن است حتی کاهش یابد، زیرا Maker دارایی‌های بیشتری را اضافه کرده اجازه می‌دهد تا کاربران به جای فقط اتر در ازای آن‌ها نیز استقراض کنند.

دوم، از Maker اغلب به عنوان مقام تشریفاتی اتریوم و معمولا به عنوان حاملی برای گاوی شدن قیمت یاد می‌شود. اما ما معتقدیم که شایستگی Maker نه در «قفل کردن عرضه» و افزایش تقاضا برای اتر (که خلاف آن را نشان دادیم)، بلکه بیشتر در مورد کاربرد واقعی است. Maker ثابت می‌کند که عملکرد قرارداد هوشمند اتریوم می‌تواند برای ایجاد نسخه بسیار کارآمد و غیر متمرکز BlockFi استفاده شود.

در نهایت، اکنون مشخص است که در ابتدا تمرکز بیش از حد به تحلیل سست‌بنیاد بودن Maker و توانایی حفظ ارزش Dai اختصاص داده شد. واقعیت این است که این استیبل‌کوین از کاهش بیش از ۹۰ درصدی ارزش وثیقه جان سالم به در برده است. این از سوء تفاهم گزاره ارزش اساسی Maker و Dai ناشی می‌شود. هدف آن ایجاد یک استیبل‌کوین مقیاس پذیر و ضد سانسور نیست. هدف آن ایجاد توانایی مقاومت در برابر سانسور برای هر کسی است که یک دارایی ناپایدار مقاوم در برابر سانسور دارد.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.