آیا قراردادهای هوشمند ، محور معاملات تجاری آینده خواهند بود؟

با وارد شدن رمز ارزها به جهان مالی، بحث و بررسی‌های زیادی هم در زمینه‌ی این دارایی‌های در حال ظهور و هم در مورد فناوری مرتبط با آن انجام گرفته است. “بلاکچین” این روزها به معمایی در دنیای تجاری تبدیل شده و اینکه فناوری‌های دیگر نیز از دنیای کریپتو،‌ به خصوص از قراردادهای هوشمند، سود می‌برند، اکنون امری آشکار و بدیهی به حساب می‌آید. این مقاله به بررسی وضعیت و کاربرد قراردادهای هوشمند در آینده و موضوعاتی همچون مدیریت زنجیره تامین، پرداخت خودکار، استخدام و پیمانکاران مستقل می‌پردازد.

0 89

عبارت “قرارداد هوشمند” که اولین بار توسط رمزنگار معروف نیک زابو (Nick Szabo) در اوایل دهه نود میلادی به وجود آمد، نسخه‌ای پیشرفته از یک قرارداد است که بیشتر توسط کامپیوترها ایجاد می‌شود تا گروه‌های واسطه. اکنون با وجود فناوری بلاکچین، قراردادهای جدید به درستی و با کارایی بیشتری نسبت به قبل اجرا می‌شوند. با توجه به این موضوع، روشن است که قراردادهای هوشمند آینده‌ای برای معاملات تجاری خواهند بود.

طبق تحقیقات انجام‌گرفته توسط شرکت Gartner، این شرکت برآورد کرده که تا سال 2022 بیش از 25 درصد از سازمان‌های جهانی از قراردادهای هوشمند استفاده خواهند کرد. علاوه بر این،Market Research Future نرخ رشد مرکب سالانه‌ی قراردادهای هوشمند را برابر با 32 درصد اعلام کرد و طبق این آمار انتظار می‌رود که قراردادهای هوشمند تا سال 2023 به 300 میلیون دلار برسند. دلیل این امر در این مطلب بررسی شده است.

معاملات غیرمتمرکز

از میان تمام مزایای قراردادهای هوشمند، قابلیت غیرمتمرکزسازی معاملات آن از همه بالاتر و مهم‌تر است. قراردادهای هوشمند کامپیوترها و کدها را در جایگاه واسطه قرار می‌دهند. یکی از تشبیهاتی که زابو در ارتباط با این روند به کار برد مثال وندینگ ماشین (دستگاه فروش خودکار) بود. شما مقداری پول در این دستگاه می‌اندازید، عدد محصولی که می‌خواهید را وارد می‌کنید و سپس، در صورت مساعد بودن تمام شرایط، دستگاه محصول مورد نظر را به شما تحویل می‌دهد.

قراردادهای هوشمند از این سبک که در دستگاه فروش خودکار به کار می‌رود، برای موارد پیچیده‌تر دیگر نیز استفاده می‌کنند. با استفاده از قراردادهای هوشمند می‌توانیم نیاز به واسطه را تا حد زیادی کاهش داده و یا حتی در مواردی کاملا از بین ببریم؛ به این معنا که می‌توانیم کارمزدهای مرتبط با این گروه‌ها را نیز از میان برداریم.

علاوه بر این، تمامی معاملات توسط یک شبکه غیرمتمرکز انجام می‌شوند؛ نه یک مقام مرکزی. زمانی که از یک شبکه‌ی غیرمتمرکز استفاده می‌کنید، دیگر اهمیتی ندارد که پول را به کجا و یا برای چه کسی می‌فرستید. در این روش، انجام معاملات بین‌المللی بسیار سریع‌تر و آسان‌تر از انجام معاملات به روش سنتی صورت می‌گیرد؛ و این موضوع به خصوص برای تجارت‌هایی حائز اهمیت است که داده‌ها و اطلاعات فراوانی را در یک اقتصاد جهانی پردازش می‌کنند.

مدیریت زنجیره تامین

یکی دیگر از مزیت‌های قراردادهای هوشمند در صنعت مدیریت زنجیره تامین است. همین حالا نیز شرکت‌های بسیاری را می‌بینیم که در این زمینه از قراردادهای هوشمند استفاده می‌کنند؛ مثل شرکت IBM که اوایل امسال یک CPU دارای بلاکچین و کوچک‌تر از دانه‌ی نمک منتشر کرد که به طور ویژه برای چنین کارهایی طراحی شده بود.

از آن جایی که قراردادهای هوشمند به صورت خودکار و بدون نیاز به کمک واسطه عمل می‌کنند، موجب ارائه‌ی زنجیره‌های تامین موثر بیشتری می‌گردند. طبق SupplyChain247، قراردادهای هوشمند در صنعت باعث ایجاد زنجیره‌های تامینی می‌شوند که به صورت خودکار شریکانی را از سراسر دنیا پیدا کرده و با آنان معامله می‌کند.

با بهره بردن از فناوری بلاکچین و قراردادهای هوشمند در مدیریت زنجیره تامین، عرضه‌کنندگان، تولیدکنندگان، خریداران و تمامی گروه‌های دیگر می‌توانند اعتماد مستحکم‌تری میان یکدیگر ایجاد کرده، ارتباط موثرتر و بازتری با یکدیگر داشته و تولید را بهتر از قبل پیگیری و تایید کنند. شرکت IBM به طور گسترده از کاربردهای فناوری بلاکچین در زنجیره تامین بهره برده است.

پرداخت‌های خودکار

سپس، پرداخت‌های خودکار را داریم که به وسیله‌ی قراردادهای هوشمند انجام می‌گیرند. آیا تشبیه دستگاه فروش خودکار (وندینگ ماشین) را به یاد دارید؟ این تشبیه با وجود قراردادهای هوشمند و بلاکچین برای تمامی صنایع ممکن خواهد بود.

قراردادهای هوشمند برای انجام پرداخت‌های خودکاری مورد استفاده قرار می‌گیرند که، در صورت مساعد بودن تمام شرایط، برای فروشندگان یا افراد دیگر ارسال می‌شوند؛ به این معنا که لازم نیست خارج از برنامه‌ی زمانی خود وقتی را به انجام دادن پرداخت‌ها اختصاص دهید. به علاوه، با استفاده از قراردادهای هوشمند هر دو گروه می‌توانند از خود در برابر فعالیت‌های کلاهبردارانه محافظت کنند.

از آن جایی که قراردادهای هوشمند به صورت خودکار و بر اساس شرایط از پیش تعیین‌شده (و مورد توافق) ‌عمل می‌کنند، دیگر لازم نیست که هیچ نگرانی از بابت پرداخت‌های کلاهبردارانه یا عدم پرداخت صورتحساب توسط مشتریان در زمان مقرر، پس از تکمیل سرویس یا تحویل محصول، وجود داشته باشد. قراردادهای هوشمند همچون یک سند تضمینی عمل می‌کنند.

پیمانکاران استخدامی و مستقل

به عنوان یکی دیگر از مزیت‌های پرداخت‌های خودکار، قراردادهای هوشمند برای پرداخت به کارمندان و پیمانکاران مستقل نیز مناسب هستند. اهمیت این مورد با ورود نیروی کار فعلی به نقش‌های مستقل و به اصطلاح “اقتصاد کاره‌ای”، بیشتر هم می‌شود.

شرکت‌ها با استفاده از قراردادهای هوشمند توافقاتی با پیمانکاران (یا کارمندان) ترتیب می‌دهند که دارای پارامترهای از پیش‌ تعیین‌شده‌اند. طبق این پارامترها، انتظارات هر دو گروه از یکدیگر پیش از شروع کار روشن و مشخص است. در این صورت، پس از اتمام پروژه و رسید تحویل، پول به صورت خودکار پرداخت شده و به هیچ سند تضمینی نیاز نداریم. این قابلیت باعث ساده شدن کارها برای هر دو گروه شده و به این معناست که دیگر لازم نیست کارمندان اقتصاد کاره‌ای نگران دریافت پول خود پس از اتمام کار باشند و می‌توانند وقت بیشتری را برای خدمت‌رسانی به مشتریان صرف کنند.

یادداشت پایانی

در نهایت، دشوار است که روند کاری یک صنعت یا تجارت را بدون استفاده و بهره‌مندی از قراردادهای هوشمند تصور کنیم. مهم نیست که در کدام بخش از اقتصاد فعالیت می‌کنید، همیشه راهی برای بهبود کارایی در فعالیت‌هایتان وجود دارد. هر چه بیشتر از روش‌ها و ابزار خودکار استفاده کنیم بهتر است؛‌ هر چه کمتر به وجود واسطه‌ها نیاز داشته باشیم بهتر است؛ و هر چه زمان کمتری را به فعالیت‌های غیرضروری اختصاص دهیم بهتر است. از نظر من (و بسیاری افراد دیگر) قراردادهای هوشمند با سه عامل تقویت‌کننده‌ی مهم همراه خواهند بود: حذف واسطه‌های غیرضروری، صرفه‌جویی در زمان و صرفه‌جویی در پول.

شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید.

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.