قانون‌گذاری برای ارزهای رمزنگاری شده: تنها غول‌ها از آن بهره می‌برند

اخیرا با افزایش محبوبیت ارزهای رمزنگاری‌ شده و سرمایه‌ گذاری بر روی آن، مباحث انجام قانون‌ گذاری بر روی آن‌ها بسیار داغ است و هر دولت در هر گوشه جهان رویکردی را در قبال آن در نظر گرفته است؛ ولی تاکنون هیچ گونه قانون‌ گذاری خاصی برای این ارزها در نظر گرفته نشده است، در این مطلب به این موضوع پرداخته شده است که آینده قانون‌ گذاری برای این ارزها چگونه خواهد بود و آیا قانون‌ گذاری دولت‌ها در این زمینه، به نفع جامعه سرمایه‌ گذاران ارزهای رمزنگاری‌ شده است یا خیر!

0 130

آنچه که ارزهای دیجیتال را از انواع دیگر دارایی و ابزارها متمایز می‌سازد این است که ارزهای دیجیتال هنوز فاقد قانون‌گذاری هستند. در برخی نقاط دنیا ارزهای دیجیتال به عنوان شکلی از دارایی مالی پذیرفته شده‌اند، اما در دیگر نقاط دنیا این ارزها روش پرداخت قانونی محسوب نمی‌شوند و ایجاد یک ساختار یکپارچه جهانی برای ارزهای دیجیتال اتفاقی نیست که به این زودی‌ها شاهد آن باشیم.

بیایید فرض کنیم بانک‌های مرکزی قانون‌گذاری برای ارز رمزها  را آغاز کنند؛ در این صورت چه چیزی تغییر می‌کند؟ این نوع دارایی ماهیت منحصر به فرد خود را از دست می‌دهد؛ ماهیتی که بر اساس آن، این نوع دارایی ابزاری خارج از حیطه قدرت هر قانون‌گذاری می‌باشد. به محض قانون‌گذاری برای ارز رمزها، مبادله آن‌ها دقیقا به همان نحوی انجام می‌شود که بازیگران بزرگ بازار می‌خواهند و نیازهای بقیه کاملا نادیده گرفته می‌شود. در این صورت ارزهای رمزنگاری شده به ابزار دیگری در دست « قدرتمندان» تبدیل می‌شود تا نیازهای مالی خود را در عرصه جهانی تامین کنند و از سوی دیگر معامله‌کنندگان کوچک علاقه خود را به این ارزها از دست می‌دهند و سپس، کسی پیدا می‌شود و چیز جدیدتری اختراع می‌کند.

قانون‌گذاری برای ارزهای رمزنگاری شده: تنها غول‌ها از آن بهره می‌برند
قانون‌گذاری برای ارزهای رمزنگاری شده: تنها غول‌ها از آن بهره می‌برند

ژاپن نخستین کشوری است که بیت‌کوین‌ در آن قانونا به عنوان یک شیوه پرداخت به رسمیت شناخته شده است. با اینکه برخی نهادهای دولتی بیت‌کوین‌ را پذیرفته‌اند اما در مجموع قانون ژاپنی در این رابطه تغییری پیدا نکرده است. با این وجود به تازگی متمم‌هایی تهیه شده که در صورت تصویب شدن آن‌ها شهروندان ژاپنی آزادی عمل بسیار بیشتری در به کارگیری بیت‌کوین‌ خواهند داشت. در هند هم روندی مشابه در جریان است و قانون در شرف تغییر است و در عین حال تلاش‌های فراوانی صورت گرفته تا شهروندان هندی بتوانند هر چه زودتر هزینه کالا و خدمات خود را با بیت‌کوین‌ بپردازند.

در امریکا و کشورهای اتحادیه اروپا، دولت‌ها هنوز آماده پذیرفتن بیت‌کوین‌ به عنوان یک ارز نرمال نیستند. مطابق بیانیه CTFC (کمیسیون تجارت آینده کالا امریکا)، بیت‌کوین‌ نوعی محصول مبادله‌ای است و این در حالی است که خزانه‌داری امریکا بیت‌کوین‌ را صرفا روشی برای ارائه خدمات مالی می‌داند. با اینکه بیت‌کوین‌ به عنوان یک وجه رایج در امریکا مطرح نشده است ولی تمامی‌تراکنش‌های بیت‌کوین‌ مشمول پرداخت مالیات می‌باشند. برخی کشورها نیز مانند مانند بولیوی، ویتنام و ایسلند استفاده از بیت‌کوین‌ را ممنوع کرده‌اند.

بسیاری از کشورها همین حالا هم راه درازی را پیموده‌اند و از ممنوعیت شدید بیت‌کوین‌ به سمت پذیرش آن به عنوان یک شیوه پرداخت حرکت کرده‌اند و حتی برخی کشورها آماده‌اند برای خود رمز ارز صادر کنند. دلیل این رویکرد بسیار ساده است؛ این رویه هم باعث افزایش شفافیت می‌شود و هم تاجران قدرتمند کریپتو را از سایه خارج می‌کند و به دولت‌ها امکان می‌دهد گردش سرمایه آنان را ردگیری کنند و از آن‌ها مالیات و گزارش دریافت نمایند. از سوی دیگر، چنین مقرراتی در حوزه رمز ارز بسیار نامطبوع است.

دلار رمزنگاری‌شده (Cryptodollar) و هر ارز رمزی که همتای « حقیقی » دارد، به مبارزه با فساد کمک می‌کند زیرا به راحتی می‌توان مسیر حرکت سکه‌ها را از آغاز مشاهده کرد. این پدیده همچنین «دایره سایه» (shadow sector) را از بانکداری حذف می‌کند و به مقامات مالیاتی امکان می‌دهد موارد پنهان را ببینند. افزون بر این، بلاکچین دارای تاثیرات جانبی است. یکی از آن‌ها کاهش بروکراسی است چرا که با وجود بلاکچین همه کارها به شکل خودکار انجام می‌شود و کار لازم به حداقل می‌رسد. تاثیر جانبی دیگر رشد بخش دولتی (عمومی) است ( این مورد صد درصد نیست چرا که تکنولوژی‌های دیجیتالی در تمام جهان گسترش پیدا کرده و استفاده می‌شوند با این حال در بسیاری از کشورها هنوز هیچ پیشرفتی دیده نشده است).

پست های مرتبط

نکته مهم این است که بانک‌های مرکزی و دولت قصد دارند با ایجاد ارز رمزنگاری‌ شده خود، تمامی‌گردش سرمایه جهانی را ببینند. بازار ارز دیجیتال بزرگ است و می‌توان مالیات و کمیسیون هنگفتی از آن به دست آورد. این خواست هر دولتی است که « سهم » خود را بردارد و همه دولت‌ها به دنبال راهی برای تحقق این هدف هستند. در عین حال برخی هم هستند که هیچ سهمی‌از این « کیک مجازی » نمی‌خواهند و با بیت‌کوین‌ و برادرهای کوچک‌تر آن کاری ندارند. این مساله می‌تواند مفید باشد چرا که موانع موجود برای رشد پول دیجیتال را کمتر می‌کند و می‌تواند در آینده مزایای بیشتری به همراه داشته باشد.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.