تحلیل اثبات کار در استخراج بیت کوین: بخش ۴: پول الکتریکی

روش اثبات کار به دلیل استفاده زیاد از انرژی و منابع تجدید ناپذیر همواره مورد انتقاد بوده است و اخیرا روش اثبات سهام به جای آن مطرح شده که برخی از رمز ارزها به سراغ آن رفته‌اند. اما این روش ایراداتی دارد و مواردی را فدا می‌کند که قابل قبول نیست. به نظر می‌رسد که همچنان بهترین گزینه اثبات کار و بهترین رویکرد تلاش برای اصلاح آن باشد. هیچ معادله و نموداری در بخش چهار وجود ندارد/ تنها یک بحث کوتاه در مورد هزینه کلی اثبات کار بیت کوین خواهیم داشت. این بحث فرصتی برای معرفی یک ویژگی دیگر اثبات کار در اختیار ما خواهد گذاشت که واقعا منحصر به فرد است.

0 84

برای مطالعه بخش اول اینجا, بخش دوم اینجا و بخش سوم اینجا کلیک کنید.

آیا واقعا ارزشش را دارد؟

در حالی که مطالب قبلی ما القا می‌کردند که کارایی اثبات کار بیت کوین در طول زمان بهبود یافته است، به نگرانی دیگری که در مورد هزینه کلی سیستم وجود دارد، اشاره‌ای نمی‌کنند.

البته، منطقی به نظر می‌رسد که از خود بپرسیم آیا واقعا این هزینه ارزشش را دارد؟ هرچه باشد، می‌دانیم که مدل‌های جایگزین (سیستم‌های متمرکز، بنیادها و غیره) می‌توانند برای پیاده‌سازی سیستم‌های پولی و پرداخت استفاده شوند و معمولا گفته می‌شود که این مدل‌های هزینه‌های زیست‌محیطی کمتری دارند. اگر واقعا اینطور باشد، چرا باید خود را درگیر سیستمی این‌ چنین گران بکنیم؟

سیستم‌های متمرکز و متحد

بیایید اول بر روی مدل‌های جایگزینی تمرکز کنیم که بر طرف‌های متمرکز یا متحد به عنوان سازنده بلاک اتکا می‌کنند. جزئیات آن به مدل بستگی خواهد داشت اما می‌توان به سادگی فهمید که در این سیستم‌ها، طرف متمرکز یا بخشی از اتحادیه، که به اندازه کافی بزرگ باشد، همواره می‌تواند از پیوستن یک بازیگر جدید به سیستم جلوگیری کند. این سیستم‌ها طوری طراحی شده‌اند که به حاضران اجازه می‌دهد تا تسلط خود را حفظ کرده و تصمیمات دلخواه اعمال کنند.

اثبات سهام

از آن‌جایی که این سیستم‌ها به عنوان رقبای جدی اثبات کار مطرح هستند، بیایید مدل‌های جایگزین بر پایه اثبات سهام، اثبات سهام محول شده و غیره را بررسی کنیم.

در نگاه اول، آن‌ها از نسخه‌های متمرکز یا متحد بهتر به نظر می‌رسند. البته، مشارکت در اجماع با نام مستعار خواهد بود و تنها مستلزم این است که سهامی در ارز داشته باشید. اما در اینجا مشکلی وجود دارد. در سیستم‌های اثبات سهام و اثبات سهام محول شده، بیشتر حضار هنوز می‌توانند از تبدیل شدن یک عضو جدید به بازیگر پیشرو جلوگیری کنند.

یعنی در سیستم‌های اثبات سهام و اثبات سهام محول شده، اکثریت حاضر هنوز قادرند تا تسلط خود را به طور دائمی حفظ کنند.

اثبات کار

اوضاع در اثبات کار متفاوت است. مطالب زیادی در مورد نقص‌های اثبات کار نوشته شده است، اما این حقیقت نیز وجود دارد که:

اثبات کار ذاتا یک سیستم باز است.

این یعنی هیچ ائتلافی ار حضار نمی‌تواند از ورود یک بازیگر جدید و تبدیل شدن آن به بازیگر پیشرو جلوگیری کند. حتی ائتلاف ۱۰۰ درصدی از شرکت‌کنندگان نیز نمی‌تواند چنین کار بکند. موقعیت شما در این «رقابت» همیشه پویا بوده و در اصل به منابع کاری، مالی و فناورانه‌ای بستگی دارد که سرمایه گذاری شده‌اند.

به خاطر این صفت حقیقتا منحصر به فرد، اثبات کار بیت کوین در بلند مدت یک زمین بازی پویا و باز فراهم می‌کند که در مقابل تصمیم‌های یکجانبه (تحریم، اخراج و غیره) بسیار نسبت به سیستم دیجیتال موجود مقاوم‌تر است.

پس از ۵۰ سال «سلطه گری» دلار آمریکا، اگر ایده طلای دیجیتال و یک ارز حقیقتا جهانی به واقعیت تبدیل شود، نامحتمل نیست که توانایی فراهم کردن یک زمین بازی پویا و باز به طور فزاینده به عنوان صفت بنیادی یک سیستم قابل قبول به صورت جهانی در نظر گرفته شود. انتظار ندارم تا این نتیجه گیری برای بیشتر دولت‌ها طبیعی باشد و احتمال دارد که برخورد اولیه آن‌ها خلق رمز ارز‌های ملی متکی بر «اثبات قدرت» باشد. اما مثل همیشه، پیش‌بینی آینده سخت است. زمان همه چیز را مشخص می‌کند.

سخن آخر در مورد کارایی

از آن‌جایی که اصطلاح کارایی معمولا برای شرح این به کار می‌رود که چگونه «X از اثبات کار کاراتر است»، به نظر مهم می‌رسد که نکته در مورد آن یادآوری شود.

کارایی یک معیار مطلق نیست. چیزی نیست که بدون پیش‌زمینه تعریف کنید. زمانی که می‌گوییم «X از Y کاراتر است»، اینطور القا می‌شود که هم X و هم Y نتایج/صفات مشابهی تولید می‌کنند اما X منابع کمتری هدر می‌دهد. اما منطقی نیست اگر بگوییم «X از Y کاراتر است» اگر X صفات مهم Y را فدا کند.

و این دقیقا مشکلی است که من با ادعای کاراتر بودن اثبات سهام (یا اثبات سهام محول شده یا هر چیز دیگر) نسبت به اثبات کار دارم. این اظهارات اشاره نمی‌کنند که این «افزایش» کارایی نتیجه بده بستانی است که ذات باز اثبات کار را فدا کرده است.

برای من، این صفت یک جنبه اصولی بیت کوین است (اگر مهم‌ترین نباشد) و حذف آن از سیستم می‌تواند به وضوح گزاره ارزش رمز ارز را تغییر دهد. این به این معنا نیست که جایی برای اجماع جایگزین یا سیستم‌های ضد حمله سیبیل در زمینه موارد کاربرد مختلف وجود ندارد، اما این موارد کاربرد باید به وضوح موارد قربانی شده را ذکر کنند.

حدس می‌زنم که نتیجه‌گیری تا حدودی برای برخی از افراد شگفت‌آور باشد، اما حقیقت این است که اثبات کار بیت کوین کاراترین راهکار در این دسته‌بندی است، چرا که تنها راهکار دیجیتال موجود است که از این صفت برخوردار است. به همین سادگی. تا زمانی که تحولی در علوم کامپیوتر رخ دهد، بهترین نقشه راه ما برای ساختن یک زمین بازی حقیقا باز و پویا، کار مداوم برای بهبود کاربردپذیری اثبات کار بیت کوین است، تا استفاده از انرژی تجدید‌پذیر را تشویق کنیم و اطمینان حاصل کنیم که حلقه بازخورد مثبت در قلب این سیستم توسط حلقه بازخورد منفی متعادل شده و از یک گریز با عواقب بسیار منفی اجتناب می‌شود.

نتیجه‌گیری

این مجموعه که به صفات و کارایی اثبات کار بیت کوین اختصاص داده شده بود با بخش چهارم به پایان می‌رسد.

این مقالات شاید تنها مقدمه کوچکی در مورد این موضوع بوده باشند. صادقانه بگویم، این مقالات بیشتر نتیجه کنجکاوی ذهنی به همراه میل شدید به انتخاب سرگرمی‌های عجیب هستند. شک دارم که اثبات و عمومیت دادن مدلی که در بخش‌های اول پیشنهاد شد (فقط برخی از فرضیات را حذف کنید) یا رسیدن به یک مدل جدید آسان نباشد.

تنها آرزوی من این است که این مجموعه شما را متقاعد کرده باشد که جامعه درمورد بسیاری از جنبه‌های اثبات کار بیت کوین، چه عمدا و چه سهوا هنوز دچار سوءتفاهم هستند. این موضوع دشت سبزی است که هنوز باید در آن گشت. از افتادن در سوراخ خرگوش نترسید.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.