تکنولوژی‌هایی که بیت کوین‌‌ را به یک سکه خصوصی تبدیل می‌‌کنند

بیت کوین‌‌ از زمان شروع به کار خود تا کنون هرگز واقعا خصوصی نبوده است. اگرچه وایت پیپر ساتوشی ناکاموتو عنوان می‌‌کند که حریم خصوصی یکی از اهداف طراحی پروتکل این رمز ارز است، اما نهادهای دولتی، شرکت‌‌های تحلیل و طرفین دیگر (بگذارید آنان را جاسوس بنامیم) همیشه راه‌‌هایی برای تحلیل بلاکچین عمومی و شبکه همتا به همتا، خوشه‌‌بندی آدرس‌‌های بیت کوین‌‌ و پیوند دادن آنان به آدرس‌‌های IP یا دیگر اطلاعات شناسایی پیدا می‌‌کنند. در این مطلب با فناوری‌هایی آشنا خواهیم شد که قصد دارند این مشکل را اصلاح کرده و حریم خصوصی کاربران بیت کوین را بهبود ببخشند.

0 97

نبود حریم خصوصی یک مشکل است. کاربران بیت کوین‌‌ شاید ضرورتا نخواهند دیگران بفهمند که پولشان را کجا خرج می‌‌کنند، چه چیزی به دست می‌‌آورند و چقدر دارند، در حالی که کسب‌‌وکارها شاید نخواهند جزییات تراکنش را برای رقبا فاش کنند. علاوه بر این، نبود حریم خصوصی می‌‌تواند منجر به تغییرپذیری شود: دارایی‌‌ که هر واحد پولی با آن ارزش برابری با دیگری دارد، که یکی از الزامات ضروری برای پول است. مثلا اگر بتوان مقرر کرد که سکه‌‌های مشخص در نقاطی برای اهداف حساس سیاسی به کار گرفته شوند، شاید بعضی‌‌ها تمایل کمتری برای پذیرفتن این سکه‌‌های آلوده داشته باشند و به تغییرپذیری برای کل بیت کوین‌‌ صدمه بزنند.

خوشبختانه جاسوسی کردن از فعالیت‌های کاربران بیت کوین‌‌ روز به روز سخت‌‌تر می‌‌شود. ماه‌‌های اخیر شاهد معرفی تعدادی از تکنولوژی‌‌های امیدبخش برای بهبود حریم خصوصی بوده‌ایم.

در اینجا به بررسی تعدادی از امیدبخش‌‌ترین پروژه‌‌ها می‌‌پردازیم.

TumbleBit

TumbleBit که حدود دو سال در حال ساخت بود، یکی از پیش‌‌بینی‌‌شده‌‌ترین راهکارهای خصوصی‌‌ شدن برای اجرا شدن در بیت کوین‌‌ بود.

TumbleBit یک پروتکل ترکیب سکه است که از یک فضای متمرکز برای ساخت کانال‌‌های پرداخت خارج‌‌ از زنجیره بین شرکت‌‌کنندگان در پروسه ترکیب استفاده می‌‌کند. در این کانال‌‌ها، همه‌‌ی شرکت‌‌کنندگان سکه‌‌هایی ارسال کرده و معادل آن سکه‌‌های مختلف می‌‌گیرند. این فرآیند دنبال تملک را برای همه می‌‌شکند: نه جاسوسان و نه هیچ‌‌کدام از شرکت‌‌کنندگان نمی‌‌توانند بدانند که چه کسی به چه کسی چیزی پرداخته است. علاوه بر این، TumbleBit از روش‌‌های زیرکانه رمزنگاری استفاده می‌‌کند تا اطمینان حاصل کند که حتی تامبلر هم نمی‌‌تواند ارتباطی بین کاربران کشف کند.

TumbleBit به دو تراکنش درون زنجیره به ازای هر شرکت‌‌کننده نیاز دار (یکی برای باز کردن یک کانال و دیگری برای بستن آن). در حالی که این یک راهکاری بدون واسطه است، باعث شده که نسبت به گزینه‌‌های دیگر کارمزدهای بالاتری داشته باشد.

TumbleBit برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ توسط یک تیم تحقیقاتی دانشگاهی از دانشگاه بوستون، دانشگاه جورج میسون و دانشگاه دولتی کارولینای شمالی به رهبری ایتان هیلمن (Eithan Heilman) ارائه و در پاییز همان سال در همایش مقیاس پذیری بیت کوین‌‌ در میلان ایتالیا معرفی شد. جریان وقتی بیشتر به حرکت افتاد که نیکولاس دوریر (Nicolas Dorier) توسعه‌‌دهنده‌‌ی NBitcoin نسخه‌‌ اولیه‌‌ای از این تکنولوژی را اجرا کرد که بعدا توسط آدام فیسور (Adam Fiscor) و دیگران بهبود یافت تا نهایتا در کیف پول Stratis Breeze اجرا شود.

این کیف پول Breeze حدود یک ماه پیش به طور رسمی منتشر شد، یعنی TumbleBit در حال حاضر برای استفاده همگان در دسترس است، اگرچه استفاده از آن هنوز در سطح پایینی قرار دارد.

آپدیت: هم‌‌اکنون در دسترس است

Chaumian CoinJoin و ZeroLink

کوین‌‌جوین (CoinJoin) یک ایده قدیمی طبق استانداردهای بیت کوین‌‌ است که برای اولین بار در سال ۲۰۱۳ توسط گرگوری مکسول معرفی شد. این روش در اصل برای ترکیب چندین تراکنش در یک تراکنش بزرگ‌‌تر و مبهم کردن اینکه کدام بیت کوین‌‌‌‌ها از کدام آدرس فرستنده (ورودی) به کدام آدرس دریافت‌‌کننده (خروجی) منتقل می‌‌شود.

به عنوان یک مثال ساده بیاید فرض کنیم که آلیس، باب و کارول همه می‌‌خواهند سکه‌‌هایشان را با یکدیگر ترکیب کنند. آنان با استفاده از کوین‌‌جوین می‌‌توانند تراکنشی بسازند که با استفاده از آدرس‌‌های جدیدی که با هویتشان ارتباطی ندارد پول را به خودشان برمی‌‌گرداند. تا زمانی که آلیس، باب و کارو از مقادیر یکسانی از سکه استفاده کنند، جاسوسان نمی‌‌توانند تشخیص بدهند که کدام آدرس جدید متعلق به کیست (اگر از مقادیر مختلف سکه استفاده کنند، مشخص است که کدام سکه کجا می‌‌رود).

تراکنش‌‌های کوین‌‌جوین سال‌‌هاست یک واقعیت هستند اما یک مسئله مدت‌‌هاست که باقی مانده است: فردی (مثلا آلیس، باب یا کارول) باید تراکنش را به وجود بیاورد. این فرد باید بفهمد که کدام آدرس‌‌های قدیمی در حال ارسال بیت کوین‌‌ به آدرس‌‌های جدید هستند؛ در غیر این‌‌صورت ساخت تراکنش ممکن نخواهد بود. اگر این فرد یک جاسوس باشد (که گاهی فهمیدن آن ممکن نیست)، این تلاش بیهوده خواهد بود جاسوس می‌‌تواند دنباله تملک سکه را دوباره برقرار کند.

این مشکل می‌‌تواند با استفاده از روشی که توسط گرگوری مکسول در همان پیشنهاد سال ۲۰۱۳ به نام کوین‌‌جوین چاومی مطرح شد حل شود.

خلاصه این‌‌که آلیس، باب و کارول حالا به یک سرور کوین‌‌جوین چاومی متصل‌‌اند که احتمالا توسط یک ارائه‌‌کننده کیف پول اداره می‌‌شود. اول از همه چیز باید آنان آدرس‌‌های ارسال خود را به همراه آدرس‌‌های دریافت کورشده (از نظر رمزنگاری) بدهند که توسط سرور از نظر رمزنگاری امضا شده‌‌اند. سپس آلیس، باب و کارو برای اتصال مجدد از طریق اتصال مخفی، قطع اتصال می‌‌کنند و آدرس‌‌های کورشده خود را تحویل می‌‌دهند. سرور با استفاده از امضاهای کور چامی می‌‌تواند تایید کند که آدرس‌‌های کورنشده با آدرس‌‌های کور مطابقت دارد. این به سرور امکان می‌‌دهد تا بدون دانستن اینکه کدام آدرس متعلق به چه کسی است، تایید کند که آدرس‌‌ها به آلیس، باب و کارول تعلق دارد (نه یک مهاجم).

پیشنهاد کوین‌‌جوین چاومی چهار سال پس از اولین باری که پیشنهاد شد از حرکت متوقف شد. سپس یک سال پیش آدام فیسور در حالی که داشت بر اجرای TumbleBit Breeze کار می‌‌کرد، این پیشنهاد را دوباره کشف کرده و تصمیم به اجرای آن گرفت.

کوین‌‌جوین چاومی با ادغام در چارچوب زیرولینکی که فیسور طراحی کرده بود اکنون در کیف پول جدید مبتنی بر حریم خصوصی فیسور به نام واسابی (Wasabi) اجرا شده است که به‌‌تازگی نسخه آزمایشی آن منتشر شده است. به تازگی هم کیف پول سامورایی اعلام کرد که به زودی یک نسخه پیاده‌‌سازی زیرولینک برای موبایل به نام ویرل‌‌پول (Whirlpool) را منتشر می‌‌کند. یک کیف پول دیگر به نام کیف پول باب در حال توسعه یک نسخه پیاده‌‌سازی زیرولینک است.

ETA: هم‌‌اکنون در نسخه آزمایشی موجود است

امضاهای Schnorr برای کوین‌‌جوین و دیگران

در حالی که کوین‌‌جوسن (از جمله کوین‌‌جوین چاومی) همیشه امکان‌‌پذیر و حاضر بوده است و اولین بار سال‌‌ها پیش معرفی شد، هنوز راه بزرگی را در پیش نگرفته است. برای مدت‌‌های طولانی هیچ کیف پول محبوبی این ویژگی را ارائه نکرد که احتمالا به این دلیل باشد که تراکنش‌‌های کوین‌‌جوین باعث پیچیدگی می‌‌شوند، در حالی که برای کسانی که اهمیت چندانی به حریم خصوصی نمی‌‌دهند می‌‌تواند نقطه مثبتی باشد.

امضاهای Schnorr که پیتر وویل (Pieter Wuille) توسعه‌‌دهنده بیت کوین‌‌ و بلاک‌‌استریم برای آن یک پیشنهاد رسمی بهبود بیت کوین‌‌ (BIP) ارائه کرد، می‌‌تواند به ارائه این نقطه مثبت کمک کند.

امضاهای Schnorr که به نام سازند‌‌ه‌‌ی آنان یعنی Claus-Peter Schnorr نا‌‌م‌‌گذاری شده‌‌اند، به نظر بسیاری از رمزنگاران بهترین نوع امضاهای رمزنگاری شده در این عرصه هستند. شاید بزرگ‌‌ترین مزیت آن برای بیت کوین‌‌ این است که امضاهای چندگانه توانایی ترکیب شدن در یک امضای واحد را دارا هستند. این یعنی یک امضا می‌‌تواند تملک چندین آدرس ارسالی (ورودی) را تایید کند. بنابراین تنها یک امضا برای هر تراکنش معمولی مورد نیاز است، مهم نیست که چند آدرس فرستنده (ورودی) گنجانده شده باشد.

البته تراکنش‌‌های کوین‌‌جوین همیشه شامل چندین آدرس ارسالی و حداقل یک آدرس برای هر شرکت‌‌کننده هستند. بنابراین امضاهای Schnorr می‌‌توانند منفعت دیگری در استفاده از کوین‌‌جوین اضافه کنند: آنان همه شرکت‌‌کنندگان را قادر می‌‌سازند تا نه تنها تراکنش‌‌هایشان را در یک تراکنش ترکیب کنند، بلکه امضاهای درون آن تراکنش را هم در یک امضا ترکیب نمایند. این باعث می‌‌شود حجم تراکنش‌‌های کوین‌‌جوین نسبت به تراکنش‌‌های واحد کمتر شود، یعنی استخراج‌‌کنندگان باید کارمزد پردازش کمتری بگیرند.

با وجود Schnorr استفاده از خصوصی‌‌ترین گزینه از نظر هزینه‌‌ای به نفع خواهد بود که می‌‌تواند انگیزه درستی برای کیف پول‌‌ها به وجود بیاورد تا آن را اجرا کنند و آن را به گزینه‌‌ای تبدیل کنند تا برای همه در اولویت باشد.

علاوه بر این، ویژگی‌‌های ریاضی امضاهای Scnorr به نفع طبقه‌‌ی جدیدی از راهکارهای پیچیده‌‌تر و قراردادمانندتر با نام‌‌هایی مانند «Scriptless Scripts»، «Taproot» و «Graftroot» خواهد بود. جالب است که این راهکارها در بلاکچین بیت کوین‌‌ شبیه تراکنش‌‌های معمولی بیت کوین‌‌ ظاهر می‌‌شوند. این می‌‌تواند مثلا بازارهای آتی، صرافی‌‌های غیرمتمرکز یا قراردادهای بیمه را به وجود بیاورد، بدون اینکه جاسوسان چیزی به جز تراکنش‌‌های معمولی را شناسایی کنند.

Stonewall

یکی دیگر از تمهیدات حریم خصوصی مربوط به کوین‌‌جوین توسط کیف پول سامورایی در ما مه ۲۰۱۸ به عنوان جایگزین یک راهکار مشابه اما ضعیف‌‌تر معرفی شد. این روش Stonewall نام دارد در واقع از کوین‌‌جوین استفاده نمی‌‌کند، بلکه کاری می‌‌کند که به نظر برسد از آن استفاده می‌‌کند.

تراکنش‌‌های Stonewall تراکنش‌‌های معمولی هستند: آنان بیت کوین‌‌ را از کاربری به کاربر دیگر ارسال می‌‌کنند. با این حال تراکنش‌‌های Stonewall کار عجیبی انجام می‌‌دهند: آنان تعداد از آدرس‌‌های غیرضروری (ورودی) را گنجانده و آدرس‌‌ها (خروجی‌‌) را تغییر می‌‌دهند. این باعث می‌‌شود که تراکنش شبیه یک تراکنش کوین‌‌جوین (تراکنشی که در آن دو نفر تراکنش‌‌هایشان را در یک تراکنش ترکیب می‌‌کنند) به نظر برسد، اگرچه درواقع این‌‌طور نیست.

ایده پشت پرده Stonewall شکستن فرضیه‌‌ای است که جاسوسان در هنگام تحلیل بلاکچین بیت کوین‌‌ در ذهن دارند. اگر این جاسوسان نتوانند با قطعیت بگویند که آیا تراکنش‌‌های واقعا کوین‌‌جوین هستند یا خیر، هر نتیجه‌‌ای که بر اساس داده‌‌های این تراکنش بگیرند بی‌‌ارزش خواهد بود.

کیف پول سامورایی به‌‌زودی دو کیف پول Stonewall را به کار می‌‌گیرد که تراکنش‌‌های واقعی کوین‌‌جوین هستند که بین دو کاربری که به هم اعتماد دارند تقسیم شده است.

Dandelion

روش متفاوت دیگر ناشناس کردن کاربران بیت کوین‌‌ از طریق تحلیل شبکه همتا به همتا است. گره‌‌های جاسوس می‌‌توانند شبکه بیت کوین‌‌ را مورد نظارت قرار داده و سعی کنند محل نشات تراکنش را بفهمند: اولین گره‌‌ای تراکنشی ارسال کند احتمالا آن گره‌‌ای است که آن را ساخته است.

Dandelion راهکاری است که توسط تیمی از محققان آکادمیک از دانشگاه کارنیژ ملون، دانشگاه ایلینوی و ام‌‌آی‌‌تی ارائه شده است. این راهکار به تازگی در کنفرانس Building on Bitcoin در لیسبون توسط پروفسور جیلیا فانتی (Giulia Fanti) از دانشگاه کارنیژ ملون معرفی شد.

این راهکار توسط تغییر نحوه انتشار تراکنش‌‌ها در شبکه همتا‌‌به‌‌همتا، با تحلیل شبکه مقابله می‌‌کند. پروتکل Dandelion به جای انتشار و ارسال سریع ی تراکنش جدید به همتایان ممکن، در ابتدا تراکنش جدید را تنا برای یک گره همتا ارسال می‌‌کند. این گره به‌‌طور خودکار تصمیم می‌‌گیرد که آیا او هم تراکنش را برای یک گره ارسال کند یا خیر. اگر تراکنش برای یک گره ارسال شود، گره بعدی به صورت تصادفی تصمیم می‌‌‌‌گیرد که همین کار را انجان دهد. اگر تراکنش به تنها یک گره ارسال نشود، گره به انتشار تراکنش بین تعداد هرچه‌‌ بیشتر گره‌‌ها می‌‌پردازد و همه گره‌‌های دریافت‌‌کننده هم از این کار پیروی می‌‌کنند. این می‌‌تواند تشخیص محل نشات تراکنش را برای جاسوسان بسیار دشوار کند.

یک نسخه از Dandelion پیشتر توسط تیم تحقیقاتی اجرا شده است و پاسخ مثبتی در جامعه توسعه بیت کوین‌‌ دریافت کرده است. بدین ترتیب، به نظر می‌‌رسد در نسخه آینده بیت کوین‌‌ گنجانده شود.

رمزنگاری BIP 151

یک پیشنهاد قدیمی‌‌تر برای محدود کردن تحلیل شبکه BIP 151 است که توسط جوناس شنلی (Jonas Schnelli) توسعه‌‌دهنده بیت کوین‌‌ نوشته شده است. BIP 151 یک راهکار تقریبا مستقیم و ساده است: او به گره‌‌های بیت کوین‌‌ اجازه رمزنگاری داده بین خودشان را می‌‌دهد.

با این حال لازم به ذکر است که BIP 151 در شکل ساده خود برای حریم خصوصی مناسب نیست. بلاکچین بیت کوین‌‌ به یک دلیل عمومی است و مهم‌‌تر از آن، گره‌‌ها می‌‌توانند به آن متصل شده و داده‌‌ها را با همان جاسوسانی که دوست دارند از آنان مخفی باشند در میان می‌‌گذارند. با این حال BIP 151 می‌‌تواند گام بزرگی برای مقابله با انواع حملات به حریم خصوصی باشد.

این راهکار حتی در شکل ساده خود هم از هیچی بهتر است. نمونه‌‌های موردی و سناریوهای آن از رمزنگاری همتابه‌‌‌‌همتا بهره می‌‌برند؛ مثلا ISP یا شبکه‌‌های باز وای‌‌فای دیگر نمی‌‌توانند ترافیک بیت کوین‌‌ را رصد کنند.

در حالی که BIP 151 حدود یک یا دو سال پیش پس از اولین معرفی آن از دور خارج شد، اما Schnelli بار دیگر پروژه را برداشت و یک bip رسمی نوشت تا مورد بحث قرار بگیرد و احتمالا در نسخه اصلی بیت کوین‌‌ گنجانده شود.

فیلترینگ بلوک فشرده Client-Side

بسیاری از افراد برای استفاده از بیت کوین‌‌ بدون نیا به دانلود و تایید کردن کل بلاکچین از کلاینت‌‌های سبکی مانند کیف پول‌‌های موبایلی استفاده می‌‌کنند. متاسفانه تقریبا همه این کلاینت‌‌های سبک محافظت بسیار ضعیفی دارند. آنان آدرس‌‌های خود را یا با یک سرور مرکزی یا یک گره تصادفی در شبکه به اشتراک می‌‌گذارند که هردوی آنان می‌‌توانند یا جاسوس باشند یا مورد جاسوسی قرار گرفته باشند.

بسیاری از کلاینت‌‌های سبک که آدرس‌‌های خود را با یک گره تصادفی در شبکه به اشتراک‌‌ می‌‌گذارند، از فنی به نام تایید ساده پرداخت (SPV) استفاده می‌‌کنند. این کلاینت‌‌های SPV از فیلترهای Bloom برای درخواست تراکنش مربوط به آنان استفاده می‌‌کنند. در حالی که چنین فیلتری تاییدهای غلطی برگشت می‌‌دهد، که به معنای درخواست تراکش‌‌های بیشتر از نیاز توسط کلاینت SPV است، در مقابل دانلود تمام تراکنش‌‌های ناچیز هستند.

متاسفانه کیف پول‌‌های SPV آدرس‌‌های خود را برای گره‌‌هایی که این داده‌‌ها را از آنان طلب می‌‌کنند نمایش می‌‌دهند. اولوالوا اوسونتوکون و آلکس اکسلرود توسعه‌‌دهندگان لایتنینگ لبز به همراه جیم پوسن توسعه‌‌دهنده کوین بیس برای حل این مشکل یک راهکار جدید به نام فیلترینگ بلوک فشرده Client-Side معرفی کرده‌‌اند.

این راهکار برای کیف پول نوترینوی مبتنی بر لایتنینگ شرکت لایتنینگ لبز طراحی شد، اما می‌‌تواند توسط کیف پول‌‌های معمولی بیت کوین‌‌ هم مورد استفاده قرار بگیرد کیف پول واسابی پیشتر این راهکار را در نسخه آزمایشی خود پیاده کرده است.

این راهکار درواقع از ترفندی استفاده می‌‌کند که کیف پول‌‌های کنونی SPV به کار می‌‌گیرند. به جای اینکه کیف پول‌‌های SPV تراکنش‌‌های مربوط به آنان را با ساخت و ارسال فیلتر Bloom درخواست کنند، گره‌‌های کامل یک فیلتر مشابه به وجود می‌‌آورند. سپس کیف پول‌‌های SPV از این فیلتر برای تعیین اینکه آن تراکنش مربوط اتفاق نیفتاده است استفاده می‌‌کنند. اگر فیلتر یک مورد منطبق را تولید کند، نوترینو بلوک مربوط را می‌‌گیرد تا ببیند که آیا این انطباق با آن تراکنش دقیق ارتباط دارد.

از آنجایی که کیف پول‌‌های SPV از فیلترینگ فشرده استفاده می‌‌کنند، دیگر هیچ درخواستی از هیچ گر‌‌ه‌‌ای دریافت نمی‌‌کنند، بلکه در عوض فیلتری دریافت می‌‌کنند که همه‌‌کاره باشد و چیزی هم درباره تاریخچه تراکنش‌‌شان نشان نمی‌‌دهند.

ETF: در حال حاضر موجود است

تراکنش‌‌های Liquid و Confidential

Liquid اولین زنجیره جانبی تجاری توسعه‌‌داده‌‌شده توسط شرکت توسعه بلاکچین بلاک‌‌استریم است. هدف اصلی آن برقراری کانال‌‌های تراکنش بین صرافی‌‌ها و دیگر شرکت‌‌های دارای حجم بالای بیت کوین‌‌ (مانند کارگزاری‌‌ها) است و به آنان اجازه می‌‌دهد تا بیت کوین‌‌ و دارایی‌‌های دیگر را بین خود با سرعت بیشتری نسبت به بلاکچین بیت کوین‌‌ رد و بدل کنند. کاربران معمولی هم در آینده به این زنجیره دسترسی پیدا خواهند کرد. یکی از ویژگی‌‌های پیاده شد در Liquid تراکنش‌‌های محرمانه (Confidential) یا CT است. CT فنی است که مقادیر ارسالی و دریافتی در تراکنش‌‌ها را مخفی می‌‌کند. این امر امکان‌‌پذیر است چون رمزنگاری زیرکانه به ریاضیات این امکان را می‌‌دهد تا در مبالغ مخفی‌‌شده هم اجرا شود. به عبارت دیگر، آنان می‌‌توانند بررسی کنند که بیت کوینی بدون اینکه وجود داشته باشد به تراکنش وارد نشده باشد (حتی اگر ندانند چه مقدار پول رد و بدل شده است).

در زمینه Liquid، این یعنی صرافی‌‌ها می‌‌توانند بین خودشان بدون اینکه کسی بداند مبلغ چقدر بوده است سرمایه جابه‌‌جا کنند. این فرایند ارائه‌‌کننده حریم خصوصی است و رقبا هم برای مثال نمی‌‌توانند تشخیص بدهند که چه مقدار پول در صرافی نگه داشته می‌‌شود. در همین حال، معامله‌‌گران دیگر نمی‌‌توانند از چنین اطلاعاتی برای معامله استفاده کنند.

با قرار گرفتن Liquid در دسترس معامله‌‌گران معمولی، این کاربران می‌‌توانند از این پروتکل برای مخفی کردن موجودی حسابشان از جاسوسان، حتی پس از برداشت وجوه از صرافی استفاده کنند. علاوه بر این، نوع‌‌های راهکار کوین‌‌جوین می‌‌تواند برای کیف پول‌‌های Liquid به جهت ترکیب قوی تکنولوژی‌‌های حریم خصوصی توسعه داده شوند.

CT حتی می‌‌تواند در پروتکل اصلی بیت کوین‌‌ هم مورد استفاده قرار بگیرد. ایده‌‌هایی درباره چگونگی دستیابی به این از طریق سافت فورک وجود دارد، اما در حالی که نوآوری تکنولوژی در حال پیشرفت است، چنین به‌‌روزرسانی‌‌هایی می‌‌توانند با زیان‌‌های چشمگیری برای مقیاس پذیری همراه باشند و احتمالا بسیار از واقعیت هم دور باشند.

ETA: در حال حاضر برای صرافی‌‌ها و دیگر شرکت‌‌های دارای حجم بالای معاملات موجود است

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.