تراکنش‌ بلاک چین (بخش اول)

در این مقاله از سری مقالات با موضوع بلاک چین به تشریح روش معمول فعلی در این شبکه جهانی برای اجرای تراکنش ها پرداخته و سپس با توضیح برخی از اجزای اساسی ساختمان بلاک چین تلاش خواهیم کرد به طور ساده نشان دهیم یک تراکنش در شبکه بلاک چین چه مراحلی را تا نهایی شدن طی می‌کند و چگونه نهایی می‌شود. همچنین تفاوت‌های این دو روش را تشریح می‌کنیم. در این بررسی از بلاک چین بیت کوین به عنوان نمونه استفاده می‌کنیم که هم از نظر سادگی و هم شمول، بسیار گزینه مناسبی است و با درک این شبکه می‌توان شبکه‌های دیگر را بسیار راحت‌تر بررسی کرد.

0 193

این مقاله بخش اول از یک سری چهار بخشی به نام تراکنش‌ بلاک چین است.

سایر بخش ها:

بخش دوم تراکنش‌ بلاک چین
بخش سوم تراکنش‌ بلاک چین
بخش چهارم تراکنش‌ بلاک چین

مقدمه:

بلاک چین یک نمونه از تکنولوژی دفتر کل توزیع شده است که بیت کوین به عنوان اولین نمونه اجرایی آن در سال 2009 شروع به کار کرد. هدف از ساخت بلاک چین بیت کوین ، ارائه یک روش انتقال ارزش یا پول به صورت همتا به همتا و بدون نیاز به واسطه بود به گونه‌ای که ضمنا مطمئن باشیم این روش انتقال ارز در دنیای اینترنت و دیجیتال نسبت به حملات Double Spending یا هزینه کرد دوباره پول مصون است.

امروز که بیش از ده سال از آغاز به کار بیت کوین می‌گذرد می‌توانیم بگوییم بیت کوین به طرز موثری از پس انجام این وظیفه بر آمده‌ است و به طرز بسیار موثر، سریع، امن و ارزانی نسبت به سیستم‌هایی مانند سوئیفت (SWIFT) نقل و انتقال پول را اجرایی می‌کند و علاوه بر آن، یک روش واقعی برای انتقال ارزش است. بیت کوین به عنوان نسل اول بلاک چین‌ها و دفاتر کل توزیع شده ، در عمل یک سیستم تراکنش وجه است و بنابراین درک چگونگی اجرای این تراکنش ها می‌تواند در درک چگونگی عملکرد کلی شبکه بیت کوین و هم‌چنین سایر رمز ارزها بسیار موثر باشد.

روش فعلی نقل و انتقال وجه در دنیا:

در روش فعلی سه حالت متفاوت را می‌توان در نظر گرفت:

  • انتقال وجه بین دو حساب مختلف موجود در یک بانک
  • انتقال وجه بین دو حساب مختلف دو بانک متفاوت
  • انتقال وجه بین دو حساب از دو بانک متفاوت از دو کشور مختلف

در هر سه این حالات آنچه که انتقال می‌یابد یا تغییر می‌کند، مقدار اعتبار یک حساب است و به عبارت دیگر پول واقعی یا ارزی جابجا نمی‌شود.

در انتقال وجه بین دو حساب مختلف یک بانک اعتبار یک حساب کم و اعتبار حساب دیگری اضافه می‌شود و به این ترتیب زمانی که شما موجودی حساب را (به طور مثال از طریق یک صفحه وب، اپ موبایل یا هر طریق دیگر) کنترل می‌کنید اعتبار آن را مشاهده می‌کنید و در صورت نیاز به برداشت از آن حساب وجه نقد به مقدار اعتبار آن حساب به مشتری تحویل داده شده و از اعتبار حساب کسر می‌شود.

زمانی که می‌خواهیم وجه را بین دو حساب از دو بانک متفاوت منتقل کنیم مسیر پیچیده‌تر است، زیرا دو بانک به اطلاعات حساب یکدیگر دسترسی ندارند و همچنین قابلیت نوشتن بر بانک‌های اطلاعاتی یک بانک در اختیار دیگری قرار ندارد بنابراین یک بانک نمی‌تواند اقدام به افزایش اعتبار حساب گیرنده که در بانک دیگر قرار دارد کند یا اینکه یک مشتری تلاش کند در یک شعبه بانک که در آن حساب ندارد از حساب خود برداشت کند.

در این موارد یک حساب سوم به کمک می‌آید. دو روش برای انجام این کار ممکن است:

  • هر بانک در نزد یک طرف ثالث مورد اعتماد یا واسطه دارای حساب باشد. این بانک می‌تواند بانک مرکزی هر کشور باشد.
  • هر بانک در بانک دیگر دارای حساب باشد.

وقتی حساب دیگری در کار باشد این روند می‌تواند درست مانند قبل انجام شود. فرض کنید مشتری a قصد دارد از حساب خود که در بانک A قرار دارد به حساب مشتری b که در بانک B قرار دارد پول انتقال دهد. بانک A از اعتبار مشتری a کسر کرده و به اعتبار حساب خود اضافه می‌کند. در همین زمان بانک A از حساب خود در بانک مرکزی به حساب بانک B در بانک مرکزی یک پرداخت انجام می‌دهد و این اتفاق را به بانک B اطلاع‌رسانی می‌کند. بانک B‌ بعد از دریافت تائیدیه بانک مرکزی مبنی بر افزایش اعتبار حساب خود در نزد بانک مرکزی، از حساب خود در بانک خودش اعتبار کسر کرده و به اعتبار حساب مشتری b اضافه می‌کند. به این ترتیب و با این روش تراز تمامی حساب‌ها برقرار ‌مانده و در عین حال انتقال وجه انجام شده است. دقت کنید که در این روند نیز احتیاج به هیچ انتقال وجه فیزیکی نبود. همین روش برای زمانی که هر یک از دو بانک در نزد بانک دیگر دارای حساب باشند نیز از نقطه نظر تئوری قابل اجراست.

برای سومین حالت که انتقال وجه بین دو کشور است، یک بانک مرکزی وجود ندارد که هر یک از طرف‌ها بتواند در نزد این واسطه سپرده‌گذاری کند و از طرفی یک اعتماد متقابل هم وجود ندارد. برای حل این مشکل از سپرده‌گذاری بین بانکی همان‌طور که در قسمت قبل گفته شد استفاده می‌شود و باقی روند همان‌طور که قبلا انجام می‌شد اجرایی می‌شود. البته در چنین حالتی نیاز به یک سیستم پیام‌رسانی بین‌المللی وجود دارد که سوئیفت یک نمونه از این سیستم پیام‌رسان‌ها است. در این سیستم‌ پیام‌رسانی هر بانک دارای یک کد است و از دستورالعمل‌های خاصی برای ارسال یک پیام به بانک دیگر استفاده می‌کند. اما اگر این دو بانک A و B دارای یک ارتباط مالی مستقیم نباشند و به عبارت دیگر بانک A‌ صاحب یک حساب فعال در نزد بانک B‌ نباشد، چگونه باید این انتقال وجه صورت بگیرد؟ در این حالت می‌توان از یک بانک واسطه که هر دو طرف در نزد وی دارای حساب هستند و یا یک سلسله از واسطه‌ها استفاده کرد که البته منجر به بیشتر شدن هزینه‌های انتقال وجه یا همان کارمزد می‌شود.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.