رمز ارز های خصوصی باعث پذیرش گسترده‌‌ رمز ارزها خواهند شد

می‌‌دانم بسیاری از شما با خواندن تیتر مقاله‌‌ام چشم قره رفتید. چند دقیقه صبر کنید تا از پیشنهاد خودم دفاع کنم. JP Morgan Chase و فیسبوک هر دو دارند بر روی پروژه‌‌های رمز ارز خصوصی کار می‌‌کنند. رمز ارزها‌‌ی خصوصی، بلاک چین های نیازمند مجوز (Permissioned) هستند؛ یعنی توسط یک هسته مرکزی اداره می‌‌شوند. JP Morgan در 14 فوریه، خبر راه‌‌اندازی رمز ارز خود را اعلام کرد: JP Coin. و فیسبوک هم در اوایل 2018 از ورودش به این صنعت خبر داد.

0 96

رمز ارزها یا دارایی‌‌های دیجیتال؟

این کوین‌‌ها معمولا به طور گسترده‌‌ای به نام رمز ارزها شناخته می‌‌شوند. ولی رمز ارز خصوصی با رمز ارز مغایرت دارد. بسیاری از مردم نمی‌‌دانند یک رمز ارز یا یک بلاک چین نیازمند مجوز چیست به همین دلیل به آن رمز ارز می‌‌گویند.

یک رمز ارز به این صورت تعریف می‌‌شود:

یک دارایی دیجیتال که برای کار در فضای معاملاتی ساخته شده و برای امن کردن تراکنش‌‌ها، کنترل ساخت واحدهای اضافی، و تایید انتقال دارایی‌‌ها، از رمزنگاری‌‌های قوی استفاده می‌‌کند. رمز ارزها از کنترل غیر متمرکز استفاده می‌‌کنند و در مقابل، سیستم‌‌های بانکداری مرکزی و رمز ارزها‌‌، یک قدرت متمرکز دارند.

این کوین‌‌های شرکتی، دارایی‌‌های واقعا دیجیتال هستند و رمز ارز نیستند. ولی آیا این موضوع اهمیت دارد؟

JPM Coin

JPM Coin یک استیبل کوین وابسته به دلار آمریکا است. استیبل کوین‌‌ها دارایی‌‌های دیجیتالی هستند که ارزش خود را از دارایی‌‌های دیگری به دست می‌‌آورند که دراینجا آن دارایی دلار آمریکا است. JPM Coin در درون شرکت JP Morgan و در پرداخت‌‌های بین‌‌المللی برای مشتریان سازمانی، به کار می‌‌رود. اما به هر حال ممکن است مشتریان خانه‌‌دار یک روزی از این کوین استفاده کنند. جیمی دیمون (Jamie Dimon) اخیرا اظهار کرده که JP Morgan” می‌‌تواند در درون شرکت استفاده شود، می‌‌تواند در مبادلات تجاری به کار رود و ممکن است یک روز هم مصرف‌‌کننده باشد.”

معلوم نیست چه زمانی JPM Coin در دسترس عموم قرار می‌‌گیرد، ولی اگر این اتفاق بیفتد، برای صنعت کریپتو اتفاق فرخنده‌‌ای است.

فیسبوک کوین

فیسبوک در حال ساخت رمز ارزی برای سرویس پیام‌‌رسان واتس اپ است. این کوین پرداخت‌‌های موبایل را آسان می‌‌کند. واتس اپ بیش از 1/5 میلیارد کاربر در 180 کشور دارد و این تعداد از کاربران پیام‌‌رسان فیسبوک و وی چت نیز بیشتر است. فیسبوک کوین می‌‌تواند در پیام‌‌رسان فیسبوک که 2/32 میلیارد کاربر ماهانه دارد نیز به کار گرفته شود. بازار بالقوه‌‌ای برای این کوین وجود دارد.

صنعت پرداخت‌‌های موبایل

صنعت پرداخت‌‌های موبایل در سال 2016، 601 میلیارد دلار ارزش داشت و هر ساله 33/5% رشد دارد. پرداخت‌‌های موبایل قرار است در 2023 به ارزش 4574 میلیارد دلار برسد. بزرگترین بازیگران این صنعت، گوگل ولت و اپل پی هستند. پیشرفت‌‌های چشمگیر در پرداخت‌‌های موبایل در منطقه‌‌ی آسیا اقیانوسیه رخ می‌‌دهد زیرا این منطقه جمعیت نسبتا جوانی دارد.

بخش SMS بزرگترین بخش این بازار است ولی ممکن است با رشد سریع اپلیکیشن‌‌های پیام‌‌رسان، جایگاه خود را از دست بدهد. پرداخت‌‌های SMS شامل ارسال SMS به یک تاجر برای یک خرید می‌‌شود و هزینه‌‌ی خرید را به قبض تلفن اضافه می‌‌کند یا از حساب پیش‌‌پرداخته‌‌ی شرکت موبایل کم می‌‌شود.

پذیرش عمومی

رمز ارزها برای دستیابی به پذیرش عمده تلاش می‌‌کنند. صنعت رمز ارز پس از ابداع بیت کوین، افتان و خیزان رشد کرده است ولی هنوز استفاده از آن رواج نیافته است. کابران رمز ارزها به مشکلاتی همچون حفاظت از کلیدها، هک‌‌های صرافی‌‌ها و کلاهبرداری‌‌ها در عرضه‌‌ی کوین‌‌های اولیه‌‌ گرفتارند. عجیب نیست که اکثر مردم به آن علاقه‌‌ای ندارند.

فقط وقتی پدربزرگ 92 ساله ام از کریپتو استفاده کند، به این معنی است که ما به پذیرش عمومی رسیده ایم.

بیشتر ما حتی نفهمیده ایم پول چیست، چه برسد به رمز ارز. توضیح اینکه پول چیست، نیازمند یک سری مقالات دیگر است… ولی دقیقا نکته همینجاست. برای راندن یک ماشین لازم نیست بدانیم یک موتور چگونه کار می‌‌کند. فقط کافی است بدانیم این وسیله برای ما مفید است و زندگی‌‌مان را راحت‌‌تر می‌‌کند. این تنها راهی است که رمز ارزها‌‌ به پذیرش گسترده می‌‌رسند: وقتی زندگی‌‌مان را راحت‌‌تر کنند.

The Cambridge University Global Cryptoasset Benchmarking نشان داده است که بخش کریپتو به شدت در حال رشد است. تعداد کاربران رمز ارز از 18 میلیون در سال 2017، به 35 میلیون در سال 2018 رسیده است. با اینکه این رقم رشد 94 درصدی را نشان می‌‌دهد، ولی این فقط 4/73% از جمعیت جهان را تشکیل می‌‌دهد. فقط وقتی که پدربزرگ 92 ساله‌‌ام از کریپتو استفاده کند می‌‌توان گفت به پذیرش عمومی دست یافته ایم.

پاسخ در رمز ارز خصوصی نهفته است

رمز ارزها‌‌ی که JP Morgan و فیسبوک معرفی کرده اند، می‌‌تواند راه حلی برای پذیرش عمومی باشد. میلیاردها نفر این اپلیکیشن‌‌ها را روی گوشی‌‌های خود دارند. دور از انتظار نیست که کمی بعد، کاربران پا را فراتر بگذارند و از این کوین‌‌های متمرکز برای ارسال ارزش (خریداری کردن) استفاده کنند. به راحتی می‌‌توانید به دوستتان که به ژاپن سفر کرده، 100 دلاری که بهش بدهکار بودید را بپردازید. یا برای کنسول بازی مورد علاقه‌‌تان حساب کاربری بخرید. همین که ارزشی به غیر از پول‌‌های فیات معمولی به کار گرفته شود، راه را برای پذیرش رمز ارزها نیز باز می‌‌کند.

گرگی در پوست بره؟

رمز ارزها‌‌ی متمرکز خطرات ذاتی دارند؛ خطراتی که رمز ارزها آن‌‌ها را دور می‌‌زنند. JPM Coin به قیمت دلار آمریکا وابسته است در حالی که گفته می‌‌شود که Facebook Coin به مجموعه‌‌ای از 3 ارز فیات وابسته است. در بحران بعدی مالی، این دارایی‌‌ها، خطراتی مشابه خطرات ارزهای پشتیبان خود را متحمل می‌‌شوند. اگر یک پست سیاسی بنویسید، فیسبوک می‌‌تواند دارایی شما را فریز کند. در سال 1933 طلاهای مردم توسط دولت فدرال ایالات متحده توقیف شدند و ممکن است همین اتفاق برای JPM Coinهای شما نیز بیفتد. فیسبوک پست‌‌های اسپانسرشده و مربوط به رمز ارزها را مسدود کرده است و این نشانه‌‌ای از رفتار رقیب‌‌ستیزانه‌‌ی آن‌‌هاست. این را هم در نظر بگیرید که آن‌‌ها مدت کمی است که بر روی کوین‌‌های خود شروع به کار کرده اند. کمی بعد فقط آگهی‌‌های ازپیش‌‌تاییدشده را قبول کرد ولی هنوز آگهی‌‌های عرضه‌‌های کوین اولیه را مسدود می‌‌کند.

https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*x2KWD5aX40O84YuE.jpg

رمز ارزهای‌‌ متمرکز به هیچ وجه جایگزینی برای رمز ارزهای واقعی نمی‌‌شوند

رمز ارزها همیشه در سیستم تجاری جهان باقی می‌‌مانند. ذخیره کردن ارزش‌‌هایمان در فیات یا دارایی‌‌های وابسته به فیات، خطرات ژئوپولتیک زیادی برای ما ایجاد می‌‌کند. فلزات گرانبها، قبل از پیدایش ارزها وجود داشتند و الان هم به همان دلیل سابق، نگه‌‌داری می‌‌شوند. بانک‌‌های مرکزی می‌‌خواهند منابع بزرگی از طلا داشته باشند زیرا به ارزش ارزهای کاغذی اعتمادی ندارند. به عنوان مثال، به کشورهایی مثل ونزوئلا و زیمباوه توجه کنید.

“آینده نامعلوم است، به همین دلیل اطمینان دارم رمز ارزها پابرجا می‌‌مانند.”

با این که رمز ارزها هنوز کاربرپسند نشده اند ولی ویژگی‌‌های بسیار متنوعی دارند. این ویژگی‌‌ها، رمز ارزها را به راهی برای فرار از خطرات ذاتی دارایی‌‌های سنتی تبدیل کرده است:

– بدون نیاز به مجوز: هر کسی می‌‌تواند با اتصال به اینترنت، به آن‌‌ها دسترسی پیدا کند. حتی بدون اتصال به اینترنت هم می‌‌توان با NFC (ارتباط از نزدیک) و اتصال موبایل به موبایل تراکنش انجام داد.

– غیر قابل تغییر و غیر قابل بازگشت: یک تراکنش به محض ثبت در بلاک چین، دیگر قابل بازگشت نیست. اگر تراکنش حاوی اطلاعات باشد، این اطلاعات حذف یا دستکاری نمی‌‌شوند.

– حریم خصوصی: بعضی از رمز ارزها به شما اجازه می‌‌دهند به طور کامل ناشناس بمانید. به این ترتیب دیگران به سختی می‌‌توانند بفهمند چه قدر ثروت دارید تا آن را از شما بگیرند.

– تراکنش‌‌های سریع و کم‌‌هزینه: تراکنش با رمز ارزها بسیار سریع‌‌تر از انتقالات بانکی است. ساخت یک بلوک در اتریوم به طور متوسط 14 ثانیه وقت می‌‌برد.

– عرضه‌‌ مشخص: رمز ارزها پول‌‌های قابل برنامه‌‌نویسی هستند و این ویژگی‌‌ها از پیش‌‌تعیین‌‌شده‌اند. همه می‌‌دانیم که عرضه‌‌ بیت کوین از 21 میلیون بیشتر نمی‌‌شود. ولی هیچ اطلاعی از تعداد دلارهایی که تا کنون چاپ شده اند نداریم. البته پارامترهای رمز ارزها قابل تغییر هستند ولی فقط در صورتی که اعضای انجمن در رخ دادن آن تغییر به اجماع برسند آن تغییر اعمال می‌‌شود.

– خطر charge-back وجود ندارد: تاجران باید بدانند که برعکس کارت‌‌های اعتباری، تراکنش‌‌های رمز ارزی قابل بازگشت نیستند. Pay-pal دقیقا از همین مشکل charge-back رنج می‌‌برد.

پیشگام در نوآوری

ظهور JPM Coin و Facebook Coin برای صنعت رمز ارز، تحول مثبتی است. ارزش می‌‌تواند در شکل‌‌های مختلفی وجود داشته باشد و با اپلیکیشن‌‌های روزمره، انتقال داده شود. در آینده شاید بعضی از کاربران این اپلیکیشن‌‌ها به رمز ارزهای واقعی روی بیاورند. شاید کنجکاو شوند که بدانند رمز ارز چیست و یا شاید شرایط به بحران مالی بعدی بستگی داشته باشد. آینده نامعلوم است و به همین دلیل من با اطمینان می‌‌گویم رمز ارزها دوام می‌‌آورند.

منبع

 

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.