توسعه‌دهنده و پروژه‌ای که در پی نابودی بلاکچین هستند

دن هیوز (Dan Hughes) توسعه‌دهنده‌ی سخت‌کوشی است که پس از ۶ سال کار مداوم روی پروژه‌ی Radix بالاخره توانسته مشکل مقیاس پذیری بلاکچین را حل کند و حالا با جذب ۱ میلیون دلار سرمایه، امیدوار است که راه‌اندازی این پروژه در سال ۲۰۱۹ با اقبال عمومی خوبی مواجه شود.

0 92

یکی از سخت‌ترین کارهایی که یک مهندس می‌تواند انجام دهد این است که ماه‌ها زحمت و تلاش خود را دور بیندازد، اما در طول شش سالی که دن هیوز (Dan Hughes) مشغول ساختن جایگزین خود برای بلاکچین بود، او مجبور شد دو بار این کار را انجام دهد.

هیوز تا حدودی یک آرمان‌گراست. بخشی از هدف او بسیار عجیب و دور از دسترس به نظر می‌رسد. هیوز نسخه جدیدی از دفتر کلی را ساخته که لایه‌ زیربنایی بیت کوین است. هدف وی تحویل کامل اشتراک‌گذاری اطلاعات و تراکنش‌ها در سطح جهانی است. نقطه برتری هیوز شهر استوک انگلیس است که دو ساعت با لندن فاصله دارد. استارت‌آپ‌های کمی در این شهر حضور دارند، اما دو شرکت Vodafone و Bet365 در آن‌جا خیلی فعال‌اند. در همسایگی دفتر کار هیوز، در جاده‌ای اصلی و آرام، باشگاه نیوکاسل بریج وجود دارد. اما سکوت همان چیزی است که این‌جا اهمیت بسیاری دارد. سکوت همان چیزی است که به هیوز ۳۹ سال اجازه می‌دهد با کمترین حواس‌پرتی درباره‌ی محاسبات بسیار پیچیده فکر کند.

مهندسان دنیای ساکت و آرامی دارند، و عجیب نیست که اکثر سرویس‌های موفق جهان کار خود را در خفا آغاز کرده‌اند. موسسان واتس‌اپ از مصاحبت با سایر موسسان فن‌آوری یا شرکت در کنفرانس‌ها خودداری می‌کردند تا این که شرکت آن‌ها به مبلغ ۱۹ میلیون دلار توسط فیسبوک خریداری شد. اسکایپ هم آغازی مشابه در کشوری استونی داشت. هیوز که قبلا در تولید نرم‌افزار پرداخت‌های موبایلی NFC ایفای نقش کرده بود، حالا کم کم دارد از کنج عزلت خود خارج می‌شود. او به تازگی ۱ میلیون دلار سرمایه از طرف یکی از سرمایه‌گذاران ریسک پذیر اروپایی دریافت کرد، و حالا بیش از ۱۹ هزار نفر کانال تلگرام وی را دنبال می‌کنند. علاوه بر این، به تازگی هشت مهندس جدید از آرژانتین، استرالیا و سایر نقاط دنیا به شهر استوک رفتند تا علاوه بر ده نفر دیگری که در شهر لندن مستقر هستند با او کار کنند. امید آن‌ها سیستمی به نام Radix است که وقتی در سال ۲۰۱۹ راه‌اندازی شود، احتمالا علاوه بر بیت کوین، رویای محقق‌نشده‌ی بلاکچین را منسوخ خواهد کرد.

هیوز مدت‌هاست که هر روز در اتاق غذاخوری خود بدون وقفه کدنویسی می‌کند.

بلاکچین مهم‌ترین عبارت دنیای فن‌آوری در سال ۲۰۱۷ بود، اما در سال گذشته رفته رفته از تب و تاب افتاد و یافته‌های اخیر شرکت McKinsey نشان می‌دهد که اکثر پروژه‌های تجاریِ این حوزه در همان مراحل ابتدایی خود گیر کرده‌اند. مشکل بزرگ این فن‌آوری مقیاس ناپذیری آن است. روزانه میلیون‌ها نفر از کارت‌های اعتباری خود استفاده می‌کنند، اما بلاکچین اصلی که زیربنای بیت کوین است، در هر لحظه فقط می‌تواند چند صد تراکنش کارت اعتباری را انجام دهد. یعنی این فن‌آوری هرگز نمی‌تواند به مصرف جریان اصلی برسد. اتریوم پلتفرمی رایانشی است که شبکه‌ بلاکچین خودش را ساخته، ولی این پلتفرم هم مشکلات مشابه‌ای دارد. در سال ۲۰۱۷، وقتی ۱۰۰ هزار نفر سعی کردند وارد محبوب‌ترین بازی این پلتفرم شوند، کل شبکه از کار افتاد.

هیوز باور دارد که پاسخ این مشکل شاردینگ (Sharding) است، یعنی قطعه قطعه کردن دفتر کل توزیع‌شده به ۱۸ کوینتیلیون قطعه‌ی کوچک. استارت‌آپ او به نام Radix دفتر کل کوچک و توزیع‌شده‌ای است که مثل فایرفاکس و کروم که اینترنت اکسپلورر را کنار گذاشتند، می‌خواهد جایگزین بلاکچین شود. بر روی کاغذ، تفاوت این سیستم با بلاکچین این است که رادیکس می‌تواند در هر لحظه صدها میلیون تراکنش را مدیریت کند. این یعنی اگر رادیکس موفق باشد، می‌توانیم پلتفرمی داشته باشیم که همه‌ی مردم دنیا بتوانند خدمات بلاکچینی خود را به راحتی روی آن انجام دهند.

سال کلاین که شرکت سرمایه گذاری LocalGlobe لندن را اداره می‌کند، آن قدر به رادیکس اعتقاد دارد که پارسال ۱ میلیون دلار در این شرکت سرمایه گذاری کرد. او می‌گوید معماری اینترنت در نهایت به طور کامل متحول می‌شود. کلاین به خاطر هیوز از رادیکس حمایت می‌کند. وی می‌گوید: «آخرین باری که چنین تجربه‌ای داشتم به دیدارم با گروهی از استونیایی‌ها برمی‌گردد که داشتند اسکایپ را طراحی می‌کردند. برخورداری از چنین سطحی از باور و تمرکز آن هم داخل یک اتاق پژواک کار فوق العاده دشواری است.»

هیوز در ابتدا تحت تاثیر کد اصلی بیت کوین قرار گرفته بود، ولی تصمیم گرفت رادیکس و پروتکل پایه‌ای آن یعنی Tempo را از صفر بسازد. او می‌گوید: «در این پروژه هیچ کدی از بیت کوین به کار نرفته است.»

یکی از بخش‌های مرسوم داستان هیوز به زمانی ۲۰۱۷ برمی‌گردد که او داشت وارد Y Combinator می‌شد. Y Combinator برنامه‌ای معتبر در سیلیکون ولی برای موسسان استارت‌آپ‌هاست. این برنامه او را به شبکه‌ای از شرکت‌های سرمایه گذاری ریسک پذیر و موسسان استارت‌آپ‌ها معرفی کرد، ولی هیوز نقش آن بخش از ماجرای سفر خود را چندان مهم تلقی نمی‌کند. او معتقد است کار اصلی از ساعت‌هایی به وجود آمده که او پشت مانیتورها می‌نشسته، کد می‌نوشته و بعد از دور انداختن همه چیز دوباره از اول شروع به کار می‌کرده است.

Hughes in his

«ذهن‌های بزرگ در انزوا کار می‌کنند» این را دن هیوز با لهجه‌ی انگلیسی شمالی خود می‌گوید. او اولین بار در سال ۲۰۱۱ با بیت کوین آشنا شد و یک سال بعد مقاله‌ای ۱۵ صفحه‌ای را دانلود کرد که بعدها در میان دنبال‌کنندگان بلاکچین تحت عنوان وایت پیپر ساتوشی معروف شد. ناکاموتو در این مقاله با کمک اعداد و ارقام و دیاگرام‌های پیچیده به تشریح معماری فن‌آوری زیربناییِ بلاکچین پرداخت. مقاله مذکور در دنیای فن‌آوری و رمزنگاری به سرعت معروف شد.

هیوز مدتی با کد بیت کوین سروکله زد و سعی کرد از طریق فرآیندی موسوم به انشعاب‌گیری آن را دستکاری کند. او مشکلات این سیستم را بررسی نمود و فهمید که هرچه افراد بیشتری از تراکنش‌های بیت کوین استفاده کنند، سیستم کندتر می‌شود. هیوز می‌گوید این مشکل شبیه مشکل گندم و صفحه شطرنج بود که دو برابر کردن گندم‌های هر خانه به افزایش نمایی گندم‌ها منجر می‌شود. بنابراین او تصمیم گرفت فرمول ناکاموتو رو تغییر داده و نسخه خودش را بسازد. هیوز در سال ۲۰۱۲ از دفتر کوچک خانگی‌اش بیرون رفت و با رفتن به اتاق غذاخوری منزلش، میزها را برداشت و به جای آن‌ها چندین سرور، قفسه‌ی فایل، وایت برد، شش نمایشگر و حجم عظیمی از کابل قرار دارد.

در طول شش سال بعد، هیوز هر روز در اتاق غذاخوری خانه‌اش به کار ادامه داد. او هر روز از خواب بیدار می‌شد، بدون وقفه کد می‌نوشت و تا ساعت ۴ صبح روز بعد کار می‌کرد. وی همه‌ی پس‌انداز خود را خرج کرد و حتی بخشی از سرمایه گذاری‌های خود را پای این کار گذاشت که زمانی در حوزه‌ی تکنولوژی‌های موبایلی انجام داده بود. هیوز می‌گوید گاهی اوقات وقتی فکر می‌کرد مشکل مقیاس پذیری بلاکچین حل‌شدنی نیست به شدت افسرده می‌شد. او می‌دانست که وقتی سیستم به همان پیچ نمایی گندم و شطرنج برمی‌خورد چه اتفاقی می‌افتد. «هروقت چنین اتفاقی می‌افتاد، کار تمام بود.» یکی از بدترین اتفاقات زمانی رخ داد که بعد از ۱۸ ماه تلاش روی یکی از بخش‌های سیستم فهمید که باید از اول کارش را شروع کند. او می‌گوید: «فایل جدیدی باز کن. درس‌های جدید را یاد بگیر. دوباره شروع کن.» وقتی هیوز از نظر مالی به مشکل خورد، او و همسرش خانه‌ی چهارخوابه خود را فروختند و به یک خانه‌ی دوخوابه نقل مکان کردند.

«چیزی که واقعاً اهمیتی ندارد سروصداهای بیهوده، ضمیر شخصی و دعوای افراد بر سر چیزهای مختلف است.»

هیوز عادت داشت خود را در دنیای خلاقانه‌اش قرار دهد. هرچند در کودکی به باشگاه‌های مردانه می‌رفت و در آن‌جا کار می‌کرد، در حالی که اکثر پسرها فوتبال بازی می‌کردند، ولی او بلافاصله متوجه شد که به برنامه‌نویسی کامپیوتر علاقه دارد. هیوز می‌گوید: «در طول دوران مدرسه، هیچ‌کس به کدنویسی علاقه نداشت.» پدر او که راننده‌ی اتوبوس بود، در پنج سالگی برای دن یک کامپیوتر Zx81 خرید و فرزندش را در مسیری قرار داد تا او در نهایت به توسعه‌دهنده‌ای موفق تبدیل شود. ولی اگر رادیکس عملی شود و مردم نسبت به آن اقبال نشان دهند، این پروژه بزرگ‌ترین اثر هیوز خواهد بود.

اتفاقی که در ابتدای سال ۲۰۱۷ افتاد، ساده‌ترین چیزی بود که هیوز می‌توانست به عنوان جایگزین بلاکچین ارائه کند. افزودن پیچیدگی به پروژه‌ی ناکاموتو کار بسیار سختی بود. تمپو چهارمین نسخه از چیزی است که هیوز کار روی آن را در سال ۲۰۱۲ شروع کرد و فقط شامل ۱۰ درصد از همه‌ی کدهایی است که او در طول این شش سال نوشته است. پس از انتقال به دفتر جدیدش در سال ۲۰۱۷، شش ماه طول کشید تا او بتواند شب‌زنده‌داری‌اش را اصلاح کند.

شبکه‌ی رادیکس حالا توسط توسعه‌دهندگان و پذیرندگان ابتدایی مورد آزمایش قرار می‌گیرد. Metalyfe یکی از مرورگرهای وب است که از فن‌آوری رادیکس استفاده می‌کند. Pillar یک کیف پول رمز ارز است که ۳۰ میلیون دلار سرمایه جذب کرده و می‌خواهد روی رادیکس اپلیکیشن بسازد.

هیوز می‌گوید:

من در این حوزه چهره‌ی شناخته‌شده‌ای نیستم. چیزی که واقعاً اهمیتی ندارد سروصداهای بیهوده، ضمیر شخصی و دعوای افراد بر سر چیزهای مختلف است.» او همچنین با آگاهی از تردیدهایی که در خصوص بلاکچین و کلاهبرداری‌های بازار ICO وجود دارد، می‌گوید: «به نظر من باید این چیزها را نادیده بگیرید. فن‌آوری از خودش دفاع می‌کند

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.