استفاده از تکنولوژی بلاک چین برای اعتراض علیه خشونت پلیس در امریکا

یک پروژه ی هنری مبتنی بر بلاک چین این روزها در حال جا به جا کردن مرز های هنر مدرن توسط یک نمایشگر دیجیتال به شدت چالش برانگیز است. گروه هنری دادا (DADA) که یک گروه متشکل از چندین و چند هنرمند تجسمی از سراسر جهان است ، با همکاری بازار های دیجیتالی مانند OpenSea و Mintbase، و همچنین بلاک چین ذخیره اطلاعاتی به اسم Arweave اقدام به منتشر کردن نام و چهره پلیس های امریکایی که متهم به کشتن سیاه پوستان غیر مسلح بودند کرده است.

0 17

پیش از این نیز پروژه دیگری در همین راستا با نام «نه عدالت و نه صلح» با همکاری یکی از پیشکسوتان حوزه رمزارزها به نام دنیسون برترام (Dennison Bertram) منتشر شده بود.

برترام می گوید: «این گروه هنری با من ارتباط برقرار کرد». او در ادامه گفت:

عدالت اجتماعی همیشه دغدغه من بوده و این یک نمایش فوق العاده جذاب از این حقیقت است که چگونه می‌توان از تکنولوژی بلاک چین برای اعتراضات اجتماعی استفاده کرد.

جودی مام (Judy Mam) , یکی از بنیان گذاران گروه دادا می‌گوید تا کنون ده هنرمند برای حمایت از جنبش «زندگی سیاه پوستان اهمیت دارد (Black Lives Matter)» و اصلاح ساختار پلیس با این پروژه همکاری کرده‌اند و تا کنون عکس ۳۰ افسر پلیس به همراه جرم های مرتکب شده و وضعیت کلی جرم آنها در این بلاک چین در دسترس می باشد.

در واقع به طور کلی، این هنرمندان از بلاک چین Arweave به عنوان اهرمی برای ساخت کیف پول های دیجیتال استفاده کرده‌اند. هر کیف پول متعلق به یک فرد سیاه پوست کشته شده توسط پلیس بوده، و‌شامل توکن‌هایی است که اطلاعات افسر پلیس مربوطه در آن نگهداری می شود.

نکته جالب توجه این است که کلیدهای خصوصی این کیف پول ها نابود شده ، و به این شکل امکان حذف، تغییر یا سانسور اطلاعات به هیچ وجه وجود ندارد.

برترام معتقد است که بلاک چین به خودی خود یک بیانیه سیاسیست، یک امکان برای تمرکز زدایی و سازماندهی امور خارج از کنترل دولت ها. پس چه مشکلی وجود دارد اگر این تمرکز زدایی و عدالت در حوزه برابری حقوق بشر و سایر جنبه های پر اهمیت زندگی انسان ها نیز به وقوع بپیوندد.

از طرف دیگر، مخالفان این پروژه سوال هایی را در مورد جنبه های اخلاقی دائمی و تغییر ناپذیر بودن این گزارشات دیجیتال مطرح کرده‌اند. این افراد مخالفت خود را با استناد به قانونی در اروپا مطرح می کنند که طبق آن هر شخصی این حق را دارد که در هر زمانی از هر سازمان یا شرکتی بخواهد که اطلاعات شخصی او را پاک کنند. جودی مام اما در دفاع از پروژه خود می گوید:

«این اطلاعات برای فروش یا به حراج گذاشتن گردآوری نشده! این اطلاعات برای این است که بدانید ما فراموش نمی کنیم. ما شما را هر کجا که باشید پیدا می کنیم و شاید روزی با استفاده از همین اطلاعات بتوانیم تعدادی از شما را به پای میز محاکمه و حتی زندان بکشانیم.»

با وجود همه سوالات، نگرانی ها و مخالفت‌های مطرح شده، بسیاری از چهره‌های فرهنگی و آکادمیک امریکا حمایت خود را از این طرح اعلام کرده‌اند. برای مثال تونیا ایوانز (Tonya Evans) ، استاد حقوق دانشگاه نیوهمپشایر امریکا ضمن هیجان انگیز توصیف کردن این پروژه اظهار داشت:

من این کار را دقیقا شبیه کاری می دانم که خبرنگاران انجام می‌دهند، با این تفاوت که خبرنگاران به طور مداوم باید نگران اصلاحاتی که قرار است روی خبر ها ایجاد شود باشند. خبرنگاران از گفتار و نوشتار برای انتشار خبر استفاده می کنند. زبان کدنویسی نیز یک زبان است که اتفاقا قابلیت‌های فراوانی برای حفظ آزادی بیان دارد..

 

منبع: https://www.coindesk.com/

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.