تفاوت‌ میان انواع توکن ها

توکن ها درست از همان پتانسیلی برخوردار هستند که اینترنت در سالیان گذشته داشت و هیچکس نمی‌توانست پیشرفت و تاثیرات عمیق آن بر جامعه‌ی امروز را پیش‌بینی کند. دنیای توکن‌ها هم روز به روز گسترده‌تر می‌شود و طراحان توکن تقسیمات تازه‌ای را در میان آن‌ها اعمال می‌کنند. در این مقاله انواع مختلف این توکن‌ها و نمونه‌های آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

0 123

در نگاه اول، توکن‌ ها ممکن است پیچیده به نظر برسند. قدیمی‌ترین و شاید ساده‌ترین نمونه‌ی یک توکن دیجیتال، بیت کوین است که اغلب به عنوان پول نقد دیجیتال یا طلای دیجیتال از آن یاد می‌شود. اما کدام یک درست است؟ چه چیزی به آن ارزش می‌دهد؟ کارکرد آن چگونه است؟ ورود به این مخمصه سرگرم‌کننده و در عین حال زمان‌بر است و در نهایت نیازی نیست که به فهمی سطح بالا از انواع مختلف توکن به دست آورد.

توکن ها جزئیات متمایزکننده‌ی بسیاری از جمله مورد استفاده، ساختار، حقوق حکومتی، قابلیت تعویض پذیری و دیگر موارد را دارند و در نتیجه درون دسته‌بندی‌های مختلفی مشابه با آنچه از طبقه‌بندی‌های جانداران در زیست‌شناسی سراغ دارید، قرار می‌گیرند. درست همانطور که زیست‌شناسان، جهان را به حوزه‌ها، قلمروها، شاخه‌ها و غیره طبقه‌‎بندی می‌کنند، طراحان توکن هم حالا در حال کشف و طبقه‌بندی توکن‌های در حال ظهور در اکوسیستم بلاک چین هستند.

روی هم رفته، توکن‌ ها در دو دسته‌ی جامع قرار می‌گیرند: تعویض پذیر (fungible) و تعویض ناپذیر (non-fungible).

توکن‌های تعویض پذیر اساساً با یکدیگر قابل تعویض بوده و بیشتر اوقات با اسکناس‌های دلار مقایسه می‌شوند. شما در واقع به شماره سریال یا تاریخ ایجاد اسکناس دلاری که صندوقدار به شما می‌دهد، اهمیتی نمی‌دهید زیرا اسکناسی که در سال 1998 چاپ شده نسبت به اسکناسی که دیروز به چاپ رسیده، ارزش اسمی یکسانی داشته و توسط افراد مشابه پذیرفته می‌شود.

توکن‌های تعویض ناپذیر (NFT ها) به آن معناست که هر کدام از آن‌ها منحصر به فرد هستند. به عنوان مثال بلیت‌های هواپیما در اینکه هر کدام با یک فرد، زمان، پرواز و مقصد مشخص برچسب شده‌اند، منحصر به فرد هستند. شما می‌توانید بلیت‌های هواپیما را با فردی به صورت تصادفی در فرودگاه معامله کنید، اما بعید است که بتوانید بلیت‌های او را برای رسیدن به مقصد موردنظر خود استفاده کنید.

توکن‌ های تعویض پذیر و تعویض ناپذیر چگونه استفاده می‌شوند؟

توکن‌های تعویض پذیر واقعاً برای تراکنش‌های معمول و مبادلات استانداردشده‌ی ارزش فوق‌العاده هستند. ما می‌خواهیم که یک بیت کوین از طرف « آلیس » به اندازه‌ی یک بیت کوین از طرف « باب » ارزش داشته و توسط افراد مشابه پذیرفته شود. تمامی توکن‌ های ERC-20 بر روی اتریوم (Ethereum) از جمله Augur یا 0x هم مانند بسیاری دیگر از ارزهای رمزنگاری شده تعویض پذیر هستند. شما می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید برای:

  • معامله با دیگر افراد و شرکت‌ها
  • سرمایه گذاری بر روی نتایج مشخص (به عنوان مثال نتایج یک بازار پیش‌بینی Augur)
  • سرمایه گذاری برای ایجاد یک خدمت (تاکسی مدالیون (taxi medallion) را تصور کنید)
  • استفاده به عنوان ضمانت برای وام‌های مبتنی بر کریپتو
  • ایجاد وام‌ها
  • … و بیشتر موارد دیگری که شما می‌توانید با دلار هم انجام دهید

توکن‌های تعویض ناپذیر، که اغلب توسط ERC-721 بر روی اتریوم نمایش داده می‌شوند، به نسبت کمی هیجان‌انگیزتر هستند زیرا آن‌ها اساساً می‌توانند تقریباً هر چیزی را در جهان نمایش دهند. این توکن ها را می‌توان به دو دسته‌ی اصلی جدا کرد: بومی از نظر دیجیتالی و شبیه به دیجیتال. آن‌ها یا به صورت متکی به خود وجود دارند و یا به شی دیگری (چه فیزیکی یا دیجیتالی) گره خورده‌اند.

کریپتوکیتیز (Cryptokitties) مشهورترین نمونه‌ی یک توکن تعویض ناپذیر بومی دیجیتالی است. آن‌ها به عنوان یک بازی مبتنی بر بلاک چین ایجاد شدند و در داخل اکوسیستم اتریوم (Ethereum) قرار دارند. هیچ چیز پشمالوی فیزیکی که کیتی‌ها براساس آن ساخته شده‌اند، یا یک نسخه‌ غیر بلاک چینی از این بازی پیش از این وجود نداشته است.

ثبت زمین و مالکیت خانه « بر روی بلاک چین » یک نمونه دیجیتالی مرسوم از یک توکن تعویض ناپذیر است. البته که زمین یا خانه به خودی خود بر روی بلاک چین نیست بلکه سابقه‌ای از آن بر روی بلاک چین است. اگر شما توکن‌های تعویض ناپذیری ایجاد کنید که نشان‌دهنده‌ی سند قانونی زمین بر روی بلاک چین باشند تا با این حساب هر کسی که آن توکن را صاحب شد، زمین را هم تصاحب کند، شما به شکل موثری یک تصویر دیجیتالی مبتنی بر بلاک چین از یک دارایی در جهان واقعی ایجاد کردید.

توکن‌های بهادار (Security) و مصرف‌کننده (Consumer) چطور؟

این خودش دسته‌بندی دیگری است که فهمیدن آن اهمیت دارد اما طراحان توکن هنوز مشغول کار بر روی پیچ و تاب‌های آن هستند. توکن‌های مصرف‌کننده یک نوع متفاوت از نظر حقوقی تشخیص داده نمی‌شوند، زیرا هیچ چیزی شبیه آن قبلاً وجود نداشته و این توکن ها در هیچ یک از طبقه بندی‌های پیشین جای نمی‌گیرند.

فعلاً توکن‌های مصرف‌کننده به دلیل در دسترس قرار دادن محصولات یا خدمات یک پروتکل یا شرکت، بدون اینکه درگیر قوانین اوراق بهادار باشند، مورد توجه قرار گرفته اند.

به هنگام فروش توکن‌های مصرف‌کننده، پروژه‌ها بایستی تضمین کنند که افراد در حال خرید و استفاده از توکن و در نتیجه در حال تعامل با پروتکل یا شرکت هستند و با توکن ها دلالی نمی‌کنند. این کار به چندین دلیل بسیار مفید است:

  • اگر دلالان توکن را نگه دارند، قیمت آن به طور مصنوعی بالا خواهد رفت و تعامل با پروتکل یا شرکت را برای افراد معمولی پرهزینه می‌کند.
  • دلالان نوسان توکن شما را افزایش می‌دهند، زیرا آن‌ها را بر پایه‌ی قیمت آینده‌اش می‌خرند/می‌فروشند، نه قیمت کنونی آن.
  • داشتن کاربران واقعی به جای دلالان، به عنوان مالکان این توکن ها جامعه‌ای از افراد را ایجاد می‌کند که با محصول شما تعامل دارند، بازخورد ارائه می‌کنند، آن را به دوستانشان پیشنهاد می‌کنند و به طور کلی به شبکه کمک می‌کنند تا رشد کند.

توکن فاندری (Token Foundry) این موضوع را جدی گرفته و استانداردهای توکن فاندری را ایجاد کرده است؛ یک چهارچوب برای فروش توکن‌های مصرف‌کننده و راه‌اندازی شبکه‌های غیرمتمرکز به شیوه‌ای که توکن‌های پیشنهادشده در فروش را به کاربران واقعی این شبکه‌ها هدایت کند.

توکن‌های بهادار، از سوی دیگر، دارایی‌های مبتنی بر بلاک چین قابل معامله هستند که در ذیل تعاریف اوراق بهادار (که عبارت است از بدهی یا سهام) می‌گنجند. آن‌ها در معرض مقررات مشابهی مانند اوراق بهادار مرسوم مبتنی بر غیر بلاک چین هستند. دو حوزه‌ی واقعاً جذاب در توکن‌های بهادار وجود دارد که بسیار نویدبخش هستند:

  1. اوراق بهادارسازی چیزهای بیشتر
  2. افزایش نقدینگی، کارایی، سرعت اجرا و امنیت

اوراق بهادارسازی، فرآیند « تبدیل (یک دارایی، مخصوصاً یک وام) به اوراق بهادار قابل عرضه در بازار ، معمولاً با هدف افزایش پول نقد از طریق فروش آن‌ها به دیگر مشتری‌ها» است. این کار می‌تواند اغلب اوقات یک پیشنهاد پرهزینه باشد، زیرا محدودیت‌ها و الزامات متعدد مالی و حقوقی وجود داشته و هزینه‌های شخص ثالث در صدور، مدیریت، ردیابی، ایمن‌کردن، اجرای معامله، توافق و غیره در این اوراق بهادار لحاظ می‌شوند.

بلاک چین و به طور خاص‌تر قراردادهای هوشمند، امکان پایین‌آمدن آن هزینه‌ها در کنار نقدکردن بیشتر این اوراق بهادار، حذف واسطه‌ها برای افزایش کارایی و سرعت اجرا و بیشتر امن‌کردن آن‌ها (کد قانون است) ارائه می‌کنند. به عنوان نمونه، شما ممکن است بتوانید بسیاری از دارایی‌های تازه مانند هنرهای زیبا را که پیش از این بسیار گران بودند، اوراق بهادارسازی کنید که اجازه‌ی مالکیت جزئی را می‌دهد. شما همچنین می‌توانید تعهدات بدهی تضمین‌شده‌ حسابرسی را با پرداخت‌های تعریف‌شده به صورت برنامه به صاحبان سهام مختلف ساختار دهید که به صورت خودکار اجرا شده و بخش زیادی از ناکارآمدی را برطرف می‌کند.

نکته‌ی جالب این است که دسته‌بندی‌های تعویض پذیر در مقابل تعویض ناپذیر و مصرف‌کننده در مقابل اوراق بهادار در واقع با یکدیگر تعامل دارند. شما می‌توانید این موارد را داشته باشید:

  • توکن‌های مصرف‌کننده‌ی تعویض پذیر از جمله توکن‌های Augur
  • توکن‌های مصرف‌کننده‌ تعویض ناپذیر از جمله کریپتوکیتیز
  • اوراق بهادار تعویض پذیر از جمله سهام مبتنی بر بلاک چین
  • اوراق بهادار تعویض ناپذیر از جمله سند‌های قانونی مبتنی بر بلاک چین زمین

اما جدا از دسته‌بندی‌هایی که پیش از این کشف کردیم، واقعیت این است که ما بیشتر در رابطه با آن‌هایی هیجان‌زده‌ هستیم که یک معما باقی مانده‌اند. هیچ کسی نمی‌توانست پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ی اینترنت و اینکه چگونه از نظر ذهنی ساختارها، شبکه‌ها، استایل‌های کاری و بسیاری از چیزهای دیگر در جامعه‌ی ما را تغییر داد، پیش‌بینی کند. توکن ها پتانسیل زیادی دارند. ما نمی‌دانیم چه در انتظارمان است اما می‌دانیم که اتفاقات فوق‌العاده‌ای در راه است.

 

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.