بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم – بخش 2

اتریوم و Corda از بزرگ‌‌ترین پلتفرم‌‌های رمز ارز‌‌ هستند که هر کدام کاربران زیادی را در اختیار دارند. تعامل‌پذیری این دو پروژه مطمئنا می‌‌تواند باعث پیشرفت‌‌های زیادی از لحاظ بکارگیری قراردادهای هوشمند و توکن‌‌های مختلف در بخش‌‌های مختلف اقتصادی باشد. این مقاله نیز اجزاء Corda و اتریوم را بررسی کرده و سرویس‌‌های مشترکی را برای آنها پیشنهاد خواهد داد.

0 92

تعامل‌پذیری Corda و اتریوم : در بخش 1 از این مقاله، اطلاعاتی در مورد الگوها و تکنیک‌‌های مختلف تعامل‌پذیری (Interoperability : قابلیت سیستم‌های اطلاعاتی، دستگاه‌ها و اپلیکیشن‌های مختلف برای کار و برقراری ارتباط با یکدیگر) ارائه شد. دانستن آن برای این بخش ضروری نیست. Corda و اتریوم برای اهداف و الزامات متفاوتی ساخته شدند. تاکنون کارگاه‌‌های آموزشی زیادی را در مورد یاددهی Corda به متخصصین اتریوم و بالعکس برگزار کرده‌‌ایم. پیش از پرداختن به مسئله تعامل‌پذیری Corda و اتریوم ، لازم است اجزاء این دو پلتفرم‌‌ را با یکدیگر مقایسه کنیم و موارد تعامل‌پذیری را بررسی کنیم. بعد از مرور این دو پلتفرم، به بررسی “سرویس‌‌های رایج” خواهیم پرداخت که ممکن است در آینده رنگ واقعیت به خود بگیرند.

نکته: نمودارها و توصیفات این مقاله بر اساس ارزیابی‌‌های شخصی هستند و بیانگر عقاید R3 یا ConsenSys نیستند.

تحلیل اجزاء Corda

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

تحلیل شبکه Corda

Corda بر روی یک شبکه انحصاری اجراء می‌‌شود. هر شبکه Corda به یک سرویس دربان (Doorman) (پذیرش سازمانی)، سرویس نقشه شبکه (جستجو) و دفتر اسناد رسمی (اعتباربخشی) نیاز دارد. یکی از شبکه‌‌های باز Corda قادر است این سرویس‌‌های مشترک را در اختیار شبکه‌‌های تجاری قرار دهد.

فرآیند پذیرش سازمانی در شبکه که دوست دارم آن را با عنوان KYN (نود خود را بشناسید) خطاب کنم، مورد نیاز است تا به شبکه جهانی وصل شده و در مورد گواهی‌‌های X509 (هویت نود) به توافق برسیم. فرآیندهای اضافی پذیرش سازمانی توسط هر شبکه تجاری کنترل می‌‌شوند تا به عضویت آنها درآیند.

با توجه به مسئله‌‌ تعامل‌پذیری در مورد هویت، شناسایی انجام‌‌شده در سطح شرکتی بسیار مهم است. بیشتر راه‌‌حل‌‌های نود تعامل‌پذیری این مشکل را از طریق ایجاد چندین شناسه در حال Onboarding یا از طریق فرآهم آوردن شناساگر مشترک یا دفتر ثبت مشترک برطرف می‌‌کنند.

با توجه به مسئله تعامل‌پذیری در مورد دارایی‌‌ها، دفتر اسناد رسمی برای ثبت هرگونه UTXO (خروجی خرج‌‌نشده تراکنش) در شبکه Corda حائز اهمیت خواهد بود. ممکن است همچنین سرویس دیگری مورد نیاز باشد تا در صورت بروز هر گونه حمله دوبار خرج کردن (Double-spend) در پلتفرم، نظارت مناسبی بر حل اختلافات صورت گیرد.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

ثبت نام در هر شبکه Corda در واقع توسط یک نود Corda Node) Corda) شروع می‌‌شود که در اختیار شرکت قرار دارد. بروزرسانی هر گونه پیکربندی در فایل node.conf به عهده تیم توسعه‌‌دهندگان شرکت خودتان است. برای مثال، در هنگام استفاده از نام به جای آدرس IP، می‌‌توان از تنظیماتی جدید برای بازیابی پس از حادثه (Disaster Recovery) یا دسترسی بالا (High Availability) استفاده کرد.

نودهای ناظر هنوز هم به عنوان نود Corda به حساب می‌‌آیند، اما ممکن است توسط شبکه‌‌ای تجاری اداره شوند و رونوشت‌‌هایی از وضعیت‌‌های به اشتراک گذاشته شده در میان شرکت‌‌کنندگان را نگه‌‌داری کنند. این مورد توسط قانون‌‌گذاران و بانک‌‌های مرکزی قابل استفاده است تا تمامی تراکنش‌‌های صورت‌‌گرفته در میان اشخاص را تحت نظر داشته باشند.

این نکته را نیز باید مد نظر داشت که نود Corda مانند یک کیف پول عمل می‌‌کند. به وجود آوردن یک نود هیچ داده‌‌‌‌ای را از همتایان دانلود نمی‌‌کند (هیچ “نود کاملی” وجود ندارد). همانند بیت کوین، تنها در صورتی بیت کوین دریافت می‌‌کنید که یک آدرس، آن را به شما ارسال کند یا اینکه در هنگام صدور پاداش‌‌های استخراج آن را دریافت کنید.

فایل node.conf کاندید مناسبی برای اضافه کردن اطلاعات ایستا در شناسه‌‌های شبکه‌‌ای متفاوت است. پیشنهادهای نود تعامل‌پذیری به احتمال زیاد این پیکربندی را برای تمامی متغیرهای محیطی گسترش می‌‌دهند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

نودهای Corda می‌‌توانند چندین فایل jar را با نام CorDapp نصب کنند. اینها معمولا توسط توسعه‌‌دهندگان برای نودهای Corda نصب می‌‌شوند. اگر نود Corda را مانند یک گوشی هوشمند در نظر بگیرید، به عنوان کاربر می‌‌توانید انتخاب کنید که کدام CorDapp نصب شود و چه زمانی به آخرین نسخه بروزرسانی شود. همچنین پیشنهادهایی برای یک فروشگاه CorDapp مطرح شدند که به شبکه‌‌های تجاری اجازه می‌‌دهد آخرین نسخه CorDapp های خود را به نود کاربران عرضه کنند. چنین چیزی بسیار جالب توجه است، چرا که وضعیت‌‌های شما می‌‌توانند زنجیره‌‌ای از نسخه‌‌های پیشین CorDapp نصب‌‌شده را نشان دهند و در عین حال چارچوب آن می‌‌تواند بروزرسانی CorDapp ها را از طریق امضاءهای توافقی تضمین کند.

در محیط CorDapp ها، توسعه‌‌دهندگان اطلاعات موجود را یادداشت می‌‌کنند. وضعیت‌‌ها (States) تنها اهداف java هستند که تنها از طریق تراکنش قابل تغییرند و باید توسط تمامی شرکت‌‌کنندگان تایید شوند. مدیریت اعتباربخشی نیز، برخلاف توابع مستقیم در اتریوم، مانند بیت کوین درون سیستم اعتبارسنجی قرارداد هوشمند نوشته می‌شود. فراداده‌‌های داخل وضعیت‌‌ می‌‌تواند هر کدام از اهداف java باشد و به همین خاطر مجموعه‌‌ای انعطاف‌‌پذیر از متغیرها به وجود می‌‌آید.

هش قانونی نیز در داخل وضعیت لحاظ شده و به تراکنش اضافه می‌‌شود. این هش به همراه قراردادهای هوشمند می‌‌تواند احتمالاتی را برای تعامل‌پذیری قانونی فراهم آورد.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

تحلیل اجزای اتریوم

اتریوم مانند یک کامپیوتر جهانی عمل می‌‌کند. مجموعه اعتباردهندگان، دارای نودهای کامل هستند و تراکنش‌‌هایی تاییدنشده دریافت می‌‌کنند که بروزرسانی‌‌های جدیدی را برای لجر غیرمتمرکز مشترک پیشنهاد می‌‌دهند. مکانیزم اجماع (Consensus Mechanism) در لایه 1 (Layer 1) از اثبات کار (Proof of Work) استفاده می‌‌کنند، اما شبکه اتریوم با پرمیشن (Permissioned) می‌‌تواند از الگوریتم‌‌های اجماع دیگر نیز استفاده کند.

همانند DNS (سامانه نام دامنه)، یک سرویس قرارداد هوشمند وجود دارد که نقشه‌‌بندی آدرس‌‌های اتریوم را برای دامنه‌‌های شناخته‌‌شده فراهم می‌‌آورد تا دسترسی راحت‌‌تر شود. تغییراتی در این مفهوم صورت گرفته‌‌اند تا راه‌‌حل‌‌هایی متفاوت مانند سرویس شناسه‌‌ای Kaleido به وجود آیند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

Corda قادر است با استفاده از تنها یک کلاینت kotlin و عرضه‌‌ نسخه‌‌های جدید، مزایای بیشتری را نسبت به پلفترم‌‌های دیگر به دست آورد. از سوی دیگر، اتریوم دارای نسخه‌‌های متعدد است که در زبان‌‌های مختلف نوشته شده‌‌اند و در حال حاضر دارای سطوح متغیری از استانداردها و تعامل‌پذیری است. سازگاری با شبکه اصلی اغلب از طریق آزمودن استانداردها صورت می‌‌گیرد.

Pantheon، کلاینت java که توسط تیم ConsenSys PegaSys به وجود آمده است، در حال بررسی سرویس‌‌های هویتی و مدیریتی برای شبکه‌‌های مختلف است.

یکی دیگر از تفاوت‌‌ها با Corda سرویس کیف پول است. در شبکه اتریوم، نرم‌‌افزارهای مجزای کیف پول برای الزامات و بهبودهای مختلف نوشته شده‌‌اند. این والت‌‌ها در اتریوم مسئولیت ایجاد KYC (مشتری خود را بشناسید) و بازیابی کلید را به ارائه‌‌دهندگان والت یا توسعه‌‌دهندگان اپلیکیشن‌‌ها واگذار می‌‌کنند.

در حال حاضر، Corda از شناسه‌‌های انفرادی پشتیبانی نمی‌‌کند که توسط شناسه‌‌های بالاتر به وجود آمده‌‌اند (اگرچه پیشنهادات جدیدی برای عرضه این قابلیت مطرح شده است).

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

راه‌‌حل‌‌های لایه 2 مانند Plasma، POA Network یا EOS برای برطرف نمودن مشکلات مقیاس پذیری، حریم خصوصی و کارمزدها به وجود آمدند. مانند زنجیره‌‌های جانبی (Side Chains)، این راه‌‌حل‌‌ها را می‌‌توان برای دارایی‌‌های داخل زنجیره به کار برد که از شبکه اصلی به عنوان مکانیزم اثبات وجود (Proof of Existence) یا اطمینان به عنوان سرویس (Certainty as a Service) استفاده می‌‌کنند. همچنین سرویس‌‌های Kaleido در بازار وجود دارند که سرویس اشتراکی را برای شبکه اصلی فراهم می‌‌آورد.

از لحاظ معماری، این امکان وجود دارد که هر کدام از شبکه‌‌های Corda یا اتریوم به عنوان راه‌‌حل لایه 2 برای شبکه دیگر به کار گرفته شوند. من شخصا استفاده از شبکه اصلی را برای دسترسی به نقدینگی می‌‌پسندم، اما لینک کردن یک توکن ERC-20 به یکی از شناسه‌‌های Corda چندان مشکل نخواهد بود.

یکی دیگر از الگوهای کلیدی برای همگام‌‌سازی در میان لایه‌‌ها با عنوان اوراکل‌‌های اتصال‌‌دهنده (Bridging Oracles) شناخته می‌‌شود. اوراکل (طرف ثالث معتمد) نه تنها مورد اعتماد شرکت‌‌کنندگان یک شبکه است، بلکه می‌‌تواند در عرض چندین شبکه مورد اعتماد قرار گیرد.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

قراردادهای هوشمند اتریوم دارای چندین الگوی جالب با قابلیت استفاده مجدد برای ایجاد اجازه، دفاتر ثبت و مدیریت داخل زنجیره می‌‌باشند. برای مثال، می‌‌توانیم یک قرارداد هوشمند ERC20 را تا سر حد عملکردهای پایه‌‌ای تجزیه کنیم که دفتر ثبت موجود را ویرایش می‌‌کنند. این قراردادها همچنین می‌‌توانند به عنوان الگوهای پیشفرض وجود داشته باشند که قراردادهای هوشمند دیگری را به همراه اجازه‌‌ها و نقشه‌‌بندی‌‌های جدید به وجود می‌‌آورند. اگر اکوسیستم قرارداد هوشمند به صورت صحیح نوشته شود، می‌‌تواند به کتابخانه‌‌ای باز از عملکردهای هدف‌‌محور با قابلیت استفاده مجدد تبدیل شود.

همانطور که در دیدگاه‌‌ها ذکر شد، راه‌‌های مختلفی برای استفاده از قراردادهای هوشمند جهت نشان دادن هویت در عرض شبکه‌‌های مختلف وجود دارد.

تحلیل سرویس‌‌های مشترک

سرویس‌‌های مشترک شباهت‌‌هایی را در عرض پلتفرم‌‌های مختلف نشان می‌‌دهند که در بخش قبلی به صورت کامل توضیح داده نشدند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

سرویس مشترک پایه با عنوان حاکمیت شبکه (Network Governance) شناخته می‌‌شود. تمامی پلتفرم‌‌هایی که شبکه‌‌های خصوصی (Permissioned) به وجود می‌‌آورند، همین فرآیند ایجاد توافقات و فراهم آوردن اصول بنیادین را طی خواهند کرد. بلاک چین ها جادویی نیستند و مذاکرات قانونی انجام‌‌شده در مورد ملحق شدن به شبکه‌‌ها و همچنین مسئولیت‌‌های مربوط به عملکردهای مشترک را حذف نمی‌‌کنند. اجزائی که در بالا ذکر شدند تنها تعداد کمی از ملاحظاتی هستند که باید در هنگام ایجاد یک کنسرسیوم جدا یا شبکه خصوصی فعال در نظر داشته باشیم.

اگر هر دو شبکه به دنبال نگه‌‌ داشتن و انتقال دارایی هستند، بنابراین توافق کوچکی باید در سطح قانونی و فنی به وجود آید. برای مثال، یک پایگاه داده دفتر ثبت زمین این اعتماد و یقین را به وجود می‌‌آورد که یک قطعه زمین را دو بار نگه نخواهد داشت. زمین به عنوان وثیقه مورد استفاده قرار می‌‌گیرد و شرکت‌‌های بانکی/بیمه این دفاتر ثبت دولتی را بررسی می‌‌کنند تا مطمئن شوند که چندین سطر در مورد یک قطعه زمین به کار نرفته‌‌اند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

به دست آوردن مدیریت شبکه از طریق حمایت قانونی صورت می‌‌گیرد. ممکن است قراردادهایی هوشمند وجود داشته باشند که اثبات اسناد قانونی امضاءشده را به آدرس‌‌های شناخته‌‌شده ارسال کنند تا توسط چندین شرکت‌‌کننده مرور شوند. اگر حمایت قانونی در عرض چندین پلتفرم وجود داشته باشد، بنابراین امضاء الکترونیکی باید دارای هویت‌‌های تاییدشدنی باشد که مستقیما به مالکین شناخته‌‌شده مرتبط هستند.

در دنیای کنونی، ما از ایمیل و اثبات‌‌های مختلف برای تایید افراد استفاده می‌‌کنیم. چنین چیزی را می‌‌توان در داخل پروفایل یا در چندین حساب مختلف ذخیره کرد. در اکوسیستمی که یک شخص می‌‌تواند به تعداد نامحدود، آدرس (مانند ایمیل) به وجود آورد، فراهم آوردن ارتباط مستقیم میان اشخاص و حساب‌‌های ساخته شده بدون حمایت قانونی دردسرساز خواهد بود.

در چارچوب حمایت قانونی، به وجود آوردن چرخه عمر کامل برای برطرف‌‌سازی اختلافات حائز اهمیت است. هر فردی که از چارچوب قانونی تعیین‌‌شده برای فعالیت‌‌ها تخطی می‌‌کند باید قادر باشد یک اختلاف را به ثبت برساند و گزارشی را در مورد فعالیت‌‌های صورت‌‌گرفته تهیه کند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

اما در ورای مدیریت شبکه، مسئله تسهیلات شبکه مطرح می‌‌شود. اینها طرح‌‌‌‌هایی مستقیم از عملکردهای یکسان در عرض دو پلتفرم هستند. نقشه شبکه می‌‌تواند برای طرح‌‌بندی هویت‌‌ها و روابط شرکتی در میان حساب‌‌های اصلی و عرفی بسیار سودمند باشد. پروتکل اجماع نیز قادر است سطوح مختلفی از اعتماد را برای اعتباربخشی تراکنش‌‌ها در هر کدام از شبکه‌‌ها فراهم آورد.

همچنین وارد شدن به شبکه‌‌ها بررسی‌‌های غیرخودکار عمده‌‌ای را به وجود می‌‌آورد. اگر به دنبال اجتناب از فرآیندهای دوچندان KYC بر روی شبکه‌‌های مختلف هستیم، در اختیار داشتن فرآیندی مشترک که چندین هویت را به وجود می‌‌آورد و آنها را در مکانی مورد اعتماد و مشترک ذخیره می‌‌کند، بسیار منطقی به نظر می‌‌رسد.

همچنین نظارت بر سلامت شبکه در پلتفرم‌‌های زیادی به وجود آمده است. ممکن است مزایای زیادی در اشتراک‌‌گذاری پیام‌‌هایی وجود داشته باشد که در صورت وجود تعامل‌پذیری در میان شبکه‌‌ها/پلتفرم‌‌های مختلف، هشدارهای مربوط به آنان را نشان می‌‌دهند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

مهم‌‌ترین وجه اشتراک در میان شبکه‌‌ها همان نقشه‌‌بندی شناسه‌‌ها است. ثبت نام یک کاربر ممکن است به شبکه‌‌ای گسترده‌‌تر از حساب‌‌ها متصل شود.

خود اپلیکیشن‌‌ها نیز دسته‌‌ای از اجازه‌‌ها را ملزم می‌‌کنند که از طریق پرداخت‌‌های درون‌‌برنامه‌‌ای یا مکانیزم‌‌های دیگر فعال می‌‌شوند. توانایی این دسته‌‌ از کاربران برای دسترسی به شبکه‌‌های مختلف نیز باید به شیوه‌‌ای انعطاف‌‌پذیر حفظ شود.

همچنین کاربران به دلیل اپلیکیشن‌‌ها و ارتباط خود با شبکه‌‌های مختلف با الگوهای مختلفی روبرو می‌‌شوند. تاکنون الگوهای بسیار جالبی وجود داشته‌‌اند که در آنها سپرده‌‌گذاری توکن‌‌ها باعث به دست آوردن حقوق عضویت بهتر می‌‌شود. شاید سپرده‌‌گذاری در قرارداد هوشمند DAO اتریوم صورت گیرد، در حالی که اجازه‌‌های صادر شده خود را در CorDapp نشان می‌‌دهند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

از دیدگاه هویت شرکتی و فنی، هویت نود (Node Identity) و خصوصی سازی شبکه (Permissioning) نیز در میان بازنمودهای مشترک در شبکه‌‌های مختلف قرار دارند. به صورت کلی، موجودیت‌‌های شرکتی و قانونی که از LEI استفاده می‌‌کنند، نقشه‌‌بندی حساب اصلی به حساب‌‌های فرعی را در اپلیکیشن‌‌های مختلف به وجود آورده‌‌اند. این سلسله‌‌ مراتب تعیین‌‌شده برای نقشه‌‌بندی می‌‌تواند در میان اعضاء به اشتراک گذاشته شود.

به علاوه، خود نودها ممکن است اجازه‌‌ یا نقش‌‌هایی ویژه برای اپلیکیشن‌‌های مختلف داشته باشند. قابلیت شناسایی دسته‌‌ای مشخص از ویژگی‌‌ها و فراهم آوردن چنین مزایایی در محیط گواهی‌‌ها (Attestations) حائز اهمیت خواهد بود. مدل سوورین (Sovrin) از نودهای steward و anchor استفاده می‌‌کند تا آن دسته از مجوز‌‌های مربوط به شرکت‌‌ها را نشان دهد که می‌‌توانند شبکه را نگه دارند و توانایی ایجاد تغییر را در اختیار افراد شناخته‌‌شده قرار دهند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

به صورت عادی، روش اضافه کردن هر گونه منبع خارجی اطلاعات به یک بلاک چین از طریق یک طرف ثالث معتمد با نام اوراکل (Oracle) است. این اوراکل‌‌ها باید قطعیت‌‌گرا باشند و قطعیت داده‌‌ها را برای تراکنش‌‌های انجام‌‌شده فراهم آورند. داده‌‌ خارجی در این مورد می‌‌تواند منابع داده مرجع باشد که پیش از این در منابع داده متمرکز یا داده‌‌های بازاری نشان داده شده است.

مرور قانونی یا مبتنی بر کد به عنوان سرویس اوراکل نیز می‌‌تواند یک مفهوم جالب برای داوری در میان شبکه‌‌ها/لجرهای مختلف باشد.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

داده‌‌های مشترک و اصول تجاری در میان شبکه‌‌های مختلف و اپلیکیشن‌‌های عرضه‌‌شده می‌‌توانند بسیار چالش برانگیز باشند. ISDA CDM، مشخصات فنی EEA و مشخصات W3C DID یک مدل غیرپلتفرمی وابسته را برای تکامل وضعیت فراهم می‌‌آورند.

اگر قرار باشد دارایی‌‌ها در عرض پلتفرم‌‌ها جابجا شوند، بهتر است سطوحی از تاییدهای رسمی را برای تایید تراکنش‌‌های صورت‌‌گرفته انجام دهیم. این یعنی تشکیل پرونده قانونی، دارای کدهای هر دو پلتفرم خواهد بود.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

“شبکه‌‌های تجاری” اصطلاحی برای ارائه‌‌دهندگان نرم‌‌افزار است که مسئول موافقت‌‌نامه‌‌های سطح خدمات مرتبط با خرید dapp (اپلیکیشن غیرمتمرکز) هستند. Corda همچنین دارای اصطلاحاتی چون گردانندگان شبکه تجاری (BNO)، مدیران (BNG) و طراحان (BND) است که همگی می‌‌توانند در زمره شرکت‌‌ها یا کنسرسیوم‌‌ها قرار گیرند.

همانند اپلیکیشن‌‌های موبایل، مکانیزم توزیع و عملکردهای رایج معمولا متمرکز هستند. در یک سیستم توزیع‌‌شده، شبکه تجاری ممکن است نیاز داشته باشد سرویس‌‌های خود را برای کنترل منبع، عضویت و توزیع اعمال کند.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

همانند بلاک چین‌‌ها، باید نسخه‌‌بندی مناسبی در مورد ارتقاءها در شبکه، نود و اپلیکیشن غیرمتمرکز وجود داشته باشد. شبکه‌‌ها بر اساس توافقات شرکت در شبکه و “شرایط اولیه” مشترک (برای مثال، فایل Genesis) مدیریت می‌‌شوند. نودها به آخرین‌‌ نسخه‌‌ها ارتقاء می‌‌یابند تا ویژگی‌‌های اضافی را در اختیار داشته باشند. اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز نیز می‌‌توانند به منظور دریافت ویژگی‌‌های داخل زنجیره بروزرسانی شوند.

مسیر بکارگیری و ارتقاء برای این اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز نسبتا ساده است. انواع زیادی از روابط وابستگی برای تمامی قراردادهای هوشمند و اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز عرضه‌‌شده وجود دارند. به صورت کلی، هر اپلیکیشن باید توسط تمامی سهامداران بررسی شود.

معمولا طرح‌‌های کاربردی زیادی در بانک‌‌ها مورد استفاده قرار می‌‌گیرند و همچنین فرآیند‌‌های “درخواست برای تغییر” قبل از عرضه محصولات صورت می‌‌گیرند. به شیوه‌‌ای مشابه، باید یک فهرست بازبینی مناسب در سازمان‌‌ها وجود داشته باشد تا از آن در مورد اپلیکیشن‌‌های اصلی و نرم‌‌افزار پلتفرم استفاده شود.

بررسی تعامل‌پذیری Corda و اتریوم

گزینه‌‌های تعامل‌پذیری

تمامی این سرویس‌‌های مشترک در نوع خود می‌‌توانند به تسهیلات مشترک یا پیشنهادات بازاری تبدیل شوند. امیدواریم که این سرویس‌ها با در نظر گرفتن کاربردشان برای چندین پلتفرم‌‌ مختلف ساخته شوند.

منبع

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.