بدهی‌‌های جاری و استانداردهای گزارشگری مالی بین‌‌‌المللی (IFRS)

بدهی‌‌های جاری برای الگوسازی سرمایه‌‌ی در گردش، در هنگام ساختن یک الگوی مالی (Financial Model) حیاتی هستند. از این رو در این بخش از واژه نامه حسابداری، شما را با تعریف این نوع بدهی و نحوه ایجاد آن آشنا می‌کنیم. همچنین این مقاله تفسیری از استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی و فهرستی از این استانداردها ارائه و همچنین این استانداردها را با اصول عمومی پذیرفته‌‌‌شده‌‌‌ی حسابداری (GAAP) مقایسه کرده است. نحوه‌‌‌ی گزارش معاملات و دیگر رویدادهای حسابداری در صورت‌‌‌های مالی، توسط استانداردهای IFRS تعیین شده‌اند و افراد فعال در حوزه‌های مالی موظف به پیروی از آن‌ها هستند.

0 154

بدهی‌‌های جاری چه هستند؟

بدهی‌‌های جاری، تعهدات مالی یک کسب‌‌وکار هستند که باید در عرض یک سال پرداخت شوند. یک بدهی زمانی اتفاق می‌‌افتد که شرکت معامله‌‌ای را انجام داده است که انتظار خروج نقدینگی یا منابع اقتصادی دیگر را در آینده ایجاد کرده است. کلیدی‌ترین عامل در این تعریف کلمه‌‌ی “انتظار” است، چراکه بدهی‌‌ها ضرورتا به خروج ارزش منتهی نخواهند شد، بلکه باید به صورت منطقی و بر اساس تشخیص بدهی حساب شوند.

در حالی که بدهی جاری به عنوان یک مبلغ پرداختی در عرض یک سال تعریف می‌‌شود، تعریف گسترده‌‌تری از این کلمه شامل بدهی‌‌هایی می‌شود که در طول یک چرخه‌‌ی کسب‌‌وکار عملیاتی شرکت قابل‌‌پرداخت هستند. به عبارت دیگر، اگر چرخه‌‌ی کسب‌‌وکار یک شرکت بیش از یک سال زمان ببرد، یک بدهی جاری برای آن شرکت بیش از این دو دوره در نظر گرفته می‌‌شود.

Current Liabilities

بدهی‌‌های جاری برای الگوسازی سرمایه‌‌ی در گردش، در هنگام ساختن یک الگوی مالی (Financial Model) حیاتی هستند. اگر اطلاعات تاریخی در مورد بدهی‌‌های جاری یک شرکت در دسترس نباشند، پیش‌‌بینی ترازنامه‌‌ی مالی و بخش عملیاتی صورت نقدینگی بسیار دشوار خواهد شد.

بدیهی است که بدهی جاری یک شرکت در بخش بدهی‌‌های ترازنامه‌‌ی مالی نشان داده می‌‌شود. در واقع، از آنجا که ترازنامه‌‌ی مالی به ترتیب صعودی نقدینگی تنظیم می‌‌شود، بخش بدهی جاری تقریبا همیشه در بالای قسمت بدهی‌‌ها قرار می‌‌گیرد.

بدهی‌‌های جاری چگونه ایجاد می‌‌شوند؟

در هنگام اداره کردن فعالیت‌‌های کسب‌‌وکار، یک شرکت همیشه متحمل هزینه‌‌های غیرقابل‌‌اجتناب می‌‌شود و گاهی اوقات منابع سرمایه‌‌ای و عملیاتی که پول نقد برای پرداخت قبض‌‌ها از آن‌ها به دست می‌‌آید، برای پوشش امور کافی نیستند. در نتیجه، شرایط اعتباری و تسهیلات وام‌‌دهی پیشنهادی توسط تامین‌‌کنندگان و وام‌‌دهندگان معمولا چاره‌‌ی چنین کسری بودجه‌‌ای می‌‌باشند. از سوی دیگر، یک شرکت همچنین متحمل هزینه‌‌های مالیاتی در طول هر سال عملیاتی می‌‌شود که سوددهی دارد و بنابراین بخشی از این سود را به دولت بدهکار است.

بدهی‌‌های جاری دسته‌‌بندی‌‌های مختلفی دارند و رایج‌‌ترین آن‌ها حساب‌‌های پرداختی هستند که به خاطر خریداری چیز‌‌هایی به وجود می‌‌آیند که هنوز به صورت کامل پرداخت نشده‌‌اند، یا اینکه شرکت شرایط اعتباری مشخصی از طرف تامین‌‌کننده‌‌ی خود دارد. دیگر بدهی‌‌های جاری شامل هزینه‌‌های تحقق‌‌یافته اما پرداخت‌‌نشده، اسناد پرداختی کوتاه‌‌مدت، نسبت جاری اسناد پرداختی بلندمدت و پرداختنی‌‌های مالیات بر درآمد می‌‌باشند.

استانداردهای گزارشگری مالی بین‌‌‌المللی (IFRS) چه هستند؟

استانداردهای IFRS از یک دسته قوانین حسابداری (Accounting Rules) تشکیل شده‌‌‌اند که نحوه‌‌‌ی الزامی گزارش معاملات و دیگر رویدادهای حسابداری را در صورت‌‌‌های مالی (Financial Statements) تعیین می‌‌‌کنند. این قوانین برای حفظ اعتبار و شفافیت در دنیای مالی طراحی شده‌‌‌اند و سرمایه‌‌‌گذاران و فعالان تجاری را قادر می‌‌‌کنند تصمیمات آگاهانه بگیرند.

استانداردهای IFRS توسط هیات مدیره‌‌‌ی سازمان استانداردهای حسابداری بین‌‌‌المللی (International Accounting Standards Board) منتشر و نگه‌‌‌داری می‌‌‌شوند و به منظور ایجاد یک زبان عمومی ساخته شد‌‌‌ه‌‌‌اند، تا صورت‌‌‌های مالی به راحتی از شرکتی به شرکت دیگر و از کشوری به کشور دیگر تفسیر شوند.

IFRS Standards

IFRS در بیش از ۱۰۰ کشور به عنوان استاندارد اصلی محسوب می‌‌‌شود که شامل اتحادیه‌‌‌ی اروپا و بخش‌‌‌های بسیاری از آسیا و آمریکای جنوبی هم می‌‌‌شود. با این حال، ایالات متحده هنوز آن‌ها را تصویب نکرده است و کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) هنوز در حال تصمیم‌‌‌گیری در مورد پذیرش آن‌ها به عنوان استانداردهای رسمی حسابداری است.

فهرست استانداردهای IFRS

در پایین فهرستی را از استانداردهای IFRS می‌‌‌بینیم:

 

شماره IFRS استاندارد IFRS
۱ تصویب اولیه‌‌‌ی استانداردهای گزارشگری مالی بین‌‌‌المللی
۲ پرداخت مبتنی بر سهم
۳ ترکیب شدن کسب‌‌‌وکارها
۴ قراردادهای بیمه
۵ دارایی‌‌‌های غیرجاری که برای فروش و فعالیت‌‌‌های پایان‌‌‌یافته نگه داشته شده‌‌‌اند.
۶ جست‌‌‌وجو و ارزیابی منابع معدنی
۷ ابزار مالی: افشاء
۸ بخش‌‌‌های عملیاتی
۹ ابزار مالی
۱۰ صورت‌‌‌های مالی ادغام‌‌‌شده
۱۱ توافقات ترکیبی
۱۲ افشاء علاقه به موجودیت‌‌‌های دیگر
۱۳ اندازه‌‌‌گیری ارزش متعارف
۱۴ حساب‌‌‌های تعویقی تنظیم‌‌‌کننده
۱۵ درآمد حاصله از قراردادها با مشتریان
۱۶ اجاره‌‌‌ها
۱۷ قراردادهای بیمه

IFRS در مقایسه با GAAP ایالات متحده

بزرگترین تفاوت میان اصول عمومی پذیرفته‌‌‌شده‌‌‌ی حسابداری (GAAP) و IFRS این است که IFRS مبتنی بر اصول و GAAP مبتنی بر قانون است. چارچوب‌‌‌های مبتنی بر قانون استوارتر بوده و امکان کمتری را برای تفسیرهای مختلف فراهم می‌‌‌کنند، در حالی که چارچوب‌‌‌های مبتنی بر اصول این اجازه را می‌‌‌دهند که تفسیرهای متفاوتی از امور داشته باشیم.

هر دوی این روش‌‌‌ها مزایا و معایبی دارند که به نحوه‌‌‌ی استفاده از آن‌ها بستگی دارد. برای مثال، استفاده از یک استاندارد که با یک “قانون” متناسب است اما مشخصا اصل پشت آن استاندارد را بیان نمی‌‌‌کند، یکی از معایب GAAP می‌‌‌باشد. از سوی دیگر، تفسیر بیش از حد آزادانه‌‌‌ی استانداردها یکی از معایب IFRS است.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.