سوئیفت (SWIFT) چیست؟

امروزه در سرتا‌سر دنیا از سوئیفت برای انتقال پول استفاده می‌شود. در این مقاله مفهوم سوئیفت توضیح داده شده و نحوه کار آن و همچنین تاریخچه‌ای مختصر از آن شرح داده شده است.

0 340

ردیابی شیوه انتقال بین‌بانکی و بین‌المللی پول به‌لطف سیستم پیام‌رسان سوئیفت

سوئیفت (SWIFT) چیست؟
سوئیفت (SWIFT) چیست؟

سوئیفت، یا انجمن جهانی مخابرات مالی بین‌بانکی، بزرگترین سیستم پیام‌رسانی پرداخت الکترونیک در جهان و تسهیل‌کننده‌ی تبادل بیش از ۶ تریلیون دلار در روز بر اساس برآوردهای سال ۲۰۱۲ است. اگرچه سوئیفت با استفاده از سیستم‌های انتقال منابع مالی الکترونیکی توسعه داده شده است اما هیچ یک از این انتقالات منابع مالی را خود انجام نمی‌دهد؛ در واقع حتی پول را لمس نمی‌کند. سوئیفت که اساسا یک سیستم پیام‌رسانی بانک‌‌به‌‌بانک است، زبان استاندارد ‌شده‌ای را فراهم می‌کند که موسسات برای مرتبط‌سازی دستورالعمل‌های پرداخت و سایر اطلاعات به یکدیگر استفاده می‌کنند. پیام‌های سوئیفت در زبان برنامه‌نویسی به‌نام FIN ساخته می‌شوند. نمونه‌ای از زبان FIN در زیر نشان داده شده است:

سوئیفت (SWIFT) چیست؟
سوئیفت (SWIFT) چیست؟

اصول سوئیفت نشان می‌دهد که چگونه نهادهای رقابتی علی‌رقم تنش‌ها، و مصلحت‌ها، برای حل مسائل مشترک با یکدیگر همکاری می‌کنند، در اینجا منظور از مسائل، مسائل مربط به پرداخت‌های بین بانکی می‌باشد.

مروری بر تاریخچه‌ی سوئیفت

قبل از سوئیفت، تلکس (Telex) وجود داشت، و همین شروع کردن از تلکس نیز امیدوار‌کننده بود؛ زیرا سوئیفت به‌جای این‌که از ابتدا ساخته شود، براساس برخی سوابق قبلی پایه‌گذاری شد.

تلکس (یا صرافی دورنویس (Teleprinter Exchange)) یکی از راه‌های اصلی انتقال داده بود (و همچنان هم هست) که در جنگ جهانی دوم توسعه داده شد. اگرچه پایه‌های آن در ارتش بود، اما به سرعت توانست توسط موسسات مالی برای ارتباطات بین‌المللی سیستم‌هایشان سازگار شود. البته در دهه‌ی ۷۰، تلکس قدیمی شد. تلکس کُند ( با سرعت انتقال آن بایت بر ثانیه) و فاقد قالب‌بندی استاندارد (محدود کردن امکان خودکار‌سازی) بود و همچنین به اندازه‌ی کافی ایمن نبود (البته بعدها به‌صورت پایه، به‌عنوان دایرکتوری بر روی شبکه‌های تلفن همراه به‌کار گرفته شد).

تقریبا در همان زمان سیستم‌های انتقال پول الکترونیکی خانگی شروع به ظهور کردند، که دلیل آن تمایل به حذف کاغذ از فرایند پرداخت بود (جرقه‌ی انجام فرایندهای مالی بدون کاغذ در دهه‌ی ۶۰ شکل گرفت).

البته تفاوت آن این است که EFTها در واقعیت پول را به حرکت در می‌آورند. اما آن‌ها اغلب از پیام‌های تلکس استفاده می‌کردند تا اطلاعات مربوط به اینکه چه چیزی باید اتفاق بیفتد را دریافت کنند، که این موضوع مسائل مربوط به تلکس را بیشتر مورد توجه قرار می‌داد.

بنابراین در سال ۱۹۷۳، بعد از مطالعات و صحبت‌های بسیار، گروهی از بانک‌ها سوئیفت را به عنوان جایگزین تخصصی تلکس بنا نهادند. آن‌ها برزیل را برای اداره مرکزی آن انتخاب کردند. دلیل این کار هم این بود که مسلما انتخاب نیویورک یا لندن خیلی سیاسی بود.

پس از گذشت سه سال از برپایی سوئیفت، این سیستم شامل یک پلت‌فرم پیام‌رسانی، یک سیستم کامپیوتری برای اعتبارسنجی و مسیریابی پیام‌ها و مجموعه‌ای از پیام‌های استاندارد شد و بیش از ۵۰۰ موسسه از ۲۲ کشور به آن متصل شده بودند.

امروزه بیش از ۱۱۰۰۰ موسسه از بیش از ۲۰۰ ملت به سوئیفت متصل شده‌اند. تنها در سال ۲۰۱۵، ۶.۱ بیلیون پیام FIN در شبکه سوئیفت ارسال شده است.

سوئیفت چگونه کار می‌کند؟

سوئیفت (SWIFT) چیست؟
سوئیفت (SWIFT) چیست؟

سوئیفت از سیستمی از کدها استفاده می‌کند تا جزئیات این‌که یک انتقال از کجا می‌آید، به کجا می‌رود و چگونه به مقصد برسد، به دست آورد. این رشته‌های شناسه‌های عددی-الفبایی شامل کد موسسه، کد کشور، کد موقعیت جغرافیایی و یک کد شعبه هستند؛ بنابراین متفاوت از سیستم عددی مسیریابی ایالات متحده نیست.

لازم به ذکر است که چون سوئیفت در واقعیت پولی ارسال نمی‌کند، موسساتی که از این شبکه استفاده استفاده می‌کنند به ارتباطات بانکی برای جابه‌جایی پول نیاز دارند.

هر موسسه‌ی مالی یک رابط سوئیفت اختصاصی (یا به عبارت دیگر، یک پایانه‌ی مبتنی بر کامپیوتر) در محل خواهد داشت. اکثر بانک‌ها سیستم سوئیفت خود را راه‌اندازی می‌کنند، بنابراین از سایرشبکه‌هایشان جدا می‌شوند (هرچند همانگونه که در ادامه بررسی خواهیم کرد، همه‌ی ‌کارها را انجام نمی‌دهند. کاربران می‌توانند به این پایانه‌ها وارد شوند و پیام‌ها را به صورت دستی وارد کنند. همچنین پیام‌ها می‌توانند توسط سیستم‌های کامپیوتری موسسات به صورت خودکار تولید شوند و به پایانه‌ها انتقال یابند.

سپس پایانه پیام سوئیفت را به پردازنده‌های منطقه‌ای در کشور فرستنده ارسال می‌کند. پایانه‌ها تنها از طریق خطوط اجباری، dial up و یا اتصالات شبکه‌های داده‌های عمومی به پردازنده‌ها متصل می‌شوند. C24 دارای پیشینه خوبی از این است که چگونه هر چیزی در این‌جا کار می‌کند. از همان‌جا، پردازنده‌های منطقه‌ای داده‌ها را بررسی، ذخیره و به مرکز عملیاتی (که پیام را به پردازنده‌ی کشور گیرنده انتقال می‌دهد) ارسال می‌کند. این پردازنده پیام را به پایانه‌ی گیرنده تحویل می‌دهد و سپس تصویق را ارسال می‌کند. مقامات موسسات مالی مربوطه متعهدند تا با حسابرسی این‌ها، از تقلب جلوگیری نمایند.

حرکت پول

در واقع انتقال وجوه مالی بین‌المللی یک مسئله‌ی بانکی است. فرض کنید دو مشتری یک بانک در دو کشور متفاوت قرار دارند و می‌خواهند وجوهی را انتقال بدهند؛ مشتری کشور A از بانک تقاضا می‌کند تا پول را به مشتری کشور B‌ انتقال بدهد. شعبه‌ی A از طریق سوئیفت به همتای خود می‌گوید که چه کاری انجام بدهد.سپس این پول را در اختیار مشتری مقابل قرار می‌دهد و موارد مورد نیاز را در سیستم حساب‌داری خود ثبت می‌کند.

همین است!

اما معمولا پیچیده‌تر از این است و موسسات مالی بیشتری را شامل می‌شود. به عنوان مثال، اگر یک موسسه‌ی مالی هیچ شعبه‌ای در کشور ذی‌نفع نداشته باشد، ممکن است به حلقه‌ی موسسات دیگر نیاز داشته باشد تا این تراکتش را تکمیل کند (در این زمینه، بانک مکاتبه‌کننده نامیده می‌شود). اگر هر دو بانک (به راحتی) حساب‌های خود را در یک نهاد سوم حفظ کنند، می‌توانند از آن بانک برای تسریع امور استفاده کنند. آن‌ها رابطه را شناسایی، یک پیام مخفی را بین بانک‌ها از طریق سوئیفت ارسال و یک انتقال را ثبت می‌کنند. برای جزئیات بیشتر، فیصل خان دارای تفکیکی عالی است.

پول‌سازی

سوئیفت این سرویس‌ها را به صورت رایگان ارائه نمی‌دهد. شرکت تعاونی از طریق تنظیمات یک‌باره، خدمات و هزنیه‌های تجهیزات، و مشاوره پول‌سازی می‌کند و هر باری که یک پیام (بزرگترین منبع درآمدش) در میان جریان‌های دیگر ارسال می‌شود، آن را قطع می‌کند. سوئیفت گزارش سالانه‌ی خود را در وب‌سایتش منتشر می‌کند.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.