بیشترین تعداد اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز مالی در بلاک چین‌‌ اتریوم ساخته شده‌اند

بلاک چین‌‌ اتریوم در حال حاضر بیشترین تعداد اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز را به خود اختصاص داده و در میان آنها نرم‌‌افزارهای مربوط به امور مالی بیشترین سهم را در اختیار گرفته‌‌اند. این احتمال وجود دارد که با توجه به گسترش بلاک چین‌‌‌‌هایی مانند EOS، در آینده شاهد رقابت بیشتری بین اتریوم و پلتفرم‌‌های دیگر باشیم.

0 81

بر اساس گزارش Binance Research در روز 6 ژوئن، سازندگان اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز مالی (DeFi) اکثریت توسعه‌‌دهندگان اتریوم را شامل می‌‌شوند.

بیشترین تعداد اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز مالی در بلاک چین‌‌ اتریوم ساخته شده‌اند

تعداد اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز در هر بلاک چین‌‌

بر اساس این گزارش، DeFi را می‌‌توان بدین صورت در نظر گرفت:

اکوسیستمی که از اپلیکیشن‌‌های ساخته شده بر روی شبکه‌‌های غیرمتمرکز، بلاک چین‌‌‌‌های بدون نیاز به مجوز (Permissionless) و پروتکل‌‌های همتا به همتا ایجاد شده است و به منظور تسریع پرداخت و همچنین معامله با ابزارهای مالی مورد استفاده قرار می‌‌گیرد.

این اکوسیستم در نظر دارد یک شبکه غیرمتمرکز و بدون نیاز به مجوز را برای کاربرانی به وجود آورد که کاستدی (Custody) کامل دارایی‌‌های رمز ارز خود را در اختیار دارند. بر اساس این گزارش، شالوده اصلی این اکوسیستم از پلتفرم‌‌های وام‌‌دهی و وام‌‌گیری به وجود آمده است که از دارایی‌‌های بلاک چینی پشتیبانی می‌‌کنند. یکی از زوج‌‌های اصلی دارایی‌‌های بلاک چینی مورد استفاده در اکوسیستم DeFi، توکن مونرو (MKR) و استیبل کوین DAI) Dai) است.

طبق گزارش مذکور، از آنجایی که اتریوم بزرگ‌‌ترین پلتفرم بلاک چین‌‌ از لحاظ ارزش بازاری است، منطقی به نظر می‌‌رسد که بستر اصلی بیشتر اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز باشد. با این وجود، چنین چیزی ممکن است به دلیل معرفی پلتفرم‌‌های جدید و قدرتمندی مانند EOS تغییر کند.

همانطور که کوین‌‌تلگراف در ماه مه گزارش داد، شرکت بلاک چینی ConsenSys اخیرا یک “دسته ابزار توسعه‌‌دهنده بلاک چین‌‌ و اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز” را برای پشتیبانی از توسعه‌‌دهندگانی ارائه داد که به دنبال نوشتن برنامه‌‌های غیرمتمرکز با استفاده از JavaScript، Solidity یا Python بر روی بلاک چین‌‌ اتریوم می‌‌باشند.

ابزار بلاک چین‌‌/اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز به موضوعات اساسی این حوزه می‌‌پردازد که در میان آنها می‌‌توان به الگوریتم‌‌های اجماع، قراردادهای هوشمند، استخراج‌‌کنندگان، مشوق‌‌های امنیتی، استانداردهای توکن، مقیاس‌‌پذیری، رمزنگاری کلیدهای خصوصی و عمومی، امضاء دیجیتال، اثبات دانش-صفر (Zero-knowledge Proof) و محیط‌‌های اجرایی معتمد اشاره کرد.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.