انواع ارز رمزنگاری شده

این مقاله، راهنمایی به زبانی ساده برای معرفی ارزهای رمزنگاری شده است. این راهنما به طور ساده مفاهیم مربوط به ارز رمزها را آموزش می‌دهد و در گام بعد به معرفی چند نمونه از ارز رمزهای برتر موجود در بازار و مقایسه آن‌ها می‌پردازد. این مقاله همچنین به معایب و مزایای هر کدام از این ارزها می‌پردازد و به نوعی کاربرد آنها را برای مخاطب آشکار می‌سازد. بیت کوین محور این راهنما و سنگ محک تمام ارزهای رمزی دیگری است که در این مقاله معرفی شده‌اند.

0 207
ارز رمزنگاری شده
ارز رمزنگاری شده

روزی روزگاری بود که تمام انواع و اقسام ارزهای رمزنگاری شده به تعداد انگشتان یک دست بود. اما بازار ارزهای رمزی همینطور رشد کرد و رشد کرد.

در این مقاله، توضیحاتی در مورد سه نوع اصلی از ارز رمزها یعنی بیت کوین، آلتکوین‌ها و توکن‌ها ارائه خواهم داد. در انتهای این خود آموز شما فرا خواهید گرفت که کدام یک از انواع ارزهای رمزنگاری شده برتر هستند، ارز رمزها چند نوع هستند، تفاوت میان آن‌ها چیست و معایب و مزایای هر کدام چه می‌باشد.

پیش از اینکه ارزهای رمزنگاری شده برتر را بشناسید، ابتدا باید بدانید که ارز رمز چیست. اگر شما دانش خود در این زمینه را کافی می‌دانید، با صرف نظر کردن از بخش بعدی، بدون معطلی به بخش «سه نوع اصلی ارز رمز نگاری شده» بروید.

فهرست محتویات

  1. ارز رمزنگاری شده چیست؟
  2. سه نوع اصلی ارز رمزنگاری شده

2. 1. بیت کوین

2. 1. 1. تاریخچه مختصری از بیت کوین

2. 1. 2. بیت کوین چیست

2. 1. 3. بیت کوین چگونه کار می‌کند

2. 2. آلتکوین‌‌ها

2. 3. توکن‌ها (برای dApps)

3. ارزهای رمزنگاری‌شده برتر

3. 1. بیت کوین

3. 2. اتریوم

3. 3. ریپل

3. 4. لایت‌کوین

4. نتیجه‌گیری

ارز رمزنگاری شده چیست؟

ارز رمزنگاری شده ترجمه عبارت انگلیسی cryptocurrency است، پیشوند “crypto” در این عبارت ترکیبی، اختصاری از کلمه “cryptography” به معنای رمزنگاری می‌باشد، که نام نوعی فناوری است که اطلاعات را از شر مهاجمین ایمن و پنهان نگاه می‌دارد. شاید با واژه رمزنگاری در کلاس تاریخ برخورد داشته اید، در واقع متفقین برای ارسال و دریافت پیام های مخفی در جنگ جهانی دوم از این فناوری استفاده می‌کردند.

در عصر حاضر، تکنیسین های رایانه به شیوه های گوناگونی از رمزنگاری استفاده می‌کنند. یکی از این شیوه‌ها همان ارز رمزها هستند.

سایت decryptionary.com رمزنگاری را به این صورت تعریف می‌کند: ” یک نوع پول الکترونیکی که توسط فناوری خلق می‌شود و همین فناوری فرایند خلق آن را کنترل و از تراکنش های آن محافظت می‌کند و در عین حال هویت کاربرانش را نیز مخفی نگه می‌دارد”. فعلا شما به این که چگونه انواع مختلف ارز رمزنگاری شده خلق می‌شوند، کاری نداشته باشید و در عوض بر این موضوع تمرکز کنید که ارز رمز چه کاری انجام می‌دهد.

به لطف ارز رمزها، افراد دیگر برای حفظ و نگهداری از پول‌ها و اطلاعات شخصی خود نیازی به بانک ها نخواهند داشت (همین امر در مورد شرکت‌های کردیت کارت (credit card) نیز صادق است).

ما دیگر برای پردازش تراکنش های خود نیازی به بانک ها نخواهیم داشت. در عوض تراکنش ها در دنیای ارزهای رمزی بر روی بلاک چین پردازش می‌شوند. بلاک چین دیتابیسی است که به اشتراک همگان گذاشته می‌شود.

به جای اینکه تراکنش‌ها تنها توسط یک شرکت مانند بانک پردازش گردد، این دیتابیس توسط افراد و شرکت‌های مختلفی پردازش می‌شوند. به این ترتیب هیچ کس قدرت تسلط بر تراکنش‌های شما یا ارز رمزهای رد و بدل شده در این تراکنش‌ها را ندارد. دیگر لزومی ندارد برای مدیریت پول‌های خودتان، به یک شرکت (مانند یک بانک) اعتماد کنید.

اگر نخستین بار است که نام فناوری بلاک چین به گوش شما می‌خورد، می‌توانید برای اطلاعات بیشتر به مقاله راهنمای دیگر من با عنوان “Blockchain Explained!” مراجعه کنید.

حال وقت آن است که وارد مرحله بعد شویم و به سه نوع اصلی ارز رمزها بپردازیم.

سه نوع اصلی ارزهای رمزنگاری شده

این بلاک چین است که سه نوع اصلی ارز رمز را گرد هم جمع می‌کند، بیت کوین در واقع نخستین کاربرد عملی بلاک چین بود (برای اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چگونه بیت کوین کار خود را آغاز کرد و چطور کار می‌کند به بخش بیت کوین مراجعه کنید).

پس از بیت کوین، بلاک چین های پرشمار و جدید دیگری ساخته شدند، این بلاکچین‌های جدید همان آلتکوین ها هستند. NEO, Litecoin و Cardano نمونه های بارز آلتکوین ها هستند. در نهایت نیز باید به معرفی توکن ها یا dApps بپردازیم، که سومین نوع اصلی ارز رمزها می‌باشند.( Civic (CVC) ، BitDegree (BDG و WebPower )(WPR چند نمونه توکن هستند.

بیت کوین

تاریخچه مختصری از بیت کوین

در سال 2008 برای اولین بار ایده بیت کوین مطرح شد. شخصی به نام ساتوشی ناکاماتو این ایده را در قالب مقاله‌ای آنلاین منتشر کرد. اما بعدها مشخص شد که نام این شخص واقعا ساتوشی ناکاماتو نبوده است. حتی در حال حاضر نیز کسی نام واقعی خالق بیت کوین را نمی‌داند.

در آن زمان هیچ کس فکرش را هم نمیکرد که بیت کوین روزی به چنین جایگاهی برسد. هیچ کس فکر نمیکرد که بیت کوین زمینه ساز یک جنبش بزرگ در عرصه فناوری شود، اما این اتفاق افتاد. بیت کوین سرآغاز ارزهای رمزنگاری شده و سرآغاز عصری نو بود.

می‌توان حدس زد که بعد از آن چه اتفاقی افتاد. سال ها گذشت و کاربرد اصلی بیت کوین تنها تبادل کالا و خدمات در فضای دارک وب (dark web) بود. تا به حال نام جاده ابریشم (Silk Road) به گوش‌تان خورده است؟

در سال 2013 , 14 بیت کوین رشد بسیاری کرد. سپس کمی سرعت رشد آن کند شد. اما در سال 2017 بازار بیت کوین جهش خیره کننده ای داشت و فراتر از انتظارها ظاهر شد.

در سال 2017 قیمت هر بیت کوین به رکورد تازه 20000$ دست پیدا کرد. بنابراین هر کسی که 50 بیت کوین یا بیشتر در اختیار داشت، میلیونر شد. در ژانویه 2015، 50 بیت کوین تنها 10000$ می‌ارزید. این یعنی 990000$ سود تنها در دو سال، سرسام آور است، نه؟

بیت کوین چیست؟

بیت کوین یک ارز دیجیتالی است که شما می‌توانید آن را برای دیگران بفرستید. مبلغی که می‌فرستید، می‌تواند هدیه ای در عوض خدمات شایان توجه یک فرد باشد یا اینکه پولی باشد که در عوض یک کالا پرداخت می‌شود. بیت کوین درست مانند پولی است که در حساب های بانکی خود از آن استفاده می‌کنیم (مانند یورو و دلار و غیره) اما این پول دیجیتالی است و فیزیکی نیست.

گرچه این تنها موردی نیست که آن را متمایز می‌کند. بیت کوین غیرمتمرکز (decentralized) است، به این معنا که برای مدیریت آن به هیچ بانک یا فرد ثالثی نیازی نیست. پیشتر در تعریف ارز رمزنگاری شده، توضیحاتی در مورد آن ارائه کردیم.

با بیت کوین هر تراکنشی مستقیما بین دو کاربر انجام می‌شود که به آن شبکه همتا به همتا (peer-to-peer network) گفته می‌شود. تمام اینها به لطف فناوری بلاک چین میسر گردید. بیت کوین به این خاطر فناوری مانند بلاک چین را ارائه داد تا کاربران بتوانند بدون نیاز به یک شخص حقیقی یا حقوقی ثالث بیت کوین های خود را ارسال یا دریافت کنند.

از آنجایی که شما به هیچ شخص ثالثی نیاز ندارید، نیازی به احراز هویت خود نیز نخواهید داشت. شما می‌توانید بدون اینکه هویت خود را افشا کنید، پرداخت‌هایتان را انجام دهید.

بیت کوین چگونه کار می‌کند؟

وقتی کسی بیت کوینی را ارسال می‌کند، تراکنش بر روی بلاک چین (دیتابیس به اشتراک گذاشته شده) تایید و در همانجا ذخیره می‌شود. اطلاعات روی بلاک چین رمزگذاری میشود، به طوری که همه می‌توانند آن را ببینند، اما تنها مالک هر بیت کوین می‌تواند رمز آن را بگشاید. به هر یک از مالکین بیت کوین یک کلید خصوصی اعطا می‌شود، به کمک همین کلید خصوصی است که می‌توانند بیت کوین‌های خود را رمزگشایی کنند.

اما اگر بانک تراکنش ها را تایید و پردازش نمی‌کند، چه کسی این کار را انجام می‌دهد؟

حتما یادتان هست که گفتم بلاک چین ها به جای اینکه توسط یک فرد یا شرکت، توسط افراد و شرکت های بسیاری مدیریت می‌شوند. این افراد و شرکت‌ها، این کار را با استفاده از توان پردازش رایانه های خود انجام می‌دهند. آن‌ها از نرم افزارهای مخصوصی روی رایانه های خود استفاده می‌کنند که قادر است تراکنش‌های روی بلاک چین را تایید کند.

رایانه‌هایی را که این نرم افزارها بر روی آنها نصب، راه اندازی و اجرا میشود، نود (node) می‌نامند.

البته اجرای این نرم افزارها مقدار زیادی برق مصرف می‌کند. پرسش اینجاست که افراد یا شرکت هایی که این نودها را راه اندازی می‌کنند، پول برق آن را از کجا میاورند؟ خوب به دنیای ماینینگ (mining) خوش آمدید.

به نودها به خاطر تایید این تراکنش ها پاداش‌هایی داده می‌شود. پاداش آنها بیت کوین‌های جدید است. بیت کوین‌های جدید به همین صورت ساخته می‌شوند. می‌توان این کار را به اکتشاف طلا تشبیه کرد که پاداش معدن‌کاران چیزی جز طلا نیست. در دنیای بیت کوین، نودها همان معدنکاران یا ماینرها (miner) هستند که برای بیت کوین های جدید دست به ماینینگ (mining) می‌زنند.

وقتی یک بلاک جدید از تراکنش ها به بلاک چین فرستاده میشوند، ماینرها یا همان نودها بلاک را با استفاده از الگوریتمی به نام اثبات کار (Proof of Work – PoW) تایید می‌کنند. در الگوریتم PoW نخستین ماینری که بلاک را تایید کند، کوین‌های جدید پاداش میگیرد. الگوریتم‌های دیگری در بلاک چین‌های دیگر استفاده می‌شود که در بخش بعد به آنها خواهیم پرداخت.

آلتکوین ها

نوع دیگر ارز رمزها آلتکوین است. در حال حاضر بیش از 1000 آلتکوین وجود دارد! اما نگاه به بزرگی این عدد نکنید، اکثر آلتکوین‌ها نسخه‌های جایگزین (آلترناتیو – alternative) بیت کوین هستند که اندکی دچار تغییر شده‌اند. درست به همین علت این دسته از ارزهای رمزی را آلتکوین می‌نامند که کوتاه شده عبارت آلترناتیو کوین است.

اما دانستن این نکته خالی از لطف نیست که، تمام آلتکوین ها نیز نسخه جایگزین بیت کوین نیستند، بلکه تعدادی از آنها هستند که تفاوت‌های اساسی با بیت کوین دارند و اهداف متفاوتی را دنبال می‌کنند.

آلتکوین‌هایی هستند که حتی الگوریتم‌شان با الگوریتم بیت کوین فرق می‌کند. برای مثال فاکتوم (Factom) آلتکوینی است که از الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake – PoS) استفاده می‌کند. در PoS، هیچ ماینری وجود ندارد و در عوض سهامگذاران (staker) وجود دارند.

سهامگذاران افرادی هستند که درست مانند ماینرها، تراکنش ها را در ازای پاداش تایید می‌کنند. اما به جای اینکه برای تایید تراکنش ها مسابقه بگذارند تا ببینند چه کسی اول آن را تایید می‌کند، آنها یکی یکی و به نوبت انتخاب می‌شوند. این الگوریتم به مراتب برق کمتری مصرف می‌کند، چرا که دیگر هزاران ماینر با استفاده از برق‌شان به دنبال تایید یک بلاک یکسان نیستند. در عوض به ازای هر بلاک تنها یک سهامگذار برای تایید وجود دارد.

می‌بینید که تمام آلتکوین‌ها، شباهت مطلق به بیت کوین ندارند.

در واقع اتریوم و NEO آلتکوین‌هایی هستند که مطلقا با بیت کوین تفاوت دارند. حتما میدانید که بیت کوین طوری طراحی شده است تا به صورت یک ارز دیجیتال عمل کند. اتریوم و NEO برای این منظور طراحی نشده‌اند. بلکه آنها به عنوان ابر پلتفرم‌هایی استفاده می‌شوند تا به کمک آنها بتوان اپلیکیشن‌ها را بر روی بلاک چین ساخت.

شما می‌توانید اپلیکیشن خود را بر روی اتریوم و NEO بسازید. این یکی از رایج ترین روش های ساخت ارزهای رمزنگاری شده جدید است، آنها بر روی بلاک چین‌هایی ساخته می‌شوند که اجازه ساختن اپلیکیشن را به شما می‌دهند (درست مانند اتریوم و NEO).

تمام اینها به خاطر ظهور یک فناوری جدید است که اتریوم در هنگام راه اندازی‌اش در سال 2015 به دنیای ارز رمزها معرفی کرد. این فناوری قرارداد هوشمند (Smart Contract) نام دارد. یک قرارداد هوشمند می‌تواند تراکنش ها را به طور خودکار تایید کند اگر چند مورد خاص روی دهد.

این “موارد” (که شرط نیز نامیده می‌شوند) وقتی که قراردادهای هوشمند ساخته می‌شوند، در درون آنها نوشته می‌شوند. برای مثال، یک شرط می‌تواند چیزی شبیه به این باشد: ” اگر پیتر 120 اتر به قرارداد هوشمند بدهد، آنگاه خانه جان به پیتر داده می‌شود”.

به لطف قراردادهای هوشمند، هیچ شخص ثالثی در این پروسه دخیل نیست. در دنیای بیت کوین هیچ شخص ثالثی در پرداخت مستقیم دخیل نیست، اما در دنیای قراردادهای هوشمند، در بسیاری از موارد مانند خرید و فروش خانه، خرید و فروش برق، یا خرید و فروش یک سهام در بازار بورس دیگر نیازی به شخص ثالث نیست.

صد البته که شما نمی‌توانید برق را وارد قراردادهای هوشمند کنید، بلکه در عوض شما می‌توانید توکنی را در قراردادهای هوشمند وارد کنید که از نظر حقوقی نماینده برق باشد. این یکی از بهترین اتفاقاتی است که اتریوم و NEO به ارمغان آوردند، یعنی شما میتوانید چیزهای واقعی را به صورت توکن در بیاورید و آنها را در بلاک چین قرار دهید.

توکن ها (برای dApps)

سومین نوع از ارزهای رمزنگاری شده، توکن‌ها هستند. از میان این سه نوع، توکن‌ها جالب‌تر هستند. آنها با توجه به اینکه هیچ بلاک چینی از آن خود ندارند، در مقایسه با دو ارز رمز دیگر کاملا منحصر به فرد می‌باشند.

آنها در درون dApps به کار می‌آیند؛ dApps اپلیکیشن‌هایی هستند که راجع به آنها گفتیم که می‌توان آنها را بر روی بلاک چین‌هایی مانند بلاک چین اتریوم و NEO ساخت. dApps برای این ساخته می‌شوند که بتوان از قراردادهای هوشمند استفاده کرد و درست به همین علت، آنها از توکن‌ها استفاده می‌کنند.

البته توکن‌ها لزوما نماینده چیزی مانند خانه یا برق نیستند. در عوض آنها را می‌توان برای خریدن بعضی از چیزها بر روی dApps استفاده کرد. علاوه بر این می‌توان از آنها برای گرفتن امتیازات خاصی مانند تخفیف‌ها و حق رای استفاده کرد.

توکن ها خود صاحب قیمت هستند و با همین قیمت خرید و فروش می‌شوند. برخی از افراد توکن‌ها را برای این می‌خرند که بعدا با قیمتی بالاتر بفروشند و از آنها بر روی dApps استفاده نمی‌کنند.

تراکنش‌های توکنی را هم نودها بر روی بلاک چین NEO یا اتریوم تأیید می‌کنند و این بدان معناست که هزینه تراکنش نه با توکن بلکه باید با اتر (Ether) یا NEO پرداخت شود.

بنابراین به منظور اینکه تراکنشی را بر روی dApps انجام دهید (یعنی توکنی را استفاده کنید)، باید اتر یا NEO (یا هر آلتکوین دیگری که dApps مورد نظر بر روی آن ساخته شده است) برای پرداخت هزینه تراکنش‌ها خرج کنید.

ارزهای رمزنگاری‌ شده برتر

حال که توضیحاتی در مورد سه نوع اصلی ارز رمزها ارائه شد، در این بخش به ارزهای رمزنگاری شده برتر خواهیم پرداخت. ما در مورد چهار ارز رمزنگاری شده برتر که در صدر فهرست‌ها قرار دارند، سخن خواهیم گفت و فهرست مختصری از معایب و مزایای تک تک آنها را عنوان خواهیم کرد.

بیت کوین

از آنجایی که ما در مورد بیت کوین توضیحاتی ارائه کرده ایم، در این بخش دیگر به تکرار آنها نمی‌پردازیم و به جای توضیحات تکراری در مورد بیت کوین، مستقیم به سراغ معایب و مزایای آن می‌رویم.

مزایای بیت کوین

نخست اینکه در نهایت فقط 21 میلیون بیت کوین وجود خواهد داشت. بخش اعظم این بیت کوین ها توسط کاربران استخراج (mine) شده‌اند. در حال حاضر حدود 17 میلیون بیت کوین وجود دارد، بنابراین تقریبا 4 میلیون بیت کوین دیگر برای استخراج باقی مانده است. این محدودیت بر قیمت بیت کوین تاثیر مثبتی گذاشته است. اگر تعداد زیادی از افراد تقاضای بیت کوین کنند اما بیت کوین زیادی در میان نباشد، آن دسته از افرادی که بیت کوین می‌خواهند باید بهای بیشتری برای به دست آوردن آن بپردازند. همین موضوع باعث بالا رفتن قیمت بیت کوین می‌شود.

دوم اینکه، تبادل بیت کوین در مقایسه با ارزهای رمزی رقیب کار آسوده‌تری است. به عبارت دیگر تبدیل بیت کوین به پول نقد کار آسان‌تری است، چرا که بیت کوین بسیار محبوب است و تبدیل بیت کوین به ارزهای فیات مانند دلار و یورو آسان‌تر است. همچنین تقریبا در تمام صرافی های موجود در اینترنت، بیت کوین حضور چشم‌گیری دارد. این بدان معناست که حجم معاملات بیت کوین بسیار بسیار بالاست. در واقع بالاترین حجم معاملات ارزهای رمزی به بیت کوین تعلق دارد.

سوم اینکه، فروشگاه ها بیت کوین را بیشتر از ارزهای رمزی دیگر قبول می‌کنند. شما قادر هستید تقریبا هر کالایی را که می‌خواهید از صدها فروشنده آنلاینی که بیت کوین را به عنوان ارز رایج قبول می‌کنند، بخرید. این یکی دیگر از راه هایی است که می‌توانید بیت کوین‌های خود را تبادل کنید و به جای اینکه آن را به پول نقد تبدیل کنید، می‌توانید درست مانند پول نقد آن را خرج کنید.

بیت کوین بزرگ ترین ارز رمزنگاری شده است. بیت کوین نخستین و بزرگترین ارز رمزنگاری شده است. این ارز در حال حاضر 40% از بازار ارزهای رمزی را از آن خود کرده است، که رقم خیلی بزرگی است. بسیاری از افراد عقیده دارند که بیت کوین همیشه بزرگ ترین ارز رمزنگاری شده باقی خواهد ماند (اما فراموش نکنید که این فقط نظر آنهاست و هیچ کس از آینده خبر ندارد).

معایب بیت کوین

نخست اینکه بیت کوین نوسانات زیادی دارد. به عبارت دیگر قیمت بیت کوین در طول روزهای متمادی با تغییرات زیادی همراه است. برای مثال، اتفاقی مانند سقوط ماونت گاکس (Mt Gox collopse) باعث افت پنجاه درصدی قیمت بیت کوین تنها در طول یک روز شد. برخی از سرمایه گذاران نوسانات را دوست دارند، اما افرادی که پول شان را به خاطر این نوسانات از دست می‌دهند، قطعا آنها را دوست نخواهند داشت.

دوم اینکه، این امکان وجود دارد که یک ارز رمزنگاری شده بهتر جای بیت کوین را بگیرد. همانطور که در بخش آلتکوین ها عنوان شد، صدها جایگزین هم اکنون برای بیت کوین وجود دارد. 10 سال از عمر بیت کوین می‌گذرد. هر کدام از این کوین های جدید‌تر می‌توانند روزی جای بیت کوین را بگیرند، چرا که جوان‌تر و پیشرفته‌تر هستند.

سوم اینکه، هنوز هم افرادی هستند که از بیت کوین برای اعمال مجرمانه استفاده می‌کنند. شان و منزلت بیت کوین نسبت به روزهای نخست آن در Silk Road (راه ابریشم) بهبود زیادی پیدا کرده است، اما هنوز به کمال نرسیده است. ما تنها خبر دستگیری عده کمی از آنهایی را می‌شنویم که از بیت کوین به طور غیرقانونی استفاده می‌کنند، اما در واقع این احتمال وجود دارد که تعداد زیادی از افراد با بیت کوین کارهای غیرقانونی انجام دهند و به دام قانون نیافتند. این کارهای غیرقانونی شامل اسکم ها (scam) و فرار مالیاتی می‌شود.

اتریوم

در مقایسه با بیت کوین، اتریوم پلتفرمی است که به افراد اجازه ساختن dApps، توکن و قرارداد هوشمند را می‌دهد. ارز این بلاک چین، اتر (Ether) ETH نامیده می‌شود.

در قسمت های قبل، گفتیم که قراردادهای هوشمند چقدر مهم هستند و اینکه چه افق‌هایی را به روی ما باز خواهند کرد. اکنون به معایب و مزایای اتریوم خواهیم پرداخت.

مزایای اتریوم

نخست اینکه کاربرانی که dApps را بر روی اتریوم ساخته‌اند، همیشه به اتر نیاز خواهند داشت. آنها برای پرداخت هزینه تراکنش هایی که درون dApps انجام می‌شود به اتر نیاز خواهند داشت، چرا که این dApps بر روی بلاک چین اتریوم اجرا (run) می‌شود. بنابراین، درست مانند ساندویچ ژله و کره بادام زمینی، اتر هم هرگز از مد نخواهد افتاد.

دوم اینکه پروژه های زیادی بر روی بلاک چین ساخته شده‌اند. برای تکمیل بسیاری از این پروژه‌ها به سال‌ها زمان نیاز است، اما اگر تکمیل شوند، چشم‌گیر خواهند بود.

سوم اینکه اتریوم سرعت بالایی دارد. تراکنش ها در کسری از ثانیه پردازش می‌شوند، این در حالیست که بیت کوین برای پردازش تراکنش ها به بیش از 10 دقیقه زمان نیاز دارد.

معایب اتریوم

تعداد اتر کوین ها بسیار بیشتر از بیت کوین‌ها خواهد بود. پیش از این گفته شد که چگونه محدودیت تعداد بیت کوین‌ها بر ارزش آنها اثر می‌گذارد. این امر در مورد اتریوم صادق نیست، چرا که در حال حاضر تقریبا 100000000 اتر کوین وجود دارد و هرگز ساختن اتر کوین های جدید متوقف نخواهد شد. گرچه آهنگ تولید آنها به تدریج کاهش چشم‌گیری پیدا خواهد کرد، بنابراین این عیب چندان بزرگی نیست.

ethereum

ریپل

ریپل (ripple) بلاک چینی است که برای استفاده بانک ها طراحی شده است تا به کمک آن پرداخت‌ها سریع‌تر انجام پذیرد. این کوین برای بانکدارهاست و شراکت های زیادی با بانک های جهانی در حال شکل‌گیری است.

مزایای ریپل

شرکت‌های بزرگ و خوش‌نام (مانند بانک های جهانی) به ریپل اعتماد کردند. سازمان‌های مالی بزرگ (مانند بانک‌ها و دولت‌ها) به شراکت با ریپل درآمدند. خیلی‌ها هم که هنوز شریک نشده‌اند، برای شراکت با ریپل برنامه دارند. بنابراین، ریپل به عنوان یک جایگزین برای ارز فیات گزینه خوبی برای شما در دنیای اقتصاد است. از آنجایی که ریپل در حال همکاری با دولت‌هاست، قدرتی که به دنبال رواج دادن است شاید دلیلی برای موفقیت آن شود.

معایب ریپل

برخلاف ارزهای رمزنگاری شده دیگر، ریپل غیر متمرکز نیست. در عوض، ریپل متمرکز است. شرکتی که از ریپل پشتیبانی می‌کند (که نامش Ripple Labs است)، مالک بیشتر توکن‌های ریپل (XPR) است. بنابراین، هر وقت که آنها اراده کنند، آنها می‌توانند تمام توکن‌های خود را بفروشند و قیمت XPR به یکباره افت شدیدی کند. انجام این کار از سوی آنها بسیار بعید است، آنها هرگز تمام توکن های خود را نخواهند فروخت. اما نمی‌توان از این موضوع چشم‌پوشی کرد، چرا که چنین چیزی باز هم محتمل است.

https://www.bitdegree.org/tutorials/wp-content/uploads/2018/03/ripple.png

لایت کوین

لایت کوین یک فورک (fork) از بیت کوین است. بنابراین، بلاک چین لایت کوین در واقع قبلا بخشی از بلاک چین بیت کوین بوده است، اما وقتی که آپدیت لایت کوین ارائه شد، از این بلاک چین جدا شد.

بنابراین، لایت کوین شباهت زیادی به بیت کوین دارد، اما ویژگی‌های متمایزی از بیت کوین پیدا کرده است. لایت کوین برای این ساخته شد تا آنچه را که بیت کوین ساخته بود، بهبود ببخشد.

لایت کوین اخیرا در مرکز توجهات بوده است، چرا که این نخستین ارز رمزنگاری شده است که از شبکه لایتنینگ (Lightning Network) استفاده خواهد کرد. شبکه لایتنینگ بسیاری از مشکلات رایج در ارزهای رمزنگاری شده مانند مقیاس پذیری را حل کرده است. مسلما لایت کوین با استفاده از شبکه لایتنینگ قادر خواهد بود تا تراکنش‌های بسیار بسیار بیشتری را در هر ثانیه پردازش کند.

مزایای لایت کوین

لایت کوین هم سریع‌تر و هم ارزان‌تر از بیت کوین است. تراکنش‌های لایت کوین درست مانند اتریوم در کسری از ثانیه انجام می‌شوند. همانطور که گفتیم، تراکنش‌های بیت کوین بیش از 10 دقیقه طول می‌کشد.

بنابراین، تراکنش‌های بیت کوین می‌توانند بسیار پرهزینه باشند، که همین موضوع ارسال مقادیر اندک بیت کوین را بدون صرفه می‌سازد. از آنجایی که تراکنش‌های لایت کوین بسیار ارزان‌تر هستند، لایت کوین گزینه بسیار بهتری برای ریزپرداخت‌ها (پرداخت‌های اندک) می‌باشد، که وجه تسمیه «لایت»-کوین (Lite – به معنای سبک) هم همین است.

معایب لایت کوین

لایت کوین تنها اندکی بهتر از بیت کوین است. اگر بخواهیم بیت کوین را بهبود ببخشیم، پس باید کاری کنیم تا مقیاس پذیر شود و بستری را برای تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر فراهم سازد. اگر چنین چیزی میسر شود، مسلما دیگر نیازی به لایت کوین نخواهد بود.

برای اطلاعات بیشتر در مورد لایت کوین، جایگاهش در بازار و معایب و مزایایش، مقاله آموزشی پیش بینی قیمت لایت کوین (Litecoin Price Prediction) را مطالعه کنید.

litecoin

نتیجه‌گیری

با خواندن این مقاله آموزشی، با رایج‌ترین ارزهای رمزنگاری شده و انواع متفاوت ارزهای رمزنگاری شده موجود، آشنا شده‌اید. دانستنی‌های شما در مورد تفاوت آنها با هم افزایش پیدا کرده است و شما به برخی از معایب و مزایای هر یک از آنها آگاهی پیدا کرده‌اید.

همین باعث می‌شود که اشراف بیشتری به موضوع پیدا کنید و سرنخ‌های خوبی برای انجام تحقیقات بیشتر داشته باشید و در مورد هر یک از آنها صاحب نظر شوید. نظر شما در این رابطه چیست؟ کدام ارز رمز را ترجیح می‌دهید؟

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.