تاریخچه‌‌ای کوتاه درباره‌‌ سقوط‌‌ ارزهای فیات و عوامل آن

اوایل امسال، شاهد یک سقوط لحظه‌‌ای بسیارکوچک بودیم که به بازارهای ارز فیات صدمه زد. برای دلار استرالیایی، سقوط در مقابل ین ژاپنی، تقریبا هفت دقیقه زمان برد. ارزش ین ژاپن، به سطوحی افزایش یافت که آخرین بار، تقریبا یک دهه‌‌ی پیش، صادق بودند. بیت کوین، همانند تعدادی از ارزهای فیات، در حال تجربه‌‌ی چرخه‌‌ی رونق و رکود خاص خود است. این کوین، قبلا این چرخه را تجربه کرده است. در گذشته، چندین ارز جهانی، دستخوش نوسان بسیار بدتری شده‌‌اند که اغلب، پیامد آن تورم حاد بوده است.

0 84

USD (دلار آمریکا): ارز ذخیره‌‌ای جهان

A Short History of Major Fiat Currency Collapses and What Triggered Them

پیش از آن که برخی از سقوط‌‌های بزرگ ارز در گذشته را مرور کنیم، باید اشاره کنیم که در حال حاضر، ارز ذخیره‌‌ای جهان، دلار ایالات متحده است. هنگامیکه رئیس جمهور ریچارد نیکسون (President Richard Nixon)، سیستم پولی بر پایه طلا را متوقف کرد، دلار به ارز ذخیره‌‌ای تبدیل شد. در سال 1994، توافق‌‌نامه‌‌ی برتون وودز (Bretton Woods)، موجب شد که دلار، فرآیند رسیدن به موقعیت فعلی خود را آغاز نماید. پیش از دلار، پوند استرلینگ بریتانیایی، ارز ذخیره‌‌ای جهانی غالب بود. همچنین، یورو و ین ژاپن، با توجه به اندازه‌‌ی اقتصادهای مربوطه‌‌ی خود، به عنوان یک ارز ذخیره‌‌ای، بیش از پیش، محبوب گشته‌‌اند. قدرت دلار ایالات متحده بسیار مهم است. برای مثال، یک دلار قدرتمند یا افزایش نرخ ارز، برای افراد، بهتر است، زیرا این امر، کالاهای وارداتی را ارزان‌‌تر می‌‌نماید و تورم را کاهش می‌‌دهد.

اوایل امسال، رئیس بانک مرکزی انگلستان (Bank of England)، یعنی مارک کارنی (Mark Carney)، بیان نمود که یوان چینی می‌‌تواند یک ارز ذخیره‌‌ای جایگزین باشد. کارنی، با اشاره به این ارز چینی، بیان نمود که:

با سازمان‌‌دهی مجدد جهان، احتمالا این انفصال بین واقعی و مالی، کاهش می‌‌یابد و در این فرآیند، ممکن است ارزهای ذخیره‌‌ای دیگری پدیدار شوند. در درجه‌‌ی اول، انتظار خواهم داشت که این ارزها، ارزهای ملی موجود، مانند RMB (یوان)، باشند.

اکثر قیمت‌‌های ارز جهان، براساس عرضه و تقاضای بازار ارز خارجی، نوسان می‌‌کنند. ثبات هر ارز، به اعتماد مصرف‌‌کننده، وضعیت سیاسی و عملکرد اقتصادی بستگی دارد که همگی آنها، بر قدرت ارز، تأثیر می‌‌گذارند. افراد علاقمند به ارز رمزنگاری‌‌شده، باید به منظور درک بهتر نوسان و میزان آسان بودن صعود و سقوط برای ارزها، تاریخچه‌‌ی سقوط‌‌های ارز را مجددا بررسی نمایند.

بولیوار ونزوئلا

بولیوار، یکی از جدیدترین نمونه‌‌های مشهور یک ارز در حال سقوط است. برای ونزوئلا، همه‌‌چیز از ماه ژوئن سال 2010 و هنگامی شروع شد که رئیس جمهور هوگو چاوز (President Hugo Chávez)، به دلیل کمبودهای فزاینده در ونزوئلا، اعلام یک جنگ اقتصادی نمود. از آن زمان تا کنون و در دوران دولت مادورو (Maduro)، بحران، صرفا شدت گرفته‌‌ است و در اثر قیمت‌‌های پایین نفت در اوایل سال 2015 و کاهش تولید نفت به واسطه‌‌ی فقدان نگهداری و سرمایه‌‌گذاری، شدیدتر شد. از سال 2016 تاکنون، نارضایتی سیاسی در ونزوئلا، به وسیله‌‌ افزایش تورم حاد، قطعی‌‌های برق و کمبود غذا و دارو، تشدید شده است. در سال 2017، دولت رئیس جمهور ایالات متحده، یعنی دونالد ترامپ (Donald Trump)، یک دستور اجرایی امضا نمود. این دستور، معاملات شامل بدهی جدید از دولت ونزوئلایی یا شرکت نفت دولتی آن را تحریم می‌‌کند. این وضعیت، رئیس جمهور مادورو را وادار به اجتناب از ایالات متحده و آغاز تدریجی استفاده از رمز ارز بحث‌‌ برانگیز ونزوئلا، یعنی “پترو”، برای فروش نفت کرد.

A Short History of Major Fiat Currency Collapses and What Triggered Them

سقوط بولیوار ونزوئلایی.

دلار زیمبابوه

در سال 2008، جمهوری زیمبابوه در آفریقای جنوبی، بدترین تورم خود را تجربه نمود که این امر، منجر به توقف ارز شد. تورم حاد، دوره‌‌ای از بی‌‌ثباتی ارز را در زیمبابوه به وجود آورد. این دوره، در اواخر دهه‌‌ی 1990 آغاز شده بود. تورم حاد بیشینه، در اواسط ماه نوامبر سال 2008 و همراه با یک نرخ برآوردشده به میزان 79.600.000.000 درصد در هر ماه، رخ داد. این امر، منجر به برابر شدن 1 دلار ایالات متحده با مبلغ تکان‌‌دهنده‌‌ی 2.621.984.228 دلار زیمباوه می‌‌گردد.

پزوی آرژانتین

آرژانتین، سومین اقتصاد بزرگ آمریکای لاتین است. این کشور، از زمان استقلال آن از اسپانیا در سال 1816 تاکنون، به دفعات مکرر بدهی خود را پرداخت نکرده است و تورم، غالبا دورقمی بوده است. آرژانتین، تا زمان تحریم نفتی اوپک (OPEC) در اواسط دهه‌‌ی 1970، رشد بی‌‌سابقه‌‌ای را تجربه نمود. به دنبال این تحریم، آشوب داخلی و سیاسی به وجود آمد و کسری‌‌‌‌های بودجه و تجاری، خبر از آغاز یک رکود شدید دادند. به موجب این امر، دولت، به چاپ پول متوسل شد. یک کودتای نظامی در سال 1976، موجب سقوط اقتصادی و تورم بیشتر شد، زیرا عرضه‌‌ پول کماکان افزایش یافت. متأسفانه، در سال 1982، GDP (تولید ناخالص داخلی)، یک سقوط ناگهانی را تجربه کرد و نسبت به مدت مشابه سال قبل، به میزان 12 درصد کاهش یافت که این کاهش، بدترین کاهش از زمان رکود بزرگ بود.

کرون ایسلند

A Short History of Major Fiat Currency Collapses and What Triggered Them

بین سال‌‌های 2008 و 2011، شاهد بحران مالی ایسلندی بودیم. سقوط سیستمی بانکداری ایسلند، نسبت به اندازه‌‌ی اقتصاد آن، بزرگترین سقوط سیستمی بانکداری تجربه‌‌شده توسط هر کشور دیگری در تاریخ اقتصادی بود. در ماه اکتبر سال 2008، ایسلند، سه عدد از بزرگترین بانک‌‌های خود، یعنی بانک کاوپتینگ (Kaupthing)، لندزبانکی (Landsbanki) و بانک گلیتنیر (Glitnir Bank) را دولتی نمود. این سه بانک، 62 میلیارد دلار از بدهی خارجی خود را پرداخت نکرده بودند. از آنجایی که اعتماد به بانک‌‌ها، از بین رفت، دولتی کردن بانک‌‌ها، منجر به کاهش ارزش آشکار کرون ایسلندی در سال 2008 گردید.

لیره‌‌

در سال 2018، لیره‌‌ی ترک به کمترین سطح خود در برابر دلار ایالات متحده سقوط کرد. ارز ناموفق ترکیه، بدهی کلان کشور به سایر کشورها را تحت فشار بالایی قرار می‌‌دهد. از دیدگاه آموزشی، مشاهده‌‌ی آشکار شدن مشکلات اقتصادی ترکیه ارزشمند است. آخرین بار، در یک بحران، لیره را در آستانه‌‌ی سقوط مشاهده نموده‌‌ایم. این بحران، برای برخی از سرمایه‌‌گذاران، فرصت ایجاد کرده است.

مشاهده‌‌کنندگان بسیاری، از کاهش ارزش بیت کوین و ارزهای رمزنگاری شده لذت برده‌‌اند. به هر حال، با بررسی تاریخچه‌‌ی ارزها آشکار می‌‌گردد که همواره، کمی نوسان وجود دارد. این نوسان، مسئله‌‌ی جدیدی نیست و همانند ارزهای فیات، ارزهای رمزنگاری شده، در حال تجربه‌‌ی چرخه‌‌‌‌های رونق و رکود متداول هستند. با در نظر گرفتن این امر که تورم حاد برای ارزهای دارای عرضه‌‌ ثابت مانند بیت‌‌کوین غیرممکن است، احتمال کاهش ارزش کامل بسیار ضعیف است.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.