مسئولیت قانونی حسابرسان چیست؟

حسابرسان در قبال اعتبار صورت حساب‌های مالی مسئول هستند و نقش بسیار مهمی را در این زمینه ایفا می‌کنند. در صورت لغزش، حسابرسان نیز با پیامدهای کیفری مواجه خواهند شد. در این مقاله، با تعریف مسئولیت قانونی حسابرسان، ویژگی‌هایی که باید داشته باشند، منابع قانونی مسئولیت‌های آن‌ها و همچنین دادخواست‌های غیر قابل اثبات و دادخواست‌های موفق علیه حسابرسان آشنا خواهید شد.

0 233

مسئولیت قانونی حسابرسان چیست؟

نگرانی‌‌ها در مورد مسئولیت قانونی حسابرسان هر روزه در حال افزایش است. حسابرسان از اهمیت بسیار بالایی برخوردارند، چراکه در نهایت آن‌ها مسئول افزایش اعتبار و قابل اطمینان بودنِ صورت‌‌حساب‌‌های مالی برای انواع کاربران بیرونی هستند. حسابرسان نیز مانند دیگر افراد حرفه‌‌ای می‌‌توانند در انجام وظایف خود با مسئولیت وتعهد کیفری و مدنی مواجه شوند.

اگر کلاهبرداری‌‌هایی که تاکنون کشف نشده را هم در نظر نگیریم، بدون وجود حسابرسان مستقل و دارای صلاحیت، موارد کلاهبرداری زیادی پنهان می‌‌ماندند. در حقیقت، کد رفتار حرفه‌ای می‌‌گوید که حسابرسان باید با مراقبت کافی کسب‌‌وکار خود را پیش ببرند. مراقبت کافی به معنی مفهوم “شخص محتاط” است.

مراقبت کافی عموما بر چهار چیز تاکید دارد:

1. حسابرس باید دارای مهارت‌‌های لازم باشد
2. حسابرس وظیفه دارد که چنین مهارتی را با مراقبت و سرسختی معقول به کار ببرد
3. حسابرس از حسن نیت و درستی برخوردار است، اما لغزش ناپذیر نیست
4. حسابرس ممکن است به علت سهل انگاری، سوءنیت یا صداقت نداشتن مسئول باشد، اما برای اشتباهات خالص در قضاوت پاسخگو نیست

منابع مسئولیت قانونی برای حسابرس

اجازه دهید نهادهای احتمالی که ممکن است از حسابرس شکایت کنند و همچنین دلیل احتمالی برای یک دادخواهی را در نظر بگیریم.

  1. مشتری
2- کاربران (واسطه) 3- دولت
دلیل: نقض قرارداد دلیل: سهل انگاری دلیل: کلاهبرداری که با عنوان سهل انگاری فاحش نیز شناخته شود
حسابرسان یک نامه تعهد دریافت می‌‌کنند و هر گونه نقض شرایط تعیین شده می‌‌تواند دلیلی قابل قبول برای عمل قانونی باشد حسابرس مراقبت کافی را به عمل نیاورده است و نتوانسته یک اظهار غلط مربوط را شناسایی کند حسابرس به صورت آگاهانه یک گزارش حسابرسی نادرست منتشر می‌‌کند

مسئولیت قانونی حسابرسان در مقابل واسطه‌‌ها

با خواندن این مقاله، ممکن است این سوال به بوجود آید که حسابرسان دقیقا در مقابل چه کسی مسئول هستند؟ آیا واسطه می‌تواند یک حسابرس را متهم کند؟ یا گروه خاصی از واسطه‌‌ها وجود دارد؟ به طور کلی می‌‌دانیم که حسابرسان در مقابل دو گروه از واسطه‌‌ها یعنی:

1) کاربران شناخته شده صورت‌‌حساب‌‌های مالی

2) طبقه‌‌ محدودی از کاربران قابل پیش‌‌بینی که بر صورت‌‌حساب‌‌های مالی متکی هستند، مسئولیت دارند.

کاربران شناخته شده‌ی صورت‌‌حساب‌‌های مالی، شامل سهامداران واقعی و طلبکاران شرکت می‌شوند. معمولا شرکت فهرست کاملی از همه این افراد را با نامشان نگه می‌‌دارد. گروه دوم مربوط به کاربران قابل پیش‌‌بینی نیاز به کمی قضاوت دارد. به عنوان مثال، اگر شرکت سعی در صدور سهام جدید یا دریافت وام از یک بانک را داشته باشد، این سرمایه‌‌گذاران و قرض‌‌دهنده بالقوه (یعنی یک بانک) جزو طبقه‌‌ای از کاربران قابل پیش‌‌بینی قرار می‌گیرند. بنابراین، حتی اگر حسابرس کاربر خاصی را نشناسد، متوجه می‌‌شود که مشتری از صورت‌‌حساب‌‌های مالی برای افزایش تامین سرمایه توسط بانک یا انتشار سهام جدید استفاده می‌‌کند و بنابراین متوجه نوع کاربری می‌‌شود.

دادخواست‌‌های غیر قابل اثبات

علی رغم همه‌‌ی احتمالات برای دادخواست علیه حسابرسان، بسیاری از پرونده‌های تشکیل شده توسط واسطه‌‌ها غیر قابل اثبات هستند. به عنوان مثال، اگر یک واسطه، به دلیل اینکه مشتری (یعنی شرکتی که مورد حسابرسی قرار گرفته) دیگر یک شرکت قابل اعتماد نیست حسابرس را متهم کند، این اتهام قابل توجیه نیست، زیرا حسابرس در برابر اینکه آیا شرکت دوام دارد و می تواند در بلندمدت به کار خود ادامه دهد یا خیر، مسئولیتی ندارد. حسابرس تنها مسئول اطمینان از این است که صورت‌‌حساب‌‌های مالی با معیارهای ارزیابی مناسب مطابقت داشته باشند. علاوه بر این، پرونده‌های غیر قابل اثبات ممکن است شامل پدیده ریسک حسابرسی باشند.

ریسک حسابرسی، ریسکی است که یک حسابرس همه کارها را درست / با تمام توان خود انجام دهد، با این حال، نظرحسابرسی نامناسبی در مورد در صورت‌‌حساب‌‌های مالی بیان کند. اساسا، در این موقعیت با اشتباهاتی در صورت‌‌حساب‌‌های مالی مواجه هستیم که حتی پس از تبعیت حسابرس از قوانین حسابرسی ارائه شده توسط هیئت مدیره، همچنان باقی می‌‌مانند. وضعیت‌‌هایی نیز وجود دارند که حسابرس بدشانسی می‌آورد، مثلا وقتی که یک حسابرس تصمیم می‌‌گیرد نمونه‌‌ای را برای حسابرسی انتخاب کند که نماینده کل جمعیت داده نیست. خطاها ناشی از موقعیت‌‌های ناخوشایند هستند و حسابرس مسئول آن‌ها نیست. با این حال اگر یک حسابرس خود را با استانداردهای حسابرسی عمومی مشخص شده توسط اداره حسابداری قانونی تطبیق ندهد، این امر دلیل موجهی برای پرونده دادخواست است که وضعیتی به نام شکست حسابرسی نامیده می‌‌شود.

دادخواست‌های موفق علیه حسابرسان

برای اینکه یک واسطه یا یک مشتری بتواند یک حسابرس را تحت عنوان سهل‌‌انگاری متهم کند، فقط ارائه یک سری شواهد و تشکیل پرونده کافی نیست. شاکی باید چهار معیار زیر را ثابت کند:

  • حسابرس وظیفه مراقبت را به عهده داشته (یعنی، باید کاربر یا گروه کاربر قابل پیشبینی را بشناسد)
  • حسابرس آن وظیفه مراقبت را نقض کرده باشد (یعنی شکست حسابرسی)
  • شاکی دچار ضرر شده و ضرر یک ضرر واقعی است (نه یک هزینه/ضرر فرصت)
  • رابطه سببی بین سهل­انگاری حسابرس و ضرر شاکی وجود داشته باشد

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.